Chaper 30 - The Mirror Legacy XIanxia Myanmar

အခန်း (၃၀) - ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ခြင်း

ဝမ်ယွမ်ကိုင် ထံမှ သိလိုသမျှကို စုံစမ်းရယူပြီးနောက်၊ လီရှန်းဖျင် သည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြစ်နေသော ဧည့်သည်အား ယဉ်ကျေးစွာ နှုတ်ဆက်ပို့ဆောင်ပေးလိုက်သည်။ သူတို့ ရေးဆွဲခဲ့သော မြေပုံကြမ်းကို ဂရုတစိုက် သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး လီယဲ့ရှန်း နှင့်အတူ လီကျင်းရွာသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

လယ်ယာခွန်များမှရရှိသော ပုံမှန်ဝင်ငွေများကြောင့် လီမိသားစုသည် လက်သမားဆရာများကို ပိုမိုငှားရမ်းလာနိုင်ခဲ့သည်။ ဤလက်သမားဆရာများသည် နောက်ဖေးတောင်ပေါ်ရှိ ခြံဝင်းငယ် တည်ဆောက်ရေးကို အဓိကထား လုပ်ဆောင်ကြပြီး၊ အချိန်ရပါက လီကျင်းရွာအတွင်း ပြုပြင်မွမ်းမံမှုများကိုလည်း ဆောင်ရွက်ပေးကြသည်။

လွန်ခဲ့သော ခြောက်လအတွင်း လီကျင်းရွာသည် အံ့မခန်း ပြောင်းလဲတိုးတက်လာခဲ့သည်။ လီမိသားစု အိမ်တော်ရှေ့မှစ၍ ရွာဝင်ပေါက်အထိ ပြောင်လက်နေသော ကျောက်ပြားများ ခင်းကျင်းထားကာ လီမိသားစု၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ကိုယ်စားပြုသော ပင်မလမ်းမကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ရွာအတွင်းရှိ အခြားချမ်းသာသော မိသားစုများကလည်း ယင်းကို အတုယူကာ၊ သူတို့၏ ရွှံ့အိမ်နှင့် သက်ငယ်မိုးအိမ်များကို လီမိသားစု၏ အုတ်အိမ်ကဲ့သို့ ဖြစ်လာစေရန် အဆင့်မြှင့်တင် တည်ဆောက်လာကြသည်။

လီမိသားစု အသုံးပြုသော ကျောက်ပြာတုံးများအစား လျိုလင်ဖုန်း နှင့် အခြားသူများမှာ အရည်အသွေး ပိုနိမ့်သော အုတ်ဖြူများကို ရွေးချယ်ခဲ့ကြပြီး၊ နံရံအဆက်များကို သရွတ်ဖြင့် ပုံဖော်ခဲ့ကြသည်။

ထိုအုတ်ဖြူအိမ်များသည် အဖြူရောင်အဆက်များဖြင့် ဖန်တီးထားသော ကျောက်ပြာတုံးအိမ်များ၏ ထူးခြားသည့် ဆွဲဆောင်မှုမျိုး မရှိသော်ငြားလည်း၊ ရွာ၏ အလှအပကိုတော့ သိသိသာသာ တိုးတက်လာစေခဲ့သည်။

အဝေးမှလှမ်းကြည့်လျှင် ရွာ၏ အုတ်ဖြူခြံဝင်းအသစ်များသည် ဗဟိုချက်ရှိ လီမိသားစု၏ ကျောက်ပြာတုံး၊ ခေါင်မိုးမီးခိုးရောင် အိမ်တော်ကြီးကို ဝန်းရံထားကြရာ၊ အထူးသဖြင့် မိုးဖွဲဖွဲလေးများ ကျဆင်းနေချိန်တွင် မြို့ပြတစ်ခုကဲ့သို့ လှပသော ဆွဲဆောင်မှုမျိုးကို ဖြစ်ပေါ်စေလေသည်။

