အခန်း ၁၁၉ — ခေါင်းမာတဲ့ ဒီကောင်လေးကို ပိုပြီး သွေးပေးဖို့ လိုအပ်နေသေးတယ်

“ဂူယွဲ့ ဖန်းယွမ် ဟုတ်လား?”

ထိုနာမည်ကို ကြားလိုက်သောအခါ အကြီးအကဲများသည် မျက်နှာချင်းဆိုင် ကြည့်မိကြသည်။

သူတို့အားလုံး ဤနာမည်ကို ကောင်းစွာသိကြ၏။ အမှန်အားဖြင့် အစကတည်းက ဂူယွဲ့ ဖန်းယွမ် ၏ နာမည်သည် သူတို့နားထဲသို့ ရံဖန်ရံခါ ရောက်လာတတ်သည်။

အထူးသဖြင့် နိုးထခြင်းအခမ်းအနားပြီးနောက် ဂူမာစတာလမ်းကို စတင်လျှောက်လှမ်းလာချိန်မှစ၍ ဤလူငယ်သည် တည်ငြိမ်စွာ မနေတော့ဘဲ ပြဿနာအမျိုးမျိုးကို မကြာခဏ ဖန်တီးကာ လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်လာခဲ့သည်။

“အာ၊ မှတ်မိပြီ။ ဒီကောင်လေးက မိသားစုပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို ရောင်းပြီး အနီသံမဏိအမွေအနှစ်ဂူ (Red Steel Relic Gu) ဝယ်သွားတဲ့သူ မဟုတ်လား?”

အကြီးအကဲတစ်ဦးက ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။

ဂူယွဲ့ ချီလျန် နှင့် ဂူယွဲ့ မိုချန် တို့၏ မျက်နှာများ ချက်ချင်း မကောင်းတော့ပေ။

ချီရှန်း သို့မဟုတ် မိုယန် တို့ထဲမှ တစ်ဦးက အနီသံမဏိအမွေအနှစ်ဂူကို အသုံးပြုခဲ့ပါက အဆင့် ၂ အထွတ်အထိပ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ပြီး ဂူယွဲ့ ချင်းရှု နှင့် တန်းတူဖြစ်လာမည်။

ဤသည်မှာ အထက်အဆင့်နိုင်ငံရေးအပေါ် တိုက်ရိုက်သက်ရောက်မည့် ကိစ္စဖြစ်သည်။ အမွေအနှစ်ဂူကို မိုအဖွဲ့ ရရှိသည်ဖြစ်စေ၊ ချီအဖွဲ့ ရရှိသည်ဖြစ်စေ သက်ဆိုင်ရာအဖွဲ့အတွက် နိုင်ငံရေးအောင်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်မည်။

သို့သော် ထိုအရာအားလုံးကို ဤစည်းစိမ်ဖြုန်းတီးသော လူငယ်က ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

“အဓိကအကြောင်းအရာကို ပြန်ပြောရရင် ဒီကောင်လေးက တကယ်အားကောင်းတယ်။ ယခင်တိုက်ပွဲစင်မြင့်မှာ လက်ဗလာနဲ့ ကျောက်စိမ်းအရေပြားဂူ (Jade Skin Gu) ရဲ့ ကာကွယ်မှုကို ချေဖျက်ပြီး ဖန်းကျန်း ကို လက်သီးနဲ့ အနိုင်ယူခဲ့တယ်။ အဲဒီနှစ်ရဲ့ ထိပ်ဆုံးလည်း ရခဲ့တယ်။”

အကြီးအကဲတစ်ဦးက ပြန်လည်သတိရကာ ပြောလိုက်သည်။

ယခုတော့ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ဂူယွဲ့ ဘို အရှက်ရရမည့်အလှည့် ဖြစ်လာသည်။

