Chaper 9 - The Mirror Legacy XIanxia Myanmar

အခန်း (၉) - အဖြူရောင် ဆေးလုံး

လရောင်ဖြာကျနေသော မိုးမခပင်အောက်တွင် လီချဲ့ကျင်း သည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး သူ၏ဘေးတွင် ထိုင်နေသော လီမူထျန် ထံသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအဘိုးအိုသည် လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံချင်း သောက်သုံးရင်း အဝတ်စပေါ်တွင် ရေးမှတ်ထားသော "လက်ခံရယူခြင်း နည်းလမ်း" ကို ဖတ်ရှုနေသည်။

"အဖေ၊ ကျွန်တော် ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်လလုံးလုံး ဒီနည်းလမ်းကို အလွတ်ရအောင် ကျက်မှတ်နေခဲ့တာပါ။ ဒီနေ့က နွေရာသီရဲ့ ပထမဆုံးရက်ဖြစ်သလို၊ နေရောင်ခြည် အချိန်အမှတ်အသားရှစ်ခုထဲက တစ်ခုလည်း ဖြစ်နေတော့ ကျွန်တော် စတင်စမ်းသပ်ကြည့်ဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီလို့ ထင်ပါတယ်" ဟု လီချဲ့ကျင်း က ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုလည်း စမ်းကြည့်လိုက်ပေတော့" ဟု လီမူထျန် က တည်ငြိမ်အေးချမ်းသော လေသံဖြင့် အားပေးလိုက်သည်။

လီချဲ့ကျင်း မှာ အလွန်တက်ကြွသွားပြီး သူ၏ အစ်ကိုသုံးယောက်မှာလည်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် စောင့်မျှော်နေကြသည်။ သူတို့သည် နံ့သာတိုင်များ ထွန်းညှိခြင်းနှင့် ရေချိုးသန့်စင်ရန် ပြင်ဆင်ခြင်းများကို ကူညီပေးကြကာ၊ ခြံဝင်းအတွင်း၌ ယူကလစ်သစ်သားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော စားပွဲတစ်လုံးကို ခင်းကျင်းပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။

လီမူထျန် သည် ကြေးမုံကို ဂရုတစိုက် သယ်ဆောင်လာပြီး သူကိုယ်တိုင် မကြာသေးမီက ထုဆစ်ထားသော ချိုမဲ့နဂါးပုံစံ မှန်ဘောင်ပေါ်တွင် တင်ထားလိုက်သည်။ ၎င်း၏ရှေ့ရှိ စားပွဲပေါ်တွင် နံ့သာတိုင် ကိုးတိုင်အပြင် သစ်သီးဝလံများနှင့် ဖရဲသီးများကိုပါ ဆက်ကပ်ပူဇော်ထားသည်။

ကြေးမုံအတွင်းမှ လုကျန်းရှန်း မှာမူ ထိုနံ့သာတိုင်များနှင့် သစ်သီးဝလံများ ခင်းကျင်းထားပုံသည် သေသူအား ပူဇော်ပသသည့် အခမ်းအနားနှင့် ဆင်တူနေသဖြင့် အားနာရှက်ရွံ့စွာဖြင့်သာ ကြည့်နေမိတော့သည်။

စားပွဲရှေ့တွင် လီချဲ့ကျင်း သည် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး သူ၏ နဖူးကို မြေပြင်နှင့် ကိုးကြိမ်တိုင်တိုင် ထိကပ်၍ ဦးချလိုက်သည်။ ထို့နောက် ခေါင်းငုံ့ထားလျက်ကပင် လေးနက်တည်ကြည်စွာဖြင့် "ကျွန်တော်မျိုး လီမိသားစုဝင်တစ်ဦးမှ၊ လီချဲ့ကျင်း ၊ နက်နဲသောအလင်းကို ရိုသေစွာ တောင်းခံပါ၏။ တာအိုလမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းဖို့ ကျွန်တော်ကိုယ်ကျွန်တော် အပ်နှံပါ၏။ ကတိသစ္စာအတိုင်း တည်တံ့နေပါမည်။ ဤအဆောင်ကို မီးရှို့၍ မဟာယင်အရှင်အား ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ဖော်ပြပါ၏" ဟု ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။

