Chaper 67 - The Mirror Legacy XIanxia Myanmar

အခန်း (၆၇) - ဂျီတန်ချီ

အေးမြသော ဆောင်းဦးလေပြေများအကြားတွင် ဂျီတန်ချီ သည် သူ၏ ဖခင်အနောက်၌ ဒူးထောက်နေရင်း၊ ဝမ်မိသားစု၏ ခေါင်းဆောင်က သူ၏ဖခင်၏ သွေးစွန်းနေသော မျက်နှာကို မထီမဲ့မြင်ပြုကာ ဆွဲမော့လိုက်ပြီး၊ မျက်နှာပေါ်သို့ တံတွေးထွေးချလိုက်သည်ကို ကြည့်ကာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီနေခဲ့သည်။

"ဒါက ဂျီမိသားစုရဲ့ အစွမ်းအစ အားလုံးပဲ ဖြစ်ရမယ်" ဟု ခနဲ့တဲ့တဲ့ လေသံဖြင့် လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

ဂျီတန်ချီ သည် ခေါင်းကိုသာ ငုံ့ထားခဲ့သည်။ ပါးပြင်ပေါ်သို့ မျက်ရည်များ စီးကျလာပြီး သူ၏ ပါးလွှာသော ဆောင်းဦးအဝတ်အစားများနှင့် သူထိုင်နေသည့် နေရာအောက်ရှိ အုတ်ချပ်များကြားမှ အင်္ဂတေကို စိုစွတ်သွားစေသည်။

သူ ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်သောအခါ၊ ဝမ်မိသားစု ခေါင်းဆောင်၏ နောက်ကျောတွင် ရပ်နေသော ခမ်းနားစွာ ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူငယ်တစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုလူငယ်က သူ့ကို အေးစက်ပြီး လှောင်ပြောင်လိုသည့် အပြုံးဖြင့် စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

နောင်တွင် သူ သိလိုက်ရသည်မှာ ထိုလူငယ်သည် ဝမ်မိသားစု၏ အနာဂတ် ခေါင်းဆောင်ဖြစ်လာမည့် ဝမ်ရှောင်ဟွား ပင် ဖြစ်သည်။

ဝမ်ရှောင်ဟွား သည် မာနထောင်လွှားစွာ ရပ်နေချိန်တွင် ဂျီတန်ချီ မှာမူ မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့စွာ ဒူးထောက်နေခဲ့ရသည်။

ဤသို့သော အရှက်ခွဲခံရမှုသည် တကယ်ကို သည်းခံနိုင်စရာ မရှိပေ။ ဟွာကျုန်းတောင် ပေါ်သို့ ဝမ်မိသားစု၏ ရုတ်တရက် အလစ်အငိုက် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်မှုကြောင့်၊ လွန်ခဲ့သော သုံးနှစ်ကမှ ပြီးစီးခဲ့သည့် ကာကွယ်ရေး ဝင်္ကပါသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပြိုကျပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ ထိုစဉ်က ဂျီမိသားစု၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူကို ရက်စက်စွာ သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီး၊ ဂျီမိသားစုဝင် အားလုံးကို အိပ်ရာထဲမှ အကြမ်းပတမ်း ဆွဲထုတ်ခဲ့ကြသည်။

သူတို့ မိသားစုဝင် အယောက် နှစ်ဆယ့်ကိုးယောက်စလုံးသည် အိပ်မောကျနေချိန်တွင် အငိုက်ဖမ်းခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့အားလုံးမှာ ပါးလွှာသောအဝတ်များကိုသာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး ကိုယ်ကို စောင်များဖြင့်သာ ရစ်ပတ်ထားရကာ၊ ခြံဝင်းအရှေ့ဘက်တွင် ဒူးထောက်ခိုင်းခံထားရသည်။ ဤသို့ဖြင့် ဂျီတန်ချီ နှင့် သူ၏ဖခင် အရှက်ခွဲခံရမှုကို သူတို့အားလုံး မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ကြရသည်။