သူသည် ဂူယွဲ့ ဖန်းကျန်း ကို အထူးပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဖန်းကျန်း ၏ ရှုံးနိမ့်မှုသည် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအားဖြင့် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်အဖွဲ့၏ ရှုံးနိမ့်မှုလည်း ဖြစ်သည်။

စနစ်အတွင်း ဝင်ရောက်နေသရွေ့ မည်သူမဆို အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့နှင့် ချိတ်ဆက်ခံရမည်။ ဘက်မလိုက်အဖွဲ့ ရှိနိုင်သော်လည်း အဖွဲ့မရှိသူဆိုသည်မှာ လုံးဝမရှိပေ။

“ဒါပေမဲ့ အင်အားပိုင်းမှာ သူက မင်းနဲ့ ယှဉ်နိုင်လောက်အောင်တော့ မဖြစ်သင့်ဘူး မဟုတ်လား?”

ချီလျန် က သံသယဖြင့် ချီရှန်း ကို မေးလိုက်သည်။

ချီရှန်း က ရိုသေစွာ ဖြေလိုက်သည်။

“အကြီးအကဲတို့ မသိသေးတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဖန်းယွမ် က အနီသံမဏိအမွေအနှစ်ဂူတင် မဟုတ်ဘဲ အနက်ရောင် တောဝက်ဂူ (Black Boar Gu) ကိုလည်း ဝယ်ထားပါတယ်။ ဒီလအနည်းငယ်အတွင်း ဝက်သားအများကြီး ဝယ်ပြီး အနက်ရောင်တောဝက်ဂူကို ပြုစုပျိုးထောင်ကာ အင်အားမြှင့်နေခဲ့တယ်။”

“တစ်ခါတုန်းကလည်း တောင်ပေါ်မှာ ကျောက်တုံးကြီးတစ်တုံးကို ရွှေ့ပြီး မိမိအင်အားကို စမ်းသပ်နေတာ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် မြင်ဖူးတယ်။ သူ့မှာ အင်အားဘယ်လောက်ရှိတယ်ဆိုတာ အတိအကျ မပြောနိုင်ပေမယ့် ကျွန်တော် မြင်ခဲ့ရသလောက်ဆိုရင် ကျွန်တော့်ထက် လုံးဝမနိမ့်ဘူး။”

“ဒီလိုကိုး။ ဖန်းယွမ် က ဒီအဆင့်အထိ တိုးတက်လာပြီလား…”

ဂူယွဲ့ ဘို က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ဒါဆို ဖန်းယွမ် ရဲ့ အဖွဲ့ကို စမ်းခိုင်းလိုက်ကြစို့။”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ပြည်တွင်းရေးခန်းမအကြီးအကဲသည် အရှက်ရသကဲ့သို့ ထိုင်ခုံမှ ထရပ်လာသည်။

“မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်သခင်၊ ဒီ ဖန်းယွမ် က တစ်ဦးတည်း လှုပ်ရှားနေပြီး ဘယ်အဖွဲ့ထဲမှ မဝင်ထားပါဘူး။”

“အဲဒါ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ?”

ဂူယွဲ့ ဘို ၏ မျက်ခုံးများ ကျုံ့သွားသည်။

“ပထမဆုံး သားရဲလှိုင်းငယ်ပြီးတဲ့နောက် သူ့အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့လုံး ပျက်စီးသွားပြီး တစ်ယောက်တည်းသာ အသက်ရှင်ကျန်ခဲ့တာပါ။”

ပြည်တွင်းရေးခန်းမအကြီးအကဲက ဖြေလိုက်သည်။

“အဲဒီလိုဆိုရင်တောင် အဖွဲ့တွေ ပြန်ဖွဲ့တဲ့အချိန်မှာ သူ့ကို ဘာကြောင့် ထည့်မစဉ်းစားခဲ့တာလဲ?”

