အခန်း ၁၁၄ — ဂူထက မျောက်ဘုရင်

ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ ရွာမှ ထွက်ခွာသွားပြီး သုံးရက်အကြာ။

တောင်အတွင်းရှိ ကျောက်တောသည် အနီရင့်ရောင်အလင်းဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ ဧရာမကျောက်တိုင်ကြီးများသည် အပေါ်မှ အောက်သို့ ဆန့်ထွက်နေပြီး ရှည်လျားကြီးမားသော သစ်ပင်ပင်စည်များနှင့် ဆင်တူကာ ခမ်းနားသော မီးခိုးရောင်ကျောက်တောတစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းထားသည်။

ထိုကျောက်တောအတွင်း ဖန်းယွမ် သည် တိုက်ခိုက်ရင်း နောက်ဆုတ်နေ၏။

“ကျီကျီကျီ…!”

ကျောက်စိမ်းမျက်လုံးကျောက်မျောက် အုပ်ကြီးသည် ဝိုင်းစက်သောအစိမ်းရောင်မျက်လုံးများဖြင့် သူ့ကို စိုက်ကြည့်ကာ မလျှော့တမ်း လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေသည်။

“လမင်းတောက်ပဂူ (Moonglow Gu)!”

ဖန်းယွမ် သည် စိတ်ထဲတွင် ခေါ်လိုက်ပြီး ညာလက်မောင်းကို မျောက်အုပ်ဘက်သို့ ဖြတ်ခုတ်လိုက်သည်။

“ရှူး!”

လူမျက်နှာအရွယ်ရှိသော ကြောက်မက်ဖွယ်အပြာရောင်လမင်းဓားတစ်စင်းသည် လခြမ်းပုံစံဖြင့် ဖွဲ့စည်းလာကာ လေထုကို ထိုးဖောက်ပြီး မျောက်အုပ်အတွင်းသို့ ဖြတ်ဝင်သွားသည်။

ကျောက်စိမ်းမျက်လုံးကျောက်မျောက်တစ်ကောင်သည် လေထဲသို့ ခုန်တက်နေချိန်ဖြစ်ပြီး ခြေကုပ်မရှိသဖြင့် ရှောင်တိမ်းနိုင်ခြင်းမရှိပေ။ လမင်းဓားသည် ၎င်း၏ကိုယ်ကို တည့်တည့်ထိမှန်သွားသည်။

အော်ဟစ်ချိန်ပင် မရလိုက်မီ ခေါင်းမှ ခြေအဆုံးအထိ နှစ်ခြမ်းကွဲသွား၏။

နောက်ဆုံးအသက်ဓာတ်တစ်စက်ပါ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သေခြင်း၏အရှိန်အဝါက ကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းလာသည်။ အသက်ဝင်တောက်ပနေသော မျက်လုံးများသည် တစ်ခဏအတွင်း ကျောက်စိမ်းပုလဲနှစ်လုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ လေထဲမှ ကျဆင်းလာစဉ် ကိုယ်ခန္ဓာလည်း ကျောက်ရုပ်တုတစ်ခု ဖြစ်သွား၏။

“ဖောင်း!”

ကျောက်ရုပ်တုသည် မြေပြင်ပေါ် ကျရောက်ကာ အပိုင်းပိုင်း ကွဲကြေသွားသည်။

လမင်းဓားသည် အနည်းငယ်သာ မှိန်ဖျော့သွားခဲ့ပြီး ကျောက်မျောက်တစ်ကောင်ကို သတ်ပြီးနောက်တောင် အင်အားမလျော့သေးဘဲ နောက်ဘက်ရှိ မျောက်များထံ ဆက်လက်ပျံသန်းသွားသည်။

“ကျစ်! ကျစ်! ကျစ်!”

အော်ဟစ်သံအနည်းငယ်နှင့်အတူ ကျောက်မျောက်ငါးကောင်၊ ခြောက်ကောင်ခန့် နေရာမှာပင် သေဆုံးသွားကြသည်။

“ကျီကျီကျီ!”