တစ်ချိန်က ဂျီမိသားစု၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိခဲ့သော သေမျိုးများအုပ်စုကြီးသည် ယခုအခါ ပြိုကျနေသော ခြံဝင်းတံတိုင်း၏ အပြင်ဘက်တွင် ဒူးထောက်နေကြပြီး၊ တစ်ချိန်က အင်မော်တယ်များအဖြစ် ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်ခံခဲ့ရသော မိသားစုတစ်ခု၏ အရှက်ကွဲရမှုကို မျက်မြင်တွေ့ရှိနေကြသည်။ မိသားစုမှ အမျိုးသမီးများကို စောင်များ ဆွဲခွာခံရပြီး ကြောက်လန့်တကြား ပုန်းကွယ်နေကြသည်ကို သူတို့ မြင်တွေ့ခဲ့ရသလို၊ အမျိုးသားများကိုလည်း မညှာမတာ ခြေဖြင့် နင်းချေခံနေရသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

ညစဉ်ညတိုင်း ဤကြောက်မက်ဖွယ် မြင်ကွင်းများက သူ့ကို လိုက်လံ ခြောက်လှန့်နေခဲ့သဖြင့် ဂျီတန်ချီ ၏ ဒေါသတရားများသည် နယ်နိမိတ် မရှိတော့ပေ။ မျက်ရည်များ ပါးပြင်ထက်သို့ စီးကျနေစဉ်တွင် သူသည် မတ်မတ် ထိုင်လိုက်ပြီး၊ အားသစ်အင်သစ်များဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းတွင် မိမိကိုယ်ကိုယ် အပြည့်အဝ နစ်မြုပ်စေခဲ့သည်။

ဝမ်မိသားစု ခေါင်းဆောင်၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ကန်ချက်ကြောင့် သူ၏ ဖခင်မှာ သွေးများ အန်ထုတ်ကာ မြေကြီးပေါ်သို့ ခွေခေါက် လဲကျသွားခဲ့သည်။ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြစ်နေသော ဂျီတန်ချီ သည် ထိုလူ၏ ခြေထောက်ကို ဖက်တွယ်လျက် မျက်ရည်များဖြင့် "ဂျီမိသားစုဟာ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ သစ္စာရှိတဲ့ ခွေးတစ်ကောင် ဖြစ်လာပါ့မယ်၊ ကျွန်တော်တို့ ရွှေရောင်ထန်ဂိုဏ်း က ယုမိသားစုကို စောင့်ကြည့်ပေးပြီး နှစ်စဉ် ပူဇော်ပစ္စည်းတွေလည်း ပေးသွင်းပါ့မယ်..." ဟု အသနားခံ တောင်းပန်ခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုလူ၏ ရယ်မောသံမှာ ရက်စက်လွန်းလှသည်။ သူသည် ဂျီတန်ချီ အား ပြင်းထန်သော အရှိန်ဖြင့် ကန်ထုတ်လိုက်ရာ သွားနှစ်ချောင်း ကျွတ်ထွက်သွားပြီး မူးဝေလူးလှိမ့် သွားစေခဲ့သည်။

"ငါတို့ မိသားစုတွေဟာ အစကတည်းက သွေးကွဲနေတဲ့ ရန်သူတွေပဲ၊ နယ်စပ် ပဋိပက္ခတွေမှာ လူတွေ မရေမတွက်နိုင်အောင် ကျဆုံးခဲ့ပြီးပြီ။ မင်းတို့ မိသားစုနဲ့ ယုမိသားစုကြားက နယ်နိမိတ်ချင်း မဆက်စပ်နေဘူးဆိုရင်၊ ဝမ်မိသားစုက မင်းတို့ကို အစောကြီးကတည်းက မျိုးတုံးသတ်ဖြတ်ပြီးလောက်ပြီ။ မင်းက ငါတို့ရဲ့ သစ္စာရှိတဲ့ ခွေးတစ်ကောင်အနေနဲ့ အမှုထမ်းမယ်လို့ ကမ်းလှမ်းလာတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဝမ်မိသားစုက မင်းလို ခွေးမျိုးကိုတောင် မမွေးရဲဘူး" ဟု ထိုသူက သရော်လိုက်သည်။

