Shadow Slave Chapter 124 Myanmar Translation

Tab 1

**အခန်း (၁၂၄) လူသူကင်းမဲ့ခြင်း**

သိပ်မကြာခင်မှာပဲ၊ သူတို့က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ မြို့တော်ရဲ့ ထိုးဖောက်လို့မရတဲ့ ကျောက်တံတိုင်းကြီးတွေ အောက်မှာ ရပ်နေကြပြီ။ သူတို့နောက်မှာတော့၊ ဧရာမ ချိုင့်ဝှမ်းကြီးရဲ့ ကျယ်ပြန့်တဲ့ ဟာလာဟင်းလင်း ပြင်ကျယ်ကြီးက မိုးကုတ်စက်ဝိုင်း အထိ ဆန့်တန်းနေတယ်။

ရှေ့တစ်နေရာမှာ၊ အိပ်မက်ကမ္ဘာ [DREAM REALM] ရဲ့ ဒီ စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ် ဒေသက တစ်ခုတည်းသော လူသား ခံတပ်မြို့တော် (citadel) က စောင့်ကြိုနေတယ်။ အဲဒါက သူတို့ကို ဒီမှောင်မိုက်တဲ့ နေရာကနေ ကယ်တင်ပေးပြီး အိမ်ကို ခေါ်ဆောင်သွားမယ်လို့ ကတိပေးထားတယ်။

ဒီအိပ်မက်ဆိုးကြီးကို နောက်ဆုံးတော့ အဆုံးသတ်နိုင်ဖို့ **SUNNY** လုံးဝကို မစောင့်နိုင်တော့ဘူး။

မြို့ရိုးကြီးကို မီးခိုးရောင် granite ကျောက်တုံး ပြားကြီးတွေနဲ့ တည်ဆောက်ထားတယ်။ ကျိန်စာသင့် ပင်လယ်ကြီးရဲ့ အေးစက်တဲ့ အထိအတွေ့ကြောင့် စိုစွတ်နေဆဲ ဖြစ်တဲ့ ရာသီဥတုဒဏ် ခံထားရတဲ့ ရှေးဟောင်း ကျောက်တုံးတွေက အမည်းရောင် နီးပါး ဖြစ်နေတယ်။ တံတိုင်းကို တည်ဆောက်ခဲ့တဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ဖန်တီးရှင်တွေဟာ အချိန်ရဲ့ မြူခိုးတွေထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တာ နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီ ကြာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေမဲ့၊ အဲဒါက ခမ်းနားပြီး ချိုးဖျက်လို့မရနိုင်တဲ့ ပုံပေါက်နေတုန်းပဲ။

granite ကျောက်ပြားတွေ ကြားက အဆက်တွေဟာ ပါးလွှာတဲ့ ဓားသွားလေး တစ်ခုကို ထည့်ဖို့လောက်သာ သီသီလေး ကျယ်တယ်။

မော့ကြည့်ရင်း၊ **SUNNY** က မြို့ရိုးရဲ့ အမြင့်ကို ခန့်မှန်းဖို့ ကြိုးစားလိုက်တယ်။ အဲဒါက အနည်းဆုံး မီတာ ခြောက်ဆယ်လောက်တော့ မြင့်ရမယ် — ခေတ်သစ် နည်းပညာတွေနဲ့ Aspect Abilities အမျိုးမျိုး အကူအညီနဲ့ တည်ဆောက်ထားတဲ့ နိုးထသူ အကယ်ဒမီ [AWAKENED ACADEMY] ရဲ့ ကာကွယ်ရေး အတားအဆီးထက် နှစ်ဆ ပိုမြင့်တာပေါ့။

