Chaper 33 - The Mirror Legacy XIanxia Myanmar

အခန်း (၃၃) - ရှောင်ယွမ်စီ

"အဇူရာရေကန်ဂိုဏ်း ရဲ့ ချင်းဆွေတောင်?" လီတုန်းယား နှင့် လီရှန်းဖျင် တို့သည် အချင်းချင်း အပြန်အလှန် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

လီတုန်းယား က ခဏမျှ စဉ်းစားခန်းဝင်သွားပြီးနောက်၊ "အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းက စေတမန်တော်လား။ ဒါဆို ကျင်းအာ နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကိစ္စပဲ ဖြစ်ရမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လီရှန်းဖျင် သည် လူတိုင်းကို ဦးဆောင်ကာ တောင်အောက်သို့ အလျင်အမြန် ဆင်းလာခဲ့သည်။ အံ့ဩစရာကောင်းစွာပင်၊ ခြံဝင်းအပြင်ဘက်၌ သန့်စင်ဖြူလွှလှသော ဝတ်ရုံကို ဆင်မြန်းထားပြီး ပိုးထည်အိတ်ငယ်ပေါင်းစုံ ချိတ်ဆွဲထားသည့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်တိုးမိလေသည်။

သူသည် ရုပ်ရည်ချောမောပြီး ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော ဟန်ပန်ဖြင့် အုပ်စုကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ရပ်နေလေသည်။

သူသည် လက်အုပ်ချီလိုက်ပြီး "မင်္ဂလာပါ တာအိုမိတ်ဆွေတို့။ ကျွန်တော်က ချင်းဆွေတောင် က ရှောင်ယွမ်စီ ပါ" ဟု မိမိကိုယ်ကိုယ် မိတ်ဆက်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်က လီမိသားစုမှ လီရှန်းဖျင် ပါ။ အဇူရာရေကန်ဂိုဏ်း က စေတမန်တော်နဲ့ အခုလို တွေ့ဆုံခွင့်ရတာ ဂုဏ်ယူဝမ်းမြောက်မိပါတယ်ခင်ဗျာ။" လီရှန်းဖျင် က အလျင်အမြန်ပင် ပြန်လည် နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ နောက်တွင်ရှိနေသူများကို သူနှင့်အတူ ဒူးထောက်အရိုအသေပေးရန် လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။

ရှောင်ယွမ်စီ သည် နှိမ့်ချစွာဖြင့် ဘေးသို့ အနည်းငယ် ဖယ်ရှားရပ်လိုက်ပြီး၊ "ဒီလို အခမ်းအနားတွေ လုပ်နေဖို့ မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော်က တခြားတစ်ယောက်ရဲ့ ကိုယ်စား လာရောက်တာပါ၊ အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းက စေတမန်အနေနဲ့ လာတာ မဟုတ်ပါဘူး" ဟု ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။

လူအုပ်ကြီးမှာ နွေးထွေးစွာ တုံ့ပြန်လိုက်ကြပြီး လီရှန်းဖျင် က "အင်မော်တယ်သခင်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး အထဲကြွပါခင်ဗျာ" ဟု ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

အဇူရာရေကန်ဂိုဏ်း မှ အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ရှေ့မှောက်တွင်၊ လီတုန်းယား နှင့် လီရှန်းဖျင် တို့မှာ သာမန် သေမျိုးများကဲ့သို့ပင် မိမိတို့ကိုယ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ရှောင်ယွမ်စီ အပေါ် သူတို့၏ "အင်မော်တယ်သခင်" ဟူသော ရိုသေလေးစားစွာ ခေါ်ဝေါ်မှုမှာ ရင်တွင်းမှ အစစ်အမှန် လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ခေါ်ဆိုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ရှောင်ယွမ်စီ သည် ခြံဝင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး သူ၏အလိုအလျောက် နေရာတစ်နေရာ ယူကာ ထိုင်လိုက်ပြီးနောက် စကားစလေသည်။ "ကျွန်တော်က တကယ်တော့ လီရှာခရိုင် ကို မိစ္ဆာတစ်ကောင် နှိမ်နင်းဖို့ တာဝန်နဲ့ ရောက်လာခဲ့တာပါ။ ကျွန်တော့် ဂိုဏ်းတူညီလေးက သူ့မိသားစုကို အရမ်းသတိရနေတာနဲ့၊ သူ့ကို စာရေးခိုင်းပြီး ဒါလီတောင်တန်း ဆီ ကျွန်တော် ဝင်ပို့ပေးမယ်လို့ ပြောခဲ့တာ။"

