Shadow Slave
Shadow Slave Chapter 13 Myanmar Translation
အခန်း (၁၃) အမှန်တရား ပေါ်ပေါက်ချိန်
အပြုံးက ဟီးရိုး [HERO] ရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ အေးခဲသွားတယ်။ ရှက်ရွံ့နေသလိုမျိုး သူ ခေါင်းငုံ့လိုက်တယ်။ လေးလံတဲ့ တိတ်ဆိတ်မှုထဲမှာ တစ်မိနစ်လောက် ကုန်လွန်သွားပြီးနောက်၊ သူ နောက်ဆုံးတော့ ဖြေလိုက်တယ်။
"အင်း။ မင်းအိပ်ပျော်နေတုန်း ငါ အဲဒီအလုပ်ကို လုပ်လိုက်ရင် မင်း နာကျင်မှု ခံစားရမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ တွေးမိလို့ပါ။"
သူ မမြင်နိုင်ပေမဲ့၊ ခါးသီးတဲ့ အပြုံးတစ်ခု ဆန်နီ[SUNNY] ရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ ပေါ်လာတယ်။
လူငယ်စစ်သည်တော်ရဲ့ နှုတ်ခမ်းတွေဆီကနေ ရှည်လျားတဲ့ သက်ပြင်းချသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတယ်။ ခေါင်းမော့မလာသေးဘဲ သူက ဂူနံရံကို ကျောမှီလိုက်တယ်။
"မင်း ငါ့ကို ခွင့်လွှတ်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ပါဘူး။ ဒီအပြစ်ကလည်း ငါထမ်းရမယ့် အပြစ်ပဲလေ။ ဒါပေမဲ့၊ ကျေးဇူးပြုပြီး မင်း တတ်နိုင်မယ်ဆိုရင်... နားလည်ပေးဖို့ ကြိုးစားပေးပါ။ အခြေအနေတွေသာ ဒီလို မဟုတ်ခဲ့ရင်၊ မင်းကို လွတ်မြောက်ခွင့်ပေးဖို့ အဲဒီသတ္တဝါကြီးကို ငါ ဝမ်းသာအားရ ရင်ဆိုင်ခဲ့မှာပါ။ ဒါပေမဲ့ ငါ့အသက်က... ငါတစ်ယောက်တည်း ပိုင်တာ မဟုတ်ဘူး။ ငါဖြည့်ဆည်းရမယ့်လို့ သစ္စာဆိုထားတဲ့ ကြီးမားလှတဲ့ တာဝန်တစ်ခု ရှိတယ်။ အဲဒါ မပြီးမချင်း ငါ့ကိုယ်ငါ အသေခံလို့ မရဘူး။"
ဆန်နီ[SUNNY] ရယ်လိုက်တယ်။
"ခင်ဗျားတို့တွေ... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်ကြည့်စမ်းပါဦး! ကျွန်တော့်ကို သတ်ဖို့ စီစဉ်နေတာတောင်မှ ကောင်းမွန်တဲ့ ဆင်ခြေတစ်ခု ရှိဖို့ အတင်းအကျပ် ကြိုးစားနေသေးတယ်။ တကယ်ကို အဆင်ပြေလိုက်တာ! ခင်ဗျားတို့လို ဟန်ဆောင်ကောင်းတဲ့ လူတွေကို ကျွန်တော် အမုန်းဆုံးပဲ။ တစ်ခါလောက်တော့ ရိုးရိုးသားသား မနေချင်ဘူးလား? အဲဒီသောက်ရူး စကားတွေ လာမပြောနဲ့... ဒီတိုင်းသာ ပြောလိုက်! သတ်ရတာ လွယ်လို့ သတ်မယ်။ အသက်ရှင်ချင်လို့ သတ်မယ် ဆိုပြီးတော့လေ။"
ဟီးရိုး [HERO] မျက်လုံးမှိတ်လိုက်ပြီး၊ သူ့မျက်နှာပေါ်မှာ ဝမ်းနည်းမှုတွေ ပြည့်နှက်နေတယ်။
"ငါ တောင်းပန်ပါတယ်။ မင်း နားလည်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို ငါ သိခဲ့ပါတယ်။"
"ဘာကို နားလည်ရမှာလဲ?"
ဆန်နီ[SUNNY] ရှေ့ကို ကိုင်းလိုက်ပြီး၊ သူ့သွေးကြောတွေထဲမှာ ဒေါသတွေ စီးဆင်းလာတယ်။
"ပြောလေ။ ကျွန်တော်က ဘာလို့ သေရမှာလဲ?"