အကြီးအကဲတစ်ဦးက စိတ်ဝင်စားစွာ မေးလာသည်။

“ဟင်း…”

ပြည်တွင်းရေးခန်းမအကြီးအကဲက လေးလံစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“ကျွန်တော်လည်း သူ့ကို အကြိမ်ကြိမ် တိုက်တွန်းခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်အဖွဲ့ထဲကိုမှ ဝင်ဖို့ စိတ်မရှိဘူး။ အမှန်အတိုင်းပြောရရင် ဒီကောင်လေးကို ကျွန်တော် သဘောမကျဘူး။ အရမ်းလွတ်လပ်ချင်ပြီး ကိုယ်ထင်ရာလုပ်တတ်တယ်။ မိသားစုအမွေအနှစ်ရပြီးနောက် တိုက်ခိုက်လိုစိတ် ပျောက်သွားတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။”

“ကိုယ်ထင်ရာလုပ်တယ်ဆိုတာ ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မလဲ? ဘယ်အဖွဲ့ထဲမှ မဝင်ထားရင် လစဉ် မျိုးနွယ်စုတာဝန်တွေကို ဘယ်လိုပြီးမြောက်မှာလဲ?”

အကြီးအကဲတစ်ဦးက သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ပြည်တွင်းရေးခန်းမအကြီးအကဲ၏ မျက်နှာ မှောင်မိုက်သွားသည်။

“လတိုင်း မဖြစ်မနေရတဲ့ တာဝန်ကိုတော့ လက်ခံတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရလဒ်အားလုံးနီးပါး ကျရှုံးမှုတွေချည်းပဲ။ ဒီလောက်ဆိုးတဲ့ မှတ်တမ်းမျိုး ကျွန်တော် မမြင်ဖူးသေးဘူး။ တာဝန်အများစုမှာ ကျရှုံးတယ်လို့ပဲ မှတ်တမ်းတင်ထားရတယ်။”

“သူနဲ့ အကြိမ်ကြိမ် ပြောခဲ့ပေမယ့် နောင်တမရှိဘဲ ကိုယ်ထင်ရာဆက်လုပ်နေတယ်။ မျိုးနွယ်စုစည်းမျဉ်းကိုတော့ မချိုးဖောက်သေးလို့ ဒီခေါင်းမာပြီး ပါးနပ်တဲ့ကောင်လေးကို ပေါ့ပါးတဲ့အပြစ်ပေးမှုတွေပဲ လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်!”

အကြီးအကဲများသည် မျက်နှာချင်းဆိုင် ကြည့်မိကြသည်။

ရှေ့တိုးလိုစိတ် လုံးဝမရှိသည့် ဤမျိုးဆက်သစ်လူငယ်မျိုးကို သူတို့ တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးကြပေ။

တာဝန်များ ဆက်တိုက်ကျရှုံးခြင်းက မျိုးနွယ်စုအတွင်း အနာဂတ်တိုးတက်နိုင်မည့် လမ်းကို ကျဉ်းမြောင်းစေသည်။

“ဒီကောင်လေး ဦးနှောက်ရှုပ်သွားပြီ…”

“ဟွန့်၊ အရမ်းစည်းမဲ့ကမ်းမဲ့ဖြစ်လွန်းတယ်!”

“ကိုယ့်အနာဂတ်ကို ကိုယ်တိုင်ဖျက်ဆီးနေတာပဲ!”

“ငါ့မှာ ဒီလိုပျင်းရိတဲ့သားတစ်ယောက် ရှိရင် တစ်ချက်တည်း ရိုက်သတ်ပစ်မယ်!”

