Chaper 7 - The Mirror Legacy XIanxia Myanmar

အခန်း (၇) - မှော်ပညာရပ်

နံနက်ခင်း နေရောင်ခြည်သည် ဒါလီတောင်တန်းမှတစ်ဆင့် ဖြာထွက်လာပြီး မွန်းဂေ့စ်ရေကန်ကို ရွှေရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် ဆေးခြယ်ပေးလိုက်သည်။ ကျူပင်တောများထဲတွင် လေပြေများ တိုးတိုးလေး တိုးဝှေ့နေပြီး မိုင်ချယ်မြစ်ဘက်မှ ကလေးများ၏ ရယ်မောသံများက လေထဲတွင် ပျံ့လွင့်နေသည်။

ချန်းအာနျူး သည် လယ်ကွင်းကြားရှိ ကုန်းမြေပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်။ သူသည် သူ၏ လယ်ယာသီးနှံများကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေရင်း အိပ်ရာထဲ လဲနေသော ဇနီးဖြစ်သူအကြောင်းကိုသာ တွေးပူနေမိသည်။

ဒါလီတောင်တန်း၏ အရှေ့ဘက်၊ လီချွမ်ခိုရွာတွင် မွေးဖွားခဲ့သည့် ချန်းအာနျူး သည် လွန်ခဲ့သောဆယ်နှစ်က ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ပြင်းထန်သည့် မိုးခေါင်ရေရှားမှုကို မှတ်မိနေသည်။ မြေပြင်မှာ ကွဲအက်ကာ အဖြူရောင်ငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရွာသားများမှာ ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။

ထိုရှုပ်ထွေးမှုများကြားတွင် လမ်းပျောက်နေသော လူငယ်လေးတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် လီကျင်းရွာသို့ ထွက်ပြေးလာခဲ့ပြီး တောင်သူ လီဂန်ရွှေ ၏ ခေါ်ယူကျွေးမွေးခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ နောက်တစ်နှစ်တွင် သူသည် စိုက်ပျိုးရန် မြေကွက်ငယ်တစ်ခုကို ရရှိခဲ့သည်။

အရွယ်ရောက်လာသောအခါ သူသည် နောက်ထပ် မြေကွက်တစ်ခုကို ငှားရမ်းကာ အိမ်ဆောက်ပြီး လီဂန်ရွှေ ၏သမီးနှင့် လက်ထပ်ကာ ရွာတွင် အခြေချခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ဇနီးဖြစ်သူ၏ ရုတ်တရက် ဖျားနာမှုက သူ့အတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်နေသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ၌ စုဆောင်းငွေအနည်းငယ် ရှိနေသဖြင့် ရွာဝင်ပေါက်အနီးတွင် နေထိုင်သည့် ပညာရှိဆရာကြီးထံမှ အကူအညီ ရယူခဲ့သည်။

ရောဂါမှာ မပြင်းထန်သဖြင့် ဆေးအနည်းငယ်နှင့် ပျောက်ကင်းနိုင်သော်လည်း ရောဂါပိုဆိုးလာပါက ငွေကြေးအခက်အခဲ ကြုံရမည်ကို သူ စိုးရိမ်နေသည်။

"ဦးလေး!" အတွေးလွန်နေသော ချန်းအာနျူး သည် ပျော်ရွှင်သော အသံတစ်ခုကြောင့် လန့်သွားသည်။

မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ခြံဝင်းဝင်ပေါက်တွင် ချောမောသော လူငယ်တစ်ဦးက နွေးထွေးစွာ ပြုံးပြနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"အော်... ချန်ဟူ ပါလား! ကျွန်တော့်ကို ဒီလောက်ထိ လေးစားစရာ မလိုပါဘူး!" ချန်းအာနျူး သည် ကိုယ့်ကိုယ်ကို နှိမ့်ချကာ ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။ လီမိသားစု၏ မယားငယ်သမီးကို လက်ထပ်ထားသော ငှားရမ်းလုပ်ကိုင်သူ တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် ဤကဲ့သို့ လေးစားခံရမှုအတွက် အားနာနေသည်။