ဝမ်ရှောင်ဟွား သည် ထိုလူ၏ နောက်တွင် ရပ်နေကာ သူ့ကို အထင်အမြင်သေးသော အကြည့်များနှင့် နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ မဲ့ပြုံးတစ်ခုဖြင့် စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ထိုလူသည် ဂျီမိသားစု၏ စည်းစိမ်များကို အကုန်လုယူပြီးနောက်၊ မာနထောင်လွှားနေသော ကျန်ဝမ်မိသားစုဝင်များနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။ ထိုနေရာတွင် တိတ်ဆိတ်ခြောက်ကပ်နေသော ဟွာကျုန်းတောင် ၊ ဂုဏ်ကျက်သရေ ကျဆင်းသွားသော ဂျီမိသားစု၊ သူတို့အပေါ် အမြင်ပြောင်းသွားသော သေမျိုးများနှင့် ခြံဝင်းအတွင်းမှ အလောင်းပုံကြီးတို့သာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

သုံးရက်အကြာတွင်၊ ဖခင်ဖြစ်သူသည် ရရှိထားသော ဒဏ်ရာများကြောင့် ကွယ်လွန်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ နက်နဲသောရှုခင်း အူတိုင် မှာ တစ်စစီ ကြေမွသွားခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်များ အားလုံး လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ဖခင်ဖြစ်သူ သေလုဆဲဆဲ အချိန်တွင် ငိုကြွေးနေသော ဂျီတန်ချီ ကို အနီးသို့ တိုးလာစေပြီးနောက် တိုးညှင်းသော လေသံဖြင့် မှာကြားခဲ့သည်။

"မမေ့နဲ့နော်... ငါ့အတွက် လက်စားချေပေးဖို့ကို။" ဤစကားသည် ဖခင်၏ နောက်ဆုံး နှုတ်ဆက်စကားပင် ဖြစ်သည်။

ဂျီတန်ချီ သည် နှုတ်ခမ်းကို သွေးထွက်လာသည်အထိ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကိုက်ထားပြီး မိသားစုခေါင်းဆောင် နေရာကို ရယူလိုက်လေသည်။

သူသည် မဆင်မခြင် စတင် သတ်ဖြတ်တော့သည်။ သူ့အား မျက်လုံးချင်း ဆုံဝံ့သည့် သေမျိုးများကိုပင် သေဒဏ်ပေးခဲ့သည်။ သူ၏ လက်များ သွေးစွန်းလာသည်အထိ၊ ယင်းအပြင် ဝမ်မိသားစု ဟွာကျုန်းတောင် ပေါ်သို့ တက်လာခဲ့သည့် ထိုညအကြောင်းကို မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မှ ထုတ်မပြောရဲတော့သည်အထိ သူ သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။

အသက် ဆယ့်သုံးနှစ်အရွယ်တွင် ဂျီတန်ချီ သည် သေမျိုးများ၏ ဦးခေါင်းကို ခွဲရိုက်ရသည်ကို များစွာ နှစ်သက်သဘောကျနေခဲ့သည်။ သွေးကို မြင်ရခြင်းသည် သူ၏ အကြီးမားဆုံးသော ပျော်ရွှင်မှုတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။

နောက်ထပ် နှစ်နှစ် ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီးနောက်၊ ဂျီတန်ချီ သည် ရင်ခုန်စရာ သတင်းနှင့် စိတ်ပျက်စရာ သတင်းနှစ်မျိုးစလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကြားသိခဲ့ရသည်။ ဝမ်မိသားစုခေါင်းဆောင်ဖြစ်သော ထိုလူသည် ချီစုစည်းမှုအဆင့် သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး ဝင်္ကပါပညာရပ်များတွင်လည်း အလွန်ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်လာခဲ့သော်လည်း၊ ဒါလီတောင်တန်း တွင် ရန်သူတစ်ဦး၏ လက်ချက်ဖြင့် အသက်ဆုံးရှုံးသွားခဲ့သည်။

ဤသည်က ဝမ်မိသားစု၏ ရွှေခေတ်ကြီး အဆုံးသတ်သွားခြင်းကို ကိုယ်စားပြုနေပြီး၊ မိသားစုခေါင်းဆောင်သစ်အဖြစ် ခန့်အပ်ခံရသော ဝမ်ရှောင်ဟွား သည် မိမိတို့၏ အင်အားများကို ပြန်လည် စုစည်းနိုင်ရန် မဟာဗျူဟာကျကျ နောက်ဆုတ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် အရှေ့ဘက်ရှိ လယ်မြေများကို လုမိသားစုထံသို့ ပြန်လည် ပေးအပ်ခဲ့ရသည်။

