🚧 ဤဝဘ်ဆိုက်ကို ဖန်တီးဆောက်လုပ်နေဆဲ ဖြစ်ပါသည် — Website is under development

The Mirror Legacy

Chaper 63 - The Mirror Legacy XIanxia Myanmar

အခန်း (၆၃) - ယဇ်ပူဇော်ခြင်း ကျင့်စဉ်

လီချဲ့ကျင်း ကို နှုတ်ဆက်ခွဲခွာပြီးနောက်၊ လီတုန်းယား သည် သူ၏ဖခင်ဖြစ်သူ အိမ်နောက်ဖေးမှနေ၍ နောက်သို့ လက်နှစ်ဖက်ပစ်ကာ ထွက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဖခင်ဖြစ်သူက တင်းမာသော မျက်နှာထားဖြင့် "သွားပြီး အဲ့ဒီ ကြေးမုံကို သွားကြည့်စမ်း" ဟု အသံဩဩဖြင့် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

လီရှန်းဖျင် ၏ ယောက္ခမဖြစ်သူ ထျန်းရှိုးရွှေ သည် လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်က ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် မြေးဖြစ်သူ လီရွှမ်ဖုန်း အတွက် သစ်သားရုပ်လေးများကို အမွေအဖြစ် ချန်ရစ်ခဲ့သည်။ ထိုအရာများတွင် သစ်သားမြင်းရုပ်လေးများမှသည် လေးများအထိ အစုံအလင် ပါဝင်သည်။ အဖြစ်ဆိုးမှာ လီရွှမ်ဖုန်း လေးသည် အသေးငယ်ဆုံး ထင်းရှူးသား အရုပ်လေးကိုသာ ကောက်ကိုင်နိုင်စွမ်းရှိသည့် အလွန်ငယ်ရွယ်သော အရွယ်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်းပင် — ထျန်းရှိုးရွှေ သည် နှင်းထုများကြားတွင် သွားလာနေစဉ် ချော်လဲသွားခဲ့ပြီး၊ ထိုညတွင်ပင် ဒဏ်ရာများကြောင့် ကွယ်လွန်သွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

လီမူထျန် ကိုယ်တိုင် ထျန်းရှိုးရွှေ ကို မြေမြှုပ်သင်္ဂြိုဟ်ပေးခဲ့ပြီး၊ ညတစ်ညလုံး ရန်းပင်းအန်း နှင့်အတူ အုတ်ဂူရှေ့တွင် စကားများ ပြောဆိုနေခဲ့သည်။ ထိုည၏ အအေးဒဏ်က လီမူထျန် ၏ ကျန်းမာရေးကို ကြီးမားစွာ ထိခိုက်စေခဲ့ပြီး သူ၏ အသံကိုလည်း တစ်သက်လုံး အက်ရှရှ ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

သူတို့ သုံးဦးစလုံးမှာ စစ်သည်ဟောင်းကြီးများ ဖြစ်ကြသည်။ ထျန်းရှိုးရွှေ မှာ သတ္တိခဲကြီးဖြစ်ပြီး၊ လီမူထျန် က အမြဲတမ်း သတိကြီးသူဖြစ်ကာ၊ ရန်းပင်းအန်း ကမူ အေးဆေးတည်ငြိမ်သူ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါတွင် ရဲရင့်သူမှာ ဒဏ်ရာများကြောင့် ကျဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။ သတိကြီးသူမှာ ယခုအခါ မိသားစုကြီးတစ်ခု ရှိနေပြီဖြစ်သော်လည်း၊ တစ်ချိန်က ထက်မြက်လှသော သူ၏ စိတ်အာရုံများမှာ တဖြည်းဖြည်း ထုံထိုင်းလာခဲ့ပြီ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အေးဆေးတည်ငြိမ်သူမှာ လီမိသားစု ကိုယ်စား ကျင်းယန်ရွာ ကို ဆက်လက် အုပ်ချုပ်နေပြီး၊ နှစ်စဉ် မြေခွန်များကို လစ်ဟင်းမှုမရှိစေဘဲ တာဝန်ကျေပွန်စွာ ပေးဆောင်လျက် ရှိလေသည်။