လီဂန်ရွှေ သည် ထက်မြက်စွမ်းရည်ရှိသော်လည်း ဖောက်ပြန်တတ်သူ ဖြစ်သည်။ ဇနီးတစ်ဦးတည်းနှင့် မကျေနပ်ဘဲ မယားငယ်နှစ်ဦး ထပ်ယူခဲ့သည်။

ပထမဇနီးနှင့် သားနှစ်ယောက်၊ မယားငယ်များမှ သားသုံးယောက်နှင့် သမီးလေးယောက် ထွန်းကားခဲ့သည်။

လီဂန်ရွှေ သည် အိုမင်း၍ သေလုမျောပါး ဖြစ်နေချိန်တွင် သူနှင့်အတူ ရှိနေခဲ့သော ပထမဇနီး၏ အငယ်ဆုံးသားမှာ ရုတ်တရက် သေဆုံးသွားသည်။ ထိုအတောအတွင်း မယားငယ်များမှ မွေးသော ကလေးများသည် မိသားစုလယ်ယာများကို မျက်စိကျနေကြသည်။

အိမ်တွင် မရှိနေသော လီမူထျန် သည် ဓားကိုကိုင်ကာ သူ၏ လူများနှင့်အတူ ပြန်ရောက်လာသည်။ ဤစစ်သည်ဟောင်းသည် မိသားစုကို ကြံစည်နေသော အိမ်အုပ်ကို ရက်စက်စွာ သတ်ဖြတ်လိုက်သည်။ သူ၏ညီငယ်ကို အဆိပ်ခတ်သူ မည်သူမျှ အသက်ရှင်မကျန်ရစ်ခဲ့ပေ။

လီမူထျန် သည် ဓားမှ သွေးများ ယိုစီးကျနေလျက် အလောင်းများကို လှည်းဖြင့် ဆွဲကာ ရွာထဲတွင် လှည့်လည်ပြသခဲ့သည်။ သူသည် ရွာတစ်ဖက်မှသည် တစ်ဖက်အထိ သွေးလမ်းကြောင်းကို ထားခဲ့ပြီး ရှင်းလင်းသော သတိပေးချက်ကို ပေးခဲ့သည်။ ရွာသားများမှာ အန္တရာယ်ကို ရိပ်မိပြီး တံခါးများ ပိတ်ထားခဲ့ကြသည်။

လီမူထျန် ၏ မယားငယ်မှ မွေးသော ညီတော်များမှာ လီဂန်ရွှေ၏ တရားဝင်အမွေခံ ပြန်ရောက်လာသဖြင့် လယ်မြေများ မရတော့မည်ကို စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် လီမူထျန် က သူတို့ကို စုစည်းကာ အဆင့်အတန်းခွဲခြားမှုမရှိဘဲ သွေးသားအရင်းအချာများဖြစ်ကြောင်း ကြေညာလိုက်သည်။ ထို့နောက် မိသားစုမြေများကို ရက်ရောစွာ ဝေငှပေးလိုက်ရာ လူတိုင်းက သူ့ကို မိသားစုခေါင်းဆောင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုကြသည်။

ချန်အာနျူး သည် လီချန်ဟူ ၏ နူးညံ့သောအပြုံးကို ကြည့်ရင်း လီမူထျန် ၏ သွေးစွန်းနေသော မျက်နှာကို ပြန်အမှတ်ရမိသည်။ နေရောင်အောက်တွင်ပင် ထိုပုံရိပ်က သူ့ကျောကို ချမ်းစိမ့်သွားစေသည်။

