အခန်း (၁၃၈) — တကယ်ပဲ... ဘိုင်နင်းပင်းကို လိုက်သတ်နေတဲ့သူ ရှိတာလား?

'ဟားဟား... ငါ့ကို ဒီလိုအခြေအနေအထိ တွန်းပို့နိုင်ခဲ့တဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မရှိဖူးဘူး! ဖန်းယွမ်... မင်းက တကယ် စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်။ ငါ အင်အားပြန်ပြည့်တာနဲ့ မင်းကို သေချာပေါက် သတ်မယ်!!'

ဘိုင်နင်းပင်းသည် တောလမ်းတစ်လျှောက် အရှိန်ပြင်းစွာ ပြေးနေရင်း စိတ်ထဲတွင် အော်ဟစ်နေသည်။

ဖန်းယွမ်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်က သူ့ကို အသက်ရှူပင် မဝအောင် ဖိအားပေးနေ၏။

ဤခံစားချက်သည် သူ့ဘဝတွင် ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သည်။

သေခြင်း၏အငွေ့အသက်က သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကို လွှမ်းခြုံထားပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်ယင်လာစေသည်။ သို့သော် ထိုကြောက်ရွံ့မှုအောက်တွင်ပင် ဖော်ပြမရသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုတစ်မျိုး ပေါက်ဖွားလာခဲ့သည်။

နောက်မှ ဖန်းယွမ်က မရပ်မနား လိုက်နေပြီး နှစ်ဦးကြားအကွာအဝေးမှာ တဖြည်းဖြည်း ကျဉ်းမြောင်းလာသည်။

"ယူထား!"

ရုတ်တရက် ဘိုင်နင်းပင်းက လက်ကောက်ဝတ်ကို လှုပ်ခါလိုက်ပြီး အနက်ရောင်ဂူတစ်ကောင်ကို နောက်သို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဖန်းယွမ်သည် ရန်သူတစ်ယောက် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသကဲ့သို့ ခြေလှမ်းရပ်လိုက်သော်လည်း နီးကပ်လာမှ ထိုဂူမှာ ရှုံကျန်း၏ လုယူဂူဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

ဖတ်...

ဂူကောင်သည် သူ၏လက်ထဲသို့ အတိအကျ ကျရောက်လာ၏။

လုယူဂူသည် အနက်ရောင် ပိုးတောင်မာပုံစံဖြစ်ပြီး ဦးခေါင်းတွင် သတ္တုနှုတ်ခမ်းမွေးတစ်စုံရှိကာ ကျောပေါ်၌ အဖြူရောင်အစက်များ ပြန့်ကျဲနေသည်။

နွေဦးဆောင်းဦး ပုစဉ်း၏ အရှိန်အဝါကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်နှင့် ဖန်းယွမ်သည် လုယူဂူကို ချက်ချင်း သန့်စင်သိမ်းပိုက်လိုက်ပြီး မူလအနှစ်သာရအနည်းငယ် သုံးစွဲကာ မူလအပေါက်အတွင်း ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်း ပြန်လိုက်ပြေးသည်။

ဘိုင်နင်းပင်းသည် ထိုကဲ့သို့ နည်းလမ်းမျိုးကိုပင် အသုံးပြုလာရခြင်းက သူ၏ဒဏ်ရာများ မည်မျှပြင်းထန်နေကြောင်း၊ အခြေအနေ မည်မျှဆိုးရွားနေကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

သို့သော် ထိုလုပ်ရပ်ကြောင့် နှစ်ဦးကြားအကွာအဝေးမှာ ပြန်လည် ကျယ်သွားခဲ့သည်။

'ကံဆိုးတာက ငါ့မှာ အမြန်နှုန်းမြှင့်ဂူ မရှိဘူး။ ရှိသာရှိရင် ဘိုင်နင်းပင်းကို အခုချိန်မှာ ဖမ်းမိနေပြီ။'

ဖန်းယွမ် စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

'ဒီ ဖန်းယွမ်က... လုယူဂူကို တစ်ခဏလေးနဲ့ သန့်စင်လိုက်တာလား!'