သူ၏ ခြံဝင်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ လီရှန်းဖျင် သည် လီရွှမ်ရွှမ် နှင့်အတူ အနားယူနေသော လီမူထျန် ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဤရက်ပိုင်းများတွင် လီမူထျန် မှာ ပိုမို တက်ကြွလန်းဆန်းနေပုံရပြီး သွားလာလှုပ်ရှားရသည်မှာလည်း ပို၍ ပေါ့ပါးသွက်လက်လာသည်။

လက်ထဲတွင် လက်ဖက်ရည်ပန်းကန်ကို ကိုင်ကာ စားပွဲ၌ သက်တောင့်သက်သာ ထိုင်နေသော သူ၏ အေးချမ်းသည့် အမူအရာက လွန်ခဲ့သောနှစ်များက သားဖြစ်သူ ဆုံးပါးသွားရသည့် ပူဆွေးသောကများမှ သက်သာရာရသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။

လီမူထျန် သည် မိသားစုရေးရာ ကိစ္စရပ်များကို အများကြီး စီမံခန့်ခွဲခြင်း မရှိတော့သော်ငြားလည်း၊ သူ၏ တည်ရှိမှုက လူတိုင်း၏ လေးစားမှုကို အပြည့်အဝ ရရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ သာမန် သေမျိုးတစ်ဦးသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ လီယဲ့ရှန်း နှင့် အခြားသူများ၏ သူအပေါ် ကြောက်ရွံ့ရိုသေမှုမှာ လီတုန်းယား နှင့် လီရှန်းဖျင် တို့အပေါ် ထားရှိသည်ထက်ပင် ပိုမို ကြီးမားလှသည်။

" ရွှမ် လေး!" သူ၏ထံသို့ ဝမ်းသာအားရ ပြေးလာသော ကလေးငယ်ကို ပွေ့ချီလိုက်ရင်း လီရှန်းဖျင် က နွေးထွေးစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ယခုအခါ စာသင်အရွယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော လီရွှမ်ရွှမ် သည် ဟန်ဝမ်ရွှီ ၏ လမ်းညွှန်သင်ကြားမှုအောက်တွင် ရှိနေသည်။ ကလေးငယ်မှာ ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်ပြီး သင်ယူရာတွင် လျင်မြန်မှု ရှိသည်။

"ဒီနေ့လေ ကျွန်တော် ရှဲ့ဝမ် နဲ့အတူ ကျူပင်တောကို သွားခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီမှာ ဦးလေး ယဲ့ရှန်း က သူငယ်ငယ်တုန်းက ဘဲကျောင်းခဲ့ရတယ်လို့ ပြောပြတယ်သိလား!" လီရွှမ်ရွှမ် သည် လီရှန်းဖျင် ကို ပျော်ရွှင်စွာ ဖက်ထားရင်း သူ၏ နေ့စဉ်အဖြစ်အပျက်ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောပြနေသည်။

လီမိသားစုသည် လီယဲ့ရှန်း အတွက် အိမ်ထောင်ချပေးခဲ့ပြီး၊ ထိုအိမ်ထောင်မှ လီရှဲ့ဝမ် ဟူသော ကလေးငယ် ဖွားမြင်ခဲ့ရာ ယခုအခါ အသက် နှစ်နှစ်ကျော်အရွယ်သာ ရှိသေးသည်။ ငယ်ရွယ်ဖျတ်လတ်သည့် ခွန်အားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော လီရှဲ့ဝမ် သည် သူ၏ အစ်ကိုဝမ်းကွဲဖြစ်သူ လီရွှမ်ရွှမ် နောက်သို့ အမြဲလိုလို တကောက်ကောက် လိုက်ပါလေ့ရှိသည်။

"ဟုတ်တယ်လေ၊ တကယ်ပါ" ဟု သူတို့၏အနောက်တွင် ရပ်နေသော လီယဲ့ရှန်း က ပြုံးလျက် ဝင်ရောက် ထောက်ခံလိုက်သည်။

