အခန်း ၁၀၄ — အရက်ပိုးဂူကို ဝယ်ချင်ပါသလား?

နောက်ဆုံးတွင် ဖန်းယွမ် သည် အောက်ထပ်သို့ ဆင်းမလာခဲ့သလို ဖန်းကျန်း ကလည်း အပေါ်ထပ်သို့ တက်မလာခဲ့ပေ။

ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးသည် မိမိတို့နေရာတွင်သာ ဆက်လက်ရပ်နေကြသည်။ အထပ်နှစ်ထပ်ကြားရှိ အကွာအဝေးသည် သူတို့နှစ်ဦး၏ စိတ်နှလုံးကြားရှိ အကွာအဝေး တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုဝေးကွာလာနေခြင်းကို ဖော်ပြနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ စကားဝိုင်းမှာလည်း ချောမွေ့ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

“အစ်ကိုက အရမ်းလွန်သွားပြီ! အစ်ကိုဟာ ဒီလိုလူမျိုးဖြစ်နေမယ်လို့ မထင်ခဲ့ဘူး!”

အောက်ထပ်တွင် ရပ်နေသော ဖန်းကျန်း သည် မျက်ခုံးများ တင်းကျပ်စွာ ကျုံ့လျက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဖန်းယွမ် က ဒေါသမထွက်ဘဲ ဖျော့ဖျော့ ရယ်လိုက်သည်။

“အိုး… ငါက ဘယ်လိုလူမျိုးလဲ?”

“အစ်ကို!”

ဖန်းကျန်း သည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ ပြောလိုက်သည်။

“မိဘတွေ သေဆုံးသွားပြီးနောက် ဦးလေးနဲ့ အဒေါ်က ကျွန်တော်တို့ကို မွေးစားစောင့်ရှောက်ခဲ့ကြတယ်။ သူတို့မှာ ကျွန်တော်တို့ကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့တဲ့ ကျေးဇူးရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ အစ်ကိုက ဒီလောက်အသည်းမာပြီး ကျေးဇူးကို ရန်နဲ့ ပြန်ဆပ်မယ်လို့ မထင်ခဲ့ဘူး။ အစ်ကို့နှလုံးသားက ကျောက်တုံးနဲ့ လုပ်ထားတာလား?”

နောက်ဆုံးစကားများကို ပြောချိန်တွင် ဖန်းကျန်း ၏ အသံပင် အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသည်။

“ထူးဆန်းလိုက်တာ။ ဒီအမွေအနှစ်က အစကတည်းက ငါပိုင်တာပဲ။ ဒီနေရာမှာ ကျေးဇူးဆပ်တာ၊ ရန်ပြုတာဆိုတဲ့ စကားတွေ ဘယ်က ဝင်လာတာလဲ?”

ဖန်းယွမ် က စိတ်မဝင်စားသကဲ့သို့ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ဖန်းကျန်း သည် သွားများကို ကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်! ဒီအမွေအနှစ်က မိဘတွေဆီက လာတာကို ကျွန်တော်သိတယ်။ ဒါပေမဲ့ အားလုံးကို အစ်ကိုတစ်ယောက်တည်း ယူသွားလို့ မရဘူး။ အနည်းဆုံး ဦးလေးနဲ့ အဒေါ် အသက်ကြီးတဲ့အခါ သက်သက်သာသာ နေနိုင်ဖို့ နည်းနည်းတော့ ချန်ထားပေးသင့်တယ်။ အခုလိုလုပ်တာက ကျွန်တော်တို့ကို အရမ်းစိတ်ပျက်စေတယ်။ အစ်ကို့ကိုတောင် အထင်သေးမိတယ်!”

ခဏရပ်ပြီးနောက် သူက ဆက်ပြောသည်။

“သူတို့အခု ဘယ်လိုနေထိုင်နေရတယ်ဆိုတာ ကြည့်ဖို့ အိမ်ကို ပြန်သွားဖူးလား? အစေခံတစ်ဝက်တောင် လျှော့ချထားရပြီ။ ဆက်ပြီး မထောက်ပံ့နိုင်တော့ဘူး။ အစ်ကိုက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်ရက်စက်နိုင်တာလဲ?”