လူငယ်စစ်သည်တော် နောက်ဆုံးတော့ ခေါင်းမော့လာတယ်။ အမှောင်ထဲမှာ သူ မမြင်ရပေမဲ့၊ သူ့မျက်နှာကို ဆန်နီ[SUNNY] ရဲ့ အသံလာရာဘက်ကို လှည့်လိုက်တယ်။
"အဲဒီလူက လူယုတ်မာ တစ်ယောက်ပါ... ဒါပေမဲ့ သူပြောတာလည်း မှန်တယ်။ မင်းဆီမှာ သွေးနံ့တွေ အရမ်း လွှမ်းမိုးနေတယ်။ အဲဒါက သတ္တဝါကြီးကို ဆွဲဆောင်လိမ့်မယ်။"
"ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို လွှတ်ပေးလိုက်လို့ ရတယ်လေ၊ သိတယ်မလား။ ငါတို့ လမ်းခွဲကြမယ်။ အဲဒီနောက်မှာ သတ္တဝါကြီးက ကျွန်တော့်ကို တွေ့သည်ဖြစ်စေ၊ မတွေ့သည်ဖြစ်စေ ခင်ဗျား ပြဿနာ မဟုတ်တော့ဘူး။"
ဟီးရိုး [HERO] ခေါင်းခါလိုက်တယ်။
"အဲဒီသတ္တဝါကြီးရဲ့ ပါးစပ်ထဲမှာ သေရတာက... အရမ်းကို ရက်စက်လွန်းတဲ့ ကံကြမ္မာပဲ။ ငါကိုယ်တိုင် လုပ်တာက ပိုကောင်းပါတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မင်းက ငါ့တာဝန်ပဲလေ။"
"ခင်ဗျားက တကယ်ကို မွန်မြတ်တာပဲ။"
ဆန်နီ[SUNNY] စိတ်ပျက်လက်ပျက်နဲ့ နောက်ကို မှီလိုက်တယ်။ ခဏအကြာမှာ၊ သူ တိတ်တိတ်လေး ပြောလိုက်တယ်:
"ခင်ဗျား သိလား... ကျွန်တော် ဒီကို စရောက်တုန်းက၊ သေဖို့ အသင့်ဖြစ်နေခဲ့တာ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံးမှာ — တကယ်တော့ ကမ္ဘာနှစ်ခုလုံးမှာပေါ့ — ကျွန်တော် အသက်ရှင်သည်ဖြစ်စေ၊ သေသည်ဖြစ်စေ ဂရုစိုက်မယ့် ဝိညာဉ်တစ်စုံတောင် မရှိဘူးလေ။ ကျွန်တော် သေသွားရင်၊ ဘယ်သူမှ ဝမ်းနည်းမှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော် ရှိခဲ့ဖူးတယ် ဆိုတာကိုတောင် ဘယ်သူမှ မှတ်မိကြမှာ မဟုတ်ဘူး။"
သူ့မျက်နှာပေါ်မှာ အထီးကျန်ဆန်တဲ့ အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာတယ်။ ဒါပေမဲ့ ခဏအကြာမှာတော့ အဲဒါ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ ရွှင်လန်းတဲ့ အမူအရာနဲ့ အစားထိုးခံလိုက်ရတယ်။
"ဒါပေမဲ့ နောက်တော့ ကျွန်တော် စိတ်ပြောင်းသွားတယ်။ လမ်းတစ်ဝက်မှာတင်၊ အသက်ရှင်ဖို့ ကျွန်တော် ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကျွန်တော် အသက်ရှင်ရမယ်။"
ဟီးရိုး [HERO] က သူ့ကို တွေးတွေးဆဆ ကြည့်လိုက်တယ်။
"မှတ်မိဖို့ တန်တဲ့ ဘဝတစ်ခုကို နေထိုင်ဖို့လား?"
