Reverend Insanity
Chapter 141 - Reverend Insanity_myanmar_translation
Chapter 141: ဂူယွဲ့ ချင်းရှု vs ဘိုင်နင်းပင်း (အပိုင်း ၂)
အဆင့် ၃ ဂူ၏ စွမ်းအားအောက်တွင် ဂူယွဲ့ ချင်းရှု၏ မျက်ဝန်းများသည် ကျောက်စိမ်းစိမ်းရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ အရှိန်အဝါလည်း လုံးဝပြောင်းလဲသွား၏။ အသက်ရှင်လှုပ်ရှားနေသည့် လူသားတစ်ယောက်၏ အငွေ့အသက် မဟုတ်တော့ဘဲ၊ အဆုံးမဲ့တောအုပ်ကြီးတစ်ခု၏ တိတ်ဆိတ်နက်ရှိုင်းသော သဘာဝစွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။
"အိုး?"
ဘိုင်နင်းပင်း သည် အနည်းငယ် အံ့ဩသွား၏။ ထို့နောက် နှုတ်ခမ်းကွေးကာ မကျေနပ်သည့်လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"အတော်ကြာမတွေ့ရတဲ့အတွင်း စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ လက်နက်အသစ် ရလာတာပဲ။"
ရေခဲချွန်ဂူ။
သူ၏ စိတ်ဆန္ဒတစ်ချက်ဖြင့် ထက်ရှသော ရေခဲချွန်ငါးချောင်းသည် လေထဲတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။
"သွား!"
ဘိုင်နင်းပင်း ၏ ရေခဲလက်တစ်ဖက် ညွှန်လိုက်သည်နှင့် ရေခဲချွန်များက အရှိန်ပြင်းစွာ ပစ်ထွက်သွားသည်။
ဖောက်! ဖောက်! ဖောက်!
ဂူယွဲ့ ချင်းရှု ၏ လက်ဖဝါးနှစ်ဖက်မှ စိမ်းလန်းသော နွယ်ပင်နှစ်ချောင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုနွယ်ပင်များသည် မြွေနှစ်ကောင်ကဲ့သို့ လေထဲတွင် ကခုန်ရင်း ရေခဲချွန်များကို လွယ်ကူစွာ လွှဲဖယ်ပစ်လိုက်သည်။
ရေခဲချွန်များသည် ဦးတည်ချက်ပြောင်းသွားပြီး ဂူယွဲ့ ချင်းရှု ၏ ပခုံးကိုသာ ပွတ်တိုက်သွားကာ မြေပြင်၊ ကျောက်တောင်နှင့် သစ်ပင်များထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ စိုက်ဝင်သွားသည်။
ဂူယွဲ့ ချင်းရှု သည် ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့ပြီး ဘိုင်နင်းပင်း ၏ ပထမဆုံးလှုပ်ရှားမှုမှာ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သွား၏။
ဘိုင်နင်းပင်း က အေးစက်စွာ ရယ်လိုက်သည်။
"မင်းရဲ့ ကြာပွတ်ထိန်းချုပ်မှု တိုးတက်လာတာတော့ မှန်တယ်။ ဒါပေမဲ့... ရေခဲချွန် ဘယ်နှချောင်းအထိ တားနိုင်မလဲဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့။"
စကားဆုံးသည်နှင့် သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အပြာရောင်အလင်း တောက်ပလာသည်။
ရေခဲချွန်ဆယ်ချောင်း ချက်ချင်း ပေါ်လာပြီး ဂူယွဲ့ ချင်းရှု ဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်။
ထို့နောက် နောက်ထပ် ဆယ်ချောင်း...
ထပ်ပြီး ဆယ်ချောင်း...
တဖြည်းဖြည်း ရေခဲချွန်မိုးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။
ရွှီး...