ဘိုင်နင်းပင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုလှိုင်းများ ထကြွလာသည်။

ထိုလုယူဂူကို သူ ရရှိပြီးကတည်းက ရက်ပေါင်းများစွာ သန့်စင်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။

အကြောင်းမှာ ရှုံကျန်း၏ သေဆုံးမှုသည် သူနှင့် သက်ဆိုင်နေသောကြောင့် ဂူထဲတွင် ကျန်ရစ်နေသော ရှုံကျန်း၏ဆန္ဒက သူ့ကို ပိုမိုဆန့်ကျင်နေပြီး သန့်စင်ရန် ခက်ခဲစေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ဖန်းယွမ်က တစ်ခဏအတွင်း အောင်မြင်သွားသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မျက်လုံးထောင့်မှသာ မြင်လိုက်ရသော်လည်း ဘိုင်နင်းပင်း၏ ရင်ထဲတွင် လှိုင်းထန်သွားသည်။

ဂူအချို့တွင် ထိုသို့သော စွမ်းရည်မျိုး ရှိတတ်သည်။

ဒါပေမဲ့ သူ့မှာ တစ်ခါမျှ မပိုင်ဆိုင်ဖူး။

မထင်မှတ်ဘဲ ဖန်းယွမ်မှာ ရှိနေခဲ့သည်။

မသိလိုက်မသိဘာသာ ဖန်းယွမ်အပေါ် သူ၏သတိထားမှုမှာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာသည်။

ဖန်းယွမ်သည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပို၍ အန္တရာယ်များပြီး နက်နဲသောလူတစ်ယောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲလာ၏။

...

သို့သော် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ စိတ်လေးလာသူမှာ ဖန်းယွမ်ပင် ဖြစ်လာသည်။

အချိန်ကြာလေလေ ဘိုင်နင်းပင်း၏ မူလအနှစ်သာရ ပြန်လည်ရရှိလေလေ၊ ဒဏ်ရာများလည်း တဖြည်းဖြည်း သက်သာလာလေလေ ဖြစ်သည်။

သူရထားသော အသာစီးမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်လာ၏။

'ဒီတစ်ခေါက်တော့... သူ့ကို သတ်နိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။'

ဖန်းယွမ် တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားလျှင် မကြာခင် ဘိုင်နင်းပင်း၏ ဒဏ်ရာများ ပြန်ကောင်းလာမည်ဖြစ်ပြီး မူလအနှစ်သာရလည်း လုံလောက်စွာ ပြန်လည်ရရှိသွားလိမ့်မည်။

ဖန်းယွမ်က လမင်းအလင်းဂူဖြင့် ဒဏ်ရာများကို အဆက်မပြတ် ပိုဆိုးလာအောင် လုပ်နေသော်လည်း မြောက်ပိုင်းအမှောင် ရေခဲဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်၏ ပါရမီမှာ အလွန်အမင်း ထူးချွန်လွန်းသည်။

မူလအနှစ်သာရ ပြန်လည်ရရှိနှုန်းမှာ ဖန်းယွမ်က မူလကျောက်တုံး အသုံးပြုနေသည့်နှုန်းထက်ပင် ပိုမြန်နေသည်။

'တစ်နည်းပဲ ရှိတော့တယ်... ရှေ့မှာရှိတဲ့သူတွေ ဝံပုလွေအုပ်နဲ့ ရင်ဆိုင်နေရရင်ကောင်းမယ်။ ဒါမှမဟုတ် ဂူမာစတာအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ပေါ်လာပြီး ဘိုင်နင်းပင်းကို ခဏလောက် တားနိုင်ရင်ကောင်းမယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘိုင်မျိုးနွယ်ကသာ ဖြစ်နေမယ်ဆိုရင် အန္တရာယ်ကျရောက်မှာက ငါပဲ...'