ခဏလောက်၊ ဒီမြို့ရိုးကို တည်ဆောက်ခဲ့တဲ့ လူတွေ၊ သူ့အနောက်က မြို့တော်နဲ့၊ ဒီကျိန်စာသင့် မြေရဲ့ လူသူကင်းမဲ့တဲ့ ကမ်းခြေတွေမှာ အခုထိ အထီးကျန်စွာ ရပ်တည်နေတဲ့ ဧရာမ ရုပ်တုကြီးတွေ အကြောင်းကို သူ တွေးနေမိတယ်။ သူတို့ရဲ့ ဖန်တီးမှုတွေက အမှောင်ထုနဲ့ အချိန်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေကို ခံနိုင်ရည် ရှိခဲ့ပေမဲ့၊ ဖန်တီးရှင်တွေကတော့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ။ သူတို့က ဘယ်သူတွေ ဖြစ်ခဲ့မလဲ? ပျက်စီးနေတဲ့ မြို့တော်က နိုင်ငံသားတွေ အပေါ် ဘယ်လို ကြောက်မက်ဖွယ် ကံကြမ္မာဆိုးကြီး ကျရောက်ခဲ့တာလဲ?

ဒါပေမဲ့၊ **SUNNY** က ဒေါသတကြီး ခေါင်းခါလိုက်တယ်။ ဒီလျှို့ဝှက်ချက်တွေက သူနဲ့ ဘာမှမဆိုင်တော့ဘူး။ သူ အိမ်ပြန်တော့မှာ၊ ဒီ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာနဲ့ မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုတွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ အကျည်းတန်တဲ့ တွင်းနက်ကြီးဆီကို ဘယ်တော့မှ ပြန်မလာတော့ဘူး။ တခြား တစ်ယောက်ယောက်ကိုပဲ အဲဒါတွေကို ဖြေရှင်းခိုင်းလိုက်တော့မယ်။

ခဏတာ အနားယူပြီးနောက်၊ အဝင်ပေါက်ကို ရှာဖို့ မြို့ရိုးကို ပတ်သွားမယ့် အစား၊ တက်သွားတာက ပိုလွယ်လိမ့်မယ်လို့ သူတို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြတယ်။ တံခါးပေါက် တစ်ခုကို သူတို့ ရှာတွေ့ခဲ့ရင်တောင်၊ အဲဒါက ပွင့်နေမယ် ဆိုတဲ့ အာမခံချက် မရှိဘူးလေ။

စိုစွတ်နေတဲ့ granite ကို တက်ရတာ လွယ်ကူတဲ့ အလုပ်တော့ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှန်းမသိ အောင်မြင်ခဲ့တယ်။ ခြေကုပ်ယူစရာ ဘာမှမရှိတဲ့ အခါမျိုးမှာ၊ **SUNNY** နဲ့ **NEPHIS** တို့က သူတို့ရဲ့ ဓားတွေကို ကျောက်ပြားတွေ ကြားက အဆက်တွေထဲ ထိုးထည့်ပြီး အသုံးပြုခဲ့ကြတယ်။ မနှစ်မြို့ဖွယ် ပြတ်ရှဒဏ်ရာ အနည်းငယ် ရပြီးနောက်မှာ၊ သူတို့က မှန်ကန်တဲ့ စည်းချက်ကို ရှာတွေ့သွားပြီး အလျင်အမြန် တက်နိုင်ခဲ့တယ်။

စားသုံးခဲ့တဲ့ ဝိညာဉ်အပိုင်းအစတွေ (soul shards) နဲ့ အရိပ် အပိုင်းအစတွေ (shadow fragments)၊ ပြီးတော့ အသက်ရှင်ဖို့အတွက် အဆုံးမရှိတဲ့ တိုက်ပွဲတွေရဲ့ ရက်စက်တဲ့ လေ့ကျင့်ရေး အစီအစဉ်တွေကြောင့် အဆင့်မြှင့်တင်ခံထားရတဲ့ သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေဟာ ခွန်အားတွေနဲ့ ခံနိုင်ရည်တွေ အပြည့် ရှိနေတယ်။ သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံးဟာ လူသားတစ်ယောက်ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းရည် အမြင့်ဆုံးကို ရောက်နေကြပြီ။ သိပ်မကြာခင်မှာပဲ၊ သူတို့က ဧရာမ မြို့ရိုးကြီးရဲ့ ထိပ်ကို ရောက်သွားပြီး အဲဒီရဲ့ အစွန်းပေါ်ကို ကျော်တက်သွားကြတယ်။