"ဒါလေးနဲ့ မလုံလောက်သေးဘူး... ဝမ်ရှောင်ဟွား က ငါ့ထက် ပိုပြီး ပါရမီရှိသလို ဝမ်မိသားစုရဲ့ အခြေခံ အမြစ်တွေကလည်း အရမ်း နက်ရှိုင်းတယ်။ ဒီလောက်လေးနဲ့တော့ လုံးဝ မလုံလောက်သေးဘူး။"

ရွှေရောင်ထန်ဂိုဏ်း ၏ သခင်လေးသည် အထူးဝိညာဉ်ချီ တစ်မျိုးကို ရှာဖွေရန် မွန်းဂေ့စ်ရေကန် သို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင်တော့ ရှားပါးလှသည့် အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

ဂျီတန်ချီ သည် သခင်လေး၏ နောက်တွင် သစ္စာရှိသော ခွေးတစ်ကောင်အလား တကောက်ကောက် လိုက်နေခဲ့သည်။ တည်ငြိမ်လှသော သက်တော်စောင့်အဖွဲ့၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင်၊ သစ်ပင်အောက်၌ အနားယူနေသည့် ရွှေရောင်ဝတ်စုံနှင့် ပျင်းရိနေသော သခင်လေးကို စိတ်အပန်းပြေစေရန် သူ အမျိုးမျိုး ကြိုးစားခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သခင်လေးက ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ ဘာလိုချင်သလဲဟု မေးလာခဲ့သည်။

ထိုမေးခွန်းသည် သူဘာလိုချင်သလဲ ဆိုသည်ထက်၊ သူဘာများ ပေးနိုင်သလဲ ဆိုသည်ကို ရည်ရွယ်မှန်း ဂျီတန်ချီ ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။ ထို့ကြောင့် ဂျီတန်ချီ က သူ၏လို ခွေးတစ်ကောင်က ဘာမှ မလိုချင်ပါဘူးဟု ပြောလိုက်သည်။ ယင်းအစား၊ သူ့အနေဖြင့် သခင်လေးကို မိန်းကလေးတစ်ဦး ဆက်သနိုင်ကြောင်း ပြောခဲ့သည်။

ရိုသေလေးစားသော လေသံဖြင့် ဂျီတန်ချီ က "အရှင်သခင်လေးအနေနဲ့ ထူးကဲတဲ့ ပါရမီနဲ့ ဝိညာဉ်အပေါက် ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး တကယ့်ကို အလိုလိုက်အကြိုက်ဆောင်တတ်တဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို လိုအပ်နေပါတယ်" ဟု အကြံပြုခဲ့သည်။

ထိုသို့ဖြင့်၊ အပြစ်ကင်းစင်ပြီး ဝိညာဉ်အပေါက် ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင် ညီမငယ်လေးကို ဆက်သခဲ့သည်။ သူမသည် အသက် ဆယ့်နှစ်နှစ်မျှသာ ရှိသေးပြီး၊ သူနှင့် အတူရှိနေချိန်များတွင် အမြဲလိုလို ပျော်ရွှင်ရွှင်လန်းနေတတ်ကာ သူ့အား "အစ်ကိုကြီး" ဟု ချစ်ခင်စွာ ခေါ်ဝေါ်လေ့ရှိသူ ဖြစ်သည်။

မိန်းကလေးငယ်လေးသည် သူမ၏ မျက်နှာကို ဖုံးအုပ်ကာ မျက်ရည်များ စီးကျနေခဲ့သည်။ အက်ကွဲနေသော်လည်း ပြတ်သားသော အသံဖြင့် သူမက "ညီမလေးလည်း ဖေဖေ့အတွက် လက်စားချေပေးချင်တယ်၊ အစ်ကိုကြီး" ဟု ပြောခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူ၏ ညီမငယ်လေးသည် သခင်လေးနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားပြီး၊ သူ၏ အစေခံတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ ဂျီမိသားစုသည် နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း အသုံးဝင်သော ဆေးလုံးများနှင့် အရင်းအမြစ်များကို လက်ခံရရှိလာခဲ့သည်။