အတွေးများသည် ရေဝဲတစ်ခုလို လှည့်ပတ်နေပြီး ဖန်းယွမ်၏စိတ်ထဲတွင် နောက်ဆုတ်လိုစိတ်ပင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

...

ဤလိုက်ဖမ်းမှုအတွင်း ဝံပုလွေအုပ်တစ်အုပ်ကိုမှ မတွေ့ခဲ့သလို ဂူမာစတာအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကိုလည်း မကြုံခဲ့ရပေ။

ဒါက ဘိုင်နင်းပင်းတွင် ကင်းထောက်ဂူတစ်ကောင် ရှိနေပြီး လမ်းကြောင်းရွေးချယ်ရာတွင် အန္တရာယ်များကို ရှောင်ရှားနိုင်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

ချင်းမော်တောင်သည် ကျယ်ပြန့်လွန်းလှသည်။

ဖန်းယွမ်အနေနှင့် ဘိုင်နင်းပင်းကို သတ်မှတ်ထားသော လမ်းတစ်လမ်းအတိုင်း ပြေးအောင် အတင်းအကျပ် လုပ်၍မရပေ။

...

"ဝံပုလွေလှိုင်းအတွင်းမှာ အရေးကြီးဆုံးက အဖွဲ့ကွဲမသွားဖို့ပဲ။ အထီးကျန်သွားတာနဲ့ အန္တရာယ် ကျရောက်တော့မယ်။"

ဂူယွဲ့ ချင်းရှုက လမ်းတစ်လျှောက် အပြေးသွားရင်း ဖန်းကျန်းကို သတိပေးနေသည်။

"သာမန် လျှပ်စီးဝံပုလွေအုပ်ဆိုရင် မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကို အားကိုးပြီး ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်လို့ ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ အရူးအမူး လျှပ်စီးဝံပုလွေအုပ်ဆိုရင်တော့ ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာပြီး အချက်ပြဂူကို အသုံးပြုရမယ်။ အနီးအနားက ဂူမာစတာတွေ ပြန်စုလာတဲ့အထိ စောင့်ရမယ်။ အနည်းဆုံး အဖွဲ့သုံးဖွဲ့ ပူးပေါင်းမှ အနိုင်ရနိုင်ခြေ ရှိမယ်။"

ခဏရပ်ပြီးနောက် သူက ဆက်ပြောသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဝံပုလွေလှိုင်းထဲမှာ ရန်သူဆိုတာ ဝံပုလွေတွေပဲ မဟုတ်ဘူး။ ဂူမာစတာတွေလည်း ရှိတယ်။"

စကားဆုံးသည်နှင့် လူတိုင်း နားလည်သွားသည်။

သူ ရည်ညွှန်းနေသူမှာ...

ဘိုင်နင်းပင်းပင်။

ရက်ပိုင်းအတွင်း ဘိုင်နင်းပင်းသည် အဆင့်နှစ် မူလအနှစ်သာရကိုသာ အသုံးပြု၍ နေရာအနှံ့ စိန်ခေါ်တိုက်ခိုက်နေခဲ့ပြီး ရှုံလီ၊ ချီရှန်တို့နှင့်ပင် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ခဲ့သည်။

သူကြေညာထားသည့် နောက်ထပ်ပစ်မှတ်မှာ ဂူယွဲ့ ချင်းရှု ဖြစ်သည်။

"တကယ်လို့ ဘိုင်နင်းပင်းနဲ့ တွေ့ခဲ့ရင်..."

ဂူယွဲ့ ချင်းရှုက ငြိမ်သက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အကောင်းဆုံးက... တိုက်ပွဲကို ရှောင်ရှားဖို့ပဲ။"

ထိုစကားက ဖန်းကျန်း၏ ရင်ထဲတွင် မသက်မသာ ဖြစ်စေသည်။

...

ထိုအချိန်တွင် ကင်းထောက်ဂူမာစတာက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

"ရှေ့မှာ သိပ်မဝေးတဲ့နေရာမှာ ဂူမာစတာတစ်ယောက် အရှိန်ပြင်းပြေးလာနေတယ်!"