ဖန်းကျန်း ၏ မျက်လုံးများ နီရဲနေပြီး လက်သီးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ထားသည်။

ဖန်းယွမ် က အေးစက်စွာ ရယ်လိုက်သည်။ ဦးလေးနှင့် အဒေါ်သည် ပိုင်ဆိုင်မှုများကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ထိန်းချုပ်ခဲ့ကြသဖြင့် ကြီးမားသော စည်းစိမ်တစ်ရပ် စုဆောင်းထားပြီးသားဖြစ်ကြောင်း သူသိသည်။ ထိုသို့ မဟုတ်သည့်တိုင် သေရည်ဆိုင်မှ လစဉ်ရရှိခဲ့သော အမြတ်တစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် အစေခံအားလုံးကို ဆက်လက်ထားရှိနိုင်သည်။

သူတို့သည် ဖန်းကျန်း ကို လှုံ့ဆော်ကာ ပြဿနာလာရှာစေရန် တမင်ဆင်းရဲဟန်ဆောင်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ဖန်းယွမ် သည် ဖန်းကျန်း ကို အပေါ်မှ အောက်အထိ တစ်ချက်ကြည့်ပြီး တည့်တည့်ပြောလိုက်သည်။

“ငါ့ချစ်စရာ ညီလေး၊ ငါက ဒီပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို လုံးဝပြန်မပေးဘူးလို့ ဆုံးဖြတ်ထားရင် မင်း ဘာလုပ်နိုင်မလဲ? မင်းက အသက်ဆယ့်ခြောက်နှစ်ပဲ ရှိသေးပေမယ့် သူတို့ကို မိဘအဖြစ် တရားဝင်အသိအမှတ်ပြုပြီးသားပဲ။ မင်းမှာ မိသားစုအမွေအနှစ်ကို ဆက်ခံခွင့် မရှိတော့တာ မမေ့နဲ့။”

“အဲဒါကို ကျွန်တော်သိတယ်!”

ဖန်းကျန်း ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် တောက်ပသော အလင်းတစ်ချက် လင်းလက်လာသည်။

“ဒါကြောင့် အစ်ကို့ကို စာဖြင့် တိုက်ပွဲစိန်ခေါ်လွှာ ပို့ဖို့ လာခဲ့တာ။ တိုက်ပွဲစင်မြင့်ပေါ်မှာ အနိုင်အရှုံး ဆုံးဖြတ်ကြမယ်။ ကျွန်တော်နိုင်ရင် မိသားစုပိုင်ဆိုင်မှုထဲက တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို အဖေနဲ့အမေတို့ဆီ ပြန်ပေးရမယ်!”

ဤကမ္ဘာ၏ ဂူတိုက်ပွဲများသည် ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ သိုင်းပြိုင်ပွဲများနှင့် ဆင်တူသည်။ မျိုးနွယ်စုဝင်များကြား ဖြေရှင်းမရသော ပဋိပက္ခများ ဖြစ်ပေါ်လာပါက တိုက်ပွဲဖြင့် ဆုံးဖြတ်နိုင်သည်။

ဂူတိုက်ပွဲများတွင် တစ်ဦးချင်းတိုက်ပွဲ၊ နှစ်ယောက်ချင်းတိုက်ပွဲ၊ နည်းပညာယှဉ်ပြိုင်မှု၊ အင်အားယှဉ်ပြိုင်မှုနှင့် အသက်သေတိုက်ပွဲ စသည့် အမျိုးအစားများစွာ ရှိသည်။

သို့သော် ဖန်းယွမ် နှင့် ဖန်းကျန်း တို့သည် အသက်သေတိုက်ပွဲအထိ ပြင်းထန်ကြမည် မဟုတ်ပေ။

ညီငယ်၏ ပြတ်သားသော မျက်နှာကို မြင်သောအခါ ဖန်းယွမ် သည် ရုတ်တရက် ရယ်လိုက်သည်။

“မင်း ဒီကိုမလာခင် ဦးလေးနဲ့ အဒေါ်က သေချာမှာကြားပေးလိုက်တာပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ဒါပေမဲ့ အရင်က ငါ့ကို ရှုံးခဲ့ဖူးတဲ့ မင်းက ဘာကြောင့် ဒီလောက်ယုံကြည်ချက်ရှိနေတာလဲ?”