"အဲ့ဒီ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးက ကျွန်တော် ထင်ထားတာထက် အချိန်နည်းနည်း ပိုကြာသွားလို့ နောက်ကျသွားရတာပါ။ အမှန်တော့ အဲ့ဒီကောင်ကို မနေ့ကမှ နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့တာ။ ကျွန်တော် အခုလို အကြောင်းမကြားဘဲ ရုတ်တရက် ရောက်လာတာ ခင်ဗျားတို့အတွက် အနှောင့်အယှက်များ ဖြစ်သွားမလားပဲ။"

"လုံးဝ မဖြစ်ပါဘူး အင်မော်တယ်သခင်။ ကျွန်တော်တို့ မိသားစုဆီ အခုလို စာလာပို့ပေးတဲ့ သခင်ကြီးရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုအတွက် ကျွန်တော်တို့က အတိုင်းမသိ ကျေးဇူးတင်နေရမှာပါ" ဟု လီရှန်းဖျင် က စစ်မှန်သော ရိုသေလေးစားမှုဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်ပြီး၊ ရှောင်ယွမ်စီ ထံမှ လက်ညှိုးအရွယ်ခန့်ရှိ အစိမ်းရောင် ဝါးပြွန်ငယ်လေးကို အလျင်အမြန် လက်ခံယူလိုက်သည်။

"ရပါတယ်၊ ဖတ်ကြည့်လိုက်ပါဦး!" ဟု ပြုံးလျက် ကမ်းပေးလာသော လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံ သောက်ရင်း ရှောင်ယွမ်စီ က တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးမှာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ကြသည်။ လီတုန်းယား သည် ဝါးပြွန်ပေါ်ရှိ ဖယောင်းတံဆိပ်ကို သတိကြီးစွာဖြင့် ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး လိပ်ထားသော အဖြူရောင်ဖျော့ဖျော့ စာလိပ်လေးကို သွန်ချကာ အလျင်အမြန် ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။

" ကျင်းအာ မှ ဂါရဝပြု နှုတ်ခွန်းဆက်သပါတယ်။ ကျွန်တော် အိမ်ကနေ ထွက်လာခဲ့တာ တစ်နှစ်တောင် ကျော်သွားခဲ့ပြီပဲ။ အဖေ နဲ့ အစ်ကိုတို့ ကျန်းကျန်းမာမာ ရှိကြလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ ကျွန်တော်ကတော့ အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းထဲမှာ အဆင်ပြေပါတယ်။ အဇူရာအနှစ်သာရ အူတိုင် ကို အောင်မြင်စွာ ဖန်တီးတည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်လို့ နောက်ထပ် ကျောက်စိမ်းမြို့တော် အူတိုင် ကို ဖန်တီးနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ချက် ရှိနေပါတယ်။ ဓားပညာမှာလည်း ကြီးမားတဲ့ တိုးတက်မှုတွေ ရှိနေပါတယ်..."

