🚧 ဤဝဘ်ဆိုက်ကို ဖန်တီးဆောက်လုပ်နေဆဲ ဖြစ်ပါသည် — Website is under development

Reverend Insanity

Chapter 149 - Reverend Insanity_myanmar_translation

အခန်း (၁၄၉) – ဝံပုလွေအုပ်စု ကျေးရွာကို တိုက်ခိုက်ခြင်း

ယောင်လဲ့ သည် ရှုံကျောင်းမန် နှင့် အဖွဲ့သားများကို ကျေးရွာတံခါးဝအထိ မျက်စိဖြင့်လိုက်ပို့နေခဲ့သည်။ သူတို့၏နောက်ကျောပုံရိပ်များသည် တဖြည်းဖြည်း ဝေးကွာသွားသည်။

သို့သော် ထိုခွဲခွာမှုမှာ အလွန်တိုတောင်းလှသည်။

ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့်သာ ကြာပြီးနောက် ရှုံကျောင်းမန် တို့အဖွဲ့သည် ဝါးအဆောက်အအုံသို့ ပြန်ရောက်လာပြန်သည်။

“ကံမကောင်းလိုက်တာ... ဝံပုလွေလှိုင်းနဲ့ တိုးသွားတယ်။” ရှုံကျောင်းမန် က ခါးသီးစွာ ရယ်ရင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်သည်နှင့် ဝါးအဆောက်အအုံထဲရှိ ဂူသခင်များ၏ မျက်နှာအမူအရာများ ချက်ချင်း တင်းမာသွားကြသည်။

ရှုံကျောင်းမန် တို့အဖွဲ့တွင် လူအင်အား မနည်းသော်လည်း ကျေးရွာအထိ ပြန်ဆုတ်ခွာလာရသည်ဆိုသည်မှာ ယခုဝံပုလွေလှိုင်း၏ ပြင်းထန်မှုကို ဖော်ပြနေခြင်းပင်။

“အားလုံး အဆင်သင့်ပြင်ထားကြ။ မိုးကြိုးဝံပုလွေအုပ်စုက ကျေးရွာကို တိုက်ခိုက်တော့မယ်။”

သူမစကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျေးရွာတစ်ခုလုံး၌ အရေးပေါ်သတိပေးသံများ ဆူညံစွာ မြည်ဟည်းလာသည်။

တစ်ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ကျေးရွာတစ်ခုလုံး ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသွားတော့သည်။

“ဒီအချက်ပေးသံ... ဝံပုလွေအုပ်စုကြီး ကျေးရွာကို ဝင်တိုက်တော့မယ်!”

“မြန်မြန်! အဖွဲ့သားအားလုံးကို ခေါ်လိုက်။ စစ်ပွဲကြီး စတော့မယ်!”

“သေစမ်း... အခုမှ ပြန်ရောက်တာ၊ ကောင်းကောင်းအိပ်ရဦးမယ် ထင်ထားတာ...”

ဂူသခင်များသည် တချို့က ဆဲဆိုကြပြီး၊ တချို့က အေးစက်သောမျက်နှာထားဖြင့် ချက်ချင်း လှုပ်ရှားကြသည်။ ဝါးအဆောက်အအုံထဲမှဖြစ်စေ၊ လမ်းများပေါ်မှဖြစ်စေ၊ လူအုပ်ကြီးသည် ကျေးရွာတံခါးလေးဖက်နှင့် မြို့ရိုးများဆီသို့ အလျင်အမြန် စုရုံးသွားကြသည်။

မြို့ရိုး၏ အတွင်းဘက်တွင် အကွာအဝေးတစ်ခုခြားစီ သစ်သားလှေကားကြီးများ တပ်ဆင်ထားပြီး ဂူသခင်များသည် ထိုလှေကားများမှတစ်ဆင့် မြို့ရိုးပေါ်သို့ တက်ကြသည်။

ကင်းမျှော်စင်များသည် မြို့ရိုးထက်ပင် မြင့်မားစွာ တည်ဆောက်ထားပြီး ကျေးရွာကို စောင့်ရှောက်နေသည့် သစ္စာရှိ အစောင့်များနှင့် တူလှသည်။

ဖန်ယွမ် သည်လည်း လူအုပ်နှင့်အတူ မြို့ရိုးအောက်သို့ ရောက်လာသည်။

ဂူသခင်တစ်ယောက် လှေကားပေါ် တက်တော့မည့်အချိန်တွင် ဖန်ယွမ် က သူ့ကို ဆွဲချလိုက်ပြီး ကိုယ်တိုင် အရင်တက်သွားသည်။

“ဘယ်ကောင်လဲ—”

ထိုဂူသခင်သည် ဆဲဆိုတော့မည့်အချိန်တွင် ဖန်ယွမ် ဖြစ်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသဖြင့် ပါးစပ်ချက်ချင်း ပိတ်သွားတော့သည်။

ဖန်ယွမ် သည် မြို့ရိုးပေါ်သို့ တက်ရောက်ပြီး ကျောက်စိမ်းဖြူဂူ ကို အသုံးပြုကာ ရှေ့တန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