“တော်ပြီ။”

ဂူယွဲ့ ဘို သည် လက်ကိုမြှောက်ကာ အကြီးအကဲများ၏ တီးတိုးဆွေးနွေးမှုကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။

သူ ပျော်နေသလား၊ ဒေါသထွက်နေသလား မည်သူမျှ ခန့်မှန်း၍ မရပေ။

ဂူယွဲ့ ဘို ၏အကြည့်သည် အကြီးအကဲများကြား ဖြတ်သန်းသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ပြည်တွင်းရေးခန်းမအကြီးအကဲပေါ် ရပ်တန့်သွားသည်။

“မဖြစ်မနေ လိုက်နာရမယ့် အမိန့်တစ်စောင် ပို့လိုက်။ ဂူယွဲ့ ဖန်းယွမ် ကို မြစ်မျိုဖားဂူပေါ်မှာ သူ့အင်အား စမ်းခိုင်းမယ်။ ဒီကောင်လေးက ခေါင်းမာတယ်၊ ပုန်ကန်တတ်တယ်၊ စည်းမဲ့ကမ်းမဲ့ဖြစ်တယ်။ ထပ်ပြီး ချောမွေ့အောင် ပွတ်တိုက်ပေးဖို့လိုတယ်။”

“သူ ကျရှုံးခဲ့ရင် ဒီအကြောင်းပြချက်ကို သုံးပြီး သင့်တော်တဲ့ အပြစ်ပေးမှုတချို့ ချနိုင်မယ်။”

“မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်သခင် အမိန့်အတိုင်း လုပ်ပါမယ်။”

ပြည်တွင်းရေးခန်းမအကြီးအကဲက ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်သည်။

သေရည်ဆိုင်အတွင်း ဆူညံသံများ ပျံ့နှံ့နေသည်။

“သိကြလား? မျိုးနွယ်စုက ချီရှန်းအဖွဲ့ ကို တောင်ခြေကို ပို့လိုက်ပေမယ့် ရှုံးပြီး ပြန်လာခဲ့တယ်တဲ့။”

“တောင်ခြေမှာ နေတဲ့ရွာသားတွေလည်း ရွာတံခါးရှေ့မှာ ဒူးထောက်ပြီး အဝင်ပေါက်ကို ပိတ်ထားကြတယ်။”

“ဟွန့်၊ ဒီအဆင့်နိမ့်သာမန်လူတွေက ဘာမှမသိကြဘူး။ မြစ်မျိုဖားဂူက အဆင့် ၅ ဂူပိုးနော်။ ရွာထဲဝင်လိုက်ရင် တကယ်လုံခြုံမယ်လို့ ထင်နေကြတာလား?”

စကားများကို ထိုသို့ပြောနေကြသော်လည်း သေရည်ဆိုင်အတွင်း အငွေ့အသက်မှာ ထိတ်လန့်မှုဖြင့် ထူထပ်နေသည်။ ဂူမာစတာများအားလုံး မိမိတို့၏ကြောက်ရွံ့မှုကို အတင်းအကျပ် ထိန်းထားကြခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ဖန်းယွမ် သည် ခဏမျှ နားထောင်ပြီးနောက် အာရုံမစိုက်တော့ပေ။ ဤသတင်းသည် အသစ်အဆန်း မဟုတ်တော့။

သူ ထိုင်ခုံမှ ထကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေချိန်တွင် လူတစ်ဦး သေရည်ဆိုင်အတွင်း ဝင်လာသည်။

ထိုသူသည် အရပ်ရှည်ပြီး ကိုယ်ခန္ဓာထူထဲကြံ့ခိုင်သည်။ ကိုယ်အပေါ်ပိုင်းတွင် အဝတ်မဝတ်ထားဘဲ ကြွက်သားများမှာ အနီတောက်တောက်ရောင်ရှိကာ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့မည့်အတိုင်း ထင်ရသည်။

ဂူယွဲ့ ချီရှန်း ပင် ဖြစ်သည်။

သေရည်ဆိုင်အတွင်းရှိ စကားသံများ ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော အကြည့်များသည် ချီရှန်း ပေါ်သို့ ကျရောက်လာကြသည်။

ချီရှန်း သည် ထိုအကြည့်များကို လုံးဝဂရုမစိုက်ဘဲ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ပြီး ဖန်းယွမ် ကို ရှာတွေ့လိုက်သည်။