ဆန်နီ[SUNNY] ပြုံးလိုက်တယ်။ မှိုင်းညို့တဲ့ အလင်းရောင်တစ်ခု သူ့မျက်လုံးထဲမှာ ပေါ်လာတယ်။
"မဟုတ်ဘူး။ ခင်ဗျားတို့ အားလုံးကို အရွဲ့တိုက်ဖို့။"
လူငယ်စစ်သည်တော်က စက္ကန့်အနည်းငယ်လောက် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက်၊ ဒီအဖြေကို လက်ခံတဲ့အနေနဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။ သူ မတ်တပ်ရပ်လိုက်တယ်။
"မပူပါနဲ့။ မြန်မြန် ပြီးသွားအောင် ငါ လုပ်ပေးပါ့မယ်။"
"ခင်ဗျား ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရမ်း ယုံကြည်လွန်းနေတာ မဟုတ်ဘူးလား? ကျွန်တော့်ကို သတ်နိုင်မယ်လို့ ခင်ဗျားကို ဘယ်အရာက တွေးစေတာလဲ? အဲဒီအစား ကျွန်တော်ကပဲ ခင်ဗျားကို သတ်ချင် သတ်လိုက်မှာပေါ့။"
ဟီးရိုး [HERO] ခေါင်းခါလိုက်တယ်။
"ငါကတော့ အဲဒီလို မထင်ဘူး။"
... ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပဲ၊ သူ ယိမ်းယိုင်သွားပြီး ဒူးတစ်ဖက် ထောက်ကျသွားတယ်။ လူငယ်ရဲ့ မျက်နှာက သေလူလို ဖြူဖျော့သွားပြီး၊ နာကျင်စွာ ညည်းတွားသံနဲ့အတူ ရုတ်တရက် သွေးတွေ အန်ချလိုက်တယ်။
ကျေနပ်တဲ့ အပြုံးတစ်ခု ဆန်နီ[SUNNY] ရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ ပေါ်လာတယ်။
"နောက်ဆုံးတော့။"
"နောက်ဆုံးတော့။"
ဟီးရိုး [HERO] ဟာ ဒူးထောက်လျက် ရှိနေပြီး၊ သူ့မျက်နှာအောက်ပိုင်း တစ်ခုလုံး သွေးတွေ ပေကျံနေတယ်။ အံ့ဩမှင်သက်စွာနဲ့၊ သူ့လက်တွေကို သူ စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ့ကို ဘာဖြစ်သွားတာလဲဆိုတာကို နားလည်ဖို့ ကြိုးစားနေတယ်။
"ဒါ... ဒါက ဘယ်လို မှော်ပညာလဲ?"
ပြူးကျယ်နေတဲ့ မျက်လုံးတွေ၊ ဖြူဖျော့နေတဲ့ မျက်နှာနဲ့၊ သူ ဆန်နီ[SUNNY] ဘက်ကို လှည့်လာတယ်။
"အဲဒီ... အဲဒီ သူခိုး ပြောတာ မှန်နေတာလား?
မင်းက အရိပ်နတ်ဘုရား [SHADOW GOD] ရဲ့ ကျိန်စာကို ငါတို့အပေါ် သင့်စေတာလား?"
ဆန်နီ[SUNNY] သက်ပြင်းချလိုက်တယ်။
"အဲဒီလို နတ်ဘုရားတွေရဲ့ ကျိန်စာကို ပစ်လွှတ်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည်မျိုး ကျွန်တော့်မှာ ရှိရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ။
ဒါပေမဲ့ မရှိဘူးလေ။ အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ကျွန်တော့်မှာ ဘာစွမ်းရည်မှ လုံးဝ မရှိပါဘူး။"
"ဒါဆို... ဘယ်လိုလုပ်?"
လူငယ်ကျွန်လေး ပခုံးတွန့်လိုက်တယ်။
"အဲဒါကြောင့် ခင်ဗျားတို့ အားလုံးကို အဆိပ်ခတ်လိုက်တာပေါ့။"
သူ့စကားတွေကို နားလည်အောင် ကြိုးစားရင်း ဟီးရိုး [HERO] တွန့်ခနဲ ဖြစ်သွားတယ်။
"ဘာ?"