လီရှန်းဖျင် သည် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ "ဒုတိယအစ်ကို ကို ဒီကို ခေါ်ပေးလို့ ရမလား" ဟု ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

သူ၏ အမိန့်ကို နာခံ၍ လီယဲ့ရှန်း ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ပြီးနောက်၊ သူ၏ အာရုံကို လီရွှမ်ရွှမ် ထံသို့ ပြန်လှည့်လိုက်သည်။

"ဟိုးအရင်တုန်းကလေ၊ မင်းရဲ့တတိယဦးလေးလည်း အဲ့ဒီမှာ ငါးသွားဖမ်းဖူးတယ်။ တောက်ပနေတဲ့ အစိမ်းရောင် အကြေးခွံတွေနဲ့ ငါးတွေက တကယ်ကို ဆူဖြိုးပေမဲ့ အရမ်းကို ချောိတုိနေတာ" ဟု သူက အတိတ်ကို လွမ်းဆွတ်တမ်းတစွာ ပြန်ပြောပြသည်။

လီရွှမ်ရွှမ် ကို အောက်သို့ ချပေးလိုက်ပြီး သူ၏ ပါးလေးကို ချစ်စနိုးဖြင့် ဆွဲညှစ်လိုက်ရင်း၊ လီရှန်းဖျင် သည် မှတ်ဉာဏ်လမ်းကြောင်းတစ်လျှောက် အတိတ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည့်အလား အဝေးတစ်နေရာဆီသို့ ငေးကြည့်နေခဲ့သည်။

"အဲ့ဒါက အသက်တစ်လျှောက်လုံး စားဖူးသမျှထဲမှာ အကောင်းဆုံး ငါးပဲ။ အင်မော်တယ်ငါးတစ်ကောင်၊ ငါးတွေထဲက နတ်သမီးလေးတစ်ပါး လိုပဲ..."

လီမူထျန် သည် လီရှန်းဖျင် ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး လက်ဖက်ရည်ပန်းကန်ကို ချကာ သူ၏ လွမ်းဆွတ်မှုများကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ "ဝမ်မိသားစုက ဘယ်လိုလဲ"

လီရှန်းဖျင် သည် လီရွှမ်ရွှမ် ကို ကိုယ့်ဘာသာ ဆက်ကစားရန် ပွတ်သပ်အားပေးလိုက်ပြီးနောက်၊ ခေါင်းမော့ကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "သူတို့က ခိုင်မာတဲ့ မျိုးဆက်အမွေအနှစ်တွေ ရှိပြီး ကျွန်တော်တို့ထက် သိသိသာသာကို အင်အားပိုကြီးတယ်။ သူတို့မိသားစု ခေါင်းဆောင်က ကျောက်စိမ်းမြို့တော် အူတိုင် အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး၊ လူငယ်လေး ဝမ်ယွမ်ကိုင် ကလည်း အဇူရာအနှစ်သာရ အူတိုင် အဆင့်ကို ရောက်ရှိထားတယ်"

သူ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ညှိုးငယ်သော မျက်နှာထားဖြင့် လီတုန်းယား ခြံဝင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ သူသည် ထိုင်ခုံတစ်နေရာတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး ဝမ်ယွမ်ကိုင် နှင့် ပြောဆိုခဲ့သော လီရှန်းဖျင် ၏ အသေးစိတ် ပြောပြချက်များကို သေချာစွာ နားထောင်နေခဲ့သည်။

