Chaper 73 - The Mirror Legacy XIanxia Myanmar

အခန်း (၇၃)

အချိန်အတန်ကြာ ပြေးလွှားပြီးနောက်၊ လီရှန်းဖျင် သည် အညိုရောင် သစ်သားခြံစည်းရိုးများဖြင့် ဝန်းရံထားသော သစ်သီးခြံငယ်လေး တစ်ခုကို မတော်တဆ တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သစ်ပင်များပေါ်တွင် သီးနေသော လိမ္မော်သီးများက ထိုခြံကို ဒေသခံ လယ်သမားများက ဂရုတစိုက် စိုက်ပျိုးထားကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။

"ငါပြေးလာတဲ့ အကွာအဝေးကို မှန်းကြည့်ရရင်တော့ ဂျီမိသားစုရဲ့ နယ်မြေ အတော်လေး နက်နက်ကို ရောက်နေလောက်ပြီ။ ဒီမိသားစုက သူတို့ရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိရမယ်။"

ညဉ့်ယံတစ်လျှောက် အသက်လုပြေးရမှုကြောင့် လီရှန်းဖျင် မှာ အားအင်ကုန်ခမ်းနေပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူရော်နေပြီး လက်ထဲရှိ အဆောင်လက်ဖွဲ့၏ အလင်းရောင်မှာလည်း မှေးမှိန်သွားကာ စွမ်းအင်များ ကုန်ခမ်းသွားပုံရသည်။

သူသည် ရင်ဘတ်အိတ်ကပ်ထဲမှ ပြာလဲ့လဲ့ မီးခိုးရောင် ကြေးမုံကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ အာရုံစူးစိုက်လိုက်သည်။ အဝေးဆီမှ သူ့နောက်သို့ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးနေသော တာအိုအဘိုးအို ၏ အရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရချိန်တွင်၊ သူသည် တိုးတိုးလေး ကျိန်ဆဲလိုက်မိသည်။

ကြေးမုံအတွင်းမှ လုကျန်းရှန်း သည် အဆိုပါ မြင်ကွင်းကို ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ တာအိုအဘိုးအို သည် သူ၏ အခြေအနေကို တည်ငြိမ်စေရန် ဆေးလုံးအချို့ကို သောက်သုံးလိုက်ပြီးနောက်၊ ပြင်းထန်သော စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုများဖြင့် တောက်လောင်နေသည့် မျက်လုံးများနှင့်အတူ ပျံသန်းရာ လှေငယ် ပေါ်မှနေ၍ လီရှန်းဖျင် ၏ နောက်သို့ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးလာခဲ့သည်။

'ဒီ တာအိုအဘိုးအို က ငါ့ကို မှော်ပညာရပ် တစ်ခုခုသုံးပြီး တိုက်ခိုက်ဖို့ ကြိုးစားရင်ဖြစ်ဖြစ်၊ ကြေးမုံကို တိုက်ရိုက် လာထိရင်ဖြစ်ဖြစ်၊ ငါက တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ချင်ယောင်ဆောင်ပြီး သူ့ကို ရှင်းပစ်ဖို့ အခွင့်အရေး ယူရမယ်။'

တာအိုအဘိုးအို ၏ ဘယ်ဘက်လက်မောင်း ဆုံးရှုံးသွားမှုနှင့် မန္တရားစွမ်းအင် စီးဆင်းမှုများ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသည်ကို သတိပြုမိသွားသော လုကျန်းရှန်း ၏ မျက်မှောင်များ စုကျုံ့သွားခဲ့သည်။ မဟာယင် နက်နဲသော အလင်းတန်း ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုများက တာအိုအဘိုးအို၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ကျန်ရှိနေသေးသဖြင့် တစ်ခါတစ်ရံ မျက်လုံးများမှိတ်ကာ အသက်ရှူခြင်းကို ပြန်လည်ထိန်းညှိနေရသည်။ ယင်းကြောင့် သူ၏ ရှေ့တိုးလာမှုမှာ နှေးကွေးသွားသော်လည်း၊ လီရှန်းဖျင် အား လိုက်လံဖမ်းဆီးလိုသည့် သူ၏ ဇွဲလုံ့လမှာမူ လျော့ကျသွားခြင်း မရှိပေ။