"ယခုအခါ ချီစုစည်းမှုအဆင့် ရဲ့ သတ္တမအလွှာမှာ ရှိနေပြီး ဆေးလုံးဖော်စပ်ခြင်းပညာမှာ အထူး ကျွမ်းကျင်တဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ရှောင်ယွမ်စီ ဟာ အလွန်ပဲ သဘောကောင်းပြီး ကြင်နာတတ်ပါတယ်။ အိမ်မှာ အခက်အခဲ ဒါမှမဟုတ် အကျပ်အတည်းတွေ ကြုံလာရရင် သူ့ဆီက အကြံဉာဏ်တွေ အားမနာဘဲ တောင်းခံနိုင်ပါတယ်။ သူ ပြန်ရောက်လာတဲ့အခါ သူ့ရဲ့ ကျေးဇူးကို ကျွန်တော် ပြန်လည် တုံ့ပြန်ပေးပါ့မယ်..."

"ဒီစာနဲ့အတူ နက်နဲသော ရေဓားပညာ ပါဝင်တဲ့ ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ပြားကိုပါ ထည့်ပေးလိုက်ပါတယ်။ ကျွန်တော် တခြား မှော်ပညာရပ် အများအပြားကိုလည်း သင်ယူခဲ့ရပေမဲ့၊ အဲ့ဒါတွေက ဂိုဏ်းရဲ့ အမွေအနှစ်တွေ ဖြစ်လို့ အပြင်လူတွေကို ပေးသိလို့ မရပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ပေးခဲ့တဲ့ ဒီသီးသန့် ဓားပညာကိုတော့ မျှဝေခွင့် ရှိပါတယ်။ သင်ယူရတာ သိပ်မခက်ခဲသလို၊ အိမ်မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့အတွက်လည်း အသုံးပြုလို့ ရပါတယ်။"

" ရွှေရောင်ထန်ဂိုဏ်း ရဲ့ မကြာခဏ နယ်စပ်ကို ကျူးကျော်ဆွပေးနေတဲ့ ကိစ္စတွေကို ကျွန်တော် ကြားသိရပါတယ်။ လောလောဆယ်အတွက်တော့၊ သည်းခံနေတာက အကောင်းဆုံးပါပဲ။ လီရှာခရိုင် ကို စောင့်ကြပ်နေတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ စကားပြောပေးဖို့ အစ်ကိုကြီးကို ကျွန်တော် တောင်းဆိုထားပါတယ်။ အိမ်မှာ ပြဿနာ တစ်ခုခု ပေါ်လာခဲ့ရင်၊ အကူအညီ တောင်းခံဖို့ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ကို သုံးလိုက်ပါ..."

"စိတ်မပူကြပါနဲ့၊ အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း ထဲမှာ ကျွန်တော် တော်တော်လေး အဆင်ပြေပါတယ်။ ဒီမှာ ကျင့်ကြံရတာ ဒါလီတောင်တန်း မှာထက် အများကြီး ပိုပြီး ထိရောက်မှု ရှိတယ်။ အိမ်မှာရော အခြေအနေတွေ ဘယ်လိုနေလဲ။ ရွှမ်ရွှမ် ရော လိမ္မာရဲ့လား။ အိမ်မှာ ထူးခြားတဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေများ ရှိနေလား။ ပြန်စာကို မျှော်လင့်နေပါ့မယ်။"

စာဖတ်ပြီးသွားသောအခါ၊ လီရှန်းဖျင် မှာ ခံစားချက် လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုက ရိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။ မျက်ဝန်း၌ မျက်ရည်များ လဲ့လျက် သူသည် ရှောင်ယွမ်စီ ကို လက်အုပ်ချီကာ "အင်မော်တယ်သခင်၊ စောင့်ခိုင်းထားမိတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်ခင်ဗျာ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်ယွမ်စီ က ပြုံးလျက် လွှဲဖယ်သည့်ဟန်ဖြင့် လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။ သူသည် မဟော်ဂနီ သစ်သားစားပွဲပေါ်သို့ ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ပြားကို တင်ပေးလိုက်ပြီး၊ "တောင်းပန်နေစရာ မလိုပါဘူးဗျာ။ ဒါက ကျွန်တော့် ဂိုဏ်းတူညီလေးက ပေးခိုင်းလိုက်လို့ ယူလာခဲ့ရတာပါ" ဟု နှစ်သိမ့်ပြောဆိုလိုက်သည်။