ထိုသို့ ရွတ်ဆိုပြီးသည်နှင့် သူသည် စိတ်ကို ရှင်းလင်းတည်ငြိမ်အောင် ထားကာ ကျင့်စဉ်ကို စတင်အသက်သွင်း၍ လေကို အကြိမ်ကြိမ် ရှူသွင်းမျိုချလိုက်လေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လုကျန်းရှန်း လည်း အာရုံစူးစိုက်လိုက်ရာ ကြေးမုံသည် တဖျပ်ဖျပ် လင်းလက်လာပြီး ၎င်း၏မျက်နှာပြင်မှာ ရေပြင်ကဲ့သို့ တောက်ပလာခဲ့သည်။

"တုံ့ပြန်မှု ရှိလာပြီ!" ဟု လီမူထျန် နှင့် အခြားသူများမှာ စားပွဲဆီသို့ အကြည့်မလွှဲဘဲ အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်လိုက်ကြသည်။

မီးခိုးရောင်သန်းနေသော ကြေးမုံပြာကြီးသည် တုန်ခါသွားပြီးနောက် အဖြူရောင် အလင်းဆေးလုံးတစ်လုံး ပေါ်ထွက်လာကာ၊ စောင့်ကြည့်နေသူများပင် မျက်လုံးဖွင့်ထားရန် ခက်ခဲလောက်သည်အထိ ပြင်းထန်စွာ တောက်ပနေတော့သည်။

လီချဲ့ကျင်း ၏ စိတ်အာရုံများ ဗလာနယ်ဖြစ်သွားချိန်တွင် ဩဇာတိက္ကမနှင့် ပြည့်စုံလှသော အသံနက်ကြီးတစ်ခုက ပဲ့တင်ထပ်၍ ထွက်ပေါ်လာသည်။ "ဤနေရာတွင် လောကီစွဲလမ်းမှုများကို စွန့်ပယ်ကာ၊ အပြစ်ကူးလွန်ခြင်းများကို ရပ်တန့်၍၊ ဆိုးယုတ်သော အမြစ်များကို ဖြတ်တောက်ထားသော လီမိသားစုဝင် ရှိနေ၏။ သူ့အား နက်နဲသောအလင်းကို ချီးမြှင့်၍ သာမန်လူသားဘဝမှ မြင့်မြတ်သူအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ တာအိုလမ်းစဉ်ကို စတင် လျှောက်လှမ်းစေမည်။ သူသည် စည်းကမ်းဖြင့် စတင်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် အမှန်တရားသို့ ရောက်ရှိလိမ့်မည်။ 'မဟာယင် အသက်ရှူခြင်း သွေးကြော အာဟာရ ကျင့်စဉ်' နှင့် 'ရွှေရောင်အလင်း ပညာရပ်' တို့ကို သူ့အား ချီးမြှင့်လိုက်သည်။"

လီချဲ့ကျင်း သည် အလျင်အမြန် ထလိုက်ပြီး တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်ချလိုက်သည်။ အဖြူရောင် အလင်းဆေးလုံးသည် သူ၏ နီဝမ်နန်းတော် အတွင်းသို့ ထိုးဆင်းသွားလေရာ ရှုပ်ထွေးနက်နဲလှသော သတင်းအချက်အလက်များ လွှမ်းမိုးဝင်ရောက်လာမှုကြောင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်ရီသွားတော့သည်။

ကျင့်စဉ်၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် အဖြူရောင် ဆေးလုံးသည် နီဝမ်နန်းတော်အတွင်း၌ ညင်သာစွာ လည်ပတ်နေပြီး၊ သွေးကြောလမ်းကြောင်းများတစ်လျှောက် စီးဆင်းသွားကာ နောက်ဆုံးတွင် အောက်ပိုင်း ဒန်တျန်ရှိ ချီဟိုင် သွေးကြောဆုံမှတ်တွင် နေရာယူ အတည်တကျ ဖြစ်သွားလေသည်။