အသက်ရှူမှန်အောင်တောင် ကြိုးစားဖို့ မလိုဘဲ၊ **SUNNY** ဟာ အငမ်းမရ ရှေ့ကို တွားသွားပြီး၊ မတ်တပ်ရပ်ကာ အောက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်တယ်။

နောက်ဆက်တွဲ တိတ်ဆိတ်မှုထဲမှာ၊ ရွှေရောင်ကြိုးက ကျောက်တုံးကို ပွတ်တိုက်နေတဲ့ အသံကို သူ ကြားနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့၊ သူ့နှလုံးခုန်သံက ပိုကျယ်နေတယ်။

မကြာခင်မှာပဲ၊ **NEPHIS** နဲ့ **CASSIE** တို့ သူနဲ့ လာပူးပေါင်းကြတယ်။

မျက်မမြင် ကောင်မလေးက သူ့ပခုံးကို ကိုင်ပြီး မေးလိုက်တယ်၊ သူမအသံက တောက်ပပြီး မျှော်လင့်ချက်တွေ ပြည့်နှက်နေတယ်:

"**SUNNY**? မင်း ဘာမြင်ရလဲ?"

သူ နှုတ်ခမ်းကို လျှာနဲ့သပ်လိုက်တယ်။

သူတို့ အောက်မှာ၊ ကျယ်ပြန့်တဲ့ မြို့ကြီး တစ်မြို့ အပျက်အစီး အဖြစ် တည်ရှိနေတယ်။ လှပတဲ့ ကျောက်သား အဆောက်အအုံတွေက ကျိုးပဲ့ ပျက်စီးနေပြီး၊ အများစုကတော့ အပျက်အစီးပုံတွေ သက်သက် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီ။ ကျယ်ပြန့်တဲ့ လမ်းတွေ တစ်လျှောက် လမ်းလျှောက်နေတဲ့ လူတွေ မရှိဘူး၊ တိတ်ဆိတ်မှုကို နှင်ထုတ်ဖို့ ဆူညံတဲ့ အသံတွေလည်း မရှိဘူး။ အေးစက်တဲ့ မီးခိုးရောင် ကောင်းကင်အောက်မှာ၊ ပျက်စီးနေတဲ့ မြို့ကြီးဟာ သေဆုံးနေပြီး ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေပုံ ရတယ်။

ဒီမှာ ဘယ်လို ကြောက်မက်ဖွယ် ကပ်ဘေးကြီး ဖြစ်ပွားခဲ့လဲ ဆိုတာကို ပြောဖို့ မဖြစ်နိုင်ပေမဲ့၊ အဲဒါက သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး ဆိုတာတော့ ရှင်းပါတယ်။ ပြိုကျနေတဲ့ အိမ်အတော်များများက မီးကြောင့် မည်းနက်နေပြီး၊ မတ်မတ်ရပ်နေဆဲ နံရံ အပိုင်းအစတွေပေါ်မှာ လက်သည်းရာတွေ ခုတ်ထစ်ထားတာ တွေ့ရတယ်။ ဟိုတစ်နေရာ ဒီတစ်နေရာမှာ၊ ရှေးဟောင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ရာတွေရဲ့ ဧရာမ အရိုးတွေက မြေကြီးထဲကနေ ထိုးထွက်နေပြီး၊ ဟိုးလွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်အတော်ကြာက ဒီလမ်းတွေပေါ်မှာ ဖြစ်ပွားခဲ့မယ့် အသည်းအသန် တိုက်ပွဲတွေ အကြောင်းကို ပုံပြင်တွေ ပြောပြနေတယ်။