အဖော်များ သေဆုံးသွားခြင်းက မျောက်အုပ်၏ ဒေါသကို ပိုမိုလောင်ကျွမ်းစေခဲ့သည်။ သူတို့သည် ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်ကြပြီး အရှိန်အဝါနှစ်ဆမြင့်တက်လာကာ ဖန်းယွမ် ထံ ကြောက်မက်ဖွယ်အင်အားဖြင့် ခုန်ဝင်လာကြသည်။

ဖန်းယွမ် သည် အန္တရာယ်ရှေ့တွင် လုံးဝမလှုပ်ရှားပေ။ နှလုံးသားသည် ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်တည်ငြိမ်နေသည်။ တိုက်ခိုက်ရင်း သင့်တော်သည့်အချိန်တွင် နောက်ဆုတ်ကာ မျောက်များ နီးကပ်လာသည်နှင့် လမင်းဓားကို ပစ်လွှတ်သည်။

ယခင်က လမင်းအလင်းဂူ (Moonlight Gu) ကို အလင်းငယ်ဂူ (Little Light Gu) ဖြင့် အားမြှင့်ထားသည့်အခါ လမင်းဓားတစ်စင်းဖြင့် မျောက်တစ်ကောင်၊ နှစ်ကောင်ခန့်သာ သတ်နိုင်ခဲ့သည်။ ယခု လမင်းတောက်ပဂူ (Moonglow Gu) ဖြင့် တစ်ကြိမ်တိုက်ခိုက်ရုံနှင့် ကျောက်မျောက်ငါးကောင်၊ ခြောက်ကောင်အထိ သတ်နိုင်လာပြီ။

သို့သော် အားသာချက်ရှိသလို အားနည်းချက်လည်း ရှိသည်။

လက်ရှိ ဖန်းယွမ် အတွက် လမင်းတောက်ပဂူ (Moonglow Gu) ၏ မူလအနှစ်သာရကုန်ကျမှုသည် အလွန်ကြီးမားသည်။

လမင်းဓားတစ်စင်း ပစ်လွှတ်တိုင်း အနီသံမဏိ မူလအနှစ်သာရ ဆယ်ရာခိုင်နှုန်း ကုန်ဆုံးသည်။ ဖန်းယွမ် ၏ မူလအနှစ်သာရပင်လယ်တွင် လေးဆယ့်လေးရာခိုင်နှုန်းသာ ဆံ့သဖြင့် တစ်ကြိမ်ဖြည့်ထားလျှင် လမင်းဓားလေးစင်းသာ ပစ်နိုင်သည်။

“အရသာလေးမျိုးအရက်ပိုးဂူ (Four Flavors Liquor Worm) ကို အောင်မြင်စွာ ပေါင်းစပ်သန့်စင်ပြီး မူလအနှစ်သာရကို အဆင့်မြှင့်နိုင်ရင် လမင်းဓားရှစ်စင်း ပစ်နိုင်မှာပဲ။ နှမြောစရာက ဒုတိယအရက်ပိုးဂူနဲ့ သေရည်လေးမျိုးထဲက သုံးမျိုး ရှိပြီးသားဖြစ်ပေမယ့် နောက်ဆုံးတစ်မျိုးပဲ လိုနေသေးတယ်။ နောက်ဆုံးအဆင့်မှာ ပိတ်မိနေပြီ…”

ဖန်းယွမ် သည် စိတ်ထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

လမင်းဓားသုံးစင်း ပစ်လွှတ်ပြီးနောက် မူလအနှစ်သာရပင်လယ်တွင် အနီဖျော့ရောင် မူလအနှစ်သာရ ဆယ့်လေးရာခိုင်နှုန်းသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

သတိထားရန်အတွက် သူ လမင်းဓားကို ဆက်မသုံးတော့ဘဲ အဖြူကျောက်စိမ်းဂူ (White Jade Gu) ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။

ကျောက်မျောက်များက သူ့ကို ဝိုင်းရံလာကြသည်။ အနီးဆုံးမျောက်တစ်ကောင်သည် ဖန်းယွမ် ၏ ခြေထောက်နားသို့ ခုန်ဝင်လာပြီး ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခိုက်သည်။ အောက်မှအပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ မျောက်ခေါင်းဖြင့် ဖန်းယွမ် ၏ မေးစေ့ကို ဝင်တိုက်လိုက်၏။

ဖန်းယွမ် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ ယုံကြည်ချက်လွန်ကဲနေသော ဤမျောက်ကို လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ချေမွပစ်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။

သို့သော် ရုတ်တရက် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာသဖြင့် လက်ကို ရပ်လိုက်ပြီး မျောက်၏ခေါင်းတိုက်မှုကို မေးစေ့ဖြင့် တိုက်ရိုက်ခံယူလိုက်သည်။

ထိခိုက်မည့် အခိုက်အတန့်မတိုင်မီ မေးစေ့ပေါ်တွင် အဖြူရောင်ကျောက်စိမ်းအလင်းအေး တောက်ပလာသည်။

“ဖောင်း!”