နက်နဲသော ပုလဲတံဆိပ်တော် အစေ့အဆံသည် လီချဲ့ကျင်း ၏ ဦးခေါင်းထိပ်မှတစ်ဆင့် နစ်မြုပ်ဝင်ရောက်သွားသည်ကို လီမူထျန် နှင့် အခြားသူများက စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားပြီး စိတ်ကို အပြည့်အဝ စူးစိုက်လျက် ဒူးထောက်နေသော လီချဲ့ကျင်း ကို အရုဏ်တက်သည်အထိ အသက်အောင့်ကာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။

ညဉ့်ယံ ကုန်ဆုံး၍ ရွှေရောင် နေမင်းကြီး ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင်၊ လီချဲ့ကျင်း သည် နောက်ဆုံး၌ လှုပ်ရှားလာပြီး တဖြည်းဖြည်း နိုးထလာခဲ့သည်။ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ သူ့ပတ်လည်တွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှု၊ စောင့်စားမှုအပြည့်နှင့် မျက်နှာထားများဖြင့် ဝန်းရံနေကြသော အစ်ကိုဖြစ်သူများကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"အဖေ၊ အစ်ကိုတို့! ကျွန်တော် ပုလဲတံဆိပ်တော် အစေ့အဆံကို ရရှိခဲ့ပြီး အင်မော်တယ်ကျင့်ကြံခြင်း နယ်ပယ်ကို ခြေလှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ!" ဟု လီချဲ့ကျင်း က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အဖေဖြစ်သူကို ခုန်၍ ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။

လီမူထျန် သည်လည်း ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ပြန်လည်ပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး သူ၏သားငယ်ကို ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် လှည့်ပတ်မြှောက်ချီလိုက်သည်။ လီတုန်းယား နှင့် ကျန်ညီအစ်ကိုများမှာလည်း စိတ်သက်သာရာရကာ သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်ပြီး၊ သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် လင်းလက်တောက်ပနေတော့သည်။

"ကျွန်တော့်ဆီမှာ 'မဟာယင် အသက်ရှူခြင်း သွေးကြော အာဟာရ ကျင့်စဉ်' လို့ ခေါ်တဲ့ ပညာရပ်တစ်ခုလည်း ရလာခဲ့တယ်" ဟု လီချဲ့ကျင်း က ကြေညာလိုက်သည်။

သို့သော် သူသည် ထိုကျင့်စဉ်၏ အကြောင်းအရာများကို အကြမ်းဖျင်း ရွတ်ဆိုရန် ကြိုးစားလိုက်ချိန်တွင်၊ ချီဟိုင် သွေးကြောဆုံမှတ်အတွင်းရှိ အဖြူရောင် ဆေးလုံးလေးမှာ တုန်ခါသွားပြီး၊ ရုတ်တရက် သူသည် စကားတစ်ခွန်းမျှ ထွက်မလာနိုင်အောင် အသံအ တိုင်း ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

အံ့အားသင့်သွားသော လီချဲ့ကျင်း သည် ထိတ်လန့်တကြား သူ၏ပါးစပ်ကို ဖုံးအုပ်လိုက်မိသည်။

"အဖေ!" သူ နောက်တစ်ကြိမ် စကားပြန်ပြောကြည့်သောအခါ၊ သူ၏အသံ ပြန်ထွက်လာပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရ၍ စိတ်အေးသွားရသည်။ သို့တိုင်အောင် ထိုကျင့်စဉ်၏ အကြောင်းအရာကို ရွတ်ဆိုရန် ကြိုးပမ်းလိုက်သည့်အခါတိုင်း လုံးဝ အသံထွက်၍ မရကြောင်းကို သူ တွေ့ရှိရပြန်သည်။

"ဒီအင်မော်တယ် ပညာရပ်က နှုတ်နဲ့လည်း ပြောလို့မရ၊ စာနဲ့လည်း ရေးလို့မရဘူး... တကယ်ကို ထူးဆန်းတယ်" ဟု လီချဲ့ကျင်း က ပြောလိုက်ရာ၊ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိုးရိမ်မှုများ ထင်ဟပ်နေသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့" လီချန်ဟူ က နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်ပြီး လီချဲ့ကျင်း ၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ကာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