ဂျီတန်ချီ သည် ကျင့်ကြံခြင်းတွင် မိမိကိုယ်ကိုယ် အပြည့်အဝ နစ်မြုပ်စေခဲ့ပြီး နောက်ဆုံး၌ ချီစုစည်းမှုအဆင့် သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။ ဂျီမိသားစုသည် သူ၏ အောင်မြင်မှုကို ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြင့် မဟုတ်ဘဲ စိတ်သက်သာရာရမှု မျက်ရည်များဖြင့် အောင်ပွဲခံခဲ့ကြသည်။

တစ်ချိန်က ဂျီမိသားစု ဆုံးရှုံးခဲ့ရသော နယ်မြေပေါ်တွင် ဝမ်ရှောင်ဟွား ၏ ဦးလေးဖြစ်သူ၊ အသက်ကြီးသော်လည်း ချီစုစည်းမှုအဆင့် ၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေသော အစွမ်းထက်သည့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ခြင်းဖြင့် မိသားစုအတွက် ချက်ချင်း လက်စားချေခဲ့သည်။ ထိုအချိန်ကျမှသာလျှင် ဟွာကွမ်တောင် ပေါ်ရှိ ဝမ်ရှောင်ဟွား မှာ ကျောက်စိမ်းမြို့တော် အဆင့် ကျင့်ကြံသူသာ ဖြစ်နေသေးကြောင်းကို သူ သိရှိသွားခဲ့သည်။

ဝမ်မိသားစု၏ ချီစုစည်းမှုအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ရုတ်တရက် သေဆုံးသွားခြင်းနှင့် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုအတွင်း မျှော်လင့်မထားဘဲ ဂျီတန်ချီ ၏ ထိုအဆင့်သို့ တက်လှမ်းလာနိုင်မှုတို့က လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း၊ ဝမ်မိသားစု၏ ဘိုးဘေးဖြစ်သူ ဝမ်ဟွာကွမ် ချန်ရစ်ခဲ့သော ခိုင်မာတောင့်တင်းသည့် ဝင်္ကပါကြီးမှာ လိပ်ခွံတစ်ခုကဲ့သို့ ခိုင်ခံ့လွန်းလှသည်။ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်တိုင်အောင် ၎င်းကို ဖြိုခွင်းရန် ဂျီတန်ချီ ၏ မညှာမတာ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများရှိနေသော်ငြားလည်း အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဤကာလအတွင်း အိမ်နီးချင်း မျိုးနွယ်စုများက ဝမ်မိသားစုကို ထောက်ခံအားပေးလာကြသည်ကို မြင်တွေ့ရခြင်းက သူ၏ ဒေါသများကို ပိုမို ကြီးထွားလာစေခဲ့ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ညပေါင်းများစွာ သူ့ကို အိပ်မရအောင် ဖြစ်စေခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သော ညအနည်းငယ်က၊ ဂျီတန်ချီ သည် သူ၏ ညီမငယ်ထံမှ ရွှေရောင်ထန်ဂိုဏ်း ၏ သခင်လေးသည် မွန်းဂေ့စ်ရေကန် သို့ လာရောက်လည်ပတ်မည်ဖြစ်ကြောင်း စာတစ်စောင် လက်ခံရရှိခဲ့သည်။ သူ ထိုစာကို အကြိမ်ကြိမ် အဖန်ဖန် ဖတ်ရှုနေစဉ်အတွင်း၊ သူ၏ ခေါင်းထဲ၌ အစီအစဉ်တစ်ခု စတင် အကောင်အထည် ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်ကတည်းက နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုလူသည် ရှာဖွေရခက်ခဲလှသော ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကို ရှာဖွေရန် မွန်းဂေ့စ်ရေကန် သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒီလူကို အကြိမ်ကြိမ် ပြန်လည် ဆွဲဆောင်နိုင်လောက်တဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မျိုးက ဘယ်လို ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မျိုးလဲ ဆိုတာကို ဂျီတန်ချီ လုံးဝ နားမလည်နိုင်သော်ငြားလည်း၊ ၎င်းက ဖန်တီးပေးလာနိုင်မည့် အခွင့်အရေးကိုတော့ သူ ကောင်းစွာ သတိပြုမိလိုက်သည်။