ဖန်းကျန်း သည် မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။ မကြာသေးမီက တိုက်ပွဲစင်မြင့်ပေါ်တွင် ကြုံခဲ့ရသော အရှက်ရမှုကို မလိုလားစွာ ပြန်လည်သတိရမိသည်။

ထိုနေ့ကတည်းက ထိုအဖြစ်အပျက်ကို တွေးမိတိုင်း သူ၏ရင်ထဲ ဒေါသများ လောင်ကျွမ်းလာသည်။ ထိုဒေါသသည် ဖန်းယွမ် ကိုသာ ရည်ရွယ်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ မိမိကိုယ်ကိုလည်း ရည်ရွယ်နေသည်။

အရေးကြီးသောအချိန်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားကာ အသုံးမကျခဲ့သော မိမိကိုယ်ကို သူမုန်းတီးသည်။

အမှန်တွင် ထိုတိုက်ပွဲ၌ သူ၏ စွမ်းရည်အပြည့်အဝကို မဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပေ။ တိုက်ပွဲ၏ အရှိန်အဟုန်ကို ဖန်းယွမ် က အစကတည်းက ထိန်းချုပ်သွားခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးအခိုက်အတန့်ရောက်မှသာ ကျောက်စိမ်းအရေပြားဂူ (Jade Skin Gu) ကို အသုံးပြုရန် သတိရခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ရုတ်တရက်နှင့် မကျေမနပ်စရာကောင်းစွာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသည်။

မိမိကိုယ်ကို ဒေါသထွက်မှုက ဖန်းယွမ် အပေါ်ထားရှိသော မကျေနပ်မှုကို ပိုမိုပြင်းထန်စေခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူ၏စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု မကြာခဏ ပေါ်လာတတ်သည်။

“တစ်ကြိမ်ထပ်တိုက်ခိုက်ခွင့်ရရင် ငါ သေချာပေါက် ပိုကောင်းကောင်း တိုက်ခိုက်နိုင်မယ်။ အစ်ကို့ကိုလည်း အနိုင်ယူနိုင်မယ်!”

ထို့ကြောင့် ဦးလေးနှင့် အဒေါ်တို့က တိုင်ကြားလာသောအခါ ဖန်းကျန်း သည် သူတို့အတွက် အမွေအနှစ်ကို ပြန်ယူပေးလိုခြင်းသာမက ဖန်းယွမ် နှင့် ထပ်မံတိုက်ခိုက်ကာ မိမိကိုယ်ကို သက်သေပြလိုခဲ့သည်။

“အခု အခြေအနေတွေ မတူတော့ဘူး အစ်ကို!”

ဖန်းကျန်း သည် ဖန်းယွမ် ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်မီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းနေသည်။

“အရင်တစ်ခေါက်က ကျွန်တော် စွမ်းရည်အပြည့် မဖော်ထုတ်နိုင်ဘဲ ရှုံးခဲ့တာ။ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ အဆင့် ၂ လမင်းဝတ်ရုံဂူ (Moon Raiment Gu) ကို အောင်မြင်စွာ သန့်စင်ပြီးပြီ။ အခု အစ်ကို ကျွန်တော့်ကာကွယ်မှုကို မချိုးဖောက်နိုင်တော့ဘူး!”