သူ၏ အဖေက ကြေးမုံကို နေရာဟောင်းသို့ ရိုသေစွာ ပြန်လည်ထားရှိသည်ကို ကြည့်ပြီးနောက် သူက "နွေဦးပေါက်ဆုံချိန် ရောက်လာရင်၊ ငါတို့တွေ အားလုံး အတူတူ ဒီနည်းလမ်းကို ထပ်ပြီး ဖိတ်ခေါ်ကြတာပေါ့" ဟု အကြံပြုလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ အစ်ကိုကြီး၊" လီချဲ့ကျင်း က တွန့်ဆုတ်စွာ ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ "ဒီတံဆိပ်တော် အစေ့အဆံက ခြောက်ခုပဲ ရှိပုံရတယ်။"

"ခြောက်ခုပဲလား?" လီတုန်းယား သည် သူ၏ လက်ထဲရှိ "လက်ခံရယူခြင်း နည်းလမ်း" အဝတ်စကို သေချာစွာ ပြန်စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ပြီး ဇဝေဇဝါဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော် နက်နဲသောအလင်း တံဆိပ်တော် အစေ့အဆံကို လက်ခံရရှိပြီးတဲ့နောက်၊ စိတ်ထဲမှာ ဗဟုသုတအသစ်တွေ အများကြီး ပြည့်နှက်သွားတယ်။ အဲ့ဒီအထဲမှာ အင်မော်တယ် ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ခြောက်ဆင့် အကြောင်းနဲ့ အူတိုင်အသက်ရှူခြင်း သွေးကြော အာဟာရ ကျင့်စဉ် အကြောင်းတွေလည်း ပါဝင်တယ်။ ဒီကြေးမုံက တံဆိပ်တော် အစေ့အဆံ ခြောက်ခုပဲ ထုတ်လုပ်ပေးနိုင်တယ်လို့ ထင်ရတယ်" ဟု လီချဲ့ကျင်း က ရှင်းပြလိုက်သည်။

လီရှန်းဖျင် သည် နားလည်သဘောပေါက်သွားသည့်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ စွမ်းအားတွေကို စုစည်း အသုံးချနိုင်တဲ့ ဒီလို အံ့ဖွယ် ရတနာလက်နက်မျိုးဆိုတာ တကယ့်ကို ရှားပါးတာပဲ" ဟု အာမေဍိတ်သံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

လီချန်ဟူ သည် သမ်းဝေချင်စိတ်ကို အောင့်အီးထားရင်း၊ ညီဖြစ်သူများကို လက်ဟန်ပြကာ "ငါတို့ အားလုံး အနားယူကြရအောင်။ တစ်ညလုံး စောင့်ကြည့်ခဲ့ရတော့ အကုန်လုံးလည်း ပင်ပန်းနေလောက်ပြီ" ဟု အကြံပြုလိုက်သည်။

"မရီး စိတ်မပူအောင်လို့မလား" ဟု လီရှန်းဖျင် က နောက်ပြောင်လိုက်သည်။

"မင်းကတော့ တကယ့် ငဆိုးလေးပဲ!" လီချန်ဟူ က နောက်တစ်ပေါက် ပြန်လည်ချေပလိုက်ပြီး၊ တိုးတိုးလေး ကပ်၍ "ဒါနဲ့ စကားမစပ်၊ ထျန်းယွမ် က မင်းနဲ့ တော်တော်လေး လိုက်ဖက်မယ်လို့ ငါထင်တယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီး၊ အောင်သွယ်တော် လုပ်မနေပါနဲ့ဗျာ!" လီရှန်းဖျင် က ငြင်းဆန်လိုက်ပြီး လှည့်ထွက်ကာ ခြံဝင်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

အိမ်ရှေ့ခြံဝင်းဆီသို့ ထွက်သွားသော လီချန်ဟူ ၏ ရယ်မောသံများက လွင့်ပျံလာသည်။

လီမူထျန် သည် မိမိ၏ မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်ရင်း သိနားလည်သော အပြုံးတစ်ပွင့်ဖြင့် "ဖူးစာလေးများ ဆုံလာနိုင်မလားပဲ" ဟု တိတ်တဆိတ် တွေးတောနေမိသည်။