ထျန်းရှိုးရွှေ ၏ သေဆုံးမှုက လီမူထျန် အား ကြီးမားသော ရိုက်ခတ်မှုတစ်ခု ဖြစ်စေခဲ့ပြီး ပြီးခဲ့သည့် လအနည်းငယ်အတွင်း သူ့ကို သိသိသာသာ အိုမင်းရင့်ရော်သွားစေခဲ့သည်။ လီချဲ့ကျင်း ၏ မှော်ပညာရပ်များနှင့် အားဆေးများကြောင့်သာ သူ၏ အခြေအနေ အနည်းငယ် တိုးတက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ အပြင်ပန်းသဏ္ဌာန်မှာ တိုးတက်လာပြီး ဆံပင်ဖြူများကလည်း တောက်ပမှုကို ပြန်လည်ရရှိလာသော်လည်း၊ သူ၏ မျက်ဝန်းများကမူ မပျောက်ပျက်နိုင်သော ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ဖော်ပြနေလေသည်။ သူသည် မတ်မတ်ရပ်နိုင်သေးသော်ငြားလည်း၊ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများနှင့် စကားပြောဆိုမှုများရှိ အနည်းငယ် နှေးကွေးလေးလံနေမှုကိုမူ သူ ဖုံးကွယ်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ချေ။

လီတုန်းယား သည် ဖခင်အိုကြီးကို ကူညီပေးရန် အနားသို့ လျှောက်သွားခဲ့သော်လည်း ငြင်းပယ်ခံလိုက်ရသည်။ လီမူထျန် က စိတ်တိုတိုဖြင့် "မင်းကို အိမ်နောက်ဖေးက ကြေးမုံကို သွားကြည့်ဖို့ ငါ ပြောထားတယ် မဟုတ်လား" ဟု ညည်းတွားလိုက်သည်။

ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ချက်ဖြင့် လီတုန်းယား သည် အိမ်နောက်ဖေးသို့ ထွက်သွားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် လီမူထျန် သည် နံရံကို အားပြုလျက် ခြံဝင်းတံခါးခုံဆီသို့ လျှောက်သွားလေသည်။ တံခါးဘောင်ကို မှီလျက် ထိုင်ချလိုက်ပြီး၊ အားနည်းနေသော ခြေထောက်ကို သူ၏ တွန့်ကြေနေသော လက်များဖြင့် နှိပ်နယ်နေလိုက်သည်။

"ကျီးကန်း ဖုတ်သရေ... မကြာခင် ငါ တုတ်ကောက် အားကိုးရတော့မယ်ဆိုတာကိုတောင် မယုံနိုင်သေးဘူး" ဟု သူက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

အိမ်နောက်ဖေးတွင်၊ လီတုန်းယား သည် လရောင်အောက်တွင် လွင့်မျောနေသော ကြေးမုံကို စူးစမ်းလေ့လာနေခဲ့သည်။ သူသည် ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ဝိုးတဝါး စာသားများ ပေါ်လာသည်ကို သတိပြုမိသွားပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံ ကို ကြေးမုံဆီသို့ အလျင်အမြန် ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။

လုကျန်းရှန်း ၏ ဝိညာဉ်အာရုံ က ကြေးမုံအတွင်းမှ တုံ့ပြန်လာခဲ့သည်။ 'အနှစ်သာရ ပြောင်းလဲခြင်း ကျင့်စဉ်' ၏ လိုအပ်ချက်များအပေါ် အခြေခံ၍ မနေ့ညက ဖန်တီးထားသော လမ်းညွှန်ချက် အစုအဝေးတစ်ခုကို သူ ပြန်လည် အမှတ်ရလိုက်ပြီး၊ အမည်အသစ်တစ်ခု ပေးလိုက်ကာ လီတုန်းယား ၏ ဝိညာဉ်အာရုံ ထဲသို့ ပို့လွှတ်လိုက်လေသည်။

သတင်းအချက်အလက် မြောက်မြားစွာသည် လီတုန်းယား ၏ စိတ်ထဲသို့ ချက်ချင်းပင် လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုအလား ဝင်ရောက်လာပြီး၊ ကျင့်စဉ်အသစ် တစ်ခုအဖြစ် ပုံဖော်သွားလေသည်: ယဇ်ပူဇော်ခြင်း ကျင့်စဉ် !