'သူ့ကို အမီလိုက်နိုင်ပြီဆိုတာနဲ့... ချက်ချင်း အဆုံးသတ်နိုင်ဖို့ သူ့ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်ပြီး ကြေးမုံကို လုယူရမယ်!' တာအိုအဘိုးအို ၏ စိတ်ထဲတွင် ဒေါသ၊ လောဘနှင့် ဗျူဟာကျကျ တွက်ချက်မှုတို့ ရောထွေးလှိုင်းထလျက် ရှိနေလေသည်။

'အူတိုင်အသက်ရှူခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ လက်ထဲမှာတောင် ဒီလောက်စွမ်းအားတွေ ထုတ်ဖော်ပြသနိုင်တယ်ဆိုရင်၊ ငါ့လက်ထဲသာ ရောက်လာခဲ့ရင် ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်လိုက်မလဲဆိုတာ မှန်းဆကြည့်လို့တောင် မရဘူး! အခု သူက ကြေးမုံကို ဆက်မသုံးရဲတော့တာကို ကြည့်ရင်၊ ဒီရတနာက သူ့ရဲ့ စွမ်းအင်တွေကို အတော်လေး စုပ်ယူသွားလို့ သူ အားနည်းသွားတဲ့အချိန် ခဏဖြစ်နေတာ သေချာတယ်။'

နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော အဆောင်လက်ဖွဲ့များကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လျက် လီရှန်းဖျင် သည် နောက်ဆုံး ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုအတွက် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်ထဲရှိ ဝရဇိန် အဆောင်လက်ဖွဲ့ က သူ၏ အသားနှင့် အရိုးများကို သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောသွားစေမည်ဖြစ်ရာ၊ တာအိုအဘိုးအို ၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး သူ၏ အသက်ရှင်သန်ရေးအတွက် တိုက်ပွဲဝင်ရန် လုံလောက်သော အခွင့်အရေးတစ်ခုကို ရရှိနိုင်ပေသည်။

တာအိုအဘိုးအို သည် သူ၏ ပျံသန်းရာ လှေငယ် ဖြင့် ဆင်းသက်လာချိန်တွင်၊ လီရှန်းဖျင် သည် ရုတ်တရက် နောက်သို့ လှည့်လိုက်ပြီး ကြေးမုံကို လေထဲသို့ မြင့်မားစွာ မြှောက်ကိုင်လိုက်လေသည်။

တာအိုအဘိုးအို ၏ ဒေါသနှင့် စိတ်ပျက်မှုများ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်သွားကာ သွေးအန်လုမတတ် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် သူပျံသန်းလာသော လမ်းကြောင်းကို ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး သစ်ပင်အကိုင်းအခက် တစ်ခုပေါ်သို့ ကိုးရိုးကားရား ဆင်းသက်လိုက်ရလေသည်။

လီရှန်းဖျင် သည် သစ်ပင်ဘေးတွင် ရပ်လျက်၊ မျက်နှာပေါ်၌ အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခုကို ဆင်မြန်းကာ တာအိုအဘိုးအို ကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

"ဟွန့်... မင်း ငါ့ကို လှည့်စားသွားနိုင်ခဲ့တာပဲ။" ဒေါသထွက်မည့်အစား တာအိုအဘိုးအို ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းမြောက်မှုများက လင်းလက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ ပျံသန်းရာ လှေငယ် ကို သိုလှောင်အိတ် ထဲသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး၊ မြေပြင်ပေါ်သို့ ညင်သာစွာ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ သူ မြေပြင်သို့ ရောက်ရှိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ လီရှန်းဖျင် သည် သူ့ထံသို့ တည့်မတ်စွာ အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားလေတော့သည်။

စကားတစ်ခွန်းမျှ မဟတော့ဘဲ၊ တာအိုအဘိုးအို သည် လက်ထဲမှ မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပသော ရွှေရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုကို ဖန်ဆင်းထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး လီရှန်းဖျင် ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