ပြင်းထန်သောအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး တိုက်ခိုက်မှုအင်အားကြောင့် ဖန်းယွမ် ၏ခေါင်း နောက်သို့ လှန်သွားသည်။

သို့သော် ကျောက်မျောက်ကတော့ မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျကာ ခေါင်းကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဖက်ထားပြီး နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ရင်း လူးလိမ့်နေသည်။

အဖြူကျောက်စိမ်းဂူ (White Jade Gu) မရှိခဲ့ပါက ဖန်းယွမ် ၏ မေးစေ့ ကျိုးကြေသွားမည်။ ယခုတော့ အနည်းငယ် မူးဝေသွားရုံသာဖြစ်ပြီး ဒဏ်ရာမရခဲ့ပေ။

သို့သော် အဖြူကျောက်စိမ်းဂူ၏ ကာကွယ်မှု ရှိနေသည့်တိုင် တိုက်ခိုက်မှုမှ ထွက်ပေါ်လာသော တုန်ခါအင်အားကိုတော့ ခံစားရဆဲဖြစ်သည်။

ဖန်းယွမ် သည် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်သွားပြီးမှ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်ထိန်းချုပ်နိုင်ကာ မျက်စိရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းကို ရှင်းလင်းစွာ ပြန်မြင်လာသည်။

အစောပိုင်းက မျောက်၏ ခေါင်းတိုက်မှုကို တမင်ခံယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မိမိ၏ကိုယ်ခန္ဓာကို ဤကဲ့သို့သော တိုက်ခိုက်မှုများနှင့် အသားကျစေရန်၊ မူးဝေမှုအနည်းငယ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိအောင် လေ့ကျင့်ရန် ဖြစ်သည်။

ဤသို့လုပ်ထားပါက အနာဂတ်တွင် အသက်သေဘေးအန္တရာယ်အတွင်း တူညီသော တိုက်ခိုက်မှုမျိုး ကြုံလာသောအခါ ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ပြန်လည်သတိရနိုင်ပြီး အသက်ရှင်ရန် အခွင့်အရေးတစ်ခုကို ဖမ်းဆုပ်နိုင်မည်။

ဖန်းယွမ် ၏ နည်းလမ်းများသည် အမြဲရက်စက်သည်။

ထိုရက်စက်မှုသည် ရန်သူများအပေါ်သာ မဟုတ်ဘဲ မိမိကိုယ်တိုင်အပေါ်တွင်လည်း အလားတူပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် သုံးရက်တစ်ကြိမ်နီးပါး ဤနေရာသို့လာကာ ကျောက်မျောက်များကို သတ်လေ့ရှိသည်။

သူ၏ရည်ရွယ်ချက်မှာ ပန်းသေရည်ဘုန်းကြီး ၏ အင်အားအမွေအနှစ်ကို ရယူရန်တစ်ခုတည်း မဟုတ်ပေ။ ကျောက်မျောက်များကို အသုံးပြုကာ မိမိ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို လေ့ကျင့်ရန်လည်း ဖြစ်သည်။

ဂူမာစတာတစ်ဦး၏ ကိုယ်ခန္ဓာစွမ်းရည်၊ အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရေးကျွမ်းကျင်မှု၊ မူလအနှစ်သာရသိုလှောင်ပမာဏ၊ တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံနှင့် ဂူပိုးတစ်ကောင်ချင်းစီတို့သည် စုစုပေါင်းတိုက်ခိုက်စွမ်းအားကို သက်ရောက်စေသော အချက်များ ဖြစ်ကြသည်။

ဤအချက်အားလုံးကို ခိုင်မာစွာ ပေါင်းစည်းအသုံးချနိုင်မှသာ အမြင့်ဆုံးတိုက်ခိုက်စွမ်းအားကို ဖော်ထုတ်နိုင်မည်။

ကျောက်မျောက်အုပ်သည် တူကြီးတစ်လက်ကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး ဖန်းယွမ် ကတော့ မီးဖိုမှ ထွက်လာခါစ သံတုံးတစ်တုံးကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ တူတစ်ချက်ချင်း ထုနှက်ခံရတိုင်း ပိုမိုခိုင်မာ၊ ပိုမိုသန့်စင်ကာ ပိုမိုကျစ်လျစ်လာသည်။

ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့်အကြာတွင် တိုက်ပွဲပြီးဆုံးသွားသည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် ကျောက်အပိုင်းအစများ ပြန့်ကျဲနေပြီး အတွင်းတွင် ကျောက်စိမ်းပုလဲ ဒါဇင်များစွာ ရောနှောနေသည်။

“ဒီတစ်ကြိမ် ကျောက်စိမ်းမျက်လုံးကျောက်မျောက် လေးဆယ့်တစ်ကောင် သတ်နိုင်ခဲ့တယ်…”

ဖန်းယွမ် သည် စိတ်ထဲတွင် အရေအတွက်ကို ရေတွက်လိုက်သည်။

တိုက်ပွဲပြီးတိုင်း ရလဒ်ကို စုစည်းသုံးသပ်လေ့ရှိသည်။ မိမိလုပ်ဆောင်မှုထဲမှ မပြည့်စုံသည့်အချက်များကို ပြန်လည်စဉ်းစားပြီး ပြင်ဆင်သည်။ တစ်ချိန်တည်းတွင် မိမိ၏တိုးတက်မှုအရှိန်ကိုလည်း ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနိုင်သည်။

“ဒီတိုက်ပွဲမှာ အဓိကအကျိုးပြုခဲ့တာ လမင်းတောက်ပဂူပဲ။ လမင်းဓားသုံးစင်းနဲ့ ကျောက်မျောက်အနည်းဆုံး ဆယ့်ခုနစ်ကောင်၊ ဆယ့်ရှစ်ကောင်လောက် သတ်နိုင်ခဲ့တယ်။ တိုက်ပွဲရလဒ်တစ်ခုလုံးရဲ့ တစ်ဝက်နီးပါးပဲ။ ကျန်မျောက်တွေကိုတော့ အနီးကပ်တိုက်ခိုက်မှုနဲ့ သတ်ခဲ့ရတာ…”

ယခင် လမင်းအလင်းဂူ (Moonlight Gu) ၏ သက်ရောက်မှုသည် ကျောက်မျောက်များအပေါ် သိသာလှခြင်းမရှိပေ။ သို့သော် လမင်းတောက်ပဂူ (Moonglow Gu) အဖြစ် အဆင့်မြှင့်ပြီးနောက် ဖန်းယွမ် ၏ အားအကောင်းဆုံးတိုက်ခိုက်ရေးနည်းလမ်းအဖြစ် ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားသည်။

၎င်း၏တိုက်ခိုက်စွမ်းအား အားကောင်းရုံမက ပိုအရေးကြီးသည်မှာ ထိရောက်မှု အလွန်မြင့်မားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဖန်းယွမ် သည် အသက်ရှုချိန်အနည်းငယ်အတွင်း လမင်းဓားသုံးစင်းကို အသုံးပြုနိုင်သော်လည်း လက်သီးနှင့် ခြေထောက်ဖြင့် ကျောက်မျောက်များကို ချေမွရန် ဆယ်မိနစ်ကျော် အချိန်ယူခဲ့ရသည်။

ဤကျောက်မျောက်များသည် အလွန်သွက်လက်ပြီး လှုပ်ရှားမှုမြန်ဆန်ကြသည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် ရှိနေစဉ် ကိုယ်ခန္ဓာဖြင့် တိုက်ရိုက်ထိမှန်ရန် စဉ်းစား၍ပင် မရပေ။ တစ်ချက်ခုန်ရုံဖြင့် ဖန်းယွမ် ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို အလွယ်တကူ ရှောင်နိုင်ကြသည်။

တစ်ခုတည်းသော အားနည်းချက်မှာ လေထဲသို့ ခုန်တက်ပြီးနောက် ပျံသန်းရာလမ်းကြောင်းကို မပြောင်းလဲနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဖန်းယွမ် က သူတို့ကို သတ်နိုင်ခြင်းမှာ ဤအားနည်းချက်ကို အသုံးချခဲ့ခြင်းကြောင့်ပင်။