————

ညဉ့်ကောင်းကင်ယံအောက်တွင် လရောင်မှာ စီးဆင်းနေသော ရေပြင်ကဲ့သို့ တဖျပ်ဖျပ် တောက်ပနေသည်။

ခြံဝင်းအတွင်း၌ လီချဲ့ကျင်း သည် တင်ပလ္လင်ခွေထိုင်ကာ မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားပြီး သူ၏ လက်များဖြင့် ချီဟိုင် သွေးကြောဆုံမှတ်မှ ချီစွမ်းအင် စီးကြောင်းတစ်ခုကို လမ်းပြပေးနေသည်။ ထိုစွမ်းအင်သည် သူ၏ သွေးကြောများတစ်လျှောက် လည်ချောင်းနှင့် လည်ပင်းဆီသို့ တက်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြား ဗဟိုတည့်တည့်မှ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင်၊ လရောင်နှင့် သူ၏ မျက်ခုံးစပ်မှ ဝိညာဉ်ချီတို့ ပေါင်းစပ်သွားချိန်တွင် လီချဲ့ကျင်း ၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားသည်။

အချိန်တိုအကြာတွင်၊ သူသည် လက်ချောင်းများဖြင့် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ပြီး နို့နှစ်ရောင်ပြောင်းသွားပြီဖြစ်သော ချီစွမ်းအင်ကို ချီဟိုင် သွေးကြောဆုံမှတ်ဆီသို့ ပြန်လည် လမ်းညွှန်ပေးလိုက်သည်။

ဤလုပ်ငန်းစဉ်ကို သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ထပ်မံပြုလုပ်ခဲ့သည်။ လီချဲ့ကျင်း မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကာ ကောင်းကင်သို့ ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် အချိန် လေးနာရီမျှ ကုန်လွန်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

"ငါ လရောင်ကို စုပ်ယူတဲ့ အမြန်နှုန်းက အရမ်းနှေးလွန်းနေတယ်။"

လရောင်ကို ၈၁ ကြိမ် စုပ်ယူမှသာ လရောင်ချီစွမ်းအင် အမျှင်တစ်မျှင်ကို ဖြစ်တည်စေနိုင်မည်ဟု လီချဲ့ကျင်း တွက်ဆကြည့်မိသည်။

အူတိုင်အသက်ရှူခြင်း အဆင့်၏ အူတိုင် ခြောက်ခုအနက် ပထမဆုံးဖြစ်သော 'နက်နဲသောရှုခင်း အူတိုင်' ကို ဖွဲ့စည်းရန်အတွက် စုစုပေါင်း လရောင်ချီ အမျှင် ၈၁ မျှင် လိုအပ်မည်ဖြစ်သည်။

နက်နဲသောရှုခင်း အူတိုင်ကို အောင်မြင်စွာ ဖန်တီးပေါင်းစပ်ပြီးမှသာလျှင်၊ အူတိုင်အသက်ရှူခြင်း အဆင့်သို့ တရားဝင် ဝင်ရောက်ပြီဟု သတ်မှတ်နိုင်ကာ မှော်ပညာရပ်များကို စတင် ထုတ်လွှတ်အသုံးပြုနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

"သုံးကြိမ်လုပ်ဖို့ လေးနာရီကြာတယ်ဆိုတော့၊ ၈၁ ကြိမ်လုပ်ဖို့ဆိုရင် နာရီတစ်ရာ့ရှစ်နာရီ ကြာမှာပဲ" လီချဲ့ကျင်း စိတ်ထဲတွင် စတင် တွက်ချက်နေမိသည်။

"တစ်နေ့ကို ဆယ့်နှစ်နာရီ ကျင့်ကြံမယ်ဆိုရင်၊ ကိုးရက် ကြာလိမ့်မယ်။ အမျှင် ၈၁ မျှင် ပြည့်ဖို့ဆိုရင်တော့ နှစ်နှစ်လောက် ကြာမှာပဲ..."

