Chaper 44 - The Mirror Legacy XIanxia Myanmar

အခန်း (၄၄) - နှစ်သစ်

ဆီးနှင်းများသည် သုံးရက်တိုင်တိုင် မြေပြင်တစ်ခွင်ကို ဖုံးလွှမ်းထားခဲ့ပြီး၊ ငွေရောင် နှင်းပွင့်ငယ်များသည် လေထဲတွင် တဝဲလည်လည် ကျဆင်းနေဆဲဖြစ်သည်။ မိသားစုများသည် အရိုးကွဲမတတ် အေးခဲလှသော ဆောင်းရာသီ၏ အအေးဒဏ်မှ ကာကွယ်ရန် သူတို့၏ အိမ်တံခါးများကို တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားကြလေသည်။

လီတုန်းယား သည် လီကျင်းရွာရှိ ခြံဝင်းငယ်လေးအား စောင့်ရှောက်ရန် လီချိုယန် ထံသို့ လွှဲအပ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် လျိုရိုရွှမ် နှင့်အတူ လီဂျင်းတောင် ပေါ်သို့ တက်လာခဲ့ကြသည်။

နက်ရှိုင်းသော ဆီးနှင်းများကြားတွင် ခက်ခဲစွာ တိုးဝှေ့လျှောက်လှမ်းလာရင်း၊ မီးခိုးရောင်ဖျော့ဖျော့ သားမွေးအင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားသော လျိုရိုရွှမ် သည် လီတုန်းယား ၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားလျက် မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးပန်းများ ဝေဆာနေလေသည်။

သူမ၏ အသံလေးမှာ ပေါ့ပါးရွှင်မြူးနေပြီး "အစ်ကိုတုန်းယား၊ လာမယ့် နွေဦးကျရင် ကျွန်မတို့ လက်ထပ်ကြရအောင်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ" ဟု လီတုန်းယား က ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး သူမ၏ ပခုံးပေါ်မှ ဆီးနှင်းများကို နူးညံ့သော အပြုံးဖြင့် ဖယ်ရှားပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူကိုင်ထားသော ထီးကို အနည်းငယ် စောင်းလိုက်ကာ၊ ကျဆင်းနေသော ဆီးနှင်းများ လျိုရိုရွှမ် အပေါ် မကျရောက်စေရန် သေချာစွာ ကာကွယ်ပေးလိုက်သည်။

လီဂျင်းတောင် သို့ တက်ရသော လမ်းမှာ မမတ်စောက်လှပေ။ မကြာမီမှာပင် သူတို့သည် တောင်ခြေရှိ မြူခိုးများကြားမှ ထွက်လာနိုင်ခဲ့ပြီး ခြံဝင်းတစ်ခုဆီသို့ ဦးတည်နေသော ဆီးနှင်းဖုံး ကျောက်ခင်းလမ်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

အိမ်ထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့်၊ မီးလင်းဖိုအနီးတွင် သက်တောင့်သက်သာ ထိုင်နေသော ထျန်းယွမ် ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ မီးဖို၏ နွေးထွေးမှုကြောင့် သူမ၏ ပါးပြင်လေးများမှာ နီရဲနေလေသည်။

"ဒုတိယအစ်ကို နဲ့ ဒုတိယမရီး" ဟု သူမက ပြုံးလျက် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

လီတုန်းယား က ပြုံး၍ အသိအမှတ်ပြု နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး၊ လျိုရိုရွှမ် ကမူ သူမထက် ငါးနှစ် ခြောက်နှစ်ခန့် ပိုကြီးသော ထျန်းယွမ် ရှိရာ မီးလင်းဖိုဘေးသို့ တက်တက်ကြွကြွ သွားရောက်ကာ တိုးတိုးတိတ်တိတ် စကားစမြည် ပြောဆိုနေလေသည်။