ထိုသို့ပြောရင်း ဖန်းကျန်း ၏ ကိုယ်ပတ်လည်မှ အပြာနုရောင်မြူငွေ့များ မသဲမကွဲ ပျံ့နှံ့လာသည်။

မြူငွေ့များက သူ့ကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး မကြာမီ ရှည်လျားသော ဖဲကြိုးတစ်ချောင်းအဖြစ် ဖွဲ့စည်းလာသည်။ ထိုဖဲကြိုးသည် ခါးပတ်လည်ကို ဝန်းရံထားကာ လက်နှင့် ခြေထောက်နှစ်ဖက်ပေါ်သို့ ပတ်ရစ်နေသည်။ ဖဲကြိုး၏ အလယ်ပိုင်းမှာတော့ ခေါင်းထက်တွင် လွင့်မျောနေပြီး ဖန်းကျန်း ကို နူးညံ့ခန့်ညားကာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် အရှိန်အဝါတစ်မျိုး ပေးစွမ်းနေသည်။

“တကယ်ပဲ လမင်းဝတ်ရုံဂူ (Moon Raiment Gu) ပဲ။ ကိုယ့်ရဲ့ လျှို့ဝှက်လက်နက်ကို ဒီလိုအလွယ်တကူ ထုတ်ပြတာတော့ မိုက်မဲလိုက်တာ…”

လှေကားထစ်ပေါ်တွင် ရပ်နေသော ဖန်းယွမ် ၏ မျက်လုံးများ မသိမသာ တောက်ပသွားသည်။

လမင်းဝတ်ရုံဂူ (Moon Raiment Gu) သည် ကာကွယ်ရေးအမျိုးအစား အဆင့် ၂ ဂူပိုး ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ကာကွယ်ရေးစွမ်းအားသည် အဖြူကျောက်စိမ်းဂူ (White Jade Gu) ထက် အနည်းငယ်နိမ့်သော်လည်း အခြားသူများကိုပါ ကာကွယ်ပေးနိုင်ပြီး အဖွဲ့ငယ်တိုက်ပွဲများတွင် ပိုမိုအသုံးဝင်သည်။

ဤဂူပိုးရှိနေသည့်အခါ ဖန်းယွမ် သည် လက်သီးသက်သက်ဖြင့် ဖန်းကျန်း ၏ ကာကွယ်မှုကို အမှန်တကယ် ချိုးဖောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်ခြင်းသည် နူးညံ့သော ဝါဂွမ်းကို ထိုးလိုက်ရသကဲ့သို့ အင်အားအားလုံး ပျောက်ဆုံးသွားလိမ့်မည်။

လမင်းအလင်းဂူ (Moonlight Gu) ကို အသုံးပြုလျှင်ပင် ချိုးဖောက်နိုင်မည် မဟုတ်။ လမင်းတောက်ပဂူ (Moonglow Gu) ဖြစ်မှသာ ဖြစ်နိုင်မည်။

ထို့ကြောင့် ဖန်းကျန်း က စိန်ခေါ်ပြီး ဂူတိုက်ပွဲတောင်းဆိုလာပါက မျိုးနွယ်စုစည်းမျဉ်းအရ ဖန်းယွမ် က လက်ခံရမည်။ အဖြူကျောက်စိမ်းဂူ (White Jade Gu) ကို မဖော်ထုတ်ဘဲ တိုက်ခိုက်မည်ဆိုလျှင် သူ အမှန်တကယ် ရှုံးနိမ့်နိုင်သည်။

A အဆင့်ပါရမီသည် A အဆင့်ပါရမီပင်။ ထို့အပြင် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်၏ ပြုစုပျိုးထောင်မှုကို ခံနေရသဖြင့် ဖန်းကျန်း ၏ တိုးတက်မှုသည် အလွန်မြန်ဆန်နေသည်။

ကျောင်းတော်ကာလအတွင်း ဖန်းယွမ် သည် ဖန်းကျန်း ကို အပြည့်အဝ ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုတော့ ဖန်းကျန်း သည် ပါရမီရှင်တစ်ယောက်၏ တောက်ပမှုကို စတင်ဖော်ထုတ်လာပြီး မသေးငယ်သော ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာနေပြီဆိုသည်ကို ဝန်ခံရမည်။

“ဒါပေမဲ့ ဒီအခြေအနေကို ငါ ကြိုမခန့်မှန်းထားဘူးလို့ မင်းထင်နေတာလား?”