ကြေးမုံပေါ်တွင် စုဝေးရောက်ရှိနေသော လရောင်များကို သူ ငေးကြည့်နေစဉ် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူသည် ကျောက်ပြားပေါ်တွင် နေရာယူထိုင်ချလိုက်ပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်လေတော့သည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ၊ လုကျန်းရှန်း သည် ကြေးမုံအတွင်း၌ အိပ်လိုက်နိုးလိုက်ဖြင့် အချိန်ဖြုန်းနေခဲ့သည်။ သူသည် လုံလောက်သော လရောင်စွမ်းအင်များကို ကြာမြင့်စွာကပင် စုပ်ယူထားပြီးဖြစ်ရာ၊ ကြေးမုံအတွင်းရှိ အချိန်များမှာ တက္ကသိုလ်မှ ငြီးငွေ့ဖွယ် စာသင်ချိန်တစ်ခုတွင် ငိုက်မြည်းနေရသကဲ့သို့ ရှည်လျားပြီး ပျင်းရိဖွယ်ကောင်းလှသည်ဟု ခံစားနေရသည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူသာ မျက်တောင်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ခတ်လိုက်ပါက မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း၌ပင် တစ်ရက်တာ ကုန်ဆုံးသွားလေ့ရှိသည်။

လီချဲ့ကျင်း ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ သူ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြေးမုံပေါ်ရှိ အလင်းဝိုင်းနှင့် ရောယှက်ပေါင်းစပ်သွားရာ၊ လုကျန်းရှန်း ကို အိပ်မက်ထဲမှ ရုတ်တရက် နိုးထလာစေခဲ့သည်။ သူ၏ရှေ့မှ ကောင်လေးကို ကြည့်ရင်း သူ မပြုံးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

'တကယ့်ကို ထက်မြက်တဲ့ ကလေးပဲ။'

ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို အေးမြသော ခံစားချက်တစ်ခု လွှမ်းခြုံလာသည်ကို ခံစားရသည့် လီချဲ့ကျင်း သည် လရောင်စွမ်းအင်များ ဆယ်ဆထက်မက တိုးပွားလာကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည်။ ဤနှုန်းထားနှင့်ဆိုလျှင်၊ လရောင်ချီ အမျှင်တစ်မျှင်ကို ဖြစ်တည်ရန် ငါးကြိမ် ခြောက်ကြိမ်မျှ အကြိမ်ရေပြုလုပ်ရုံသာ လိုအပ်တော့မည် ဖြစ်သည်။

ထိုတွေ့ရှိမှုကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားတက်ကြွသွားကာ၊ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ နံနက်ခင်း နေရောင်ခြည်က ကောင်းကင်ယံကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး သူ၏ အစ်ကိုများ အိမ်နောက်ဖေးသို့ ရောက်လာချိန်မှသာ၊ သူသည် မလွှဲသာမရှောင်သာ သူ၏ကျင့်ကြံမှုကို ရပ်နားလိုက်ရသည်။

သူ၏ အစ်ကိုများနှင့် အဖေဖြစ်သူတို့ ဝိုင်းရံရောက်ရှိလာသောအခါ၊ လီချဲ့ကျင်း သည် ပြီးခဲ့သည့်ညက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အကြောင်းအရာများကို ပြန်လည်ပြောပြခဲ့သည်။

အားလုံးက အံ့အားသင့်မှုနှင့် ဝမ်းမြောက်မှု ရောနှောနေသော အမူအရာများဖြင့် တုံ့ပြန်ခဲ့ကြသည်။ အလွန်တရာ ကြည်နူးစိတ်လှုပ်ရှားသွားသော လီမူထျန် သည် လုကျန်းရှန်း အား ရည်မှန်း၍ နံ့သာတိုင်တစ်တိုင် ထပ်မံထွန်းညှိပူဇော်ပြီးနောက်၊ သားဖြစ်သူများကို လျှို့ဝှက်အခန်းထဲမှ ခေါ်ဆောင်ကာ အပြင်သို့ ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။