ပိုသေချာ ကြည့်လိုက်တော့၊ **SUNNY** ရဲ့ ကျောပြင် တစ်လျှောက် ချွေးအေးတွေ စီးကျလာတာကို သူ ခံစားလိုက်ရတယ်။ အပျက်အစီးတွေ ကြားထဲမှာ ထူးဆန်းတဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်တွေ လှုပ်ရှားနေတာကို တွေ့ရပြီး၊ အရိပ်တွေထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေတာတွေက ပိုတောင် များသေးတယ်။ အဲဒါတွေကို မြင်ရတာက သူ့ကို အေးစက်တဲ့ ထိတ်လန့်မှု ခံစားချက်နဲ့ ပြည့်နှက်သွားစေတယ်။

ပျက်စီးနေတဲ့ မြို့ကြီးဟာ အိပ်မက်ဆိုး သတ္တဝါ [Nightmare Creatures] တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတယ်။

"ရာသီဥတုဒဏ် ခံထားရတဲ့ ကျောက်တုံးတွေနဲ့ တည်ဆောက်ထားတဲ့ ကျယ်ပြန့်ပြီး ပျက်စီးနေတဲ့ မြို့ကြီး တစ်မြို့... အဲဒီမှာ ရှိတယ်။ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ လမ်းတွေမှာ လှည့်လည်သွားလာနေတဲ့ သတ္တဝါဆိုး တွေလည်း အများကြီးပဲ။ မင်း ပြောခဲ့သလို အတိအကျပဲ။"

သူတို့ ရပ်နေတဲ့ မြင့်မားတဲ့ မြို့ရိုးကြီးဟာ လမ်းတစ်ခုလောက် ကျယ်တယ်။ အဲဒါက အရပ်မျက်နှာ နှစ်ဖက်စလုံးကို အဆုံးအစမရှိ ဆန့်တန်းနေပြီး၊ ကျယ်ပြန့်တဲ့ အပျက်အစီးတွေကို ထူးဆန်းစွာ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ စက်ဝိုင်း တစ်ခု အဖြစ် ဝန်းရံထားတယ်။ တစ်နေရာနဲ့ တစ်နေရာ အကွာအဝေးမှာ၊ သူ့ရဲ့ ထိုးဖောက်လို့မရတဲ့ granite ကိုယ်ထည်ထဲကို တည်ဆောက် ထည့်သွင်းထားတဲ့ မျှော်စင်တွေ ရှိပြီး၊ ဖြစ်လာနိုင်တဲ့ ရန်သူတွေကို ကာကွယ်ဖို့ ခံတပ်တွေ (bastions) အဖြစ် အသုံးတော်ခံဖို့ပါ။

တစ်နေ့ကျရင် ဒီဧရာမ အတားအဆီးကြီးဟာ ကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါဆိုးတွေကို တွန်းလှန်ဖို့ မဟုတ်ဘဲ၊ တကယ့် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာတွေကို အထဲမှာ ပိတ်လှောင်ထားဖို့ အသုံးတော်ခံရလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်ခဲ့မှာလဲ?

ဒါပေမဲ့ **SUNNY** က မြို့ရိုးကို သိပ်စိတ်မဝင်စားပါဘူး။ သတ္တဝါဆိုးတွေကိုတောင် သူ သိပ်ပြီး စိတ်မဝင်စားဘူး။ အဲဒီအစား၊ သူ့အကြည့်က အပျက်အစီးတွေ အထက်မှာ မိုးမတ်နေတဲ့ မြင့်မားတဲ့ တောင်ကုန်းဆီကို ရောက်သွားတယ်။ အဲဒီ တောင်ကုန်းပေါ်မှာ...