"တကယ်လို့ ဝမ်မိသားစုက အတွင်းရော အပြင်မှာပါ ရုန်းကန်နေရတယ် ဆိုရင်၊ ကျွန်တော်တို့ ကူညီပေးရမယ်။ နှုတ်ခမ်းနဲ့ သွားလို အပြန်အလှန် မှီခိုနေရတာဆိုတော့၊ ဝမ်မိသားစုသာ ပြိုလဲသွားရင် အနီးနားက ကြီးမားတဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုဖြစ်တဲ့ ဂျီမိသားစု က ကျွန်တော်တို့ကို နောက်ပစ်မှတ်အဖြစ် ထားလာနိုင်တယ်" ဟု လီရှန်းဖျင် က နိဂုံးချုပ်လိုက်ပြီး လက်ဖက်ရည်ပန်းကန်ကို ကောက်ယူကာ တစ်ကျိုက်တည်း မော့သောက်လိုက်သည်။

လီတုန်းယား သည် လီရှန်းဖျင် ၏ စကားလုံးတိုင်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်ရင်း မြေပုံကြမ်းကို အသေအချာ စစ်ဆေးနေလေသည်။

လီမူထျန် မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီး လက်ဖက်ရည်ပန်းကန်ထဲသို့ ခေတ္တမျှ တွေးတောစွာ စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် "ငါတို့ ဝမ်မိသားစုကို ကယ်တင်ရမှာ အမှန်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့အတွက် အကျိုးအမြတ် အများဆုံးဖြစ်မယ့် နည်းလမ်းမျိုးနဲ့ လုပ်ဆောင်ရမယ်။ နားထောင်... ရှန်းဖျင် "

"ဂျီမိသားစုက သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်စပါးတွေကို ခိုးယူနေတယ်လို့ ဝမ်မိသားစုက ဆိုတယ်။ ဒါဆိုရင် ငါတို့ဆီမှာ အပို လယ်ကွင်းတွေ ရှိပေမဲ့ လူအင်အား မရှိဘူးလို့ သူတို့ကို ပြောလိုက်။ လယ်လုပ်ဖို့ သူတို့ဆီက လူတချို့ ဒီကို လွှတ်ခိုင်းလိုက်၊ ပြီးရင် ရိတ်သိမ်းရရှိမှုရဲ့ သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို ငါတို့ ယူမယ်။ တကယ်လို့ သူတို့က လူလွှတ်ဖို့ သဘောတူတယ်ဆိုရင်၊ ဂျီမိသားစုနဲ့ သူတို့ရင်ဆိုင်နေရတဲ့ အခြေအနေဟာ တကယ်ကို ဆိုးရွားနေတယ်ဆိုတာ သေချာသွားပြီပေါ့။"

လီရှန်းဖျင် လည်း သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး၊ "မှန်ပါတယ်။ ဝမ်မိသားစုရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို ဂျီမိသားစုက သိနေတာကို ထောက်ရှုရင်၊ သူတို့ကြားထဲမှာ သူလျှိုတွေ ရှိနေတာ သေချာတယ်။ ဝမ်ယွမ်ကိုင် က ဒီကိစ္စကို သိုသိုသိပ်သိပ် ကိုင်တွယ်ဖို့ ငါတို့ သေချာမှာထားရမယ်။ ငါတို့ မိသားစုက ဂျီမိသားစုကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ဖို့ အဆင်သင့် မဖြစ်သေးပေမဲ့၊ ဝမ်မိသားစုကိုတော့ နောက်ကွယ်ကနေ တိတ်တဆိတ် ထောက်ပံ့ပေးနိုင်လောက်ပါတယ်" ဟု ထပ်လောင်းပြောဆိုလိုက်သည်။

"အမှန်ပဲ။" လီမူထျန် က အတည်ပြုသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီး သူက ဆက်ပြောသည်၊ "ဂျီမိသားစုရော ဝမ်မိသားစုပါ ငါတို့ထက် အင်အားပိုကြီးတယ်။ လောလောဆယ်တော့ ငါတို့ အချိန်ဆွဲပြီး အင်အားကို တည်ဆောက်သင့်တယ်။ ဂျီမိသားစုရဲ့ ကျူးကျော်တတ်တဲ့ သဘာဝက ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်နေသလို၊ ဝမ်မိသားစုကလည်း ငါတို့လိုပဲ အဇူရာရေကန်ဂိုဏ်း ရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိတယ်ဆိုပေမဲ့ သူတို့က ငါတို့နဲ့ အရမ်းနီးကပ်နေတော့ သတိထားဖို့ လိုအပ်တယ်။"