သို့သော်လည်း သူက လေးစားစွာဖြင့် "ချန်ဟူ၊ ဘာကိစ္စနဲ့ ရောက်လာတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဦးလေးကလည်း တရားလွန်းနေပြန်ပြီ။ အဒေါ် ဖျားနေတယ်လို့ ကြားလို့ပါ။ ကျွန်တော့်ဖခင်က ဦးလေး အလုပ်ရှုပ်နေမှာစိုးလို့ အမေ ချက်ထားတဲ့ အစားအစာတွေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ဆီ လာစားဖို့ ဖိတ်ခိုင်းလိုက်တာပါ" ဟု လီချန်ဟူ က ပြုံး၍ ဖြေသည်။

"အို... အားနာစရာကြီး..." ချန်းအာနျူး သည် အားနာစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို အဆင်ပြေပြီ! အမေ အကုန်ပြင်ဆင်ပြီးပြီ" လီချန်ဟူ က ချန်းအာနျူး ၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ ထွက်ခွာသွားသည်။

"ကောင်းပါပြီ" ချန်းအာနျူး သည် ပြုံးကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ဇေးလေး၊ အဝတ်လဲတော့။ ဒီည ဦးလေးတို့အိမ်မှာ ညစာသွားစားကြမယ်" ဟု အိမ်ထဲသို့ လှမ်းအော်လိုက်သည်။

လီမိသားစု၏ အိမ်ကြီးမှာ လွန်ခဲ့သောနှစ်နှစ်က အကြီးအကျယ် ပြင်ဆင်မွမ်းမံထားသည်။ အိမ်ရှေ့ခြံဝင်းမှာ ကျောက်တုံးများခင်းထားပြီး ကျောက်တုံးတံခါးခလောက်များလူြင့် သိုင်းလေ့ကျင့်ကွင်းနှင့် တူနေသည်။

ချန်အာနျူး သည် လေးလံသော ကျောက်တုံးတံခါးခလောက်များကို ကြည့်ကာ "လီမိသားစုကတော့ သိုင်းပညာကို တကယ် လေ့ကျင့်တာပဲ။ ဒါတွေက တကယ့်ကို လေးလံနေတာပဲ" ဟု ချီးကျူးလိုက်သည်။

အိမ်ထဲသို့ ဝင်လိုက်သောအခါ အလယ်တွင် ငါးအပြာလေးများ မွေးထားသည့် ကန်တစ်ခုကို တွေ့ရသည်။ အိမ်ကြီး၏ ခမ်းနားမှုမှာ စနစ်တကျ ခင်ထသော ကျောက်လမ်းများနှင့် လှေကားထစ်များကြောင့် ပိုမိုထင်ရှားနေသည်။

အသက် ၁၈ နှစ်ရှိပြီဖြစ်သော်လည်း အိမ်ထောင်မကျသေးသော လီတုန်းယား က သူတို့ကို နှုတ်ဆက်သည်။ လီချန်ဟူ မှာမူ ရင်မိသားစု၏ ဒုတိယသမီးနှင့် မကြာသေးမီကပင် ခမ်းနားစွာ လက်ထပ်ထားသည်။

ညစာစားပြီးနောက် ချန်အာနျူး သည် ခြလလလံထဲတွင် စကားပြောနေစဉ် လီချဲ့ကျင်း တစ်ယောက် အမြန်ပြေးဝင်လာပြီး လီမူထျန် ကို တစ်ခုခု တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်ကို မြင်ရသည်။

အသက်ကိုးနှစ်သာ ရှိသေးသော်လည်း လီချဲ့ကျင်း မှာ အလွန်ချောမောပြီး ထက်မြက်သူ ဖြစ်သည်။

"ဖခင်၊ ကြေးမုံ... လင်းနေတယ်!"

