Chapter 203 - Reverend Insanity_myanmar_translation

အခန်း ၂၀၃ - ကိုယ်ပိုင် ရည်မှန်းချက် ကိုယ်စီဖြင့်

"မြင့်မြတ်တဲ့ စုံထောက်ကြီး က တိုက်ပွဲမှာ ကျဆုံးသွားခဲ့ပြီ၊ ဒါက ထျယ် မိသားစုက လူတစ်ယောက်ရဲ့ ဂုဏ်ကျက်သရေပါပဲ။ သခင်မလေး ရို့နန်၊ ကျွန်တော်လည်း ဝမ်းနည်းပါတယ်" သူမ၏ အနောက်မှ လူငယ် ဂူမာစတာ တစ်ဦးက နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။ နှင်းဖုံးနေသော မြေပြင်ပေါ်တွင် ထျယ်ရို့နန် သည် ဒူးထောက်နေပြီး သူမ၏ ငိုကြွေးသံများမှာ တဖြည်းဖြည်း တိုးညှင်းလာကာ ပခုံးများ တုန်ရီနေပြီး လက်သီးများကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ထားသဖြင့် နှင်းများမှာ သူမ၏ လက်ထဲတွင် အရည်ပျော်သွားကြသည်။

လူငယ် ဂူမာစတာ က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး "ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းအတွင်း ကျွန်တော်တို့ စစ်မျက်နှာပြင် တစ်ခုလုံးကို ရှာဖွေခဲ့ပါတယ်။ ကျန်ခဲ့တဲ့ သဲလွန်စ တချို့ကို တွေ့ရတော့ ဒီစစ်မျက်နှာပြင်ကနေ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားတဲ့ သူ အနည်းငယ် ရှိပုံရတယ်။ မြင့်မြတ်တဲ့ စုံထောက်ကြီး ရဲ့ စာထဲမှာ သွေးပင်လယ် အမွေအနှစ် အကြောင်း ပြောထားတယ်။ သွေးပင်လယ် အမွေအနှစ်ကို ရရှိသွားတဲ့ နတ်ဆိုးလမ်းစဉ် ဂူမာစတာ က ဒီလွတ်မြောက်သွားတဲ့ သူတွေထဲမှာ ပါနေမလားလို့ ကျွန်တော် စိုးရိမ်တယ်" ဟု ဆက်ပြောလိုက်သည်။

ထျယ်ရို့နန် ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူမ ငိုကြွေးနေခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သူမသည် အေးစက်သော လေပြင်းများ တိုက်ခတ်နေသည့် ရေခဲပြင်ပေါ်မှ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ရာ သူမ၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော မျက်နှာပေါ်တွင် ပြတ်သားသော အမူအရာကို ပြသနေသည်။ "အဖေ့ကို သတ်တဲ့ ရန်ငြိုးက တခြား ဘယ်အရာထက်မဆို ပိုကြီးမားတယ်။ လူသတ်သမားက ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်မ အမှန်တရားကို သေချာပေါက် ရှာဖွေဖော်ထုတ်မယ်!" လူငယ် မိန်းကလေး၏ အသံမှာ အက်ကွဲနေသော်လည်း သူမ စကားပြောလိုက်သောအခါ သူမ၏ အကြည့်များနှင့် လေသံမှာ အလွန် ပြတ်သားနေသည်။

လူငယ် ဂူမာစတာ က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွေကတော့ သေချာပေါက် လုပ်ရမှာပါ။ ကျွန်တော်တို့ ထျယ် မိသားစုက လူတွေက မတရားမှုနဲ့ သေဆုံးသွားလို့ မရပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ သခင်မလေး ရို့နန်၊ ခင်ဗျား သွားစရာ မလိုပါဘူး။ ဒီကို မလာခင်ကတည်းက မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် က သခင်မလေးကို ရွာဆီကို ဘေးကင်းစွာ ပြန်ခေါ်လာဖို့ ကျွန်တော်တို့ကို အသိပေးထားပြီးသားပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။ ထျယ်ရို့နန် က ပြူးကျယ်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး "ဘာ... ကျွန်မကို နှင်ထုတ်ဖို့ မစဉ်းစားနဲ့နော်!" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လူငယ် ဂူမာစတာ က ပြုံးလိုက်ပြီး ကောင်းကင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ကြည်လင်သော အပြာရောင် ကောင်းကင်ယံတွင် တိမ်အချို့ လွင့်မျောနေသည်။ ထျယ်ရို့နန် မှာ ဆက်လက် ငြင်းခုံတော့မည် ပြုသော်လည်း ရုတ်တရက် သူမ၏ မျက်လုံးအိမ်များ မှေးကျဉ်းသွားပြီး "မင်း..." သူမ စကားမဆုံးမီမှာပင် သူမ၏ မျက်လုံးများ မှိတ်သွားပြီး နှင်းပြင်ပေါ်သို့ ညင်သာစွာ လဲကျကာ အိပ်မောကျသွားတော့သည်။ "ကွေ့ယီ" လူငယ် ဂူမာစတာ က ခေါ်လိုက်သည်။