ကျေးရွာအပြင်ဘက်တွင် မိုးကြိုးဝံပုလွေများ ထောင်နှင့်ချီ၍ ပြည့်နှက်နေသည်။

အစိမ်းရောင်အလင်း တဖျတ်ဖျတ်တောက်နေသည့် ဝံပုလွေမျက်လုံးများမှာ အဆုံးမရှိသလို ဖြစ်နေပြီး မြင်သူတိုင်း ကျောချမ်းသွားစေသည်။

ဝံပုလွေများအားလုံး ဗိုက်ဆာလွန်းနေကြပြီး အချို့ဆိုလျှင် အစာမစားရသည်မှာ ကြာလွန်းသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ပင် ပိန်ချုံးနေကြပြီ။

ဝံပုလွေအရေအတွက် များလွန်းသဖြင့် သဘာဝဘေးအန္တရာယ်တစ်ခုကဲ့သို့ ရွေ့လျားနေသည်။

တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များသည် ပြေးလွှားထွက်ပြေးကုန်သလို မပြေးနိုင်သည့်ကောင်များမှာလည်း စားသောက်ခံလိုက်ရသည်။ ထို့ကြောင့် ဝံပုလွေအုပ်စုအတွက် အစာရင်းမြစ်သည် ပိုမိုရှားပါးလာသည်။

ထို့ကြောင့် လူများပြည့်နေသည့် ကျေးရွာတစ်ရွာမှာ သူတို့အတွက် အလွန်ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ပစ်မှတ်ဖြစ်နေသည်။

ဝံပုလွေတို့၏ သဘာဝမှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး ဗိုက်ဆာနေသော ဝံပုလွေသည် ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းသည်။

ဗိုက်ပြည့်နေသော မိုးကြိုးဝံပုလွေများကတော့ ကျေးရွာကို မတိုက်ခိုက်ပေ။

သာမန်မိုးကြိုးဝံပုလွေများအပြင် ရဲရင့်မိုးကြိုးဝံပုလွေ များလည်း ပါဝင်နေသည်။

၎င်းတို့သည် အုပ်စုထဲတွင် ရောနှောနေသော်လည်း နွားပေါက်အရွယ် ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကြောင့် အလွယ်တကူ ခွဲခြားနိုင်သည်။

အနည်းဆုံး သုံးဆယ်ကျော် ရှိနေသည်။

မြင်လိုက်ရသူတိုင်း အသက်ရှူသံများ လေးလံသွားကြသည်။

ယခုနှစ်အတွင်း ဂူယွဲ့ ကျေးရွာ ဒုတိယအကြိမ် ဝံပုလွေတိုက်ခိုက်ခံရခြင်းဖြစ်သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်၏ အရွယ်အစားမှာ အရင်တစ်ခေါက်ထက် နှစ်ဆမက ပိုမိုကြီးမားနေသည်။

ရဲရင့်မိုးကြိုးဝံပုလွေများသည် အားလုံး အကောင်းဆုံးအခြေအနေတွင် ရှိနေကြပြီး နွားကြီးများကဲ့သို့ သန်မာကြသည်။

သာမန်ဝံပုလွေများက အစာမရနိုင်သော်လည်း ရာချီသားရဲဘုရင် များအတွက်တော့ အစာအလုံအလောက် ရရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

အရင်းအမြစ်များသည် အမြဲတမ်း အထက်အဆင့်ရှိသူများထံ ဦးစွာ ရောက်ရှိကြသည်။

အောက်ခြေရှိသူများ၏ အကျိုးအမြတ်များကို ဖြတ်တောက်ကာ အထက်လူတန်းစားထံ ပေးအပ်ရသည်။

လူ့လောကဖြစ်စေ၊ သားရဲအုပ်စုဖြစ်စေ သဘောတရားမှာ အတူတူပင်။

“တကယ့်အန္တရာယ်က ရဲရင့်မိုးကြိုးဝံပုလွေ တွေ မဟုတ်သေးဘူး...”

ဖန်ယွမ် ၏ မျက်လုံးများသည် အဝေးသို့ ရွေ့သွားသည်။

သစ်တောအရိပ်အောက်တွင် ဖုံးကွယ်နေသော ဧရာမအရိပ်သုံးခုကို သူ ချက်ချင်း တွေ့လိုက်သည်။

ထောင်ချီသားရဲဘုရင် — အရူးမိုးကြိုးဝံပုလွေ!

တစ်ကောင်ချင်းစီသည် ဆင်တစ်ကောင်အရွယ် ရှိနေသည်။

ဖန်ယွမ် ၏ မျက်လုံးအိမ် အနည်းငယ် ကျဉ်းသွားသော်လည်း ချက်ချင်း ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားသည်။

သူ ဆက်လက်စူးစမ်းကြည့်ရာ အရပ်မျက်နှာအသီးသီးမှ ရဲရင့်မိုးကြိုးဝံပုလွေများ ထပ်မံရောက်ရှိလာနေသည်ကို မြင်ရသည်။

သို့သော် မိုးကြိုးသရဖူဝံပုလွေ ကိုတော့ မတွေ့ရသေး။

ထိုအခါမှသာ ဖန်ယွမ် စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချနိုင်တော့သည်။

...