လီမူထျန် သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ဒီလအိုကြီး နည်းနည်း နားလိုက်ဦးမယ်။ အားလုံး ဆက်စကားပြောကြပါ" ဟု ပြောကာ နောက်ဖေးဘက်သို့ ဦးတည်သွားသည်။

နောက်ဖေးတွင် အခန်းအချို့ ရှိသည်။ လီမူထျန် သည် အကျယ်ဆုံးဖြစ်သည့် ဘိုးဘေးခန်းထဲသို့ ဝင်သွားသည်။

ထိုနေရာတွင် ခြောက်ဆက်မြောက် ဘိုးဘေးများအတွက် အသီးအနှံများ ဆက်ကပ်ထားသည်။ နံရံတစ်ခုကို တွန်းဖွင့်လိုက်ရာ လျှို့ဝှက်အခန်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

အပေါ်ရှိ ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် လရောင်မှာ အောက်ရှိ ကျောက်ပြားပေါ်သို့ ကျရောက်နေသည်။ ထိုအပေါ်တွင် ရှိနေသော မီးခိုးရောင် ကြေးမုံမှာ တောက်ပသော ရေပြင်ကဲ့သို့ အဖြူရောင်အလင်းတန်းကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

"သုံးနှစ်ရှိပြီ... ကျင်းအာ၊ မင်းအစ်ကိုတွေကို ခေါ်ခဲ့ပါ" လီမူထျန် က ကြေးမုံကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့" လီချဲ့ကျင်း သည် တက်ကြွစွာ ပြေးထွက်သွားသည်။

နိုးထလာချိန်တွင် လုကျန်းရှန်း ၏ စိတ်ထဲတွင် ဗဟုသုတများ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူသည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်စွာ တွေးတောပြီးနောက် ကျောက်စိမ်းထဲမှ အချက်အလက်များကို စတင်စစ်ဆေးသည်။

မဟာယင် အသက်ရှူခြင်း ချီကျင့်စဉ်!

ဤကျင့်စဉ်မှာ လရောင်၏ မဟာယင်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ "အပေါက်" (orifices) ခြောက်ခုမှတစ်ဆင့် ချီစွမ်းအင်ကို ထိန်းချုပ်ကာ အူတိုင်အသက်ရှူခြင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ဖြစ်သည်။

ဤစွမ်းအားများကို ကျွမ်းကျင်ပါက အသက်ရှည်ခြင်း၊ ဝိညာဉ်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်းနှင့် မှော်ပညာရပ်များကို သုံးစွဲနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ အပေါက်ခြောက်ခု ပြည့်စုံပါက ချီစုစည်းမှုအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်သည်။

ထို့အပြင် ကျမ်းစာထဲတွင် ရွှေရောင်အလင်း၊ ရေရှောင်ခြင်း၊ နတ်ဆိုးနှင်ခြင်း စသည့် မှော်ပညာရပ်ငယ်များလည်း ပါဝင်သည်။

ထိုမှတစ်ဆင့် အင်မော်တယ် ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ခြောက်ဆင့်ဖြစ်သည့် အူတိုင်အသက်ရှူခြင်း၊ ချီစုစည်းမှု၊ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း၊ ခရမ်းရောင်အိမ်တော်၊ ရွှေရောင်အူတိုင်နှင့် မူလဝိညာဉ်အဆင့်များကို သိရှိလိုက်ရသည်။

ကျောက်စိမ်းထဲမှ ဗဟုသုတများကို စုပ်ယူလိုက်ပြီးနောက် လုကျန်းရှန်း သည် လွန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံသည် ၆၆ မီတာအထိ ကျယ်ပြန့်သွားပြီး လရောင်စွမ်းအင်မှာလည်း အဆပေါင်းများစွာ တိုးတက်လာသည်။

လုံလောက်သော စွမ်းအင်ရှိပါက ကြေးမုံ၏ သုံးမီတာပတ်လည်အတွင်းတွင် မှော်ပညာရပ်များကို သုံးစွဲနိုင်သည်။

အရေးကြီးဆုံးမှာ ကြေးမုံ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှ ထူးခြားသော ပညာရပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ "နက်နဲသော ပုလဲဝိညာဉ်ယဇ်ပူဇော်ခြင်း" ဖြစ်သည်။