"ရှိပါတယ်" "မင်းတို့ အုပ်စုကို သခင်မလေး ရို့နန် ကို ဘေးကင်းစွာ ပြန်ပို့ဖို့ ငါ အမိန့်ပေးတယ်" "ဟုတ်ကဲ့... ဒါဆို သခင်လေးကကော" ကွေ့ယီ က တုံ့ဆိုင်းစွာ မေးလိုက်သည်။ "ငါလား။ ငါက အဝါရောင်နဂါးမြစ် တစ်လျှောက် သူတို့နောက်ကို လိုက်ဖမ်းရဦးမယ်" လူငယ် ဂူမာစတာ က မာနကြီးစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

...

အဝါရောင်နဂါးမြစ် မှ ရေများ ရုန်းကြွနေပြီး လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာကာ ခြေထောက်ခြောက်ချောင်း မိကျောင်း ရာပေါင်းများစွာ ကမ်းစပ်သို့ တက်လာပြီး ဖန်းယွမ် နှင့် ဘိုင်နင်းပင်း တို့ကို တိုက်ခိုက်လာကြသည်။ "သေစမ်း..." ဘိုင်နင်းပင်း က သွားကြိတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ရင်ထဲတွင် ပြင်းထန်သော ဖိအားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ အကယ်၍ ယခင်ကသာဆိုလျှင် ဤမိကျောင်း အုပ်စုမှာ သူမအတွက် ဘာမှ မဟုတ်ပေ။ ရေခဲဓားသွား မုန်တိုင်း တစ်ချက်ဖြင့် သူတို့ အားလုံး ပြီးဆုံးသွားမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါ သူမတွင် ကောင်းကင်မျက်နှာကျက်ဂူ (Sky Canopy Gu) နှင့် စက်လွှရွှေကင်းမြီးကောက် (Chainsaw Golden Centipede) သာ ရှိတော့ပြီး မြောက်ပိုင်းမှောင်မိုက် ရေခဲဝိညာဉ် ခန္ဓာကိုယ် (Northern Dark Ice Soul Physique) လည်း မရှိတော့ပေ။

သူမ၏ အပြာရောင် မျက်လုံးများက ပတ်ဝန်းကျင်ကို လျင်မြန်စွာ လှည့်လည် ကြည့်ရှုလိုက်ပြီး ဘိုင်နင်းပင်း က "မင်း ရွေးထားတဲ့ နေရာက တော်တော် ကောင်းတာပဲ! သုံးဖက်စလုံးက ချောက်ကမ်းပါးတွေ ဆိုတော့ ငါတို့ ဘယ်လိုလုပ် ထွက်ပြေးနိုင်မှာလဲ" ဟု ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ "ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် လန့်နေရတာလဲ။ အကောင် တစ်ရာ အုပ်စုလေးပါ၊ အကောင် တစ်ထောင် အုပ်စု မဟုတ်ပါဘူး၊ မဟုတ်ရင်တော့ ငါတို့ သေချာပေါက် သေပြီ။ အကောင် တစ်ရာ အုပ်စု ဆိုတာ ငါတို့မှာ အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိသေးတယ် ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ၊ သူတို့ အားလုံးကို ငါတို့ သတ်ပစ်လို့ ရတယ်" ဖန်းယွမ် သည် သူ၏ အဝတ်အစားများ၊ စင်များ၊ သံအိုးများကို အလျင်အမြန် သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ဘိုင်နင်းပင်း ၏ အနောက်သို့ ဆုတ်သွားလိုက်သည်။