လူတိုင်း၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဝံပုလွေအုပ်ကြောင့် လူကွဲသွားတဲ့ အဖွဲ့ငယ် ဖြစ်နိုင်တယ်။ သွားကူရအောင်။"

ဂူယွဲ့ ယောင်ဟုန်က ပြောလိုက်သည်။

"များတော့ ဘိုင်နင်းပင်းများလား။ သူက အမြဲတစ်ယောက်တည်း သွားတတ်တယ်မဟုတ်လား။"

ဖန်းကျန်းက ဝင်မေးသည်။

ဂူယွဲ့ ချင်းရှုက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဖြစ်နိုင်တယ်... မဖြစ်နိုင်တာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် မဟာမိတ်ရွာက ဂူမာစတာဆိုရင် ကူညီရမှာပဲ။"

သူတို့ အားလုံး ဦးတည်ရာကို ပြောင်းကာ အမြန်ပြေးသွားကြသည်။

သို့သော် မကြာမီ ကင်းထောက်ဂူမာစတာက ထပ်ပြောလာသည်။

"တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူး။ နောက်မှာ နောက်ထပ် တစ်ယောက် လိုက်နေတယ်!"

...

အခြားတစ်ဖက်တွင် ဘိုင်နင်းပင်း၏ အမူအရာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူ့ကင်းထောက်ဂူက ဂူမာစတာ ငါးယောက်ပါသော အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ချဉ်းကပ်လာကြောင်း သတိပေးနေသည်။

သူ ချက်ချင်း ဦးတည်ရာ ပြောင်းလိုက်သည်။

ဘယ်သူတွေလဲ မသိသောကြောင့် အန္တရာယ်မယူချင်ပေ။

သို့သော် ဂူယွဲ့ ချင်းရှုတို့အဖွဲ့သည် ထိပ်တန်းအင်အားများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး ကင်းထောက်ဂူမာစတာလည်း အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်သူ ဖြစ်သည်။

"လူရှိတယ်!"

မကြာခင် ဖန်းယွမ်လည်း ဂူယွဲ့ ချင်းရှုတို့အဖွဲ့၏ တည်ရှိမှုကို သတိထားမိသွားသည်။

နှစ်ဖက်စလုံး ဦးတည်ရာကို အကြိမ်ကြိမ် ပြောင်းနေကြသော်လည်း အကွာအဝေးမှာ ပို၍ နီးကပ်လာနေသည်။

ဖန်းယွမ်နှင့် ဘိုင်နင်းပင်းတို့၏ မျက်နှာများ တစ်ပြိုင်နက်တည်း လေးနက်သွားသည်။

အမည်မသိ အဖွဲ့သည်...

ဤတိုက်ပွဲ၏ အကြီးမားဆုံး အပြောင်းအလဲ ဖြစ်လာနိုင်သည်။

'ဘိုင်မျိုးနွယ်သာဆိုရင် ငါ ချက်ချင်း ကိုယ်ဖျောက်အကြေးခွံဂူသုံးပြီး ဆုတ်မယ်။ တခြားမျိုးနွယ်ဆိုရင်တော့...'

ဖန်းယွမ်၏ မျက်လုံးထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းရောင်တစ်ချက် လက်သွားသည်။

သူ လောင်းကစားနေသည်။

အခွင့်အရေးကို လက်လွတ်လိုက်ရလျှင်...

ဘိုင်နင်းပင်းကို သတ်နိုင်မည့် နောက်ထပ်အခွင့်အရေး ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

...

"ကွေ့ကို ကျော်လိုက်တာနဲ့ တွေ့ရတော့မယ်။"

ကင်းထောက်ဂူမာစတာက ရှေ့ရှိ တောင်လမ်းကွေ့ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

လူတိုင်း အရှိန်လျှော့ကာ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

ထိုအချိန်—

အဖြူရောင်လူရိပ်တစ်ရိပ်က တောင်လမ်းကွေ့ကို ကျော်ထွက်လာသည်။

"ဘိုင်နင်းပင်း!"