"အာဏာရှင် [TYRANT] ပထမဆုံး တိုက်ခိုက်ပြီးနောက်၊ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို ရေသွားရှာခိုင်းတယ်လေ။ သေနေတဲ့ စစ်သားတွေဆီကနေ ရေဘူးတွေ စုဆောင်းနေတုန်း၊ ရေဘူးတိုင်းထဲကို သွေးဆိပ်သီး (Bloodbane) အရည်တွေ ညှစ်ထည့်လိုက်တယ် — သေချာတာပေါ့၊ ကျွန်တော့် ကိုယ်ပိုင် ရေဘူးကလွဲရင်ပေါ့။ အရသာ သိသာလောက်အောင်တော့ မများဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သောက်တဲ့သူတိုင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း သေစေဖို့တော့ လုံလောက်တယ်။"
နာကျင်မှုကို ကြိတ်မှိတ်ခံစားရင်း စစ်သားက သွားကြိတ်လိုက်တယ်။ ရုတ်တရက် နားလည်သဘောပေါက်သွားတဲ့ အမူအရာတစ်ခု သူ့မျက်နှာပေါ်မှာ ပေါ်လာတယ်။
"ဒါကြောင့်... တခြား နှစ်ယောက်က အဲဒီလောက် အခြေအနေ ဆိုးနေခဲ့တာကိုး။"
ဆန်နီ[SUNNY] ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။
"ရှစ်ဖ်တီ [SHIFTY] က အများဆုံး သောက်လိုက်တော့၊ သူ့အခြေအနေက အမြန်ဆုံး ဆိုးရွားသွားတယ်။ စကော်လာ [SCHOLAR] လည်း ဒီကမ္ဘာမှာ သိပ်ကြာကြာ နေရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အဆိပ်က သူ့ကို မသတ်ခင် ခင်ဗျားက သူ့ကို အရင် ရှင်းလိုက်တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားကျတော့... သွေးဆိပ်သီး (Bloodbane) က ခင်ဗျားအပေါ် ဘာအကျိုးသက်ရောက်မှုမှ မရှိသလို ဖြစ်နေတာ။ ကျွန်တော် တကယ်ကို စပြီး စိုးရိမ်လာခဲ့တာ။"
ဟီးရိုး [HERO] ရဲ့ မျက်နှာ မှောင်မိုက်သွားတယ်။
"အင်း... ငါ နားလည်ပြီ။"
သူ တစ်ခုခုကို စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက်၊ ဆန်နီ[SUNNY] ကို အံ့ဩစွာ ကြည့်လိုက်တယ်။
"ဒါပေမဲ့... ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်တုန်းက ငါတို့ မင်းကို ပြန်လှည့်တိုက်ခိုက်မယ် ဆိုတာကို... မင်း မသိသေးဘူးလေ။"
ဆန်နီ[SUNNY] က ရယ်လိုက်တယ်။
"အို၊ လုပ်ပါဦး။ အဲဒါ ရှင်းနေတာပဲလေ။ ရှစ်ဖ်တီ [SHIFTY] က ဖိနပ်တစ်ရန်အတွက်နဲ့ လူသတ်မယ့် လူစားမျိုး။ စကော်လာ [SCHOLAR] က သိုးရေခြုံထားတဲ့ ဝံပုလွေလိုပဲ။ အကောင်းဆုံး အခြေအနေတွေမှာတောင်မှ လူတွေက တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်ပြီး ရက်စက်ကြတယ် — သေချာပေါက် သေရတော့မယ့် အခြေအနေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ အဲဒီနှစ်ယောက်က ကျွန်တော့်အပေါ် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အရာတစ်ခုခု လုပ်မှာမဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပေးရမှာလား?"
ဟီးရိုး [HERO] က သွေးတွေ ထပ်အန်ချလိုက်တယ်။
"ဒါဆို... ငါကရော?"
"ခင်ဗျားလား?" မထီမဲ့မြင်ပြုတဲ့ အမူအရာတစ်ခု ဆန်နီ[SUNNY] မျက်နှာပေါ်မှာ ပေါ်လာတယ်။ "ခင်ဗျားက သူတို့ထဲမှာ အဆိုးဆုံးပဲ။"
"ဘာဖြစ်လို့လဲ?"