လီရှန်းဖျင် သည် နံနက်ခင်းအချိန်ကို ဝိညာဉ်စပါး ခင်းများအပေါ် ဝိညာဉ်မိုးရေ ဖျန်းပေးခြင်းဖြင့် ကုန်ဆုံးခဲ့ပြီးနောက်၊ ယခုအခါ အိမ်နောက်ဖေး၌ ကျင့်ကြံအားထုတ်နေလေသည်။

လီတုန်းယား သည် သူ၏ အပေါ်အင်္ကျီကို ချွတ်ကာ နံရံပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဘေးတစ်ဖက်တွင် အဝတ်အစားများကို တိတ်ဆိတ်စွာ ချုပ်လုပ်နေသော ရန်းပင်းအာ ကို ကြည့်လျက် "အဖေ ရော ဘယ်မှာလဲ" ဟု တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

"အခန်းထဲမှာ အိပ်နေတုန်းပဲ။ အဖေက ဆောင်းရာသီဆိုရင် အိပ်ချိန်တော်တော်များတယ်" ဟု သူမက ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး၊ ထျန်းယွမ် က သူမအား လှမ်း၍ လက်ယပ်ခေါ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။

ချုပ်လက်စ အဝတ်အစားများကို ဘေးသို့ ချထားလိုက်ပြီးနောက်၊ သူမသည် မီးလင်းဖိုဘေးရှိ ထိုအမျိုးသမီးနှစ်ဦးထံသို့ သွားရောက် ပူးပေါင်းကာ လျိုရိုရွှမ် နှင့် စကားပြောဆိုနေလေတော့သည်။

ဖခင်ဖြစ်သူ လီမူထျန် သည် ပြီးခဲ့သည့်ညက အိမ်ခေါင်မိုး ပြတင်းပေါက်ကို ချဲ့ထွင်ရန် အချိန်ကုန်ခဲ့သဖြင့် အိပ်ရာဝင် နောက်ကျခဲ့ရာ ယခုအချိန်ထိ သူ၏အခန်းထဲတွင် အိပ်မောကျနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဆီးနှင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသော တောင်ကုန်းကို ငေးကြည့်ရင်း၊ လီတုန်းယား သည် 'အစ်ကိုကြီးသာ အခုချိန်ထိ ရှိနေသေးရင်... ဘယ်လောက်တောင် ကောင်းလိုက်မလဲ' ဟု တိတ်တဆိတ် တွေးတော လွမ်းဆွတ်နေမိသည်။

————

ဆောင်းရာသီကုန်ဆုံး၍ နွေဦးရာသီသို့ ကူးပြောင်းလာချိန်တွင်၊ ယမန်နှစ်က ကောင်းမွန်သော ရာသီဥတု အခြေအနေများ ဆက်လက်တည်ရှိနေခဲ့သည်။ နွေဦးရာသီတွင် မိုးခေါင်ခြင်းမရှိဘဲ လုံလောက်သော မိုးရေချိန်ကို ရရှိခဲ့ပြီး၊ ဆောင်းဦးရာသီတွင် ရေကြီးခြင်းမရှိဘဲ ခြောက်သွေ့နေခဲ့သည်။ ယခုနှစ်တွင် မိုးသီးကြွေကျခြင်းနှင့် ကျိုင်းကောင်အုပ် ကျရောက်ခြင်းကဲ့သို့သော ဘေးအန္တရာယ်များ ကင်းစင်ခဲ့ရာ၊ သီးနှံများ အလွန်ဖြစ်ထွန်းသော နှစ်တစ်နှစ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် လယ်ယာခွန်မှာ ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းသာ ရှိခဲ့ရာ၊ ယခင်နှစ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အလွန် သက်သာသော နှုန်းထားတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဤသည်က မိသားစုများကို ပိုလျှံသော စားနပ်ရိက္ခာများ ပိုင်ဆိုင်နိုင်စေခဲ့ပြီး၊ ဆောင်းရာသီအတွင်း မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ အအေးဒဏ်ကြောင့် ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်ခြင်း သို့မဟုတ် သေဆုံးခြင်း မရှိစေရန် သေချာစေခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်က လီကျင်းရွာ တွင် စိုက်ပျိုးခဲ့သော ဒုတိယအသုတ် ဝိညာဉ်စပါး များလည်း ရင့်မှည့်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ရိတ်သိမ်းမှုမှ ဝိညာဉ်စပါး ၁၇၀ ကျင် နှင့် ဝိညာဉ်စပါးဖွဲခွံ ၅၀ ကျင် ကို ရရှိခဲ့သည်။