မှော်ပညာရပ်၏ အင်အားသည် လီရှန်းဖျင် အား ဝင်ရောက် ရိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။ နူးညံ့ဖြူစင်သော အလင်းဒိုင်းတစ်ခုက ထွက်ပေါ်လာကာ ရွှေရောင်အလင်းကို ချေဖျက်ရန် ကြိုးပမ်းသော်ငြားလည်း၊ ရွှေရောင် မှော်ပညာရပ်သည် သူ၏ ကာကွယ်မှုများကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီး သူ့ကို ပြင်းထန်သော အရှိန်ဖြင့် ရိုက်ချလိုက်ရာ၊ နောက်သို့ ယိုင်ထိုးလွင့်စင်သွားစေခဲ့သည်။

"အွတ်!" လီရှန်းဖျင် ၏ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်ခံလိုက်ရသဖြင့် သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်ရသည်။ သူသည် မြေကြီးပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်နေသော ကြေးမုံကို မကျသွားစေရန် မနည်းအားယူ၍ တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်ရသည်။

တာအိုအဘိုးအို ၏ အာရုံစူးစိုက်မှုက ကြေးမုံဆီသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားသည်။ သူ၏ မြင်းမြီးယပ်တောင် မှ အဖြူရောင် အမွေးအမျှင်များသည် တစ္ဆေလက်တစ်ဖက်အလား ဆန့်ထွက်သွားပြီး ကြေးမုံကို ဖမ်းဆွဲရန် လှမ်းလာခဲ့သည်။

လူသတ်ချင်စိတ်ဖြင့် တောက်ပနေသော အရိပ်အယောင်တစ်ခုက လီရှန်းဖျင် ၏ မျက်လုံးများအတွင်း ဖျတ်ခနဲ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။ တာအိုအဘိုးအို ၏ အာရုံများ ကြေးမုံထံသို့ လမ်းလွဲသွားချိန်တွင်၊ သူသည် သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်၌ ရွှေရောင်အလင်း ပညာရပ် ကို အသင့်ပြင်လိုက်ပြီး အဘိုးအို၏ ဦးခေါင်းကို တည့်မတ်စွာ ရည်ရွယ်လျက် တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်လေသည်။

မြင်းမြီးယပ်တောင်၏ အမွေးအမျှင်များ ကြေးမုံထဲရှိ မိမိထံသို့ လှမ်းလာသည်ကို ကြည့်ရင်း လုကျန်းရှန်း သည် လွန်စွာ ရွံရှာစက်ဆုပ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ရိုင်းစိုင်းသော ကလေးတစ်ယောက်က သူ၏ မျက်လုံးကို တူတစ်စုံဖြင့် တည့်တည့်ချိန်ရွယ်နေသကဲ့သို့ သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

၎င်းသည် တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်ကောင်းဖြစ်ကြောင်း သိမြင်လိုက်သဖြင့်၊ 'ဒါ ငါ့အတွက် အခွင့်အရေးပဲ!' ဟု သူ တွေးလိုက်သည်။

ယပ်တောင်၏ အမွေးအမျှင်များက ကြေးမုံကို ဖမ်းဆွဲလိုက်သည်နှင့်၊ မီးလောင်နေသော မီးသွေးခဲကို ကိုင်မိသွားသကဲ့သို့ နောက်သို့ တွန့်ဆုတ်သွားကြသည်။ ပြာလဲ့လဲ့ မီးခိုးရောင် ကြေးမုံသည် အလွန်အမင်း စော်ကားခံလိုက်ရသည့်အလား၊ လေထဲသို့ တစ်ပေခန့် မြင့်တက်သွားပြီး အဖြူရောင် အလင်းတန်းများကို ဆက်တိုက်ဆိုသလို ပေါက်ကွဲထုတ်လွှတ်နေလေသည်။