ဖန်းယွမ် သည် အောက်ရှိ ညီငယ်ကို ငုံ့ကြည့်ကာ နှုတ်ခမ်းထောင့်ကို ကွေးလိုက်သည်။

“ငါ့ဇွဲကောင်းတဲ့ ညီလေး၊ ငါ့ကို စိန်ခေါ်လို့ ရတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ မင်းအဖွဲ့ဖော်တွေရဲ့ ခွင့်ပြုချက် ရပြီးပြီလား? တိုက်ပွဲနေ့မှာ မင်းအဖွဲ့က တာဝန်ထွက်ရမယ်ဆိုရင် မင်း ဘယ်ဘက်ကို ရွေးမလဲ?”

ဖန်းကျန်း တန့်သွားသည်။ ဤအချက်ကို သူ မစဉ်းစားခဲ့မိပေ။

အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့သည် အချင်းချင်း ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ရသည်။ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးက ကိုယ်ပိုင်ကိစ္စအတွက် သီးခြားလှုပ်ရှားလိုပါက ခေါင်းဆောင်ထံ ကြိုတင်အစီရင်ခံရမည်။

“ဒါကြောင့် မင်းအဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဂူယွဲ့ ချင်းရှု ဆီ ပြန်သွားပြီး အခြေအနေကို ရှင်းပြလိုက်။ ငါက မြောက်တံခါးနားက သေရည်ဆိုင်မှာ မင်းတို့ကို စောင့်နေမယ်။”

ဖန်းယွမ် က ပြောလိုက်သည်။

ဖန်းကျန်း သည် အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်သွားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သွားများကို ကြိတ်ကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

“အခုချက်ချင်း သွားမယ် အစ်ကို! ဒါပေမဲ့ အချိန်ဆွဲတဲ့နည်းက အလုပ်မဖြစ်ဘူးဆိုတာ ပြောထားမယ်!”

ဖန်းကျန်း သည် ဂူယွဲ့ ချင်းရှု ၏ နေအိမ်သို့ ရောက်သွားပြီး မိသားစုအစေခံတစ်ဦးက အတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဂူယွဲ့ ချင်းရှု သည် သူ၏ဂူပိုးများကို အသုံးပြုလေ့ကျင့်နေသည်။

ဥယျာဉ်အတွင်းရှိ တိုက်ပွဲလေ့ကျင့်ကွင်းပေါ်တွင် သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် လျင်မြန်သွက်လက်စွာ ရွေ့လျားနေသည်။

“အစိမ်းနွယ်ဂူ (Green Vine Gu)။”

သူက တိုးတိုးပြောလိုက်သည်နှင့် ညာလက်ဖဝါးမှ အစိမ်းရောင်နွယ်ပင်တစ်ချောင်း ပစ်ထွက်လာသည်။ ထိုနွယ်ပင်သည် အလျား ဆယ့်ငါးမီတာခန့်ရှိသည်။

ချင်းရှု သည် နွယ်ပင်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ကြာပွတ်ကဲ့သို့ အသုံးပြုလိုက်သည်။ ရိုက်နှက်ခြင်း၊ ပတ်ရစ်ခြင်းနှင့် အဝိုင်းလိုက် ရှင်းထုတ်ခြင်းတို့ကို အဆက်မပြတ် ပြုလုပ်နေသည်။

“ဖောင်း! ဖောင်း! ဖောင်း!”