မြေပုံကြမ်းကို အတန်ကြာ သေချာစစ်ဆေးပြီးနောက်၊ လီတုန်းယား က "ဒီမြေပုံအရဆိုရင် ဂျီမိသားစုရဲ့ နယ်မြေက ငါတို့နဲ့ ဆက်စပ်နေတာလား" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်" မြေပုံပေါ်ရှိ လီတောက်ခိုရွာ ကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း လီရှန်းဖျင် က အတည်ပြုလိုက်သည်။

"ဂူလီလမ်း က ဒီနေရာမှာ နှစ်ခွကွဲသွားတယ်။ တစ်လမ်းက မြောက်ဘက် ဂျီမိသားစုရဲ့ နယ်မြေထဲကို ဝင်သွားပြီး၊ နောက်တစ်လမ်းက အရှေ့ဘက် ဝမ်မိသားစုရဲ့ နယ်မြေဆီကို သွားတယ်။"

သူ ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး လီတုန်းယား ၏ တွေးတောနေသော မျက်နှာကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ကာ ဆက်ပြောသည်၊ " ဝမ်ယွမ်ကိုင် ရဲ့ အဆိုအရ လွန်ခဲ့တဲ့ ရာစုနှစ်တစ်ခုကျော်က ဂျီမိသားစုနယ်မြေဆီ သွားတဲ့လမ်းပေါ်မှာ မိစ္ဆာတစ်ကောင်နဲ့ သူ့ရဲ့ လက်ပါးစေတွေက အသိုက်အမြုံ ဖွဲ့ခဲ့လို့ အဲ့ဒီလမ်းပိုင်းက ပြတ်တောက်သွားခဲ့တယ်တဲ့။ အဲ့ဒီနယ်မြေဟာ အမည်ခံအားဖြင့် ဂျီမိသားစုရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိနေသေးပေမဲ့၊ သူတို့က အဲ့ဒီမြေကို စွန့်လွှတ်ထားခဲ့ပြီလို့ ဆိုတယ်။"

ထိုအခါမှ သဘောပေါက်သွားသော လီတုန်းယား က "အော်... ဒီလိုကိုး။ မိစ္ဆာရှိနေတဲ့အတွက်၊ ဝမ်မိသားစု တောင့်ခံထားနိုင်သရွေ့ ဂျီမိသားစုအတွက် ငါတို့ စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လီရှန်းဖျင် ကလည်း ထောက်ခံလိုက်သည်။ "အဲ့ဒီမိစ္ဆာက အဇူရာရေကန်ဂိုဏ်း နဲ့ ရွှေရောင်ထန်ဂိုဏ်း ကြားက နေရာကို ပါးနပ်စွာ ရွေးချယ်ခဲ့တာပဲ။ သူက သူ့အသိုက်ထဲမှာပဲ ပုန်းကွယ်ပြီး ကျင့်ကြံနေလေ့ရှိတယ်၊ ဘယ်တော့မှ ပြဿနာ မရှာဘူးတဲ့။"

ထို့နောက် သူက လီမူထျန် ဘက်သို့ လှည့်ကာ၊ "အဖေက ယွဲ့တောင်တန်း က လူတွေနဲ့ အရင်က တစ်ခါဆုံဖူးတယ်မလား။ သူတို့နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘယ်လိုထင်လဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