ဖန်းယွမ် မှာ အလွန်အမင်း ယုံကြည်မှု ရှိနေသဖြင့် ဘိုင်နင်းပင်း ၏ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားသည်။ "မင်းက ဘာလို့ စိုက်ကြည့်နေတာလဲ။ သွားသတ်လေ!" ဖန်းယွမ် က သူမကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး "ဒီလိုမှ မဟုတ်ရင် ငါက မင်းကို ဘာလို့ ဂူကောင်တွေ ငှားပေးထားရမှာလဲ။ ငါ့ဆီမှာ ယန် ဂူ ရှိတယ်ဆိုတာ မမေ့နဲ့နော်" ဟု တိုက်တွန်းလိုက်သည်။ "ခွေးကောင်!" ဘိုင်နင်းပင်း က ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ ရင်ထဲတွင် ဒေါသများ တောက်လောင်ကာ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ သူမက ခြေထောက်ခြောက်ချောင်း မိကျောင်းများကို ဆဲနေသလား၊ ဖန်းယွမ် ကို ဆဲနေသလား၊ သို့မဟုတ် နှစ်ယောက်စလုံးကို ဆဲနေသလား ဆိုတာ မည်သူမျှ မသိပေ။

သို့သော် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမသည် စက်လွှရွှေကင်းမြီးကောက် ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ပြေးဝင်သွားလိုက်သည်။ ဝီ... ဝီ... ဝီ... စက်လွှသွားများက ရူးသွပ်စွာ လည်ပတ်နေပြီး အဆင့် ၃ ဂူ တစ်ကောင်၏ ကြမ်းတမ်းမှုက ပေါ်ထွက်လာကာ ခြေထောက်ခြောက်ချောင်း မိကျောင်းများကို ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားစေသည်။ "အရုပ်ဆိုးတဲ့ ပိုးကောင် အုပ်စု!" ဘိုင်နင်းပင်း က ရယ်မောလိုက်ပြီး အရှေ့သို့ ပြေးဝင်ကာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။ ခြေထောက်ခြောက်ချောင်း မိကျောင်း တစ်ကောင်၏ ဗိုက်ကို ထိမှန်သွားပြီး အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ မီးပွားများ လွင့်စင်သွားကာ စက်လွှသွားများကြောင့် နှစ်ပိုင်း ပြတ်သွားတော့သည်။

လတ်ဆတ်သော သွေးများက ဘိုင်နင်းပင်း ၏ မျက်နှာနှင့် အဝတ်အစားများပေါ်သို့ ပန်းထွက်လာရာ သွေး၏ လှုံ့ဆော်မှုကို သူမ ခံစားလိုက်ရပြီး တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များက သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ရွှမ်း... ရွှမ်း... ရွှမ်း... စက်လွှရွှေကင်းမြီးကောက် က ထိုးခုတ် ခုတ်ပိုင်းနေပြီး လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ခြေထောက်ခြောက်ချောင်း မိကျောင်း အကောင် နှစ်ဆယ်ခန့် ဆက်တိုက် သေဆုံးသွားသည်။ အခြေအနေမှာ ချက်ချင်း ကောင်းမွန်လာသော်လည်း ဖန်းယွမ် ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ညို့မှိုင်းလာပြီး "ခြေထောက်ခြောက်ချောင်း မိကျောင်း တွေရဲ့ ကျောကို ရှောင်ပြီး ဗိုက်ကို တိုက်!" ဟု ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဟာဟာဟာ၊ တကယ်ကို ကြမ်းတမ်းတဲ့ ဂူကောင်ပဲ၊ ရေခဲဓားသွားဂူ ထက် အများကြီး ပိုကောင်းတယ်! ငါ ကြိုက်တယ်!" ဘိုင်နင်းပင်း က သူ့ကို လျစ်လျူရှုကာ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူမသည် အမျိုးသမီး တစ်ဦး ဖြစ်သွားပြီး ရေခဲ နတ်သမီး တစ်ပါးကဲ့သို့ လှပသော ကျောက်စိမ်း အလှမယ်လေး တစ်ဦး ဖြစ်သွားသော်လည်း တိုက်ပွဲ စတင်သည်နှင့် သူမ၏ အမျိုးသား အလိုအလျောက် သိစိတ်များက သူမကို တိုက်ပွဲ ရူးသွပ်သူ တစ်ဦး အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေသည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ တဖြည်းဖြည်း နှေးကွေးလာပြီး အားနည်းလာသည်။

"ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ စောစောက ငါ ခြေထောက်ခြောက်ချောင်း မိကျောင်း ကို နှစ်ပိုင်း ပြတ်အောင် ခုတ်နိုင်သေးတယ်။ အခုတော့ သုံးချက်လောက် ခုတ်ပြီးတာတောင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရအောင်ပဲ လုပ်နိုင်တော့တာလား" ဘိုင်နင်းပင်း က စက်လွှရွှေကင်းမြီးကောက် ကို မြှောက်ကြည့်လိုက်ရာ စက်လွှသွားများမှာ ချိုင့်ဝင်နေပြီး ထက်မြက်မှုမှာ သိသိသာသာ လျော့ကျသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမသည် မွေးရာပါ ဉာဏ်ကောင်းသူ ဖြစ်သဖြင့် ဖန်းယွမ် ၏ အကြံပေးစကားကို ချက်ချင်း သတိရလိုက်ပြီး လျှာသပ်လိုက်သည်။ ကြီးမားသော ခြေထောက်ခြောက်ချောင်း မိကျောင်း တစ်ကောင်က သူမဆီသို့ ပြေးဝင်လာပြီး ခုန်အုပ်လိုက်သည်။

၎င်းက သွေးစွန်းနေသော ဧရာမ ပါးစပ်ကြီးကို ဟလိုက်ရာ ဘိုင်နင်းပင်း ကို ၎င်း၏ အရိပ်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားစေသည်။ "မင်းက သေချင်နေတာပဲ!" ဘိုင်နင်းပင်း က သူမ၏ သေးငယ်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး စက်လွှရွှေကင်းမြီးကောက် ကို မြှောက်ကာ ခြေထောက်ခြောက်ချောင်း မိကျောင်း ၏ ဗိုက်ကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။ ဗွမ်း! တိုးညှင်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ခြေထောက်ခြောက်ချောင်း မိကျောင်း ၏ ဗိုက်မှာ ပွင့်ထွက်သွားကာ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။ ဤကံဆိုးသော ခြေထောက်ခြောက်ချောင်း မိကျောင်း မှာ လေထဲတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ ဒဏ်ရာမှ သွေးများ အများအပြား ပန်းထွက်လာကာ အူများ ပြုတ်ကျလာသည်။

ဘုတ်ခနဲ အသံနှင့်အတူ ၎င်းသည် သဲသောင်ပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး သဲများကို အနီရောင် ဆိုးသွားစေသည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်က အကြိမ်အနည်းငယ် တုန်ရီသွားပြီးနောက် လုံးဝ ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။ ၎င်း လုံးဝ သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ "ဒီလောက် လွယ်တာလား" ထိုသို့သော ထိရောက်မှုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဘိုင်နင်းပင်း မှာ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မျက်ခုံးများ ပင့်သွားသည်။ ခြေထောက်ခြောက်ချောင်း မိကျောင်း ၏ ကျောမှာ ချပ်ဝတ်တစ်ခုကဲ့သို့ မာကျောသော်လည်း နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် ၎င်း၏ ဗိုက်မှာ အလွန် နူးညံ့သည်။ အဖြူရောင် ဝမ်းဗိုက်မှာ သူတို့၏ အားနည်းချက်ပင် ဖြစ်သည်။

နှစ်ငါးရာ အတွေ့အကြုံများဖြင့် ဖန်းယွမ် သည် ထိုကဲ့သို့သော သတင်းအချက်အလက်များကို ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားသည်။ သို့သော် ဘိုင်နင်းပင်း မှာ ချင်းမောင်တောင် တွင် မွေးဖွားခဲ့ပြီး အပြင်သို့ တစ်ခါမှ မထွက်ဖူးသကဲ့သို့ ကျဉ်းမြောင်းသော ပညာရေးသာ ရှိခဲ့သဖြင့် သူမ သိပ်မသိပေ။ ဝု! မိကျောင်းများက အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ မိကျောင်း ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ သေဆုံးသွားပြီးနောက် တောရိုင်း သားရဲများမှာ ဒေါသထွက်လာကြပြီး သေဆုံးခြင်း ခြိမ်းခြောက်မှုအောက်တွင် ရိုင်းစိုင်းလာကြသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော မျက်လုံးနီများက ဘိုင်နင်းပင်း ကို မုန်းတီးစွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