ဤကျင့်စဉ်တွင် မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးက အမွှေးနံ့သာတိုင်များကို ပူဇော်နေစဉ်အတွင်း၊ ယဇ်ပူဇော်ပွဲ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအဖြစ် မိစ္ဆာများကို ထုံးတမ်းစဉ်လာအရ သတ်ဖြတ်ပူဇော်ရန် လိုအပ်သည်။ အမွှေးနံ့သာ၊ ဝိညာဉ်၊ သွေးအနှစ်သာရ နှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားတို့ကို ကြေးမုံအား ပူဇော်ပသလိုက်ပါက၊ အဆောင်လက်ဖွဲ့ ချီစွမ်းအင် အဖြစ် ပြန်လည် ပေးအပ်လာမည်ဖြစ်သည်။

အဆောင်လက်ဖွဲ့ ချီစွမ်းအင် တွင် မိမိ၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို မြှင့်တင်ပေးခြင်း၊ အာရုံခြောက်ပါးကို ထက်မြက်စေခြင်း၊ အရိုးများကို သန်မာစေခြင်း၊ ပင်ကိုယ်စွမ်းရည်များကို တိုးတက်စေခြင်းနှင့် အမျိုးမျိုးသော ချို့ယွင်းချက်များကို ကုစားပေးခြင်း စသည့် အံ့ဖွယ်ကောင်းသော အကျိုးသက်ရောက်မှုများစွာ ပါဝင်သည်။

ယဇ်ပူဇော်ခြင်း ကျင့်စဉ် တွင် အသေးစိတ် အချက်အလက်များစွာ ပါဝင်နေသဖြင့်၊ လီတုန်းယား သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့် အချိန်ယူ၍ ထိုအသိပညာများကို စုပ်ယူလိုက်ရသည်။ သူ မျက်လုံးပြန်ဖွင့်လာသောအခါ အလွန်အမင်း အံ့ဩမှင်သက်သွားခဲ့သည်။

သူသည် အလျင်အမြန်ပင် ထွင်းထုသော ကညစ်နှင့် သစ်သားပြားအလွတ် တစ်ပြားကို ယူဆောင်လာပြီး၊ သူရရှိခဲ့သော ကျင့်စဉ်ကို မှတ်တမ်းတင် စတင်ရေးသားလေတော့သည်။ ရေးသားပြီးစီးသွားသောအခါ မိုးပင် လင်းနေပြီဖြစ်ရာ လီရှန်းဖျင် ကို ရှာရန် သူ အလျင်အမြန် ပြေးထွက်သွားလေသည်။

————

လီရှန်းဖျင် သည် မိုင်ချယ်တောင် ပေါ်ရှိ ကျောက်ဂူ နေအိမ်တွင် ကျင့်ကြံအားထုတ်နေခဲ့သည်။ သူသည် မကြာသေးမီကမှ အူတိုင်အသက်ရှူခြင်းအဆင့် ၏ အဇူရာအနှစ်သာရ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏ တိုးတက်မှု အမြန်နှုန်းမှာ သိသိသာသာကို နှေးကွေးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤနှုန်းထားနှင့်ဆိုလျှင် ကျောက်စိမ်းမြို့တော် အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန်မှာ အနည်းဆုံး ခြောက်နှစ် ခုနစ်နှစ်ခန့် အချိန်ယူရမည့် ဝေးကွာသော ရည်မှန်းချက်တစ်ခု ဖြစ်ပုံရသည်။ တကယ်လို့ ကြိုးစားမှု မအောင်မြင်ခဲ့ရင်၊ အဲ့ဒီ အချိန်က နှစ်ဆတောင် ဖြစ်သွားနိုင်သေးသည်။