ရေခဲချွန်များသည် လေကို ခွဲဖြတ်သွားသည့် အသံဖြင့် လူ၏ နှလုံးသားကိုပင် တုန်လှုပ်စေသည်။
ဂူယွဲ့ ချင်းရှု သည် ရှောင်တိမ်းရင်း လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် နွယ်ပင်များကို ထိန်းချုပ်ထားသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော လေ့ကျင့်မှုများကြောင့် သူ၏ ကြာပွတ်ပညာသည် လက်ချောင်းများကဲ့သို့ အလိုရှိရာ လှုပ်ရှားစေနိုင်သည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
သို့သော် ရေခဲချွန်များ အလွန်များလွန်းသဖြင့် အားလုံးကို မတားနိုင်ပေ။
ဖောက်!
ရေခဲချွန်တစ်ချောင်းသည် သူ၏ ညာပခုံးကို ဖောက်ထွင်းသွားပြီး နောက်ကျောမှ ထိပ်ဖျား ထွက်လာသည်။
အပ်ချွန်ဂူ။
နာကျင်မှုကို အတင်းဖိနှိပ်ထားသည့် ဂူယွဲ့ ချင်းရှု က ဆံပင်ရှည်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဆံပင်ဖျားများမှ ကျောက်စိမ်းစိမ်းရောင် အပ်ချွန်ပေါင်းများစွာ မိုးရွာသကဲ့သို့ ပစ်ထွက်သွားသည်။
အပ်ချွန်များက ဘိုင်နင်းပင်း ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသော်လည်း၊ သူက ရေကာဂူ ကို အချိန်မီ အသက်သွင်းလိုက်သည်။
ယခု ရေကာဂူ သည် ယခင်ထက် ပိုမိုအားကောင်းလာပြီး ရေကာအလွှာလည်း ပိုထူလာကာ အဆင့် ၃ ဂူ ၏ ကာကွယ်မှုနှင့်ပင် မကွာတော့ပေ။
အပ်ချွန်များသည် ရေကာအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသော်လည်း ရေအလျင်က ၎င်းတို့၏ အရှိန်ကို တဖြည်းဖြည်း လျော့ကျစေပြီး နောက်ဆုံး လုံးဝ ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။
သို့သော် ထိုအရာကြောင့် ဘိုင်နင်းပင်း သည် ရေခဲချွန်တိုက်ခိုက်မှုကို ခေတ္တရပ်တန့်လိုက်ရသည်။
ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ဂူယွဲ့ ချင်းရှု သည် နာကျင်မှုကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ပခုံးထဲစိုက်ဝင်နေသည့် ရေခဲချွန်ကို အတင်း ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
သွေးတစ်စက်မျှ မကျလာပေ။
တစ်ဖက်တွင် ရေခဲချွန်၏ အအေးဓာတ်ကြောင့် ဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်ဖက်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် သစ်သားအဖြစ် တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဘိုင်နင်းပင်း သည် ရေကာဂူ ကို ပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်ပြီး ဂူယွဲ့ ချင်းရှု ၏ ဒဏ်ရာကို စူးစမ်းကြည့်လိုက်သည်။
စုတ်ပြဲနေသည့် အင်္ကျီကြားမှ ဒဏ်ရာကို မြင်ရ၏။
ထိုနေရာတွင် လူ့အသားမဟုတ်တော့ဘဲ သစ်ပင်၏ နှစ်ကွင်းများ ပေါ်နေပြီး၊ အသားအသစ်များသည် မျက်စိရှေ့တွင်ပင် ပြန်လည်ကြီးထွားလာကာ သစ်ပင်အလွှာကဲ့သို့ အလျားလိုက် အစင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