ဆန်နီ [SUNNY] ဟာ သူ့ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ရှေ့ကို ကိုင်းလိုက်တယ်။ "ကျွန်တော့်ရဲ့ တိုတောင်းလှတဲ့ ဘဝမှာ အများကြီး မသင်ယူခဲ့ရပေမဲ့၊ အချက်တစ်ခုကိုတော့ သေချာ သိတယ်" လို့ သူ ပြောလိုက်တယ်။ သူ့အသံထဲက ဟာသအရိပ်အယောင်တွေ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အေးစက်ခက်ထန်တဲ့ အကြည့်တွေပဲ ကျန်ရစ်ခဲ့တယ်။ ဆန်နီ [SUNNY] ရဲ့ မျက်နှာထား တင်းမာသွားပြီး ဒေါသတကြီး ဆက်ပြောလိုက်တယ်:
"ကိုယ့်ကို ကျွန်လုပ်ထားတဲ့သူကို စတင် ယုံကြည်လာတဲ့ ကျွန်တစ်ယောက်ထက် သနားစရာကောင်းတာ ဘာမှ မရှိဘူး။"
ဒီစကားတွေကို ကြားတော့၊ ဟီးရိုး [HERO] ခေါင်းငုံ့သွားတယ်။
"ငါ နားလည်ပါပြီ။"
ပြီးတော့၊ ရုတ်တရက် သူ ရယ်လိုက်တယ်။
"မင်း... မင်းက တကယ့်ကို ယုတ်မာတဲ့ ခွေးကောင်လေးပဲ၊ ဟုတ်တယ်မလား?"
ဆန်နီ[SUNNY] မျက်လုံးလှန်လိုက်တယ်။
"ရိုင်းစိုင်းဖို့ မလိုပါဘူး။"
ဒါပေမဲ့ ဟီးရိုး [HERO] က သူ့စကားကို နားမထောင်ပါဘူး။
"ကောင်းတယ်။ ဒါကောင်းတယ်။ ငါ့ရဲ့ လိပ်ပြာသန့်မှု ပိုရှင်းလင်းသွားတာပေါ့။"
လူငယ်ကျွန်လေးက စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်တယ်။
"ဘာတွေ ပွစိပွစိ ပြောနေတာလဲ? မြန်မြန်သေလိုက်စမ်းပါ။"
ဟီးရိုး [HERO] က တခစ်ခစ် ရယ်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်တယ်။ ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှန်းမသိ၊ သူက အရင်ကလောက် နေမကောင်းတဲ့ပုံ မပေါက်တော့ဘူး။
"မင်းသိလား၊ ငါသာ သာမန်လူသား တစ်ယောက်ဆိုရင် အဲဒီအစီအစဉ်က အလုပ်ဖြစ်မှာပါ။ ဒါပေမဲ့၊ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အူတိုင် (Soul Core) က နိုးထ (Awakened) ဖြစ်သွားတာ ကြာပြီ။ ငါက ရန်သူပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် သတ်ဖြတ်ပြီး သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေကို စုပ်ယူခဲ့တယ်။ သွေးဆိပ်သီး (Bloodbane) အဆိပ်က ဘယ်လောက်ပဲ ဒုက္ခပေးပေး၊ ငါ့ကိုတော့ ဘယ်တော့မှ မသတ်နိုင်ဘူး။"
'သောက်ကျိုးနည်း!'
ဆန်နီ[SUNNY] လှည့်ပြီး ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားလိုက်ပေမဲ့၊ နောက်ကျသွားခဲ့ပါပြီ။ သူ့ကျောကို တစ်ခုခုက ဝင်တိုက်လိုက်ပြီး၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ကျောက်နံရံနဲ့ ဝင်ဆောင့်သွားတယ်။ အော်ဟစ်သံတစ်ခုနဲ့အတူ၊ သူ့ဘယ်ဘက် နံဘေးကနေ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာတဲ့ စူးရှတဲ့ နာကျင်မှုတစ်ခုကို သူ ခံစားလိုက်ရတယ်။ ဂူထဲကနေ လိမ့်ထွက်သွားပြီး၊ ရင်ဘတ်ကို ဖက်ကာ အတင်းအကျပ် မတ်တပ်ရပ်ပြီး ကျဉ်းမြောင်းတဲ့ အက်ကြောင်းထဲကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ ဆန်နီ[SUNNY] ထွက်ပြေးခဲ့တယ်။