“မင်း ဒီမှာရှိနေတာပဲ။”

လူအများ၏ အကြည့်အောက်တွင် သူသည် ဖန်းယွမ် ရှေ့သို့ လျှောက်လာသည်။

“သွားကြစို့။ မျိုးနွယ်စုက မဖြစ်မနေ လိုက်နာရမယ့် အမိန့် ထုတ်ထားပြီးပြီ။ တောင်ခြေကို သွားရမယ်။ လမ်းမှာ အသေးစိတ် ပြောပြမယ်။”

ဖန်းယွမ် ၏ အကြည့် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။

မဖြစ်မနေအမိန့်ကို ငြင်းဆို၍မရပေ။ ထို့အပြင် မြစ်မျိုဖားဂူကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အန္တရာယ်လည်း သိပ်မကြီးသဖြင့် သူ သဘောတူလိုက်သည်။

ဖန်းယွမ် နှင့် ချီရှန်း တို့ သေရည်ဆိုင်မှ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်မှသာ ဆူညံသံများ ပြန်လည်ပေါ်လာသည်။

“ဆိုင်တာဝန်ခံ၊ ကောင်းကင်မှာ မျက်လုံးရှိတယ်နော်။ ကြည့်ပါဦး၊ ကံကြွေးဆပ်ချိန် ဒီလောက်မြန်မြန် ရောက်လာပြီ!”

“အဲဒါ အဆင့် ၅ ဂူပိုးနော်။ တခြားဂူမာစတာသခင်တွေတောင် ဘာမှမလုပ်နိုင်ကြဘူး။ သူက ဒီလောက်ငယ်သေးတာ၊ အသက်ကို အလကားပစ်လိုက်တာ မဟုတ်ဘူးလား?”

“သခင်လေး ဖန်းယွမ် က တခြားဂူမာစတာတွေနဲ့ မတူဘဲ ငါတို့သာမန်လူတွေရဲ့ နာကျင်မှုကို နားလည်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။ ဟွန့်၊ နောက်ဆုံးတော့ အားလုံးအတူတူပဲ။ သူ သေရင်တောင် ငါတို့ နောင်တမရဘူး!”

“ဆိုင်တာဝန်ခံ၊ မင်းခေါင်းက ဒဏ်ရာ အလကားမဟုတ်ဘူး။ အဲဒီဒဏ်ရာတစ်ချက်နဲ့ ဂူမာစတာတစ်ယောက်ရဲ့ အသက်ကို လဲနိုင်ရင် အမြတ်ကြီးပဲ!”

ဆိုင်တာဝန်ခံအဖိုးကြီး၏ ခေါင်းကို အဖြူရောင်ပတ်တီးများ အထပ်ထပ် ပတ်ထားသည်။ ယခု သူသည် ညည်းညူရင်း ထောင့်တစ်နေရာတွင် အားနည်းစွာ မှီနေသည်။

အလုပ်သမားအချို့က ဘေးတွင် ဝိုင်းရံကာ နှစ်သိမ့်နေကြ၏။

အဖိုးကြီး၏ မျက်လုံးများတွင် အမုန်းတရား တောက်ပနေခဲ့သော်လည်း ထိုစကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ စိတ်အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားသည်။

သို့သော် ခဏနားထောင်ပြီးနောက် မဟန်မပန် အပြစ်တင်သကဲ့သို့ အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“တိတ်တိတ်နေကြ! ဒီလိုစကားမျိုး ငါတို့ ပြောလို့ရတာလား? တခြားဂူမာစတာတွေ ကြားသွားရင် အသက်ပျောက်မှာ မကြောက်ကြဘူးလား?”