တစ်ချိန်တည်းတွင် သူ၏ နားရွက်များ ပိုရှည်လာပြီး ဆံပင်သည် ကျောက်စိမ်းစိမ်းရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဆံပင်ကြားမှ အစိမ်းရောင် သစ်ရွက်များလည်း အဆက်မပြတ် ပေါက်ထွက်လာသည်။
လက်နှစ်ဖက်သည် လူ့အသားအရောင်မှ တဖြည်းဖြည်း အညိုရောင်သစ်ခေါက်အဖြစ် ပြောင်းလဲလာပြီး အသားအရေသည်လည်း သစ်ခေါက်ကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းမာကျောလာသည်။
ဤသည်မှာ ဂူယွဲ့ ချင်းရှု အနေဖြင့် အကျိုးဆက်ကို လုံးဝ မစဉ်းစားဘဲ သစ်သားနတ်ဝိညာဉ်ဂူ ကို ပထမဆုံးအကြိမ် အသုံးပြုခြင်းဖြစ်သည်။
သစ်သားနတ်ဝိညာဉ်ဂူ သည် သူ့ကို သစ်ပင်ဝိညာဉ်တစ်ပါးအဖြစ် ပြောင်းလဲစေပြီး၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ထူထပ်လှသော သဘာဝစွမ်းအင်ကို ခံစားနိုင်စေသည်။
ထိုစွမ်းအင်ကို သာမန်ဂူမာစတာများ မခံစားနိုင်ပေ။
သစ်ပင်ဝိညာဉ်ကဲ့သို့ အထူးအသက်ရှိသတ္တဝါများသာ ခံစားနိုင်ပြီး စုပ်ယူအသုံးပြုနိုင်သည်။
ဂူယွဲ့ ချင်းရှု သည် မိခင်၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် ပြန်လည် ရောက်ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ထူထပ်လှသော သဘာဝစွမ်းအင်က သူ့ကို ဝန်းရံထားပြီး မပြောနိုင်လောက်အောင် ပြည့်စုံသော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေသည်။
သူ့ကိုယ်ပေါ်ရှိ လဆွဲဂူ သည် မပြောင်းလဲသော်လည်း စိမ်းနွယ်ဂူ၊ အပ်ချွန်ဂူ နှင့် ကိုးရွက်အသက်ဓာတ်မြက်ဂူ တို့သည် ကြီးထွားလာသည့် လက္ခဏာများ ပြသလာသည်။
သစ်ပင်ဝိညာဉ် ဖြစ်လာပြီးနောက် သစ်သားအမျိုးအစား ဂူများကို အသုံးပြုရာတွင် ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားသည် သိသိသာသာ မြင့်တက်လာသည်။
ဂူယွဲ့ ချင်းရှု က အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။
သူ့ဘဝတွင် ယခုလို အားကောင်းသည်ဟု တစ်ခါမျှ မခံစားဖူးပေ။
အဆုံးမဲ့ သဘာဝစွမ်းအင်က သူ့ကို မကုန်ခန်းနိုင်သည့် မူလအနှစ်သာရ အရင်းအမြစ်တစ်ခု ပေးထားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ သစ်သားနတ်ဝိညာဉ်ဂူ ၏ အစွမ်းဖြစ်သည်။
သို့သော်...
သူ၏ နှလုံးသားအနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခုလည်း တိတ်တဆိတ် ပေါက်ဖွားလာသည်။
ဤအားအင်ကြီးကို မက်မော၍ သစ်သားနတ်ဝိညာဉ်ဂူ ကို အထိန်းအကွပ်မရှိ အသုံးပြုနေမိပါက၊ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် အသက်မဲ့ သစ်ပင်လူသားတစ်ယောက်အဖြစ်သာ ကျန်ရစ်မည်ကို သူ သိထားသည်။
အရာအားလုံးတွင် ပေးဆပ်ရမည့် တန်ဖိုးရှိ၏။
သို့သော် ဂူယွဲ့ ချင်းရှု သည် ထိုကြောက်ရွံ့မှုကို ချက်ချင်း ဖိနှိပ်လိုက်သည်။
သူက ဘိုင်နင်းပင်း ကို စိုက်ကြည့်ရင်း စကားနှစ်လုံးသာ ပြောလိုက်သည်။
"တိုက်ကြစို့။"
ထို့နောက် ပြင်းထန်သည့် တိုက်ပွဲသည် တရားဝင် စတင်သွားတော့သည်။
စိမ်းနွယ်ပင်နှင့် ရေခဲဓား...
ရေခဲချွန်နှင့် အပ်ချွန်...