တောရိုင်း သားရဲများတွင် အကန့်အသတ်ရှိသော ဉာဏ်ရည်သာ ရှိသည်။ လျှပ်စီး ဝံပုလွေမြေခွေး တွင် လူသား ဉာဏ်ရည် ရှိသော်လည်း ၎င်းမှာ မျိုးစိတ်ပေါင်းများစွာသော တောရိုင်း သားရဲများထဲတွင် ချွင်းချက် တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ဤတောရိုင်း သားရဲများသည် အမြဲတမ်း အန္တရာယ်အများဆုံး ရန်သူများကို အကြီးမားဆုံး ခြိမ်းခြောက်မှုအဖြစ် သတ်မှတ်လေ့ရှိပြီး ပထမဆုံး ဖယ်ရှားရန် ကြိုးစားကြသည်။ အနောက်တွင် နေနေသော ဖန်းယွမ် ကိုမူ သူတို့ လျစ်လျူရှုထားကြသည်။ "လာခဲ့" ဘိုင်နင်းပင်း က အရှေ့သို့ တိုးသွားသည်။ သူမသည် ခေါင်းမာသူ တစ်ဦး မဟုတ်ဘဲ ထိုတိုက်ခိုက်မှုအပြီးတွင် သူမ၏ နည်းဗျူဟာကို ချက်ချင်း ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

ကင်းမြီးကောက် အမြီးက သဲသောင်ပြင်ပေါ်သို့ စိုက်ဝင်သွားပြီး ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကျုံ့ဝင်သွားကာ ထို့နောက် ဆန့်ထွက်လာပြီး စက်လွှသွားများဖြင့် မြေပြင်ကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။ ခြေထောက်ခြောက်ချောင်း မိကျောင်း များ၏ ဝမ်းဗိုက်များမှာ လွယ်ကူစွာ ခုတ်ပိုင်းခံရပြီး သွေးများနှင့် အူများ ပန်းထွက်လာသည်။ ဘိုင်နင်းပင်း က သူမ စိတ်ကြိုက် သတ်ဖြတ်နေသဖြင့် မိကျောင်းများ တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် လဲကျသွားကြသည်။ "ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားရင် မိကျောင်း အုပ်စုက ဘာမှ ကြောက်စရာ မရှိတော့ဘူး။ ငါ့အတွက် တကယ့် ခြိမ်းခြောက်မှုက ဒီသားရဲ အုပ်စုတွေ မဟုတ်ဘူး၊ ဖန်းယွမ် ပဲ" အခြေအနေ ကောင်းမွန်လာသည်နှင့်အမျှ ဘိုင်နင်းပင်း က သူမ၏ ရင်ထဲတွင် စဉ်းစားလိုက်ပြီး အတွေးများ စတင် လည်ပတ်လာသည်။

ယန် ဂူ က ဖန်းယွမ် ၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေသဖြင့် ဘိုင်နင်းပင်း မှာ ချုပ်ကိုင်ခံထားရပြီး ဖန်းယွမ် ကို နာခံရမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမသည် ဘိုင် မျိုးနွယ်စု ဉာဏ်ကြီးရှင် ဖြစ်သဖြင့် သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ကြီးမားသော ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားမှု ရှိနေရာ သူမ ဘယ်လိုလုပ် ဒါကို လက်ခံနိုင်မည်နည်း။ "အကယ်၍ ငါ ဖန်းယွမ် ကို သတ်လိုက်ရင် အဲဒီ ယန် ဂူ ကို ရနိုင်မလား" ဘိုင်နင်းပင်း ၏ မျက်လုံးများက အေးစက်စွာ တောက်ပသွားပြီး သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သို့သော် ဤအတွေး ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ငြင်းပယ်ခံလိုက်ရသည်။ သူမသည် ဖန်းယွမ် ကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နားလည်သလို နားလည်သည်!