လီတုန်းယား ရှေ့သို့ တက်လာကာ ကျောက်စိမ်းပြားကို သိမ်းဆည်းလိုက်ချိန်တွင်၊ ရှောင်ယွမ်စီ က ကြင်နာစွာဖြင့် ထပ်လောင်းပြောဆိုသည်၊ "အိမ်မှာ အခက်အခဲတွေ၊ မသေချာတာတွေ ရှိရင်လည်း၊ အားမနာဘဲ ရဲရဲဝံ့ဝံ့သာ ပြောပြပါဗျာ။"

လီတုန်းယား နှင့် လီရှန်းဖျင် တို့သည် အချင်းချင်း တစ်ချက် မျက်လုံးချင်းဆုံ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပြိုင်တူ စကားဆိုလိုက်ကြသည်။ "ကျွန်တော်တို့မှာ မသေချာတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ရှိနေလို့ပါ အင်မော်တယ်သခင်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပေးနိုင်မလား ခင်ဗျာ။"

ညီအစ်ကို နှစ်ဦးသည် တောင်စောင်း ခြံဝင်းအတွင်း ကွေ့ကောက်ဖောက်လုပ်ထားသော ကျောက်လမ်းကလေးအတိုင်း ရှေ့မှ ဦးဆောင် သွားခဲ့ကြသည်။ မကြာမီမှာပင်၊ သစ်ရွက်များ ဝေဆာစိမ်းလန်းနေသော ဧရာမ သဖန်းပင်ကြီး တစ်ပင်အနီးသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

သစ်ပင်ကြီး၏ အနောက်ဘက်သို့ ပတ်သွားလိုက်သောအခါ၊ ထူးခြားလှသော အသီးငါးလုံး သီးနေသည့် သစ်ပင်ငယ်လေး တစ်ပင် ပေါ်ထွက်လာလေသည်။

"ဟင်?" ရှောင်ယွမ်စီ သည် ထိုသစ်ပင်ကို အသေအချာ စူးစိုက်လေ့လာလိုက်သည်။

မှော်ပညာရပ်တစ်ခုကို အသုံးပြုလိုက်ရာ၊ သူ၏ လက်များမှ အဖြူရောင် အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာခဲ့သည်။ သူသည် လက်လှမ်းကာ အသီးတစ်လုံးနှင့် ၎င်း၏ အရွက်များကို ညင်သာစွာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်သည်။

ခေတ္တအကြာတွင်၊ သူသည် မိမိ၏ အမြင်များကို မျှဝေလိုက်သည်။ "ဒါတွေက မြွေနဂါးအသီး တွေပဲ။ ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ တစ်ပင်ကို အသီး ခြောက်လုံး သီးလေ့ရှိတယ်။ သူတို့က အထက်ကနေ အောက်ကို အစဉ်လိုက် ရင့်မှည့်ကြပြီး၊ အမြင့်ဆုံးနေရာက အသီးက အရင်ဆုံး မှည့်တယ်။ ပထမဆုံးအသီး မှည့်သွားပြီဆိုရင်၊ အဲ့ဒါကို ခူးလိုက်မှသာ သူ့အောက်က အသီးက ဆက်ပြီး မှည့်လာမှာပဲ။"

"အသီး တစ်လုံးစီ ရင့်မှည့်ဖို့ ငါးနှစ် ကြာတယ်။ အခု အမြင့်ဆုံးနေရာက အသီးအရောင်ကို ကြည့်ရတာ၊ နောက်ဆုံးအကြိမ် ခူးယူခဲ့တာ လွန်ခဲ့တဲ့ လေးနှစ်ကျော်က ဖြစ်ရမယ်။ ဆိုလိုတာက ဒီအသီးက မှည့်ဖို့ တော်တော် နီးစပ်နေပြီပေါ့။"