တစ်ဖက်က မြောက်ပိုင်းအမှောင်ရေခဲဝိညာဉ် ကိုယ်ခန္ဓာ၊ အံ့မခန်း မူလအနှစ်သာရ ပြန်လည်ရရှိနှုန်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။
အခြားတစ်ဖက်က သစ်သားနတ်ဝိညာဉ် ဖြစ်လာပြီး သဘာဝစွမ်းအင်တစ်ခုလုံးကို ကိုယ်ပိုင်အင်အားအဖြစ် အသုံးချနိုင်သည်။
ဤတိုက်ပွဲသည် သာမန် အဆင့် ၃ ဂူမာစတာ များ၏ အဆင့်ကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
တောင်စောင်းပေါ်မှ ဖန်းကျန်း သည် ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။
သူ့ဘဝတွင် ဤမျှ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲမျိုးကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။
သာမန်အားဖြင့် ဂူမာစတာများ၏ မူလအနှစ်သာရ သည် အကန့်အသတ်ရှိသည်။
ထို့ကြောင့် အနည်းဆုံး ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို အရေးပေါ်အတွက် ချန်ထားပြီး၊ ရေခဲပါးပေါ် လမ်းလျှောက်သလို သတိထား၍ အသုံးပြုကြရသည်။
သို့သော် ယခုတော့...
ဂူယွဲ့ ချင်းရှု ဖြစ်စေ၊ ဘိုင်နင်းပင်း ဖြစ်စေ၊ နှစ်ယောက်စလုံးသည် မကုန်ခန်းနိုင်သည့် မူလအနှစ်သာရကို ပိုင်ဆိုင်ထားသကဲ့သို့ အတားအဆီးမရှိ အသုံးပြုနေကြသည်။
တောင်လမ်းတစ်လျှောက်လုံး သူတို့၏ တိုက်ပွဲကြောင့် ပျက်စီးယိုယွင်းသွားသည်။
သစ်ပင်ကြီးများ လဲကျိုးကုန်ပြီး၊ ကျောက်တောင်များလည်း အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်ကုန်သည်။
အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်...
အပြာရောင်ငှက် ရေခဲခေါင်းတလားဂူ!
ဘိုင်နင်းပင်း သည် အခွင့်အရေးတစ်ခုကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး ပါးစပ်ဖွင့်ကာ အပြာရောင်ရေခဲငှက်တစ်ကောင်ကို လွှတ်လိုက်သည်။
ရေခဲငှက်က ချိုမြိန်စွာ မြည်တွန်လိုက်၏။
အစတွင် ခိုတစ်ကောင်ခန့်သာ ရှိသော်လည်း မြောက်ပိုင်းအမှောင်ရေခဲဝိညာဉ် ကိုယ်ခန္ဓာ ၏ အားဖြည့်မှုအောက်တွင် ပျံသန်းနေရင်း လင်းယုန်တစ်ကောင်အရွယ်အထိ ကြီးထွားလာပြီး ဂူယွဲ့ ချင်းရှု ဆီသို့ ထိုးဆင်းလာသည်။
ဂူယွဲ့ ချင်းရှု သည် အချိန်မီ မရှောင်နိုင်တော့ပေ။
ဘုန်း!
ပေါက်ကွဲသံတစ်ခုနှင့်အတူ သူသည် အခန်းတစ်ခန်းစာ အရွယ်ရှိသော ရေခဲသလင်းတုံးကြီးထဲတွင် အေးခဲသွားသည်။
"ပြီးသွားပြီ..."
ဘိုင်နင်းပင်း က စိတ်မဝင်စားသေးသလို သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
ရေခဲအတွင်း မလှုပ်မယှက် ဖြစ်နေသည့် ဂူယွဲ့ ချင်းရှု ကို ကြည့်ရင်း တိုးတိုးပြောလိုက်သည်။
"ဒီလောက် စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတဲ့ တိုက်ပွဲတစ်ခု ပေးခဲ့လို့ ကျေးဇူးတင်တယ်။ ဒါဟာ ငါ့ဘဝမှာ အပျော်ဆုံးတိုက်ပွဲပဲ။ ချင်းရှု... မင်းသေတာ အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်။ ငါ မင်းကို မှတ်ထားမယ်။"
"သခင် ချင်းရှု!"