ကြေးမုံဘောင် ပတ်လည်ရှိ ဂါထာသင်္ကေတ ဆယ့်နှစ်ခုက တောက်ပစွာ လင်းလက်လာခဲ့ပြီး၊ စူးရှသော အဖြူရောင် အလင်းတန်းက ကြေးမုံမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ရေလှိုင်းလေးများအလား တဖျပ်ဖျပ် ခုန်လှုပ်သွားစေသည်။ ၎င်းထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အလင်းရောင်မှာ အလွန်တရာ မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပလွန်းလှသဖြင့် ထိုလူနှစ်ဦး၏ အထက် ကောင်းကင်ယံ၌ နေမင်းငယ်လေး တစ်စင်း ချိတ်ဆွဲထားသကဲ့သို့ပင် ထင်မှတ်ရလေသည်။

လွှမ်းမိုးကြီးမားလှသော အန္တရာယ်ရှိသည့် ခံစားချက်က သူတို့ နှစ်ဦးစလုံး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဖြတ်သန်းစီးဆင်းသွားပြီး သူတို့ကို နေရာမှာပင် အေးခဲ တောင့်တင်းသွားစေခဲ့သည်။

"ဒုက္ခပါပဲ!" တာအိုအဘိုးအို ၏ နှလုံးသားမှာ နောင်တတရားများဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ခုန်ပေါက်နေပြီး 'ဒီကြေးမုံကို ဖမ်းဖို့ မြင်းမြီးယပ်တောင်ကို ငါ မသုံးခဲ့သင့်ဘူး!' ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

သူ၏ နှစ်ပေါင်းများစွာ အတွေ့အကြုံများအရ၊ ကြီးမားလှသော အသိဉာဏ် စွမ်းရည်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ရိုသေလေးစားစွာ ကိုင်တွယ်ရန် လိုအပ်သည့် မှော်ရတနာလက်နက် များအကြောင်း ဒဏ္ဍာရီများကို တာအိုအဘိုးအို ကြားဖူးထားခဲ့သည်။ ယင်းတို့နှင့် ပတ်သက်၍ ရှောင်ကြဉ်ရမည့် တားမြစ်ချက်များလည်း အများအပြား ရှိပေသည်။ ဥပမာအားဖြင့် အဇူရာရေကန်ဂိုဏ်း ၏ လုံးဝစုံလင်သော နှင်းခဲဓား ဆိုလျှင် ၎င်းက အသိအမှတ်ပြု လက်ခံထားသော ပိုင်ရှင်မှလွဲ၍ အခြားမည်သူ့ကိုမျှ တုံ့ပြန်မည် မဟုတ်ချေ။

'ဒါက ဆိုးပြီ၊ တကယ်ကို ဆိုးရွားလွန်းလှတယ်။ ကြေးမုံက ဒီလို တုံ့ပြန်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။ ငါ တားမြစ်ထားတဲ့ တစ်ခုခုကို သွားပြီး ထိမိသွားတာ သေချာတယ်!'

လီရှန်းဖျင် သည် တာအိုအဘိုးအို ၏ အပေါ်သို့ ရွှေရောင်အလင်း ပညာရပ် တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်ရန် ကြိုးပမ်းလိုက်သော်လည်း ဖိနှိပ်ထားသော စွမ်းအားကြီးကြောင့် သူ့ကိုယ်သူ လှုပ်ရှား၍မရ ဖြစ်နေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ အဖြူရောင် အလင်းတန်းများဖြင့် ရေချိုးထားသကဲ့သို့ ကြေးမုံကြီး လေထဲသို့ မြင့်တက်သွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ၊ လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်က ဝံပုလွေမိစ္ဆာနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရစဉ်က သူ၏ ဖခင်နှင့် ဒုတိယအစ်ကိုတို့ ပြောပြခဲ့သည့် ည၏ အဖြစ်အပျက်နှင့် အလွန်တူညီနေကြောင်း သူ သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ တာအိုအဘိုးအို ၏ လုပ်ရပ်များသည် ထိုရတနာလက်နက်ထံမှ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုကို နှိုးဆွပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်နိုင်ကြောင်း လီရှန်းဖျင် ချက်ချင်း ရိပ်မိသွားသဖြင့် စိတ်သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။