ယခင်နှစ် ရိတ်သိမ်းမှုနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ရွာသည် စုစုပေါင်း ဝိညာဉ်စပါး ၂၉၀ ကျင် နှင့် ဝိညာဉ်စပါးဖွဲခွံ ၉၀ ကျင် ကို စုဆောင်းနိုင်ခဲ့လေသည်။ ဤပမာဏမှာ သူတို့ ပေးသွင်းရမည့် ပူဇော်ပစ္စည်း ဝိညာဉ်စပါး ၂၀၀ ကျင် ပြည့်မီရန်အတွက် လိုသည်ထက်ပင် ပိုမိုနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လီချိုယန် နှင့် လျိုရိုရွှမ် တို့ ရောက်ရှိလာခြင်းက လီတုန်းယား နှင့် လီရှန်းဖျင် တို့၏ အလုပ်တာဝန်များကို သိသိသာသာ လျော့ကျသွားစေခဲ့ပြီး၊ များပြားလှသော ဝိညာဉ်လယ်ကွင်း များကို စောင့်ရှောက်ရန် ထိုလူသစ်များကို တာဝန် လွှဲအပ်နိုင်စေခဲ့သည်။

ထိုသို့ဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် နောက်ဆုံး၌ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ကျင့်ကြံခြင်းအပေါ် ပိုမို အချိန်ပေးကာ အာရုံစိုက်လာနိုင်တော့သည်။

အဖြူရောင်အနှစ်သာရ အသီး ပင်များမှာလည်း အပွင့်များ စတင်ပွင့်ဖူးလာခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ အဖြူရောင် ပန်းပွင့်လေးများက အသီးများ မကြာမီ ရင့်မှည့်လာတော့မည့် အချက်ပေး သင်္ကေတများ ဖြစ်နေလေသည်။

အဇူရာရေကန်ဂိုဏ်း မှ စေတမန်တော်သည် ပူဇော်ပစ္စည်းများကို လာရောက် မကောက်ခံမီ အချိန်မီလေးမှာပင်၊ နောက်ထပ် လအနည်းငယ်အတွင်း ထိုအသီးများကို ရိတ်သိမ်းရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေတော့မည်ဟု လီတုန်းယား က ခန့်မှန်းတွက်ချက်ထားသည်။

ဝိညာဉ်လယ်ကွင်း များကို ဝိညာဉ်မိုးရေ ဖျန်းပေးပြီးစဖြစ်သော လီတုန်းယား သည်၊ စိတ်ပျက်အားငယ်နေသော မျက်နှာထားဖြင့် ခြံဝင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည့် ဝမ်ထျန်းချန်း ကို လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။

"မနေ့ညက၊ ဂျီတန်ချီ တို့အဖွဲ့ဟာ ကျွန်တော်တို့ နယ်စပ်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီး တိုက်ခိုက်လာတယ်။ သူတို့က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဝိညာဉ်လယ်ကွင်းတွေ နီးပါးအားလုံးကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ပြီး သေမျိုးတွေကိုလည်း အများကြီး သတ်ဖြတ်သွားတယ်။ ဟွာကွမ်တောင် ကိုတောင် ဝင်စီးဖို့ နီးစပ်သွားသေးတယ်" ဟု ဝမ်ထျန်းချန်း က ရင်ဖွင့်ပြောပြလာသည်။