တောင်စောင်းပေါ်မှ ဖန်းကျန်း က အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ဘာလို့ အော်နေတာလဲ၊ ပုရွက်ဆိတ်လေး။ နောက်တစ်ယောက်က မင်းပဲ။"
ဘိုင်နင်းပင်း က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့ရင်း ဖန်းကျန်း ဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။
ထိုအချိန်...
ခွမ်း!
ရေခဲကွဲသံတစ်ခုက သူ၏ နားထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။
"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ!"
သူ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ရေခဲအတွင်းမှ ဂူယွဲ့ ချင်းရှု သည် ကြီးမားသော အသွင်ပြောင်းလဲမှုကို ကြုံတွေ့နေသည်။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပိုမိုကြီးထွားလာပြီး အဆင့် ၂ ဂူမာစတာ ဝတ်စုံပင် စုတ်ပြဲလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။
ဆံပင်များသည် စိမ်းလန်းသော နွယ်ပင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လက်ဖဝါးအရွယ် သစ်ရွက်များက အဆက်မပြတ် ပေါက်ထွက်လာသည်။
လက်ချောင်းများသည် သစ်သားအမာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လက်ခြေများသည် သစ်ကိုင်းထူကြီးများ ဖြစ်လာသည်။
ခွမ်း!
ရေခဲသလင်းတုံးကြီး တစ်ခုလုံး ပေါက်ကွဲသွားသည်။
ဂူယွဲ့ ချင်းရှု သည် မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။
ယခုအခါ သူသည် လူသားအသွင် လုံးဝ မရှိတော့ပေ။
ယခင်က နူးညံ့ချောမောသော မျက်နှာနေရာတွင် ချွန်သောနှာခေါင်း၊ မျက်လုံးကြီးများရှိသည့် သစ်ပင်ဝိညာဉ်၏ မျက်နှာ ဖြစ်လာသည်။
အရပ် သုံးမီတာမြင့်ကာ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်သန်မာသည်။
သစ်ခေါက်များကို သံချပ်ကာကဲ့သို့ ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ သစ်ရွက်များနှင့် နွယ်ပင်များက တစ်ကိုယ်လုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားသည်။
ဘိုင်နင်းပင်း သည် အံ့ဩစွာ ငေးကြည့်နေမိသည်။
ယခု ဂူယွဲ့ ချင်းရှု နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူသည် လူကြီးဘေးက ကလေးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်။
"ဒီပုံစံ... မင်း သစ်သားနတ်ဝိညာဉ်ဂူ ကို သန့်စင်နိုင်ခဲ့တာလား။ ဒီဂူက ငါ့ နှင်းခဲနတ်ဆိုးဂူ ထက်တောင် သန့်စင်ဖို့ ပိုခက်တယ်!"
ချက်ချင်း အဖြေကို သူ ရလိုက်သည်။
"သစ်ပင်ဝိညာဉ်က လေထုထဲက သဘာဝစွမ်းအင်ကို အသုံးပြုနိုင်တာပဲ။ ဒါကြောင့် ဂူယွဲ့ ချင်းရှု ရဲ့ မူလအနှစ်သာရက မကုန်နိုင်တာကိုး။"
သူ နားလည်သွားသော်လည်း မေးခွန်းအသစ်တစ်ခု ထပ်ပေါ်လာသည်။
"ချင်းရှု... ဒီလို သစ်သားနတ်ဝိညာဉ်ဂူ ကို အသုံးပြုနေရင် အသက်မဲ့သစ်ပင်လူသား ဖြစ်သွားမှာကို မကြောက်ဘူးလား။ ငါ့ကို အနိုင်ရရင်တောင် မင်းလည်း သေရမှာပဲ။"
"ဘိုင်နင်းပင်း..."