မည်သို့ဖြစ်သွားသည်ကို လီရှန်းဖျင် နားမလည်နိုင်သော်လည်း၊ တာအိုအဘိုးအို ၏ မှိန်ဖျော့သော အသံက သူ၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်၍ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။ "လူငယ်မိတ်ဆွေ၊ ငါက ဝက်တစ်ကောင်လို မိုက်မဲလွန်းပြီး ဒီ မှော်ရတနာလက်နက် က ငါတို့ကို ပြန်တိုက်ခိုက်လာအောင် တားမြစ်ချက်တစ်ခုခုကို မတော်တဆ ချိုးဖောက်မိသွားတယ်။ မင်းဆီမှာ ဒါကို တားဆီးနိုင်မယ့် မှော်ပညာ တစ်ခုခုရှိရင် ငါတို့ကို ကယ်ပါဦးကွာ... ငါ မင်းကို ဆုလာဘ် အကြီးကြီး ချီးမြှင့်ပါ့မယ်လို့ ကတိပေးပါတယ်..."

လီရှန်းဖျင် သည် မျက်လုံးလှန်ပြလိုက်ပြီး၊ တာအိုအဘိုးအို ၏ အဓိပ္ပာယ်မဲ့ ပြောဆိုနေမှုများကို လျစ်လျူရှုရန်သာ ရွေးချယ်လိုက်လေသည်။

လုကျန်းရှန်း သည် တာအိုအဘိုးအို ၏ မလှုပ်မယှက် အေးခဲနေသော အခြေအနေကို လေ့လာအကဲခတ်ပြီးနောက်၊ မိမိ၏ စွမ်းရည်များကို ပိုမို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်သဘောပေါက်လာခဲ့သည်။

'ဪ၊ ဒါဆို မဟာယင် နက်နဲသော အလင်းတန်း ဟာ လုံလောက်တဲ့ အကွာအဝေး အနီးအနားမှာ ရှိနေသရွေ့ ချီစုစည်းမှုအဆင့် ကျင့်ကြံသူကိုတောင်မှ လှုပ်မရအောင် အေးခဲသွားစေနိုင်တာကိုး။'

သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံ ဖြင့် လုကျန်းရှန်း သည် အနီးအနားရှိ လယ်ယာအိမ်တစ်ခုတွင် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ စုတ်ပြတ်နေသော ပိုက်ဆံလျှော်အဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူငယ်တစ်ဦးသည် သတိကြီးစွာဖြင့် ချဉ်းကပ်လာကာ သစ်ပင်တစ်ပင်၏ နောက်တွင် ပုန်းအောင်းလျက် ထိုလူနှစ်ဦးအား စောင့်ကြည့်နေလေသည်။

'ဒီကိစ္စကို ငါ မြန်မြန် အဆုံးသတ်လိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်။'

စိတ်ဆန္ဒတစ်ခုဖြင့် ညွှန်ကြားလိုက်သည်နှင့်၊ ဖြူစင်သန့်ရှင်းလှသော မဟာယင် နက်နဲသော အလင်းတန်း သည် အောက်သို့ ထိုးဆင်းသွားကာ၊ တာအိုအဘိုးအို သည် စကားတစ်ခြမ်းမျှပင် မဟနိုင်လိုက်မီ သူ၏ မြင်းမြီးယပ်တောင်နှင့်တကွ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကို မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ကြေမွ ပျောက်ကွယ်သွားစေတော့သည်။

ပိုးထည်အိတ်ငယ်လေး တစ်ခု မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။ ဝိညာဉ်ပစ္စည်း တစ်မျိုးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ယပ်တောင်၏ လက်ကိုင်ရိုးမှာလည်း အစိမ်းဖျော့ရောင် သတ္တုတုံးလေး တစ်တုံးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားလေသည်။

ထို့နောက် လုကျန်းရှန်း သည် အဖြူရောင် အလင်းတန်းကို တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားစေပြီး လေထဲတွင် ဝဲပျံလျက်သာ နေနေလိုက်သည်။