လီမူထျန် က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ မျှဝေလိုက်သည်။ "သူတို့က ရုပ်ရည်သွင်ပြင်မှာ တော်တော်လေး ကွဲပြားတယ်။ ထူးခြားတဲ့ ဆံပင်ပုံစံတွေ၊ တက်တူးတွေနဲ့ ဘာသာစကားတွေ ရှိကြတယ်။ သူတို့က သန်မာကြပြီး သိုင်းပညာမှာလည်း ကျွမ်းကျင်ကြတယ်။ သူတို့ မျိုးနွယ်စုထဲမှာ ကျိန်စာတိုက်တာတွေ၊ သားရဲတိရစ္ဆာန်တွေကို ထိန်းချုပ်တဲ့နေရာတွေမှာ ကျွမ်းကျင်တဲ့ ရှမန်တွေလည်း ရှိတယ်။ ရင်ဆိုင်ဖို့ သိပ်တော့ မလွယ်ကူတဲ့ အုပ်စုပဲ။"

"မင်းရဲ့ နတ်ဆိုးနှင်ခြင်း ပညာရပ် က ဘယ်လောက်ထိ အစွမ်းထက်လဲ ဆိုတာတော့ ငါ သေချာ မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ကို အောင်နိုင်ရေးဆိုတာ မင်းအနေနဲ့ သူတို့ရဲ့ ကျိန်စာတွေကို ဘယ်လောက်အထိ ချေဖျက်နိုင်စွမ်းရှိမလဲဆိုတဲ့ အပေါ်မှာ မူတည်နေလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒါကိုသာ မင်း တတ်နိုင်မယ်၊ ရွာအစောင့်တွေကလည်း သူတို့နဲ့တန်းတူ သန်မာနေမယ်ဆိုရင်တော့ သူတို့ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိပါတယ်။ လောလောဆယ်တော့ သူတို့နဲ့ ပတ်သက်ဖို့ သိပ်အလောတကြီး လုပ်စရာမလိုသေးပါဘူး။"

လီတုန်းယား သည် မြေပုံပေါ်ရှိ လီမိသားစု၏ နယ်မြေတစ်ဝိုက်တွင် လက်ညှိုးဖြင့် ရေးဆွဲပြရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ဝမ်မိသားစုဟာ ဂျီမိသားစုရဲ့ ကျူးကျော်မှုနဲ့ ဖိအားတွေကို အကြိမ်ကြိမ် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတယ်။ ကံကောင်းတာက၊ စီယွမ်ပိုင် ငါတို့မိသားစုကို ပေးအပ်ခဲ့တဲ့ မြေနေရာက တော်တော်လေးကို ကျယ်ပြန့်တယ်။ အခုဆို ငါတို့ရဲ့ နယ်မြေက ဝမ်မိသားစုရဲ့ နယ်မြေထက်တောင် ပိုပြီး ကြီးမားနေပြီ။"

"ငါတို့ရဲ့ မြေက ကျယ်ပြောပေမဲ့၊ လူဦးရေက နည်းပါးတယ်၊ ပြီးတော့ မိသားစုတစ်ခုအနေနဲ့ ငါတို့ရဲ့ အင်အားကလည်း ခိုင်မာတောင့်တင်းတဲ့ အနေအထားမှာ မရှိသေးဘူး။ ငါတို့က တခြားသူတွေ မျက်စိကျလောက်စရာ ပစ်မှတ်တစ်ခုလို ဖြစ်နေတယ်။ ဒါပေမဲ့ ယွဲ့တောင်တန်း က ပြဿနာ လာမရှာသရွေ့တော့၊ သူတို့ကို ရန်မစဘဲ ရှောင်ရှားနေသင့်တယ်။ ဝမ်မိသားစုက ကြားခံနယ်မြေတစ်ခုလို ဖြစ်နေတော့၊ လာမယ့် နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ ငါတို့ကိုယ်ငါတို့ တိုးတက်ခိုင်မာလာအောင် လုပ်ဖို့ အခွင့်အရေးရှိတယ်။ နောက်ထပ် ခြေလှမ်းသစ်တွေ မလှမ်းခင်မှာ ဒီနယ်မြေတွေကို အပြည့်အဝ စုစည်းပြီး ထိန်းချုပ်နိုင်ဖို့က အလွန် အရေးကြီးတယ်။"