ဖန်းယွမ် ၏ သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောသော စရိုက်လက္ခဏာ၊ ရက်စက်သော နည်းလမ်းများနှင့် သေချာစွာ စဉ်းစားတွေးတောတတ်မှုတို့ကြောင့် အကယ်၍ သူ တကယ်ပဲ သေရတော့မည် ဆိုပါက သူသည် ယန် ဂူ ကို ရာခိုင်နှုန်းပြည့် ဖျက်ဆီးပစ်မည်မှာ သေချာပြီး အခြား ဖြစ်နိုင်ခြေ မရှိပေ။ "ဒါ့အပြင် ငါ့ဆီမှာ ဂူကောင် တစ်ကောင်မှ မရှိဘူး။ ကောင်းကင်မျက်နှာကျက်ဂူ၊ စက်လွှရွှေကင်းမြီးကောက် အားလုံးက သူ့ဟာတွေ... မဖြစ်ဘူး၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့ကိုယ်ပိုင် ဂူကောင်တွေ ရအောင် လုပ်ရမယ်!" ဖန်းယွမ် ၏ နှုတ်ခမ်းများက ကွေးတက်သွားပြီး စစ်မျက်နှာပြင်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

ဘိုင်နင်းပင်း ၏ လှုပ်ရှားမှုများ နှေးကွေးလာပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများ ပိုမို တောက်ပလာသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။ သူမ၏ အတွေးလေးများနှင့် ပတ်သက်၍ ဖန်းယွမ် မှာ လုံးဝ ရှင်းလင်းစွာ သိမြင်နေသည်။ သူ အံ့ဩမသွားပေ၊ ဘိုင်နင်းပင်း ၏ အကျပ်အတည်းကို သူ နားလည်ပြီး ထိုအခြေအနေမျိုးတွင် သူသာ ဆိုလျှင်လည်း ထိုကဲ့သို့ပင် တွေးမည် ဖြစ်သည်။ သူတို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ မာနကြီးသော သူများ ဖြစ်ကြရာ အခြားသူများကို ဘယ်လိုလုပ် အညံ့ခံပြီး အခြားသူတစ်ယောက်၏ ရုပ်သေးရုပ် တစ်ရုပ် အဖြစ် နေနိုင်မည်နည်း။ "ဒါပေမဲ့ အခြေအနေတွေက လူတွေထက် ပိုအင်အားကြီးတယ်၊ ဉာဏ်ကြီးရှင် ဖြစ်နေတော့ကော ဘာဖြစ်လဲ။ ဟီးဟီးဟီး" ဖန်းယွမ် က သူ၏ ရင်ထဲတွင် အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

ဖန်းယွမ် မှာ ယုံကြည်မှု အပြည့် ရှိနေသည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင် ဤမျှ အားကောင်းသော အပေးအယူ လုပ်စရာ အရာတစ်ခု ရှိနေသဖြင့် ဘိုင်နင်းပင်း မှာ ပိုက်ကွန်ထဲတွင် ပိတ်မိနေသော လိပ်ပြာ တစ်ကောင်နှင့် တူလှသည်။ အစပိုင်းတွင် ရုန်းကန်မည်မှာ သဘာဝကျသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် သူ၏ လက်ဖဝါးထဲသို့ ကျရောက်လာမည်ဖြစ်ပြီး အခြေအနေကို နားလည်ကာ ယဉ်ကျေးလာပြီး အသုံးဝင်သော နယ်ရုပ်လေး တစ်ရုပ် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမည် ဖြစ်သည်။ တိုက်ပွဲက ဆက်လက် ဖြစ်ပွားနေသည်။ ဤသဲသောင်ပြင်ပေါ်တွင် ခြေထောက်ခြောက်ချောင်း မိကျောင်း အမြောက်အမြား လဲလျောင်းနေကြသည်။

ဘိုင်နင်းပင်း မှာ အမောတကော အသက်ရှူနေပြီး ချွေးများ အဆက်မပြတ် ထွက်နေကာ သူမ၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ နှေးကွေးလာသည်။ ခွန်အား ကုန်သွားပြီ! ခွန်အား ဆိုသည်မှာ အမြဲတမ်း သူမ၏ အားနည်းချက် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ယခင်က ဖန်းယွမ် နှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်က ဝက်ဝံနှစ်ကောင်၏ ခွန်အား ကြောင့် သူမသည် အကြိမ်များစွာ အားနည်းချက် ဘက်သို့ ရောက်ခဲ့ရသည်။ ယခု သူမ တစ်နာရီခန့် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ ခွန်အားများ ကုန်ဆုံးလာပြီ ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဝါးဖောင်ပေါ်တွင် မျောပါနေစဉ် သူတို့သည် ငါးရက်နီးပါး မအိပ်ခဲ့ရဘဲ အနားယူပြီးနောက်တွင်ပင် ပြန်လည် နာလန်ထူရန် အချိန် အရမ်း တိုတောင်းလွန်းခဲ့သည်။