နွယ်ကြာပွတ်၏ အရိပ်သည် မြေပြင်တစ်လျှောက် ဖြတ်သန်းသွားပြီး ကွဲအက်နေသော ကျောက်သားများ လွင့်စင်သွားကြသည်။

“ထင်းရှူးဆူးဂူ (Pine Needle Gu)။”

သူသည် နွယ်ကြာပွတ်ကို ရုတ်တရက် ပြန်လည်သိမ်းဆည်းကာ ရှည်လျားသော အစိမ်းရောင်ဆံပင်ကို လှုပ်ယမ်းလိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် ဆံပင်များကြားမှ ထင်းရှူးဆူးများသည် မိုးရေကဲ့သို့ ပစ်ထွက်လာကြသည်။

ထင်းရှူးဆူးများသည် မလှမ်းမကမ်းရှိ သစ်သားရုပ်တုကို ထိုးဖောက်ကာ ကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် အလွန်သိပ်သည်းသော အပေါက်ငယ်များ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

“လမင်းလည်ဝဲဂူ (Moonwhirl Gu)။”

ထို့နောက် သူသည် ဘယ်လက်ဖဝါးကို ဖြန့်လိုက်သည်။ အစိမ်းရောင်လခြမ်းအမှတ်အသားတစ်ခုသည် တောက်ပသော အစိမ်းရောင်အလင်းကို ထုတ်လွှတ်လာသည်။

လက်ကောက်ဝတ်ကို လှုပ်ယမ်းလိုက်သည်နှင့် အစိမ်းရောင်လမင်းဓားတစ်စင်း ပျံထွက်သွားသည်။

သာမန်လမင်းဓား၏ ပျံသန်းလမ်းကြောင်းနှင့် မတူဘဲ ဤအစိမ်းရောင်လမင်းဓားသည် ပိုမိုကွေးညွတ်ပြီး လေထဲတွင် အဝိုင်းလမ်းကြောင်းဖြင့် ပျံသန်းသွားသည်။ ထို့ကြောင့် ရန်သူအနေဖြင့် ၎င်း၏ ပျံသန်းလမ်းကို ခန့်မှန်းရန် ပိုမိုခက်ခဲသည်။

“မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ… အဆင့် ၂ ဂူမာစတာတွေထဲမှာ နံပါတ်တစ်ဖြစ်တဲ့ အစ်ကိုကြီး ချင်းရှု ပဲ။ ဒီလိုတိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရရင် ငါ အသက်ရှုဆယ်ကြိမ်တောင် ခံနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ တကယ်ကို အရမ်းအားကောင်းတယ်…”

ဖန်းကျန်း သည် ပါးစပ်ဟောင်းလောင်းဖြင့် ကြည့်နေမိပြီး မူလလာရင်းကိစ္စကိုပင် မေ့လျော့သွားသည်။

“အိုး… ဖန်းကျန်း၊ ဘာကိစ္စရှိလို့ လာတာလဲ? အရင်တာဝန်ပြီးတာ မကြာသေးဘူး။ အနားယူဖို့ လိုတယ်နော်။ အလုပ်နဲ့ အနားယူမှုကို မျှတအောင် ထိန်းရမယ်။”

ဂူယွဲ့ ချင်းရှု သည် ဖန်းကျန်း ကို မြင်လိုက်သောအခါ တိုက်ခိုက်ရေးအရှိန်အဝါကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းပြီး နူးညံ့စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“အစ်ကိုကြီး ချင်းရှု…”

ဖန်းကျန်း သည် ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

ဤရိုသေမှုမှာ နှလုံးသားအတွင်းမှ အမှန်တကယ် ပေါ်ထွက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ အဖွဲ့ထဲ ဝင်ရောက်လာသည့်အချိန်ကတည်းက ချင်းရှု သည် သူ့ကို အမြဲဂရုတစိုက် စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့သည်။ ဖန်းကျန်း ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ချင်းရှု သည် အစ်ကိုကြီးတစ်ယောက်နှင့်တူသည်။

“ဖန်းကျန်း၊ ငါ့ကို ပြောစရာရှိလို့ လာတာထင်တယ်?”