မနေ့ကတင် ဝမ်မိသားစုသည် ဂျီတန်ချီ ကို ဆန့်ကျင်မည့် အစီအစဉ်တစ်ရပ် ညှိနှိုင်းရန် ဝမ်ယွမ်ကိုင် ကို စေလွှတ်ခဲ့သည်။ ဝမ်ယွမ်ကိုင် သည် ကျောက်စိမ်းမြို့တော် အူတိုင် ကို အောင်မြင်စွာ ဖန်တီးတည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ပြီး အူတိုင်အသက်ရှူခြင်းအဆင့် ၏ ပဉ္စမမြောက် အဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"အခုဆို ဝမ်မိသားစုမှာ ကျောက်စိမ်းမြို့တော် အဆင့် ကျင့်ကြံသူ နှစ်ယောက် ရှိသွားပုံရတယ်။ ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ မိသားစုခေါင်းဆောင် ဝမ်ရှောင်ဟွား က လွန်ခဲ့တဲ့ ငါးနှစ်ကတည်းက ကျောက်စိမ်းမြို့တော် အဆင့်ကို ရောက်နေခဲ့တာဆိုတော့၊ အခုဆို သူဟာ မူလဝိညာဉ် အဆင့်ကိုတောင် ထိုးဖောက်တက်လှမ်းပြီး အူတိုင်အသက်ရှူခြင်းအဆင့် ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နေလောက်ပြီ" ဟု လီရှန်းဖျင် သည် မိမိကိုယ်ကို တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူသည် စဉ်းစားတွေးတောလျက် မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။

'ငါတို့ မိသားစုက ပိုသန်မာလာပေမဲ့၊ ဝမ်မိသားစုကလည်း ပိုပြီး သန်မာလာတာပဲ။ အကူအညီ တောင်းခံလာတဲ့ သူတို့ရဲ့ အရေးတကြီး အခြေအနေတွေကလည်း ဆက်တိုက် တိုးလာနေတယ်။ ဆိုတော့ ဂျီမိသားစု ကလည်း အင်အား ပိုကြီးလာတာ ဖြစ်ဖို့များတယ်။'

'မိသားစု သုံးစုစလုံးဟာ အခုအချိန်မှာ တိတ်တဆိတ် အင်အား ကြီးထွားလာနေကြတယ်။ ဂျီမိသားစု က သူတို့ရဲ့ နယ်မြေသစ်တွေကို စုစည်းတည်ဆောက်နေပြီး၊ ဝမ်မိသားစု ကလည်း သူတို့ရဲ့ အင်အားကို တိတ်တဆိတ် တည်ဆောက်နေသလို၊ ငါတို့ မိသားစုကလည်း မှန်မှန် တိုးတက်ကြီးထွားလာနေတယ်။ အချိန်တန်ရင် ဂျီမိသားစု က သူတို့ရဲ့ နယ်မြေစုစည်းတည်ဆောက်မှု အပြီးသတ်သွားပြီး ဝမ်မိသားစု က သူတို့ရဲ့ အစွယ်တွေကို ထုတ်ပြလာတဲ့အချိန်၊ ပြီးတော့ ငါတို့ မိသားစုကလည်း တိုက်ခိုက်ဖို့ အင်အားလုံလောက်ပြီဆိုရင် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုက မလွဲမသွေ ဖြစ်လာမှာပဲ။ အဲ့ဒီအတွက် ငါတို့ အစောဆုံး ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားသင့်တယ်။'

မိသားစု သုံးစု၏ အခြေအနေများကို လီရှန်းဖျင် သုံးသပ်နေစဉ်မှာပင်၊ ဒုတိယအစ်ကိုဖြစ်သူ လီတုန်းယား သည် လက်ထဲတွင် သစ်သားပြားတစ်ပြား ကိုင်ဆောင်လျက် ကျောက်ဂူအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဒီဟာလေးကို တစ်ချက် ကြည့်ပါဦး၊ တတိယညီလေး" သူက ပြုံးလျက် ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသော မျက်နှာထားဖြင့် လီရှန်းဖျင် သည် သစ်သားပြားကို ဖြန့်ကာ ဖတ်ရှုလိုက်သည်။ " ယဇ်ပူဇော်ခြင်း ကျင့်စဉ် ?"