ဝမ်နှင့် ဂျီမိသားစုနှစ်စုကြားရှိ သွေးထွက်သံယို ရန်ငြိုးများအကြောင်းကို ဖွင့်ဟပြောဆိုရန်နှင့်၊ သခင်လေး၏ ပြိုင်ဆိုင်လိုစိတ်များကို လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်ရန်အတွက် ဝမ်မိသားစု၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ဝင်္ကပါကြီး၏ ဖြိုခွင်းမရနိုင်ပုံများကို ချဲ့ကားပြောဆိုရန် သူ၏ ညီမလေးအား သူ ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

" ဝမ်ဟွာကွမ် ဆိုတာ လွန်ခဲ့တဲ့ ရာစုနှစ်တွေတုန်းက ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းစလုံးက အသိအမှတ်ပြုထားတဲ့ ဝင်္ကပါ ပါရမီရှင် တစ်ယောက်ပဲလေ။ ယူအာ (ညီမလေး) အတွက် ငါ ဒီဝင်္ကပါရဲ့ စွမ်းအားကို စမ်းသပ်ကြည့်ရမှာပေါ့" ဟု ထိုလူက အားရပါးရ ရယ်မောလျက် ကြေညာခဲ့သည်။

ထိုသို့ဖြင့် ဂျီတန်ချီ သည် ဓားရှည်တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်လျက် ဟွာကွမ်တောင် ၏ တောင်ခြေ၌ လာရောက် ရပ်တန့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ နောက်တွင် သားရေချပ်ကာများကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အခြား ဂျီမိသားစုဝင်များက အဖြူရောင် အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပနေသော တောင်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စူးစိုက်ကြည့်နေကြသည်။

"မင်းရဲ့ နောက်ခံအားဖြည့်တွေ ဘယ်ရောက်ကုန်ပြီလဲ ဝမ်ရှောင်ဟွား " ဟု သူက သူ့ကိုယ်သူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ "အခုအချိန်မှာ ချီစုစည်းမှုအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဘယ်လောက်ပဲများများ ဝမ်မိသားစုကို လာကယ်နိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ မင်းတို့ ပြိုလဲရမယ့် နေ့ကို ရောက်လာပြီ။ မင်းရဲ့ စစ်ကူတွေရော နောက်ခံအင်အားတွေရော ဘာတစ်ခုကမှ မင်းတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

ဂျီတန်ချီ သည် ကံကြမ္မာ၏ နက်ရှိုင်းလှသော လွှမ်းမိုးမှုတစ်ခုကို ခံစားနေရသည်။ သူသည် ဟွာကွမ်တောင် ကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် အချိန်ပိုင်းအလိုတွင် သူ၏ ဖခင်နှင့် အဘိုးတို့၏ စောင့်ကြည့်နေသော အကြည့်များကို သူ၏ ကျောပြင်ပေါ်၌ ခံစားနေရလေသည်။

"ဒီတစ်ခေါက်တော့၊ ဂျီမိသားစုရဲ့ အနောက်မှာ မင်းတို့ စိတ်ကူးတောင် မယဉ်ဖူးတဲ့ နောက်ခံအားဖြည့်အဖြစ် ရွှေရောင်ထန်ဂိုဏ်း ရဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ အင်အားကြီးက ရှိနေတယ်ကွ။"

မျက်ရည်များ ပါးပြင်ထက် စီးကျလာသည်နှင့်အမျှ၊ တစ်ချိန်က သူ၏ အမူအရာတွင် အရိပ်ထိုးနေခဲ့သော ကျိုးနွံမှုများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ ၎င်းတို့၏ နေရာတွင် ပြင်းထန်သော စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုနှင့် နက်ရှိုင်းလှသည့် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုတို့က အစားထိုး ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ ထိုခံစားချက်များက သူ၏ သေးငယ်လှသော ခန္ဓာကိုယ် အရွယ်အစားနှင့်မလိုက်အောင် ဂျီတန်ချီ ထံသို့ ဩဇာတိက္ကမ ကြီးမားလှသော အရှိန်အဝါ တစ်ခုကို ပေးစွမ်းထားလေတော့သည်။