ဂူယွဲ့ ချင်းရှု ၏ အသံသည် နက်ရှိုင်းလာသည်။
"ငါက မင်းကို နားလည်သလို၊ ငါ့ကိုယ်ငါလည်း နားလည်တယ်။ မင်းနဲ့ ငါ နှစ်ယောက်စလုံး မိဘမဲ့တွေဖြစ်ပြီး မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ရဲ့ မွေးစားခြင်းကို ခံခဲ့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ရွေးချယ်တဲ့လမ်းက လုံးဝ မတူခဲ့ဘူး။
တောထဲမှာ သစ်ပင်တစ်ပင် သေရတာ ဘာမှ မဟုတ်ဘူး။
တောအုပ်ကြီး ရှိနေသရွေ့ သစ်ပင်အသစ်တွေ ဆက်ပြီး ပေါက်ဖွားလာဦးမှာပဲ။
လာ... ငါ့ရဲ့ ကံကြမ္မာရန်သူ။ ငါတို့ရဲ့ နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲကို စလိုက်ကြစို့။"
စကားဆုံးသည်နှင့်...
စိမ်းလန်းသော နွယ်ပင်ရာချီသည် စပါးအုံးမြွေကြီးများကဲ့သို့ ဘိုင်နင်းပင်း ဆီသို့ တဟုန်ထိုး ဝင်ရောက်လာသည်။
"မျိုးနွယ်စုအတွက် ဟုတ်လား... တကယ့်လူမိုက်!"
ဘိုင်နင်းပင်း သည် အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာလိုက်သည်။
သို့သော် နွယ်ပင်များ၏ အရှိန်သည် ယခင်ထက် အဆပေါင်းများစွာ မြန်လာပြီး ချက်ချင်း သူ့နောက်သို့ လိုက်မီလာသည်။
ဘိုင်နင်းပင်း သည် ခန္ဓာကိုယ်ကို လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားကာ ရှောင်တိမ်းနေသည်။
လက်မောင်းတုတ်လောက် ထူသော နွယ်ပင်များက သူ့ကိုယ်ဘေးမှ ဖြတ်သွားပြီး မြေပြင်နှင့် ကျောက်တောင်များကို ရိုက်ခတ်ရာ မြေမှုန့်များ လွင့်စင်ကာ ကျောက်စများ ပြန့်ကျဲကုန်သည်။
ရေကာဂူ!
အချိန်မီ မရှောင်နိုင်တော့သဖြင့် သူသည် ရေကာကို ဖန်တီးလိုက်သည်။
သို့သော် ဂူယွဲ့ ချင်းရှု သည် ဤဂူ၏ အားနည်းချက်ကို သိရှိထားပြီးဖြစ်သည်။
သူက အတင်းထိုးဖောက်မည့်အစား နွယ်ပင်များကို ရေကာပတ်လည်တွင် ပတ်ရစ်စေလိုက်သည်။
ထို့နောက် အားပြင်းစွာ ဆွဲလိုက်ရာ ရေကာမျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ ရေစီးကြောင်းများ အပြင်းအထန် လှုပ်ရှားလာပြီး ရေများ နေရာအနှံ့ ပက်စင်ကုန်သည်။
နွယ်ပင်များ၏ ဖိအားကို ရေကာက မခံနိုင်တော့ဘဲ တဖြည်းဖြည်း ကျုံ့ဝင်လာသည်။
"မကောင်းတော့ဘူး!"
ရေကာအတွင်းရှိ ဘိုင်နင်းပင်း သည် ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။
"ရေကာကွဲသွားရင် ငါ နွယ်ပင်တွေနဲ့ ချုပ်မိပြီး ဂူယွဲ့ ချင်းရှု ရဲ့ လက်ချက်နဲ့ သေရလိမ့်မယ်!"
နောက်တစ်ခဏ...
ဘုန်း!