သူ ဆက်လက် ဖတ်ရှုလိုက်သည်နှင့်အမျှ အံ့ဩမှုများ ပိုမို ကြီးထွားလာခဲ့သည်။ "ဒါက ကြေးမုံကို ကြားခံအဖြစ် အသုံးပြုတဲ့ လက်ခံရယူခြင်း နည်းလမ်း နဲ့ တော်တော်လေးကို ဆင်တူနေတယ်။ အစ်ကိုဒါကို ကြေးမုံဆီကနေ တိုက်ရိုက် ရလာတာလား"

လီတုန်းယား က ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး၊ ထို့နောက် စင်တစ်ခုပေါ်မှ 'ကောင်းကင် လခြမ်းခုတ်ချက်' သိုင်းပညာ ကျမ်းစာလိပ်ကို ထုတ်ယူကာ သေချာစွာ စတင်ဖတ်ရှုနေလေသည်။

ခေတ္တမျှ ဖတ်ရှုပြီးနောက် လီရှန်းဖျင် က တွေးတောလျက် "ဒီကျင့်စဉ်မှာ မီးခိုးရောင် အဆောင်လက်ဖွဲ့ တစ်ခု ရဖို့အတွက် လူတစ်ထောင်ရဲ့ အမွှေးနံ့သာ ပူဇော်မှုနဲ့ အူတိုင်အသက်ရှူခြင်းအဆင့် မိစ္ဆာတစ်ကောင် လိုအပ်တယ်။ အဖြူရောင် အဆောင်လက်ဖွဲ့ အတွက်ဆိုရင်တော့ လူတစ်သောင်းရဲ့ အမွှေးနံ့သာ ပူဇော်မှုနဲ့ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် မိစ္ဆာတစ်ကောင် လိုအပ်တယ်... တကယ့်ကို မလွယ်တဲ့ ကိစ္စပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လီတုန်းယား ၏ အပြုံးသည် အနည်းငယ် မှေးမှိန်သွားပြီး၊ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အခက်တွေ့နေသည့် အမူအရာ ပေါ်လွင်လာလျက် ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။ "ဘယ်လောက်ပဲ ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေပါစေ၊ အလွယ်ကူဆုံး ယဇ်ပူဇော်ပွဲကတောင် ငါတို့ မိသားစုရဲ့ လက်ရှိ အစွမ်းအစထက် ကျော်လွန်နေတယ်။"

လီရှန်းဖျင် က ရယ်မောလိုက်ပြီး သစ်သားပြားကို ဂရုတစိုက် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ "အလောတကြီး လုပ်စရာ မလိုပါဘူး။ ပြီးတော့၊ အူတိုင်အသက်ရှူခြင်းအဆင့် မိစ္ဆာတွေကို ရှာဖို့ဆိုတာ သိပ်မလွယ်ကူဘူးလေ။ ဒါနဲ့ စကားမစပ်၊ အစ်ကို့ကို တိုင်ပင်ချင်တဲ့ နောက်ထပ် ကိစ္စတစ်ခု ရှိသေးတယ်" ဟု သူက ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ကျောက်ထိုင်ခုံပေါ်တွင် ဓားသိုင်းပညာ ကျမ်းစာအုပ်ကို ဖတ်ရှုနေသော လီတုန်းယား ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး အဆိုပြုလိုက်သည်။ "ကျေးရွာ လေးရွာစလုံးက ကိုယ်စားလှယ်တွေ ပါဝင်တဲ့ ပြည်သူ့စစ်အဖွဲ့ တစ်ဖွဲ့ ဖွဲ့စည်းဖို့ ကျွန်တော် စဉ်းစားနေတယ်။ အိမ်ထောင်စု ငါးစုမှာ ကိုယ်စားလှယ် တစ်ယောက်စီ ပါဝင်ရမယ်။ အရေးပေါ် အခြေအနေတွေအတွက် ပြင်ဆင်ဖို့ သူတို့ကို သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်ပေးထားချင်တယ်။"

အခြေအနေ၏ ကြီးလေးမှုကို ခံစားမိသော လီတုန်းယား က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး၊ "ဝမ်မိသားစုက အကူအညီ လာတောင်းပြန်ပြီလား။ အခြေအနေတွေက အဲ့ဒီလောက်တောင် ဆိုးရွားနေပြီလား" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