သူမကို ပို၍ပင် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသည်မှာ သူမ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ အလုံး နှစ်လုံးပင် ဖြစ်သည်။ သူမ လှုပ်ရှားလိုက်တိုင်း ဤဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး နှစ်ခုက အတူတကွ လိုက်ပါ လှုပ်ရှားနေသဖြင့် သူမကို အလွန် မသက်မသာ ဖြစ်စေသည်! "ဖန်းယွမ်၊ မင်း မကူညီဘူးလား!" သူမက အမောတကော အသက်ရှူရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ထိုသို့ပြောဆိုရင်း သူမသည် ခြေထောက်ခြောက်ချောင်း မိကျောင်း တစ်ကောင်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို သီသီလေး ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီး သူမ၏ အားနည်းနေသော ဒူးများကို ဖိကာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။

ဖန်းယွမ် က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည် "ငါ ကူညီလိုက်တာနဲ့ ခြေထောက်ခြောက်ချောင်း မိကျောင်း အများကြီးရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ငါ ဆွဲဆောင်မိလိမ့်မယ်၊ မင်းက ငါ့ကို သေစေချင်နေတာလား။ ငါ သေသွားရင် မင်း ဘယ်တော့မှ ယန် ဂူ ကို ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး" ခြေထောက်ခြောက်ချောင်း မိကျောင်း သုံးကောင် ချဉ်းကပ်လာသဖြင့် ဘိုင်နင်းပင်း မှာ နောက်ဆုတ်ရန်မှလွဲ၍ အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။ သူမ၏ ခွန်အားများ ကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်လာသဖြင့် သူမသည် သတိလစ်တော့မတတ် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီး သူမ၏ အရှေ့တွင် အမှောင်ထုများကိုသာ မြင်တွေ့နေရသည်။ စက်လွှရွှေကင်းမြီးကောက် မှာ ပိုမို လေးလံလာပုံရပြီး သူမကို မြေပြင်ဆီသို့ အဆက်မပြတ် ဆွဲချနေသည်။

သူမက သွားကြိတ်လိုက်ပြီး "ဖန်းယွမ်၊ အကယ်၍ ငါ သေသွားရင် မင်း အသက်ရှင်နိုင်မလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။ "စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါ မင်း အနောက်မှာ ရှိပါတယ်" ဖန်းယွမ် သည် ချောက်ကမ်းပါးကို မှီကာ ရပ်နေပြီး သူ စိတ်ဆန္ဒ ပြုလိုက်သည်နှင့် သူ၏ လက်ဖဝါးမှ သွေးလမင်းဂူ တစ်ကောင် ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာကာ ဘိုင်နင်းပင်း ဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်။ "ဒါကို ယူလိုက်၊ ပြီးတော့ သေချာ သုံး" သွေးလမင်းဂူ သည် လမင်းအလင်းဂူ မှ ဆင်းသက်လာခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ဘိုင်နင်းပင်း သည် ၎င်းနှင့် အလွန် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေသည်။ အကြိမ်အနည်းငယ် အသုံးပြုပြီးနောက် သူမသည် ၎င်းနှင့် ကျင့်သားရသွားပြီး တောက်ပသော အနီရောင် လမင်းဓားသွားများက အခြေအနေကို တည်ငြိမ်သွားစေသည်။ သို့သော် အခြေအနေကောင်းများမှာ ကြာရှည် မခံခဲ့ဘဲ ဘိုင်နင်းပင်း သည် သူမ၏ ခြေကုပ်ကို ပြန်လည် ရရှိသွားသော်လည်း သူမ၏ မူလအနှစ်သာရများမှာ စတင် မလုံလောက် ဖြစ်လာတော့သည်။