ရေကာ ပေါက်ကွဲသွားသည်။
ထိုအတွင်းမှ ရေခဲဓားမုန်တိုင်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ပို၍ ပို၍ ကြီးထွားလာသည်။
ဘိုင်နင်းပင်း သည် ရေကာဂူ ကို ကိုယ်တိုင် ဖျက်သိမ်းလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
ကာကွယ်လို့ မရတော့လျှင်...
တိုက်စစ်ဖြင့်သာ ပြန်လည် ရင်ဆိုင်ရမည်။
အခိုက်အတန့်အတွင်း အပူချိန် ထိုးကျသွားပြီး အေးစက်သောလေများ နေရာအနှံ့ ပြန့်နှံ့သွားသည်။
ဖြူဖွေးနေသည့် ရေခဲဓားမုန်တိုင်းသည် ဂူယွဲ့ ချင်းရှု ဆီသို့ တဟုန်ထိုး ဝင်ရောက်လာသည်။
နွယ်ပင်များက ထိုမုန်တိုင်းကို မတားဆီးနိုင်ဘဲ ရေခဲဓားများ၏ ဖြတ်တောက်မှုကြောင့် အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်ကုန်သည်။
"အချိန်ကောင်းပဲ။"
ဂူယွဲ့ ချင်းရှု သည် လုံးဝ မကြောက်ရွံ့ပေ။
သူ၏ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ရေခဲဓားမုန်တိုင်းထဲသို့ တိုက်ရိုက် တိုးဝင်သွားသည်။
ဘုန်း!
မုန်တိုင်းကို တိုက်မိသည်နှင့် လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်ကာ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖက်ထားလိုက်သည်။
ချပ်... ချပ်...
ထက်ရှသော ရေခဲဓားများက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆက်တိုက် ဖြတ်တောက်နေပြီး သစ်ရွက်များ၊ သစ်ခေါက်များ လေထဲသို့ ပျံဝဲကုန်သည်။
နောက်ကျမှ ရောက်လာသည့် နာကျင်မှုက သူ့ကို ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်သော်လည်း ဂူယွဲ့ ချင်းရှု က မလွှတ်ပေ။
နာကျင်စွာ ဟိန်းဟောက်ရင်း အားရှိသမျှဖြင့် ရေခဲဓားမုန်တိုင်းကို ဖက်တွယ်ထားသည်။
မယုံနိုင်စရာကောင်းစွာပင်...
ရေခဲဓားမုန်တိုင်းသည် သူ၏ အားအင်အောက်တွင် တဖြည်းဖြည်း သေးငယ်လာသည်။
"သေချင်နေတဲ့ အရူးကောင်!"
ဘိုင်နင်းပင်း က စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။
ဤအခြေအနေတွင် သူ၌ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။
ရေခဲဓားများကို ပိုမိုဖန်တီးရင်း ပို၍ မြန်မြန် လှည့်ပတ်ကာ ဂူယွဲ့ ချင်းရှု နှင့် အင်အားချင်း ယှဉ်ပြိုင်ရတော့သည်။
ရေခဲဓားများသည် ဂူယွဲ့ ချင်းရှု ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ဆက်တိုက် ဖြတ်တောက်နေသည်။
ဓားသွားများ တုံးလာသည်နှင့် ရေခဲဓားဂူ ၏ စွမ်းအားက ၎င်းတို့ကို ချက်ချင်း ပြန်လည် ထက်မြက်စေသည်။
တိုက်ပွဲသည် ထိန်းချုပ်မှုအပြင်သို့ ရောက်သွားပြီဖြစ်သည်။
မည်သူမျှ ရပ်တန့်၍ မရတော့ပေ။
ဂူယွဲ့ ချင်းရှု က ဘိုင်နင်းပင်း ကို သတ်မည်...
သို့မဟုတ်...
ဘိုင်နင်းပင်း က ဂူယွဲ့ ချင်းရှု ကို သတ်မည်။
တိုက်စစ်ကို တိုက်စစ်ဖြင့် တုံ့ပြန်သည့် ဤတိုက်ပွဲသည် သတ္တိနှင့် ရဲရင့်မှု အပြည့်ဖြင့် မီးတောက်နေတော့သည်။