ရှောင်ယွမ်စီ သည် အနိမ့်ဆုံးရှိ သစ်ကိုင်းကို ဆွဲဖယ်ကြည့်လိုက်ရာ ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင်၊ နူးညံ့ပြီး အစိမ်းရောင် သန်းနေသော အသီးငယ်လေး တစ်လုံးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ အသစ်ထွက်ပေါ်လာသည့် ဆဋ္ဌမမြောက် အသီးလေးပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ ရှင်းပြချက်ကို ဂရုတစိုက် နားထောင်ပြီးနောက်၊ လီတုန်းယား က "ဒီအသီးက ဘာလုပ်လို့ရတာလဲ ခင်ဗျာ" ဟု လေးစားစွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

ရှောင်ယွမ်စီ က ပြန်ဖြေသည်။ "ငါတို့ အဇူရာရေကန်ဂိုဏ်း မှာဆိုရင် ဒီလိုအပင်မျိုး အပင်ပေါင်းများစွာ စိုက်ပျိုးထားတယ်။ မျိုးစေ့အသစ်တစ်ပင် ပြန်ဖြစ်စေမယ့် ရွှေရောင်အသီး ထွက်လာဖို့ဆိုရင် ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာတတ်တယ်။ အနီရောင် မြွေနဂါးအသီး တွေကိုတော့ အဓိကအားဖြင့် မြွေအနှစ်သာရ ဆေးလုံး တွေ ဖော်စပ်တဲ့နေရာမှာ သုံးတယ်။ အဲ့ဒါတွေက အူတိုင်အသက်ရှူခြင်းအဆင့် နဲ့ ချီစုစည်းမှုအဆင့် တွေမှာ ကျင့်ကြံမှုအရှိန်ကို ပိုမိုမြန်ဆန်လာစေဖို့အတွက် စွမ်းဆောင်ရည်ကောင်းတဲ့ တပည့်တွေကို ဆုချီးမြှင့်တဲ့ ဆေးလုံးတွေပဲ။"

လီတုန်းယား နှင့် လီရှန်းဖျင် တို့မှာ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။ လီမိသားစုမှာ အရင်းအမြစ် နည်းပါးပြီး ဆေးလုံးဖော်စပ်သူ ဆေးဆရာ လည်း မရှိချေ။ ကျင့်ကြံလာခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိနေပြီဖြစ်သော်လည်း၊ သူတို့ တစ်ခါမှ ဆေးလုံး ဆိုသည်ကို မစားသုံးခဲ့ဖူးပေ။

သူတို့၏ အခက်တွေ့နေသော မျက်နှာထားများကို သတိပြုမိသွားသော ရှောင်ယွမ်စီ က တခစ်ခစ် ရယ်မောရင်း ဖြေရှင်းနည်းတစ်ခုကို ကမ်းလှမ်းလိုက်သည်။ "ဒီအသီးကို အစိမ်းအတိုင်း စားသုံးလိုက်ရင်လည်း၊ သွေးကြော အာဟာရ ကျင့်စဉ် ကို စုစည်းဖန်တီးရာမှာ ကြာမယ့်အချိန်ကို တိုတောင်းသွားစေနိုင်တယ်။"

လီတုန်းယား နှင့် လီရှန်းဖျင် တို့၏ တွန့်ဆုတ်နေသော မျက်နှာထားများကို အကဲခတ်မိသော ရှောင်ယွမ်စီ သည် နှုတ်မှ မဖွင့်ဟရသေးသော သူတို့၏ တောင်းဆိုမှုကို လျင်မြန်စွာ ရိပ်စားမိသွားပြီး ကမ်းလှမ်းလိုက်သည်။ "ဒီအသီးကို သုံးပြီး ဆေးလုံးတွေ ဖော်စပ်ပေးဖို့ ကျွန်တော် ကူညီနိုင်ပါတယ်။ ဆေးဖော်စပ်တဲ့နေရာမှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ လက်ရှိ ကျွမ်းကျင်မှုနဲ့ဆိုရင်၊ မြွေအနှစ်သာရ ဆေးလုံး ခုနစ်လုံး ဒါမှမဟုတ် ရှစ်လုံးလောက်တော့ ရနိုင်ပါတယ်။ ထုံးစံအရတော့၊ ခင်ဗျားတို့က ခြောက်လုံး ယူပြီး အပိုထွက်လာတာတွေကိုတော့ ကျွန်တော်က အခကြေးငွေအနေနဲ့ ယူပါ့မယ်။"