ဖန်းကျန်း အံ့အားသင့်စွာ အော်ထွက်လိုက်သည်။

ကျန်လေးယောက်၏ အမူအရာများလည်း ချက်ချင်း လေးနက်သွားသည်။

"ဘိုင်နင်းပင်း ဒီလောက်တောင် အခြေအနေဆိုးနေတာလား။ အရူးအမူး လျှပ်စီးဝံပုလွေအုပ်နဲ့ တွေ့ခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်။"

"ဟွန့်... တစ်ယောက်တည်း လျှောက်သွားပြီး ဟန်ထုတ်ချင်တဲ့ အကျိုးဆက်ပဲ။"

သူတို့ မည်သူမျှ ရှေ့တိုးမသွားကြ။

ထိုအချိန်မှာပင်—

တောင်လမ်းကွေ့၏ အခြားတစ်ဖက်မှ ဖန်းယွမ်၏ အသံ ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဘိုင်နင်းပင်း! ဘာလို့ပြေးနေတာလဲ! ဒီနေ့ မင်းကို ငါ သေချာပေါက် သတ်မယ်!"

ဤစကားသည် ဖန်းယွမ်၏ စမ်းသပ်မှုသာ ဖြစ်သည်။

ကွေ့အနောက်တွင် အမည်မသိ ဂူမာစတာ ငါးယောက် ရှိနေကြောင်း မြေကြီးဆက်သွယ်နားမြက်ဂူမှတစ်ဆင့် သူ သိထားသည်။

ဘိုင်မျိုးနွယ်သာ ဖြစ်နေပါက...

ဤစကားကို ကြားသည်နှင့် ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လာမည်။

သို့သော်...

ဂူယွဲ့ ချင်းရှုတို့ ငါးယောက်သည် စကားကြားလိုက်သည်နှင့် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြသည်။

"ဘာဖြစ်နေတာလဲ?"

"တကယ်ပဲ... ဘိုင်နင်းပင်းကို လိုက်သတ်နေတဲ့သူ ရှိတာလား?"

"ငါ အမြင်မှားနေတာ မဟုတ်ဘူးမလား?"

"ဘိုင်နင်းပင်းကို ဒီလောက်ထိ ဖိအားပေးနိုင်တဲ့သူက... ဘယ်သူလဲ?"

ဂူယွဲ့ ယောင်ဟုန်တို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံး အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ဖန်းကျန်းကလည်း ထိတ်လန့်ကာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒီအသံ... ဘာလို့ ရင်းနှီးနေသလိုပဲ..."

သူ အသံပိုင်ရှင်ကို မမှတ်မိသေးခင်မှာပင်—

ဖန်းယွမ်သည် တောင်လမ်းကွေ့ကို ကျော်ထွက်လာခဲ့သည်။

"ဘာ!"

ဂူယွဲ့ ချင်းရှု၏ တည်ငြိမ်သော အမူအရာသည် ချက်ချင်း အေးခဲသွားသည်။

ကျန်လေးယောက်လည်း မျက်လုံးပြူးကျယ်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြပြီး မျက်လုံးများပင် ကျွတ်ထွက်လုမတတ် ဖြစ်သွားသည်။

"ဒါ... ဒါ... ဒါ..."

ဂူယွဲ့ ယောင်ကျီသည် ပါးစပ်ဟကြီးဖြင့် ဘဲဥတစ်လုံးပင် မျိုနိုင်လောက်အောင် အံ့ဩနေသည်။

"အစ်ကို!"

ဖန်းကျန်းသည် လျှာပင် အလုပ်မလုပ်တော့။

"သူ... သူလား!"

တည်ငြိမ်မှုကြောင့် ကျော်ကြားသော ဂူယွဲ့ ချင်းရှုပင် စကားပျောက်သွားခဲ့သည်။