ချင်းရှု သည် နဖူးပေါ်ရှိ ချွေးများကို သုတ်ရင်း အပြုံးဖြင့် လျှောက်လာသည်။

“ဒီလိုပါ…”

ဖန်းကျန်း သည် မိမိ၏ ရည်ရွယ်ချက်နှင့် အဖြစ်အပျက်တစ်ခုလုံးကို ပြောပြလိုက်သည်။

နားထောင်ပြီးနောက် ချင်းရှု ၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် မြင့်တက်သွားသည်။

အမှန်အားဖြင့် ဖန်းယွမ် နှင့် ပတ်သက်သော အကြောင်းအရာများစွာကို သူ ကြားသိထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ ဖန်းကျန်း နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူသည် ဖန်းယွမ် ကို ပိုမိုစိတ်ဝင်စားနေခဲ့သည်။

“တစ်ကြိမ်လောက် တွေ့ကြည့်တာလည်း မဆိုးဘူး…”

ထိုသို့တွေးပြီး ဂူယွဲ့ ချင်းရှု က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“မင်းအစ်ကိုနဲ့ ငါလည်း ဆွေးနွေးချင်တဲ့ကိစ္စတစ်ခု ရှိတယ်။ ဒါဆို အတူတူ သွားကြတာပေါ့။”

ဖန်းကျန်း သည် ဝမ်းသာသွားသည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကိုကြီး!”

“ဟားဟား… ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး။ ငါတို့က အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့တည်းပဲ မဟုတ်လား?”

ချင်းရှု သည် ဖန်းကျန်း ၏ ပခုံးကို ပုတ်ပေးလိုက်သည်။

ဖန်းကျန်း ၏ ရင်ထဲတွင် နွေးထွေးမှုတစ်ခု ပေါ်လာပြီး မျက်လုံးများပင် မသိမသာ နီရဲလာသည်။

သူတို့နှစ်ဦး သေရည်ဆိုင်သို့ ရောက်လာသောအခါ ဆိုင်အလုပ်သမားတစ်ဦးက အစကတည်းက စောင့်ဆိုင်းနေပြီး အတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

ပြတင်းပေါက်ဘေးရှိ စတုရန်းစားပွဲတစ်လုံးပေါ်တွင် အရံဟင်းအနည်းငယ်၊ သေရည်ခွက်နှစ်ခွက်နှင့် သေရည်အိုးတစ်အိုး တင်ထားသည်။

ဖန်းယွမ် သည် တစ်ဖက်တွင် ထိုင်နေပြီး ဂူယွဲ့ ချင်းရှု ကို မြင်သောအခါ ပြုံးကာ လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

“ထိုင်ပါ။”

ချင်းရှု သည် ခေါင်းညိတ်ကာ ထိုင်လိုက်ပြီးနောက် ဖန်းကျန်း ကို ပြောလိုက်သည်။

“ဖန်းကျန်း၊ အပြင်မှာ ခဏလျှောက်ကြည့်နေ။ မင်းအစ်ကိုနဲ့ ငါ သီးသန့်ပြောမယ်။”

သူသည် ထက်မြက်သောသူ ဖြစ်သည်။ စားပွဲပေါ်တွင် သေရည်ခွက်နှစ်ခွက်သာ ရှိသည်ကို မြင်လိုက်သည်နှင့် ဖန်းယွမ် က သူနှင့် နှစ်ယောက်တည်း စကားပြောလိုကြောင်း နားလည်လိုက်သည်။

အမှန်အားဖြင့် သူကိုယ်တိုင်လည်း အလားတူ ရည်ရွယ်ချက်ရှိနေသည်။

ဖန်းကျန်း သည် မကျေမနပ်ဖြစ်နေသော်လည်း လက်ခံလိုက်ပြီး ဆိုင်မှ ထွက်သွားသည်။

“မင်းအကြောင်း ငါသိတယ်၊ ဖန်းယွမ်။”

ချင်းရှု သည် ပြုံးလျက် သေရည်အိုးကို ကျွမ်းကျင်စွာ ဖွင့်ကာ ဖန်းယွမ် အတွက် တစ်ခွက်နှင့် မိမိအတွက် တစ်ခွက် လောင်းထည့်လိုက်သည်။