လီရှန်းဖျင် က ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး ပြန်ဖြေသည်။ "သူတို့တစ်တွေတည်းတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ အနောက်ဘက်က ယွဲ့တောင်တန်း အကြောင်းကိုလည်း ကျွန်တော် စိုးရိမ်မိတယ်။ ဒါလီတောင်တန်း ရဲ့ မြောက်ဘက်တောင်ခြေက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေလည်း တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာနေပြီ။ ယွဲ့တောင်တန်း က လူတွေကို နှစ်နဲ့ချီပြီး မတွေ့ရဘူးဆိုပေမဲ့ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားတာကတော့ အကောင်းဆုံးပဲလေ။"

"မင်းပြောတာ မှန်ပါတယ်။" လီတုန်းယား က သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်၊ "ယွဲ့တောင်တန်း က လူတွေ ငါတို့နယ်စပ်ကို ခြိမ်းခြောက်လာမယ့် အချိန်အထိ စောင့်ပြီးမှ ရွာအစောင့်တပ်တွေ ဖွဲ့စည်းမယ်ဆိုရင် နောက်ကျသွားလိမ့်မယ်။ သူတို့ဆီမှာ ရှမန်တွေ ရှိရုံသာမကဘဲ၊ ဆံပင်ရှည်ရှည်နဲ့ တက်တူးတွေ ထိုးထားတဲ့ လူရိုင်းတွေလည်း ပါသေးတယ်လေ။ သူတို့ဟာ သံသယဖြစ်စရာမလိုဘဲ အင်အားကြီးမားတဲ့ ပြိုင်ဘက်တွေပဲ။"

လီရှန်းဖျင် သည် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ပြုံးလျက် သူ၏ အဝတ်အစားများကို သပ်ရပ်အောင် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ " ရွှမ်ရွှမ် က တခြားသူတွေ လေးစားမှုရအောင် လုပ်ဖို့ အသက်ငယ်လွန်းသေးတယ်။ ပြီးတော့ ချိုယန် ရဲ့ အသက်အရွယ်နဲ့ လွှမ်းမိုးနိုင်မှုတွေ ရှိနေပေမဲ့၊ သူ့ကိုတော့ ဒီတာဝန်ကို အပ်ဖို့ တွန့်ဆုတ်နေမိတယ်။ ဒီကိစ္စကို ဒုတိယအစ်ကို ကိုယ်တိုင် ကြီးကြပ်ပေးမယ်ဆိုရင် ပိုပြီးတော့ စိတ်အေးရမှာပါပဲ။"

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါ့ကိုသာ တာဝန်ပေးလိုက်" ဟု လီတုန်းယား က ပြုံးလျက် အာမခံပြောဆိုလိုက်သည်။

ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးသည် ကျောက်ဂူ နေအိမ်မှ ထွက်ခွာလာပြီး လီဂျင်းတောင် သို့ အပြန်လမ်းတွင် အချင်းချင်း စကားစမြည် ပြောဆိုလာခဲ့ကြသည်။ လျိုရိုရွှမ် သည် ခြံဝင်းအဝင်ဝတွင် သူတို့ကို စောင့်ဆိုင်းနေနှင့်ပြီဖြစ်ပြီး၊ သူတို့ကို မြင်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူတို့ထံသို့ အလျင်အမြန် လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။

"မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်လေး" ဟု နှုတ်ဆက်ကာ လျိုရိုရွှမ် က လီရှန်းဖျင် အား အနည်းငယ် ဦးညွှတ်အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် လင်းလက်သွားပြီး၊ လီတုန်းယား ထံသို့ ရှေ့တစ်လှမ်း တိုးလာကာ "မောင်.. ကျွန်မ ကိုယ်ဝန် ရှိနေပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လီတုန်းယား ၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်းပင် ဝမ်းသာပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် လင်းလက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူမကို လက်ပေါ်တွင် ပွေ့ချီမြှောက်တင်လိုက်ကာ၊ "တကယ်လား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဒါပေါ့! ရှင့်ကို လိမ်ပြောစရာ ဘာအကြောင်း ရှိလို့လဲ" ဟု လျိုရိုရွှမ် က ပါးပြင်များ နီရဲသွားကာ နူးညံ့စွာ ပြန်လည် ချေပလိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးကို ကြည့်ပြီး လီရှန်းဖျင် က ရယ်မောလိုက်ကာ၊ "ဂုဏ်ယူပါတယ် ဒုတိယအစ်ကို" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။