အလုပ်သမားများက ရယ်လိုက်ကြသည်။

“ဆိုင်တာဝန်ခံကလည်း အရမ်းစိုးရိမ်နေတာပဲ။ ဒီသေရည်ဆိုင်ထဲ ဒီလောက်ဆူညံနေတာ၊ ငါတို့ တီးတိုးပြောတာ ဘယ်သူကြားနိုင်မှာလဲ?”

စကားဆုံးသည်နှင့် သူတို့နှင့် အနီးဆုံးစားပွဲတွင် ထိုင်နေသော ဂူမာစတာတစ်ဦးက ပြောလာသည်။

“ငါ ကြားတယ်။”

ဆိုင်တာဝန်ခံနှင့် အလုပ်သမားများ၏ မျက်နှာများ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်လာကြသည်။

“သခင်…”

အဖိုးကြီးသည် ခေါင်းမူးနေခြင်းကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဂူမာစတာထံ အလျင်အမြန် သွားကာ တောင်းပန်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုဂူမာစတာက လက်ကိုမြှောက်ကာ တားလိုက်သည်။

“မင်းတို့ပြောတာ ကောင်းတယ်။ ငါ သဘောကျတယ်။ ဖန်းယွမ် ဆိုတဲ့ အဲဒီခွေးကောင်က သေရင်တောင် နှမြောစရာမရှိဘူး! ဆက်ပြောကြ။ မင်းတို့စကား ငါ့စိတ်ကြိုက်ဖြစ်ရင် ဆုကြီးပေးမယ်!”

ထိုဂူမာစတာသည် မူလကျောက်တစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ စားပွဲပေါ်သို့ အားပြင်းစွာ ချလိုက်သည်။

ဖန်းယွမ်သာ ဤနေရာတွင်ရှိပါက ထိုသူကို ချက်ချင်း မှတ်မိမည်။

သူသည် ယခင်သားရဲလှိုင်းငယ်အတွင်း တွေ့ခဲ့သော ကုသရေးဂူမာစတာပင် ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်က ဖန်းယွမ် သည် သူ စိတ်ဝင်စားနေသော မိန်းကလေးကို မိမိရှေ့တွင် အကာအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ဤဂူမာစတာသည် ဖန်းယွမ် အပေါ် ဖြေရှင်း၍မရနိုင်သော အမုန်းတရား ရှိနေသည်။

အလုပ်သမားများသည် မျက်နှာချင်းဆိုင် ကြည့်မိကြသည်။ သူတို့ထဲမှ သတ္တိပိုရှိသူတစ်ဦးသည် စားပွဲပေါ်ရှိ မူလကျောက်ကို မျက်လုံးပြူးကျယ်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

ဂူမာစတာ၏ အဖော်သုံးဦးက မျက်ခုံးကျုံ့ကြသော်လည်း သူ့ကို မတားခဲ့ကြပေ။ နောက်ဆုံးတွင် အလုပ်သမားများက ဖန်းယွမ် ကို ပြိုင်ပွဲဝင်နေသကဲ့သို့ အပြန်အလှန် ဆဲဆိုနေကြသည်ကိုသာ နားထောင်နေရသည်။

ဆောင်းဦးအစ၏ ရာသီဥတုသည် သာယာလှပသည်။

တောအတွင်းရှိ သစ်ရွက်အချို့မှာ အစိမ်းရင့်ရောင်ဖြစ်ပြီး အချို့မှာ အစိမ်းဖျော့ရောင် ဖြစ်နေသည်။ အစိမ်းရောင်အရွက်များသည် အဝါရောင်သို့ စတင်ပြောင်းလဲလာပြီး အဝါရောင်အရွက်များပေါ်တွင် အနီရောင်တစ်စ ဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာသည်။

လယ်ကွင်းများတွင် အဝါလိမ္မော်ရောင် စပါးပင်များသည် ဆောင်းဦးလေပြည်နှင့်အတူ လှိုင်းထနေကြသည်။ စိမ်းလန်းစိုပြည်သော ဟင်းသီးဟင်းရွက်ခင်းများတွင်လည်း အရွက်များ ထူထဲနူးညံ့ပြီး ကြည့်ကောင်းလှသည်။