သို့သော် ထိုအရာမှာ သူ၏ကြွယ်ဝသော တိုက်ခိုက်ရေးအတွေ့အကြုံကြောင့် ဖြစ်သည်။

အခြားအဆင့် ၂ ဂူမာစတာတစ်ဦးသာ ဖြစ်ပါက ချီရှန်း၊ မိုယန် သို့မဟုတ် ချင်းရှု ပင် ဖြစ်စေ ဖန်းယွမ် ကဲ့သို့ အချိန်တိုင်း ဤအားနည်းချက်ကို တိတိကျကျ ဖမ်းဆုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ယခင်ဘဝမှ မှတ်ဉာဏ်များက တိုက်ပွဲအတွင်း ပေါ်ထွက်လာသည့် အခွင့်အရေးများကို အလွန်သိမ်မွေ့စွာ ခံစားမိစေပြီး ချက်ချင်းဖမ်းဆုပ်နိုင်စေသည်။

မိမိအင်အားတစ်စက်တောင် မဖြုန်းတီးဘဲ အသေးစိတ်ကျစွာ အသုံးချနိုင်၏။

အဆင့် ၂ သာ ရှိသေးသော်လည်း မိမိ၏ တိုက်ခိုက်စွမ်းအားကို အကန့်အသတ်အထိ ဖော်ထုတ်နိုင်နေပြီ။

သူသည် ဖန်းကျန်း ကဲ့သို့ မဟုတ်ပေ။ ဖန်းကျန်း တွင် ကျောက်စိမ်းအရေပြားဂူ (Jade Skin Gu) ရှိသော်လည်း တိုက်ပွဲစင်မြင့်ပေါ်တွင် ဖန်းယွမ် ၏ အရှိန်အဝါဖြင့် ဖိနှိပ်ခံရပြီး မိမိရှိသင့်သော အင်အားကိုပင် မဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပေ။

သို့သော် ဖန်းယွမ် ၏ လက်ရှိကျင့်ကြံအဆင့်မှာ နိမ့်နေသေးသည်။ မျောက်အုပ်ကို အင်အားသက်သက်ဖြင့် ဖိနှိပ်အနိုင်ယူရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

တိုက်ပွဲတိုင်းတွင် နောက်ဆုတ်ရင်းသာ တိုက်ခိုက်ရသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ကျောက်မျောက်များတွင် ဉာဏ်ရည်မမြင့်မားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် တိုက်ခိုက်ပုံစံကို ပြောင်းလဲတတ်ခြင်းမရှိဘဲ ဖန်းယွမ် က လေထဲ၌ ခုန်နေချိန်ကို အကြိမ်ကြိမ် ဖမ်းဆုပ်ကာ သတ်ဖြတ်နေသည်ကို မြင်ပြီးနောက်တောင် အတူတူ ခုန်ဝင်တိုက်ခိုက်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဖန်းယွမ် ကို လိုက်လံရင်း နေအိမ်နှင့် ဝေးလွန်းသွားပါက မိမိတို့၏အိမ်အပေါ် တောင့်တမှုက ဒေါသကို ကျော်လွန်သွားတတ်သည်။ ထို့ကြောင့် မျောက်အများအပြားက လိုက်လံတိုက်ခိုက်မှုကို လက်လွှတ်ပြီး ပြန်လှည့်သွားကြသည်။

ဂူသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အနှစ်သာရဖြစ်ပြီး လူသားသည် သက်ရှိအားလုံး၏ ဝိညာဉ်ဖြစ်သည်။

ဖန်းယွမ် သည် လူသားတို့၏ ဉာဏ်ရည်ကို အသုံးပြုကာ ကျောက်မျောက်များ၏ အလေ့အထကို နားလည်ပြီး မှန်ကန်သော တိုက်ခိုက်နည်းဖြင့် ကျောက်တောအတွင်း ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် ကျောက်တော၏ အလယ်ပိုင်းနားအထိ ရောက်နေပြီ။

အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ဤကျောက်တိုင်ပေါ်ရှိ မျောက်အုပ်ကို အပြီးသတ် ရှင်းလင်းနိုင်ခဲ့သည်။

ယခု သူ၏ရှေ့တွင် နောက်ဆုံးကျောက်တိုင်သာ ကျန်ရှိနေသည်။

ဤကျောက်တိုင်သည် ကျောက်တောတစ်ခုလုံးတွင် အကြီးမားဆုံးနှင့် အထူဆုံး ဖြစ်သည်။ မျက်နှာကျက်မှ အောက်သို့ ဆန့်ထွက်နေပြီး မြေပြင်နှင့် ထိတော့မတတ် နီးကပ်လှသည်။ တိတ်ဆိတ်မှုအလယ်တွင် ခမ်းနားကြီးကျယ်သော အရှိန်အဝါတစ်မျိုး ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ဖန်းယွမ် သည် ကျောက်တိုင်ပေါ်ရှိ ကျောက်ဂူအရေအတွက်ကို ရေတွက်ကာ အနည်းဆုံး ကျောက်မျောက်ငါးရာခန့် ရှိမည်ဟု ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