“မင်းက စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းပြီး ဉာဏ်ကောင်းတဲ့လူတစ်ယောက်ပဲ။”

ထိုသို့ပြောရင်း သေရည်ခွက်ကို ဖန်းယွမ် ထံ မြှောက်ပြလိုက်သည်။

ဖန်းယွမ် က ရယ်လိုက်ပြီး မိမိ၏ခွက်ကိုလည်း မြှောက်ကာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

နှစ်ဦးစလုံးသည် သေရည်ကို တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် ကုန်အောင် သောက်လိုက်ကြသည်။

ချင်းရှု သည် ဖန်းယွမ် အတွက်ရော မိမိအတွက်ပါ နောက်ထပ်တစ်ခွက်စီ ပြန်လောင်းပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ဉာဏ်ကောင်းတဲ့လူတစ်ယောက်နဲ့ စကားပြောတဲ့အခါ စကားလှည့်ပတ်နေလို့ အကျိုးမရှိဘူး။ ဒါကြောင့် တည့်တည့်ပြောမယ်…”

“မင်းရဲ့ အရက်ပိုးဂူ (Liquor Worm) ကို ငါ ဝယ်ချင်တယ်။”

“ဘယ်လောက်ဈေးနဲ့ ရောင်းမလဲ?”

သူသည် ဖန်းယွမ် ရောင်းလိုစိတ်ရှိ၊ မရှိကိုပင် မမေးခဲ့ပေ။ ရောင်းဈေးမည်မျှဖြစ်မည်ကိုသာ တိုက်ရိုက်မေးလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ သူ၏ အလွန်ကြီးမားသော ယုံကြည်ချက်ကို ဖော်ပြနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဂူယွဲ့ ချင်းရှု သည် အဆင့် ၂ ဂူမာစတာများအနက် နံပါတ်တစ်ဖြစ်သည်။ အသက်ငယ်ငယ်ဖြင့် အဆင့် ၂ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး အဆင့် ၂ အထက်ပိုင်းရှိ ချီရှန်း နှင့် မိုယန် တို့ကိုပင် ကျော်လွန်ထားသည်။

ရောက်ရှိလာသည့်အချိန်မှစ၍ သူသည် စကားဝိုင်း၏ ဦးဆောင်မှုကို ရယူခဲ့သည်။ ကိုယ်တိုင် သေရည်လောင်းပေးပြီး ဖန်းယွမ် နှင့် ခွက်ချင်းတိုက်ခဲ့သည်။

သူ၏ယုံကြည်ချက်နှင့် နူးညံ့သောအပြုံးတို့ ပေါင်းစပ်လာသောအခါ ထူးခြားသည့် အရှိန်အဝါတစ်မျိုး ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ အခြားသူများကို စက်ဆုပ်စေသည့် အာဏာပြဖိအားမျိုး မဟုတ်ဘဲ သူ၏ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သဘာဝကျကျ ခံစားမိစေသည်။

ရှည်လျားသော အစိမ်းရောင်ဆံပင်များပေါ်သို့ ပြတင်းပေါက်မှ ဆောင်းနေရောင်ခြည် ကျရောက်နေသည်။ ဖြူဖွေးကာ နူးညံ့သည့် သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အလင်းတန်းများ ဖြတ်သန်းသွားသောအခါ ဖန်းယွမ် သည် တောက်ပလှပသော နွေဦးရောင်ခြည်ကို အလိုအလျောက် သတိရမိသည်။

“တကယ်ကို ပါရမီထူးချွန်တဲ့လူတစ်ယောက်ပဲ…”

“နှမြောစရာကောင်းလိုက်တာ…”

ဖန်းယွမ် သည် စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။

ချင်းရှု က စကားဝိုင်းကို ဦးဆောင်သွားခြင်းကို သူ မကျေနပ်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် ဖန်းယွမ် သည် သူ့ကို အနည်းငယ် ချီးကျူးလေးစားမိပြီး တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။