"ကံကောင်းလို့၊ ကျွန်တော်တို့ မိသားစုခေါင်းဆောင်က ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့တယ်။ ဝိညာဉ်စပါး ရင့်မှည့်တဲ့ ကာလအတွင်းမှာ သူက နိုးနိုးကြားကြား ရှိနေခဲ့ပြီး ဝင်္ကပါကို အချိန်မီ အသက်သွင်းနိုင်ခဲ့လို့ပါ။ ဂျီတန်ချီ ရဲ့ အင်အားစုတွေက တစ်ညလုံး ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခဲ့ပေမဲ့၊ မနက် မိုးလင်းချိန်မှာတော့ ပြန်ဆုတ်ခွာသွားခဲ့တယ်" ဟု သူက ဆက်ပြောသည်။

လီတုန်းယား သည် သူ၏ လက်ဖက်ရည်ပန်းကန်ကို အောက်ချလိုက်ရာ၊ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့အားသင့်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေသည်။ "မင်းတို့ မိသားစုရဲ့ ဝင်္ကပါက တကယ့်ကို အံ့မခန်းပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ချီစုစည်းမှုအဆင့် မှာရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ တစ်ညလုံး ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှုကိုတောင် ခံနိုင်ရည်ရှိတယ်ဆိုတော့လေ။"

ဝမ်ထျန်းချန်း က ငြင်းဆန်သည့်ဟန်ဖြင့် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒါက တိုက်ဆိုင်မှုလို့ ပြောရင် ပိုမှန်လိမ့်မယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်ရာလောက်က၊ ကျွန်တော်တို့ မိသားစုထဲက ဝင်္ကပါဆရာ တစ်ယောက်ဟာ ဟွာကွမ်တောင် ပေါ်က ဝိညာဉ်စမ်းရေတွင်း ကို အကူအညီယူပြီး ဒီ မဟာဝင်္ကပါ ကြီးကို တပ်ဆင်တည်ဆောက်ခဲ့တာပါ။ စမ်းရေတွင်းက ရေစီးဆင်းနေသရွေ့တော့၊ ဝင်္ကပါက သူရဲ့ ဝိညာဉ်ချီတွေကို အဆက်မပြတ် ပြန်လည် ဖြည့်တင်းနေနိုင်တာပါ။"

"အဲ့ဒါက တကယ်ကို အထင်ကြီးစရာပဲ!" ဟု လီတုန်းယား က ချီးကျူးစကား ဆိုလိုက်သော်လည်း၊ သူ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ 'ငါတို့ လီဂျင်းတောင် ပေါ်က ဝင်္ကပါကတော့ သူတို့နဲ့ယှဉ်ရင် ဘာမှ မဟုတ်တော့သလိုပဲ။ တကယ်လို့ ပိုကောင်းတဲ့ ဝင်္ကပါပုံစံသာ ရှာတွေ့ခဲ့မယ်ဆိုရင် အဲ့ဒီ ဝင်္ကပါအလံတွေနဲ့ပဲ ပိုသာလွန်တဲ့ ဝင်္ကပါတစ်ခုကို တပ်ဆင်လို့ရနိုင်တယ်လို့ ရှောင်ယွမ်စီ တစ်ခါပြောခဲ့ဖူးတယ်။ ဝမ်းနည်းစရာက၊ ငါတို့မိသားစုမှာ ဝင်္ကပါပညာရပ်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အမွေအနှစ်မျိုး မရှိဘူး ဖြစ်နေတာပဲ...' ဟု တိတ်တဆိတ် တွေးတောနေမိသည်။

လီတုန်းယား ၏ တွေးတောနေသော မျက်နှာထားကို ဝမ်ထျန်းချန်း သတိပြုမိသွားပြီး "ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ၊ အဲ့ဒီ ဝင်္ကပါဆရာက ရည်မှန်းချက် ကြီးလွန်းအားကြီးခဲ့တယ်။ ဟွာကွမ်တောင် ပေါ်မှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကို ထိုးဖောက်တက်လှမ်းဖို့ ကြိုးစားရင်းနဲ့ သူ အသက်ဆုံးပါးသွားခဲ့ရတယ်" ဟု ထပ်မံ ပြောပြလေသည်။

"အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ဟုတ်လား။ ဒါဆို နောက်ဆုံးတော့ သူဟာ အထွတ်အထိပ် ချီစုစည်းမှုအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်အနေနဲ့ပဲ သေဆုံးသွားခဲ့ရတာပေါ့လေ" ဟု နှမြောတသဖြစ်မှု အနည်းငယ် စွက်ယှက်နေသော လေးနက်သည့် လေသံဖြင့် လီတုန်းယား က မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။

ဝမ်ထျန်းချန်း သည် သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခု ချလိုက်ပြီး၊ လွမ်းဆွတ်မှုနှင့် နောင်တတရားများ ရောယှက်နေသော လေသံဖြင့် ဆက်ပြောသည်။ "အဲ့ဒါက ဝမ်မိသားစုရဲ့ ရွှေခေတ်ကြီးပဲဗျာ။ ကျွန်တော်တို့မှာ ချီစုစည်းမှုအဆင့် က ကျင့်ကြံသူ ငါးယောက်တောင် ရှိခဲ့ဖူးတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်က အဲ့ဒီ ဘိုးဘေးကြီး ဆုံးပါးသွားပြီးတဲ့နောက်မှာတော့၊ စစ်ပွဲတွေကြောင့် ကျွန်တော်တို့ မိသားစုဟာ တောင်ထိပ် သုံးခုကို ဆက်တိုက် ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး၊ အဲ့ဒီအထဲမှာ ချီစုစည်းမှုအဆင့် က ကျင့်ကြံသူ လေးယောက်နဲ့ အူတိုင်အသက်ရှူခြင်းအဆင့် က ကျင့်ကြံသူ ဆယ်ယောက်ပါ ဆုံးရှုံးခဲ့ရတယ်။ ဂိုဏ်းအတွင်းက လွှမ်းမိုးမှုရှိတဲ့ အဆက်အသွယ်တချို့သာ မရှိခဲ့ဘူးဆိုရင်၊ ကျွန်တော်တို့ မိသားစုဟာ မျိုးတုံးပျောက်ကွယ်သွားလောက်ပြီ။"

"အချိန်တွေ ကြာလာတာနဲ့အမျှ၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အကြီးအကဲတွေလည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဆုံးပါးသွားခဲ့တယ်။ အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းထဲမှာ ရှိနေတဲ့ တစ်ယောက်ကလည်း ဝမ်မိသားစုရဲ့ သွေးဆက်လေး မပြတ်ဖို့ကိုပဲ ဂရုစိုက်ပြီး တခြားဘာကိုမှ စိတ်မဝင်စားတော့ဘူး။ အဲ့ဒီအချိန်ကစလို့၊ မျိုးဆက်တိုင်းဟာ သူတို့ ရှေ့ကလူတွေရဲ့ အောင်မြင်မှုတွေကို အမီလိုက်နိုင်ဖို့ ရုန်းကန်ခဲ့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ ကျွန်တော်တို့ ရှင်သန်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်ကျော်လောက်ကမှ၊ အခု လက်ရှိ မိသားစုခေါင်းဆောင်ဟာ ကျောက်စိမ်းမြို့တော် အဆင့်ကို အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့်မို့လို့ ဘိုးဘေးတွေ ချန်ထားခဲ့တဲ့ သိုလှောင်အိတ်တွေကို သူ ဖွင့်နိုင်သွားတယ်။ ကံမကောင်းတာက၊ အဲ့ဒီအိတ်တွေထဲမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တွေနဲ့ အဆောင်လက်ဖွဲ့ နည်းနည်းပါးပါး ကလွဲရင် ဘာမှ သိပ်မကျန်တော့ဘူးဆိုတာကို တွေ့လိုက်ရတာပဲ။"