ယခုအချိန်အထိ သူတွေ့ကြုံခဲ့သည့် မျောက်အုပ်များအနက် အကြီးဆုံး ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျောက်စိမ်းမျက်လုံးကျောက်မျောက် မည်မျှများပြားနေပါစေ ဖန်းယွမ် အတွက် ပြဿနာအနည်းငယ်သာ ဖြစ်သည်။ အများဆုံး အားပိုစိုက်ရပြီး အကြိမ်အနည်းငယ် ထပ်လာရုံသာ ဖြစ်မည်။

သူ၏အကြည့် လေးနက်သွားစေသည့်အရာမှာ အပေါ်ဆုံးအထပ်ရှိ ကျောက်ဂူတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ထိုဂူဝင်ပေါက်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျောက်ဂူများထက် အနည်းဆုံး နှစ်ဆခန့် ပိုကြီးမားသည်။

ထို့အပြင် အောက်ဘက်ရှိ ကျောက်ဂူများသည် တင်းကျပ်စွာ စုပြုံနေပြီး အပေါ်ဆုံးဂူကို ဝိုင်းရံကာ ကိုးကွယ်အရိုအသေပေးနေသကဲ့သို့ ဖွဲ့စည်းထားသည်။

“ဒီကျောက်ဂူထဲမှာ မျောက်ဘုရင်တစ်ကောင် ရှိနေပုံပဲ…”

ဖန်းယွမ် ၏ မျက်ခုံးများ ကျုံ့သွားသည်။

ပြဿနာသည် ဤနေရာတွင် ရှိသည်။

သားရဲအုပ်တစ်အုပ်သည် လုံလောက်အောင် ကြီးမားလာပါက သားရဲဘုရင်တစ်ကောင် ပေါ်ပေါက်လာတတ်သည်။ တောဝက်အုပ်တွင် တောဝက်ဘုရင် ရှိသကဲ့သို့ မျောက်အုပ်တွင်လည်း မျောက်ဘုရင် ရှိနေမည်မှာ သဘာဝပင်။

သားရဲဘုရင်တစ်ကောင်၏ ခြိမ်းခြောက်မှုသည် သာမန်သားရဲတစ်ကောင်ထက် အဆပေါင်းများစွာ မြင့်မားသည်။

အကြောင်းရင်းမှာ သူတို့၏ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်း ဂူပိုးတစ်ကောင် သို့မဟုတ် နှစ်ကောင် ရှိနေတတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုဂူပိုးများသည် သားရဲဘုရင်နှင့် အပြန်အလှန်မှီခိုသည့် ဆက်ဆံရေးရှိကြပြီး သားရဲဘုရင် တိုက်ခိုက်ခံရပါက ထွက်ပေါ်လာကာ ကူညီတိုက်ခိုက်ကြမည်။

“ဒီကျောက်စိမ်းမျက်လုံးကျောက်မျောက်ဘုရင်ကတော့ အရမ်းမအားကောင်းလောက်ဘူး။ အနည်းဆုံး တောဝက်ဘုရင်ထက် အားနည်းမယ်။ မဟုတ်ရင် ပတ်ဝန်းကျင်က မျောက်အုပ်အားလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားပြီးသား ဖြစ်ရမယ်…”

ဖန်းယွမ် သည် မိမိ၏အတွေ့အကြုံကို အခြေခံကာ မျောက်ဘုရင်၏ အင်အားကို ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် သားရဲအုပ် ပိုကြီးလေလေ သားရဲဘုရင် ပိုအားကောင်းလေလေ ဖြစ်သည်။ အားနည်းသောသားရဲဘုရင်သည် မိမိအမျိုးအစား အရေအတွက်များစွာကို အုပ်ချုပ်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။