သိသိသာသာ စိတ်သက်သာရာရသွားပြီး ဝမ်းသာပျော်ရွှင်သွားသော လီတုန်းယား နှင့် လီရှန်းဖျင် တို့က အလျင်အမြန်ပင် ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် ရှောင်ယွမ်စီ သည် သူ၏ ခါးရှိ ပိုးထည်အိတ်ငယ်လေး တစ်ခုကို ပုတ်လိုက်ပြီး၊ ကျောက်စိမ်းသေတ္တာငယ် တစ်ခုကို ချက်ချင်း ဖန်ဆင်းခေါ်ယူလိုက်သည်။

သူသည် သူ၏ လက်ချောင်းများဆီသို့ မန္တရားစွမ်းအင်များ စီးဆင်းစေလိုက်ပြီးနောက်၊ မြွေနဂါးအသီး ကို ညင်သာစွာ ဆွတ်ခူးလိုက်ကာ ကျောက်စိမ်းသေတ္တာ အတွင်းသို့ ဂရုတစိုက် ထည့်လိုက်လေသည်။

"အထူး ဆေးဖက်ဝင် အပင်တွေနဲ့ အသီးတွေကို ခူးယူတဲ့အခါမှာ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရတွေ မပျောက်ပျက်အောင် ထိန်းသိမ်းထားဖို့က အရေးကြီးလို့ ကျောက်စိမ်းခွက်တွေကို သုံးရတာပါ။ ပြီးတော့ ခူးတဲ့နေရာမှာ မန္တရားစွမ်းအင်ကို သုံးတာက အသီးကို မပျက်စီးအောင် ကာကွယ်ပေးတယ်လေ" ဟု ရှောင်ယွမ်စီ က အသီးများကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ ခူးယူရင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။

"မနက်ဖြန် ဆေးဖော်စပ်ကြတာပေါ့ဗျာ!" ဟု သူက ကြေညာလိုက်သည်။ သူ၏ ခါးရှိ ပိုးအိတ်ငယ်ကို တစ်ချက် ပြန်ပုတ်လိုက်သောအခါ၊ သူ၏ လက်ထဲမှ ကျောက်စိမ်းသေတ္တာငယ်မှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ညီအစ်ကို နှစ်ဦးမှာ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို အံ့အားသင့်စွာနှင့် အားကျမနာလိုစွာဖြင့် ငေးကြည့်နေခဲ့ကြသည်။

ကျောက်စိမ်းသေတ္တာကို လုံခြုံစွာ သိမ်းဆည်းပြီးနောက်၊ ရှောင်ယွမ်စီ က ပြုံးလျက် "ခင်ဗျားတို့ အကူအညီ လိုအပ်တဲ့ အရာများ ရှိသေးလား" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ အင်မော်တယ်သခင်!" ဟု လီရှန်းဖျင် နှင့် လီတုန်းယား တို့က ဦးစွာ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်ပြီးနောက် သားရေစာလိပ် တစ်ခုကို ရှောင်ယွမ်စီ အား ပေးအပ်လိုက်သည်။

ရှောင်ယွမ်စီ သည် သားရေစာလိပ်ကို လက်ခံယူလိုက်ပြီး၊ အဖြူရောင် ကြိုးကို ဖြည်ကာ ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။

၎င်း၏ အကြောင်းအရာကို ဆန်းစစ်ကြည့်ရှုပြီးနောက် သူက "မြူခိုးအကာအကွယ် ဝင်္ကပါ ဟုတ်လား" ဟု မေးလိုက်လေသည်။