"နားလည်ပါပြီ" ဟု လီတုန်းယား က သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခု ချလျက် ပြန်ပြောပြီး၊ ဝမ်ထျန်းချန်း ၏ လက်ဖက်ရည်ပန်းကန်ကို အသစ် ပြန်ဖြည့်ပေးလိုက်သည်။ ထိုလူ မည်မျှ စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းနေသည်ကို မြင်သောအခါ၊ သူက နှစ်သိမ့်စကား အနည်းငယ် ပြောကြားပေးလိုက်သည်။

ဝမ်ထျန်းချန်း သည် လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီးနောက်၊ စိတ်ပျက်ဒေါသထွက်စွာဖြင့် စားပွဲကို လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် ဂျီမိသားစုကို အရမ်း ရွံမုန်းတယ်! အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက မြောက်ဘက်က ယုမိသားစု နဲ့ ကျွန်တော်တို့ အမြဲလို စစ်ပွဲတွေ ဖြစ်နေတဲ့အချိန်မှာ၊ ဂျီမိသားစုဆိုတာ အသေးစား မျိုးနွယ်စုလေး တစ်ခုသာသာပဲ ရှိသေးတာ။ သူတို့ဆီမှာ ချီစုစည်းမှုအဆင့် က ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်တောင် မရှိခဲ့ဘူး။ အခုတော့ သူတို့က အရမ်းကို အင်အားကြီးလာပြီး ကျွန်တော့် မိသားစုကို မျိုးတုံးမတတ် ခြိမ်းခြောက်လာနိုင်တဲ့အထိ ဖြစ်လာပြီ။"

သူသည် လီတုန်းယား ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်၊ "ညီလေးလီ မိသားစုက အကြီးအကဲကရော ဘယ်လို အခြေအနေရှိလဲ" ဟု တိုးညှင်းစွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

ဝမ်ထျန်းချန်း ရည်ညွှန်းနေသည်မှာ ဖခင် လီမူထျန် ကိုဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သဖြင့်၊ လီတုန်းယား သည် သူ၏ တုံ့ပြန်မှုကို သတိကြီးကြီးထားလိုက်သည်။ သူနှင့် သူ၏အစ်ကိုတို့မှာ ဤကဲ့သို့သော စူးစမ်းမေးမြန်းမှုများအတွက် ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

သူသည် လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီး ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။ "ကျွန်တော့်ဖခင်က သူ့ရဲ့ ငယ်ဘဝမှာ အိမ်ကနေ ထွက်သွားပြီး ဂူလီလမ်း မှာရှိတဲ့ စစ်တပ်ထဲ ဝင်ခဲ့တယ်။ သူဟာ ဗိုလ်ချုပ်ရန် ရဲ့ လက်အောက်မှာ ယွဲ့တောင်တန်း ကို တိုက်ခိုက်တဲ့ စစ်ဆင်ရေးတွေမှာ ပါဝင်ခဲ့ဖူးတယ်။"

"အဲ့ဒီအကြောင်းကို ကျွန်တော် နည်းနည်း ကြားဖူးပါတယ်။ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူဖြစ်တဲ့ ယန်ထျန်းယာ ဟာ အရှေ့ဘက်မှာ ယွဲ့တောင်တန်း ကို ဆန့်ကျင်တဲ့ အလွန်ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ စစ်ဆင်ရေးတစ်ခုကို ဦးဆောင်ခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီမှာ သေဆုံးထိခိုက်မှုတွေ တော်တော် များခဲ့တယ်လေ" ဟု သူ၏ ပန်းကန်လုံးထဲရှိ လက်ဖက်ရည်ကို မွှေ့ယမ်းရင်း ဝမ်ထျန်းချန်း က မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။

သံသယဖြစ်ဖွယ် အကြည့်ဖြင့် သူက ထပ်လောင်းပြောဆိုသည်၊ "ဒါပေမဲ့၊ ညီလေးရဲ့ ဖခင်ဟာ အဲ့ဒီ စစ်ပွဲကနေ ပြန်လာတော့ သာမန် သေမျိုးတစ်ယောက်ပဲ လို့ ကျွန်တော် ကြားထားမိတယ်..."