သားရဲအုပ်၏ အရွယ်အစားနှင့် သားရဲဘုရင်၏ အဆင့်အလိုက် အနိမ့်မှ အမြင့်သို့—

ရာချီသားရဲဘုရင်၊ ထောင်ချီသားရဲဘုရင်နှင့် သောင်းချီသားရဲဘုရင်ဟူ၍ ခွဲခြားနိုင်သည်။

အဆိပ်မြွေအဖွဲ့ အမဲလိုက်ခဲ့သည့် တောဝက်ဘုရင်သည် ထောင်ချီသားရဲဘုရင်ဖြစ်ပြီး တောဝက်တစ်ထောင်ကျော်ကို အုပ်ချုပ်ထားသည်။

ဖန်းယွမ် ရှေ့ရှိ ကျောက်မျောက်ဘုရင်ကတော့ ရာချီသားရဲဘုရင်သာ ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ လက်အောက်တွင် ကျောက်မျောက်ရာဂဏန်းမျှသာ ရှိသည်။

ဝံပုလွေလှိုင်း၏ အဓိကတရားခံဖြစ်သော လျှပ်စီးသရဖူဝံပုလွေကတော့ သောင်းချီသားရဲဘုရင် ဖြစ်သည်။ လျှပ်စီးသရဖူဝံပုလွေတစ်ကောင်စီသည် အနည်းဆုံး လျှပ်စီးဝံပုလွေ တစ်သောင်းကို အုပ်ချုပ်ထားသည်။

ဤသားရဲဘုရင်သုံးအဆင့်ကြားရှိ အင်အားကွာဟချက်သည် အလွန်ကြီးမားသည်။

ထောင်ချီသားရဲဘုရင်တစ်ကောင်ကို သတ်နိုင်ရန် လူငါးဦးပါအဖွဲ့ သုံးဖွဲ့ခန့် ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှသာ အနိုင်ရနိုင်သည်။

အဆိပ်မြွေအဖွဲ့ က တောဝက်ဘုရင်ကို ကိုင်တွယ်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ ၎င်းသည် အစကတည်းက ဒဏ်ရာရထားသောကြောင့် အဓိကဖြစ်သည်။

သောင်းချီသားရဲဘုရင်ကိုတော့ မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲများနှင့် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်တို့ ပူးပေါင်းမှသာ ရှေ့တည့်တည့် ရင်ဆိုင်နိုင်မည်။

ရာချီသားရဲဘုရင်တစ်ကောင်ကိုတော့ ပုံမှန်လူငါးဦးပါအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ဖြင့် ကိုင်တွယ်နိုင်သည်။

သို့သော် ဤမျောက်ဘုရင်ကို ရင်ဆိုင်လိုသော ဖန်းယွမ် သည် အပြင်လူ၏အကူအညီကို မယူနိုင်ဘဲ မိမိတစ်ဦးတည်း၏ အင်အားကိုသာ အားကိုးရမည်။

“အဆင့် ၂ အစပိုင်း မူလအနှစ်သာရနဲ့ ဒီနေရာမှာ မလုံလောက်ဘူး။ အနီသံမဏိအမွေအနှစ်ဂူ (Red Steel Relic Gu) ကို အသုံးပြုရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီထင်တယ်…”

ဖန်းယွမ် သည် အပေါ်ဆုံးရှိ ကျောက်ဂူကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် ဒုတိယလျှို့ဝှက်ခန်းမှ ထွက်ခွာကာ ကျောက်တံခါးကို ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။

သူ့လမ်းကို ပိတ်နေသူက တောဝက်ဘုရင်ကဲ့သို့ ထောင်ချီသားရဲဘုရင်သာ ဖြစ်ခဲ့ပါက ဖန်းယွမ် သည် မတွန့်ဆုတ်ဘဲ ချက်ချင်းနောက်ဆုတ်မည်။

သို့သော် ရာချီသားရဲဘုရင်တစ်ကောင်သာ ဖြစ်ပါက အဆင့် ၂ အလယ်ပိုင်းကျင့်ကြံမှု ရှိလာသည်နှင့် စမ်းကြည့်နိုင်သည်။

အောင်မြင်မည်ဟုတော့ မဆိုနိုင်ပေ။

အဆင့် ၂ အလယ်ပိုင်းသို့ တက်လှမ်းပြီးသည့်တိုင် ကျရှုံးနိုင်ခြေ ခုနစ်ဆယ့်ငါးရာခိုင်နှုန်းခန့် ရှိနေပြီး အောင်မြင်နိုင်ခြေမှာ သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းပင် မပြည့်သေးပေ။