ဖန်းယွမ် သည် တောင်လယ်ပိုင်းမှစ၍ ချီရှန်းအဖွဲ့ နှင့်အတူ လျင်မြန်စွာ ဆင်းလာပြီး တောင်ခြေတွင် အဆင့် ၅ မြစ်မျိုဖားဂူ (River Swallowing Toad) ကို မြင်လိုက်သည်။

၎င်းသည် အလွန်ကြီးမားပြီး တောင်ကုန်းငယ်တစ်လုံးနှင့် ဆင်တူသည်။ မြစ်ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ဝမ်းဗိုက်ကို အပေါ်သို့လှန်ကာ လဲလျောင်းနေပြီး ရေလမ်းကို လုံးဝပိတ်ဆို့ထားသည်။

မြစ်အထက်ပိုင်းတွင် ရေများ စုဝေးလွန်းသဖြင့် ကမ်းဘေးသို့ လျှံကျတော့မတတ် ဖြစ်နေသည်။ မြစ်အောက်ပိုင်းတွင်တော့ ရေစီး မရှိသလောက်ဖြစ်ပြီး စိုစွတ်သော မြစ်ကြမ်းပြင်တိမ်တိမ်လေးသာ ကျန်ရှိနေသည်။

မြစ်မျိုဖားဂူ၏ ဝမ်းဗိုက်မှာ နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနူးညံ့ပြီး တောက်ပသောအလင်းအလွှာတစ်ခု ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ ကျောဘက်မှာ ကြည်လင်သောကောင်းကင်ပြာရောင်ဖြစ်ပြီး ချောမွေ့တောက်ပနေကာ သာမန်ဖားများပေါ်ရှိ အဖုအပိန့်များ လုံးဝမရှိပေ။

ယခုအချိန်တွင် ၎င်းသည် နက်ရှိုင်းစွာ အိပ်ပျော်နေသည်။

ဟောက်သံတစ်စုံတစ်ရာ မရှိဘဲ အလွန်တိတ်ဆိတ်စွာ အိပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

မြစ်မျိုဖားဂူ၏ အရှိန်အဝါကို ခံစားမိသောအခါ ဖန်းယွမ် ၏ မူလအနှစ်သာရပင်လယ်အတွင်းရှိ အရက်ပိုးဂူ (Liquor Worm) နှစ်ကောင်သည် ကိုယ်ကို ဝိုင်းကာ ခွေသွားကြသည်။

တက်ကြွနေသော အနက်ရောင် တောဝက်ဂူ (Black Boar Gu) သည်လည်း ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားကာ အောက်သို့ ဆင်းလာသည်။

ညာလက်ဖဝါးအတွင်း နေထိုင်နေသော လမင်းတောက်ပဂူ (Moonglow Gu) ကလည်း မိမိ၏အလင်းကို ဖုံးကွယ်လိုက်သည်။

နွေဦးဆောင်းဦးပုစဉ်းကောင် (Spring Autumn Cicada) တစ်ကောင်တည်းသာ အေးချမ်းစွာ အိပ်ပျော်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဖန်းယွမ် သည် လမင်းတောက်ပဂူကို မူလအနှစ်သာရပင်လယ်အတွင်း ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ သူက ဤဂူပိုးများကို ကိုယ်တိုင်အသက်မသွင်းသရွေ့ သူတို့၏အရှိန်အဝါ အပြင်သို့ မပေါက်ကြားပေ။

မူလအနှစ်သာရပင်လယ်အတွင်း သိမ်းထားခြင်းသည် အလွန်လုံခြုံစိတ်ချရသည်။

“ဖန်းယွမ်၊ နောက်တစ်ယောက်က မင်းအလှည့်ပဲ။”