လီတုန်းယား သည် ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ရှင်းပြလိုက်သည်။ "ကျွန်တော့်ဖခင်က အိမ်မှာ အင်မော်တယ်တစ်ပါးဆီကနေ လမ်းညွှန်ပြသမှုတွေ ရရှိခဲ့လို့ ချီစုစည်းမှုအဆင့် ကို အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ သူ စစ်မှုထမ်းနေစဉ် ကာလအတွင်းမှာပဲ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကို ထပ်မံ ရရှိခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့၊ သူရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း စွမ်းရည်တွေ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ရတဲ့ နောက်ကွယ်က အကြောင်းအရင်းတွေကိုတော့ ကျွန်တော်တို့ လွတ်လွတ်လပ်လပ် ပြောခွင့်မရှိပါဘူးဗျာ။"

မိမိမှာ စည်းကျော်သွားမိကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သောအခါ၊ ဝမ်ထျန်းချန်း သည် အလျင်အမြန်ပင် လက်အုပ်ချီကာ တောင်းပန်လိုက်သည်။ "တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်တော် တတ်ကျွံသွားမိပါပြီ!"

'သူက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကို ရောက်ရှိသွားတာကြောင့် အင်အားကြီး မျိုးနွယ်စုတစ်ခုခုက တစ်ယောက်ယောက်ကို မတော်တဆ စော်ကားမိသွားတာများ ဖြစ်နိုင်မလား။ အဲ့ဒီ အင်အားကြီး မျိုးနွယ်စုတွေရဲ့ တပည့်တွေကမှ လူတစ်ယောက်ကို အခုလို သာမန် သေမျိုးဘဝ ရောက်သွားအောင် လုပ်ပစ်ရတာကို ဘာအပြစ်ပေးခံရမလဲ ဆိုတာကို မကြောက်မရွံ့ဘဲ ပျော်မွေ့တတ်ကြတာ။'

သူ၏ အတွေးများ မည်သို့ပင် ရှိစေကာမူ၊ သူက စိတ်မကောင်းဖြစ်မှုကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။ "တကယ့်ကို နှမြောစရာပါပဲဗျာ။"

ဤအကြောင်းအရာကို ဆက်လက်ပြောဆိုရန် လီတုန်းယား မှာ တွန့်ဆုတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ဝမ်ထျန်းချန်း သည် သူ၏ စစ်မှန်သော ရည်ရွယ်ချက်ကို ထုတ်မပြမီ ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

"ကျွန်တော် ညီလေးလီ ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပဲ ပြောပါတော့မယ်ဗျာ။ ကျွန်တော် ဒီနေ့ လာခဲ့ရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဂျီတန်ချီ ကို သတ်ပစ်နိုင်မယ့် အထွတ်အထိပ် ချီစုစည်းမှုအဆင့် ဒါမှမဟုတ် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် အဆောင်လက်ဖွဲ့ တစ်ခုနဲ့ ကျွန်တော်တို့ မျိုးနွယ်စုရဲ့ ဝင်္ကပါ အမွေအနှစ် ကို လာရောက် လဲလှယ်ချင်တဲ့ မျှော်လင့်ချက်နဲ့ လာခဲ့တာပါ!"

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင်၊ အခြေအနေမှန်ကို လီတုန်းယား ရှင်းလင်းစွာ သဘောပေါက် နားလည်သွားတော့သည်။

'ဒါကြောင့်ကိုး ဝမ်ထျန်းချန်း အခုလို ရုတ်တရက်ကြီး ရောက်လာခဲ့တာ။ တကယ်တမ်းတော့ သူ လိုချင်တဲ့အရာ ရှိနေလို့ကိုး!'