လမ်းဟောင်းဆီကို သူ အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိသွားပြီး၊ နောက်ဆုံးမှာတော့ ညကောင်းကင်ယံမှာ တောက်ပနေတဲ့ ကြယ်တွေနဲ့ ဖြူရော်ရော် လမင်းကြီးကို မြင်လိုက်ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက သူ သွားနိုင်တဲ့ အဝေးဆုံး နေရာပါပဲ။
"ရပ်စမ်း။"
အေးစက်တဲ့ အသံက သူ့နောက်ကနေ ထွက်ပေါ်လာတဲ့အခါ၊ ဆန်နီ[SUNNY] ရပ်တန့်သွားတယ်။ ဟီးရိုး [HERO] မှာ တကယ်ပဲ နိုးထသူ (Awakened) ဝိညာဉ်အူတိုင် ရှိတယ်ဆိုရင်၊ သူ့ဆီကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ ဘာအခွင့်အရေးမှ မရှိပါဘူး။ တိုက်ခိုက်ရင်လည်း၊ ဘာအခွင့်အရေးမှ လုံးဝ မရှိဘူး။
"လှည့်လိုက်။"
လူငယ်ကျွန်လေးက လက်မြှောက်လျက် နာခံစွာ လှည့်လိုက်တယ်။ ဟီးရိုး [HERO] က သူ့မျက်နှာပေါ်က သွေးတွေကို သုတ်နေပြီး မျက်လုံးထဲမှာ မကျေနပ်တဲ့ အမူအရာ ရှိနေတာကို သူ ကြည့်နေလိုက်တယ်။ သူတို့နှစ်ယောက်က သတ်ဖြတ်လိုတဲ့ အအေးဒဏ်ထဲမှာ တဆတ်ဆတ် တုန်ယင်ရင်း တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် စူးစိုက်ကြည့်နေကြတယ်။
"ဒါက တန်ရဲ့လား? ထားလိုက်ပါ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ငါ့ကတိကို ငါ တည်ပါတယ်။ မြန်မြန် ပြီးသွားအောင် ငါ လုပ်ပေးမယ်။"
စစ်သားက သူ့ဓားကို အိမ်ထဲကနေ ဆွဲထုတ်လိုက်တယ်။
"မင်းမှာ နောက်ဆုံးပြောစရာ စကား ရှိသေးလား?"
ဆန်နီ[SUNNY] ပြန်မဖြေဘူး။
ဒါပေမဲ့၊ ငွေရောင် ခေါင်းလောင်းလေး တစ်လုံးက သူ့လက်ထဲမှာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာတယ်။
ဟီးရိုး [HERO] မျက်မှောင်ကြုတ်သွားတယ်။
"အဲဒီအရာကို မင်း ဘယ်မှာ ဖွက်ထားတာလဲ?"
ဆန်နီ[SUNNY] က ခေါင်းလောင်းကို လှုပ်လိုက်တယ်။ လှပပြီး ကြည်လင်တဲ့ မြည်သံလေးက တောင်ပေါ်မှာ ပျံ့လွင့်သွားပြီး၊ ညလေထုကို ညှို့ငင်ဖမ်းစားနိုင်တဲ့ သံစဉ်လေးနဲ့ ပြည့်နှက်သွားစေတယ်။
"မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ?! ရပ်စမ်း!"
လူငယ်ကျွန်လေးက နာခံစွာ ရပ်လိုက်တယ်။
"အဲဒါ ဘာ..."
ဟီးရိုး [HERO] ရဲ့ အံ့ဩမှင်သက်နေတဲ့ မျက်စိရှေ့မှာတင်၊ ငွေရောင် ခေါင်းလောင်းလေးက လေထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားတယ်။ သူက ဆန်နီ[SUNNY] ကို တွေဝေပြီး သံသယဖြစ်ဖွယ် ကြည့်လိုက်တယ်။
"ပြောစမ်း! မင်း အခုလေးတင် ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ?"
ဒါပေမဲ့ ဆန်နီ[SUNNY] ပြန်မဖြေဘူး။ တကယ်တော့၊ သူက ဂူထဲကနေ ထွက်ပြေးလာကတည်းက စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောတော့တာပါ။ အခုချိန်မှာဆို သူ အသက်တောင် မရှူတော့ဘူး။
ဟီးရိုး [HERO] ကတော့ ဆက်ပြီး စကားပြောနေတယ်။
"အခုချက်ချင်း ပြော၊ မဟုတ်ရင် မင်း နောင်တရလိမ့်မယ်။"
သူ မျက်နှာရှုံ့မဲ့သွားတယ်။
"မင်း ဘာလို့ ဘာမှမပြောတာလဲ?"
တဆတ်ဆတ် တုန်နေတဲ့ ကောင်လေးက လုံးဝ တိတ်ဆိတ်လျက် သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်နေတယ်။
မဟုတ်ဘူး... သူက သူ့နောက်က အမှောင်ထုထဲကို စူးစိုက်ကြည့်နေတာ။
ဟီးရိုး [HERO] ရဲ့ မျက်လုံးတွေ ပြူးကျယ်သွားတယ်။
"ဘာ..."