ဘေးမှ ချီရှန်း က ပြောလိုက်သည်။

လမ်းတွင် လိုအပ်သည့်အသေးစိတ်အများစုကို သူ ရှင်းပြထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

ဖန်းယွမ် သည် ဤနည်းလမ်းကိုလည်း သဘောတူသည်။

အမှန်အားဖြင့် အလွယ်ကူဆုံးနည်းမှာ နွေဦးဆောင်းဦးပုစဉ်းကောင် (Spring Autumn Cicada) ကို အသုံးပြုခြင်း ဖြစ်သည်။ အဆင့် ၆ ဂူပိုး၏ အရှိန်အဝါတစ်စ ပေါက်ကြားလာရုံဖြင့် မြစ်မျိုဖားဂူသည် ကြောက်လန့်ကာ ချက်ချင်း ထွက်ပြေးသွားမည်။

သို့သော် မြစ်မျိုဖားဂူသည် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို မနှစ်သက်သောကြောင့်သာ ထိုသို့ဖြစ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သွေးမြစ်မြွေကြီးဂူ (Blood River Python) ကဲ့သို့ ရက်စက်သောဂူပိုးသာ ဖြစ်ပါက နွေဦးဆောင်းဦးပုစဉ်းကောင်၏ အရှိန်အဝါကြောင့် ပြန်လည်ရူးသွပ်ကာ အကြမ်းဖက်တုံ့ပြန်နိုင်သည်။

ဖန်းယွမ် သည် မြစ်ကမ်းဘေးတွင် ရပ်ကာ ပထမဆုံး တွန်းကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော် မြစ်မျိုဖားဂူ၏ အရေပြားမှာ အလွန်ချောမွေ့သဖြင့် မိမိ၏အင်အားအားလုံး လွတ်ထွက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ ထို့အပြင် ၎င်းသည် အလွန်လေးလံသဖြင့် လုံးဝ မရွေ့လျားနိုင်ပေ။

“မင်း လုပ်နိုင်ရဲ့လား?”

ဘေးမှ ချီချန် က လှောင်ပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဖန်းယွမ် သည် သူ့ကို လျစ်လျူရှုကာ ချီရှန်း ကို ပြောသည်။

“အနက်ရောင် တောဝက်ဂူ (Black Boar Gu) ကြောင့် ငါ့အင်အား မြင့်လာပေမယ့် မင်းထက် အနည်းငယ်သာ ပိုနိုင်မယ်။ ဒီမြစ်မျိုဖားဂူကို တွန်းဖို့ဆိုရင် လုံးဝမျှော်လင့်ချက်မရှိတာတော့ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ရဲ့ အကူအညီ လိုတယ်။”

“ဘယ်လိုကူညီရမှာလဲ?”

ချီရှန်း က ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။

ဖန်းယွမ် သည် ဖြည်းညင်းစွာ ရှင်းပြလိုက်သည်။

နားထောင်ပြီးနောက် ချီရှန်း ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် သံသယ ပေါ်လာသည်။

“ဒီလိုလုပ်ရင် အဖွဲ့လိုက် ပူးပေါင်းတာ မဟုတ်ဘူးလား? မြစ်မျိုဖားဂူ နိုးလာရင်တောင် မင်းကို အသိအမှတ်ပြုပြီး ကိုယ်တိုင်ထွက်သွားပါ့မလား?”

ဖန်းယွမ် သည် ပြုံးလိုက်သည်။

“ဒီအတွက် စိတ်မပူနဲ့။ မင်းတို့အားလုံး အကွာအဝေးတစ်ခုမှာ နေပြီး သူ့ကို မင်းတို့ရဲ့ အရှိန်အဝါ မခံစားမိစေရင် ဖြစ်နိုင်တယ်။”

“နောက်ဆုံးတော့ သူက ဂူပိုးတစ်ကောင်ပဲ။ အရမ်းဉာဏ်ကောင်းမယ်လို့ မထင်နဲ့။”