ဖိနှိပ်ထားသော စွမ်းအားကြီးထံမှ နောက်ဆုံးတွင် လွတ်မြောက်သွားသော လီရှန်းဖျင် သည် သွေးများကို ထပ်မံ အန်ထုတ်လိုက်ရပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ အားလျော့စွာ ခွေခေါက် လဲကျသွားလေတော့သည်။

လီရှန်းဖျင် သူ၏ အသက်ရှူနှုန်းကို ပြန်လည် ထိန်းညှိရန် ကြိုးပမ်းနေစဉ်မှာပင်၊ သူ၏ ဦးခေါင်းကို မျက်စိသူငယ်အိမ်လည်သွားမတတ် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်နှက်ခံလိုက်ရသည်။ သူသည် အတင်းအကျပ် လူးလိမ့်ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီးနောက် သူ့အား တိုက်ခိုက်သူကို မျက်မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် လောဘနှင့် ဝမ်းမြောက်မှုတို့ အပြည့်အဝ ကြီးစိုးနေသည့် စုတ်ပြတ်သပ်နေသော လယ်သမားလူငယ်လေးက လီရှန်းဖျင် ၏ အပေါ်မှ ခွထိုင်နေလေသည်။ ထိုလူငယ်သည် ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို ဆွဲယူကာ လီရှန်းဖျင် ကို မညှာမတာ ထုရိုက်နေတော့သည်။

"သေစမ်းကွာ! မင်းက ဘယ်လိုတောင် ရဲတင်းနေတာလဲ။ အင်မော်တယ် ကျင့်ကြံသူကိုတောင် မင်းက လက်ပါးရဲတယ်ပေါ့လေ!" လီရှန်းဖျင် သည် နောက်ဆုံး ကျန်ရှိနေသော သူ၏ မန္တရားစွမ်းအင်များကို စုစည်းလိုက်ပြီး၊ သူ့အပေါ်သို့ ကျရောက်လာသော ကျောက်တုံးကို ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် ပုတ်ထုတ် ကာကွယ်လိုက်သည်။

သူ၏ ညာဘက်လက်က မြေပြင်ပေါ်တွင် စမ်းတဝါးဝါး ရှာဖွေလိုက်ရာ ခိုင်ခံ့သော သစ်ကိုင်းတစ်ကိုင်းကို ဖမ်းဆွဲမိသွားသည်။ သူသည် ယင်းကို ရွှေရောင်အလင်း ပညာရပ် ဖြင့် လျင်မြန်စွာ အားဖြည့်လိုက်ပြီး ထိုလူငယ်ဆီသို့ အားကုန် ထိုးစိုက်လိုက်လေသည်။

ရွှေရောင်အလင်း ပညာရပ် ကြောင့် ချွန်ထက်နေသော သစ်ကိုင်းသည် ထိုလူငယ်၏ လည်ပင်းကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်သွားလေသည်။ ထိုလူငယ်၏ မျက်လုံးများမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုကြောင့် ပြူးကျယ်သွားပြီး ချက်ချင်းဆိုသလို သွေးများ တစ်လုတ်ပြီးတစ်လုတ် အန်ထုတ်လိုက်ကာ၊ လည်ပင်းကို ဆုပ်ကိုင်လျက် မြေကြီးပေါ်တွင် လူးလိမ့်နေလေတော့သည်။

လီရှန်းဖျင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်ကျသွားပြီး၊ ထိုလူငယ်၏ အသက်လု ရုန်းကန်နေရမှုများကို ကြည့်နေလိုက်သည်။ ဤဆူညံသံများက အခြားသူများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့်၊ သူသည် အားယူကာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။ သူသည် အိတ်ငယ်လေးနှင့် သတ္တုတုံးတို့ကို သူ၏ ရင်ဘတ်အိတ်ကပ်အတွင်းသို့ အလျင်အမြန် သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက်၊ ကြေးမုံကို ပြန်လည် ကောက်ယူကာ ရွာအစွန်ဘက်သို့ ယိုင်တိယိုင်တိုင်ဖြင့် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားလေတော့သည်။