"အပျက်အစီးတွေ အလယ်က တောင်ကုန်း တစ်ခုပေါ်မှာ ခမ်းနားကြီးကျယ်တဲ့ ရဲတိုက်ကြီး တစ်ခု ရှိတယ်။ အဲဒါက... ဒဏ္ဍာရီ တစ်ပုဒ်ထဲက ထွက်လာတဲ့ အရာတစ်ခုခုနဲ့ တူတယ်။ သူ့ရဲ့ နံရံတွေကို တောက်ပတဲ့ အဖြူရောင် ကျောက်တုံးတွေနဲ့ တည်ဆောက်ထားပြီး၊ မြင့်မားတဲ့ မျှော်စင်တွေနဲ့ ခမ်းနားတဲ့ ခေါင်ချွန်တွေက ကောင်းကင်ယံကို ဖောက်ထွင်းနေတယ်။ အဲဒါက မြို့အထက်မှာ... မျှော်လင့်ချက်ရဲ့ သင်္ကေတ တစ်ခုလို၊ အမှောင်ထုက မထိခိုက်နိုင်ဘူးလို့ ထင်ရတဲ့ ဒီငရဲထဲက တစ်ခုတည်းသော အရာလို ရပ်တည်နေပြီး... ပြီးတော့..."

ကျယ်ပြန့်တဲ့ အပြုံးတစ်ခု **CASSIE** ရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ ပေါ်လာတယ်။

"ဟုတ်တယ်! အဲဒါက ငါမြင်ခဲ့တဲ့ ရဲတိုက်ပဲ!"

ဒါပေမဲ့၊ **SUNNY** က သူမကို မကြားဘူး။ မျက်မမြင် ကောင်မလေးကို တောက်ပတဲ့ ရဲတိုက်ကြီးရဲ့ ခမ်းနားမှု အကြောင်း ဖော်ပြနေတုန်းမှာပဲ၊ သူ့အကြည့်က မတော်တဆ ရဲတိုက်ကြီး အနောက်ကို ချော်သွားတယ်။

အခု၊ သူ မြင်နိုင်တာ ဆိုလို့ ကမ္ဘာကြီး အထက်မှာ ခဲသွားတဲ့ သွေးတွေနဲ့ လုပ်ထားတဲ့ မသန့်စင်တဲ့ လှံကြီး တစ်ချောင်းလို မိုးမတ်နေတဲ့ ဧရာမ မျှော်စင်ကြီး (cyclopean tower) ရဲ့ မှောင်မိုက်တဲ့ ပုံရိပ် သက်သက်ပါပဲ။ **SUNNY** အဲဒါကို မြင်လိုက်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက်၊ သူ့နှလုံးသားဟာ ရှင်းပြလို့မရတဲ့ ကြောက်ရွံ့မှု တစ်ခုကြောင့် ဖမ်းဆုပ်ခံလိုက်ရတယ်။

ဒါက နီရဲသော မျှော်စင်ကြီး (Crimson Spire) ပါပဲ။

အဲဒါက ထုတ်လွှတ်နေတဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ် ခံစားချက်က သူ့ကို အဲဒါကို နောက်တစ်ခါ ထပ်မကြည့်ချင်တော့အောင် လုပ်ဖို့ လုံလောက်ပါတယ်။ ဒါတောင်မှ၊ သူ မျက်နှာလွှဲလို့ မရနိုင်ဘူး။

သူ့ဘေးမှာ၊ **NEPHIS** ကလည်း အဲဒါကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး၊ သူမ အတွေးတွေကတော့ လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခုပါ။ သူမ မျက်နှာပေါ်မှာ တင်းမာပြီး မှောင်မိုက်တဲ့ အမူအရာတစ်ခု ရှိနေတယ်။ စက္ကန့်အနည်းငယ် ကုန်လွန်ပြီးနောက်မှာတော့၊ ပြောင်းလဲနေသော ကြယ် [CHANGING STAR] ဟာ နောက်ဆုံးတော့ သူမကိုယ်သူမ ပြန်လည် ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပြီး မျက်နှာလွှဲလိုက်တယ်။

ရဲတိုက်ကြီး ရှိတဲ့ လမ်းကြောင်းကို ကြည့်ရင်း၊ သူမ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်တယ်:

"ခံတပ်မြို့တော် (citadel) ဆီ သွားရမယ့် နောက်ဆုံး လမ်းခရီးက အင်မတန် အန္တရာယ် များနိုင်တယ်။ ငါတို့ အလျင်စလို မလုပ်သင့်ဘူး။ အရင်ဆုံး အောက်ဆင်းမယ့် လမ်းတစ်ခု ရှာကြစို့..."