Chapter 143 - Reverend Insanity_myanmar_translation

အခန်း ၁၄၃ - အဖြေ

မကြာခင် ဖန်ကျန့်လည်း ပြေးရောက်လာသည်။

"သခင်ချင်းရှု!"

သူသည် ဝမ်းသာအားရဖြင့် ချင်းရှုဆီ ပြေးသွားသော်လည်း အပ်မိုးရွာသလို ပစ်ထုတ်လာသော အပ်ချွန်များကြောင့် နောက်ဆုတ်လိုက်ရသည်။

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်၊ ကျွန်တော် ဖန်ကျန့်ပါ!"

သို့သော် ချင်းရှုထံမှ မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ မရခဲ့။

"အစ်ကို... သခင်ချင်းရှု ဘာဖြစ်သွားတာလဲ?"

ဖန်ကျန့်က ဖန်ယွမ်ကို မေးသော်လည်း၊ ဖန်ယွမ်က အရေးမစိုက်ဘဲ ပိုင်နင်းပင်းဆီသို့ လက်တစ်ဖက်ဆန့်ကာ လုယူဂူ ကို တိတ်တဆိတ် အသုံးပြုလိုက်သည်။

ပထမဆုံး လုယူရရှိသည့်အရာမှာ အနီသံမဏိ ရဲလစ်ဂူ ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ကျောက်အပေါက်ဂူ ကိုလည်း ဆက်လက် လုယူနိုင်ခဲ့သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်သော ပိုင်မျိုးနွယ် ဂူသခင်များမှာ ဒေါသထွက်ကာ အော်ဟစ်ကြသည်။

"ရပ်လိုက်!"

"ငါတို့မျိုးနွယ်ရဲ့ ဂူတွေကို မျက်နှာချင်းဆိုင် လုရဲတယ်ပေါ့!"

သို့သော် ဖန်ယွမ်က မတုန်မလှုပ်ဘဲ နောက်တစ်ကြိမ် လုယူဂူ ကို အသုံးပြုလိုက်ရာ၊ ဒီတစ်ခေါက် ရေကာဂူ ကို ရရှိခဲ့သည်။

ယခုဆိုလျှင် သူ့တွင် ကျောက်ဖြူဂူ နှင့် ရေကာဂူ ကို ပေါင်းစပ်အသုံးပြုနိုင်ပြီဖြစ်၍ ကာကွယ်ရေးစွမ်းအား ပိုမိုအားကောင်းလာသည်။

ထိုအချိန်တွင် သစ်ဝိညာဉ်အဖြစ် ပြောင်းလဲနေသော ဂူယွဲ့ချင်းရှု သည် နောက်ဆုံးတွင် ပိုင်မျိုးနွယ်၏ ဂူသခင်များ လက်ဖြင့် ခုတ်လှဲခံလိုက်ရသည်။

သူတို့သည် သစ်သားလှောင်အိမ်ကို ဖျက်ကာ ညာလက်တစ်ဖက်ဆုံးရှုံးထားသော ပိုင်နင်းပင်း ကို ကယ်တင်လိုက်ကြသည်။

ဖန်ယွမ်နှင့် ဖန်ကျန့်ကို သတ်ဖြတ်ရန် ပြင်ဆင်နေချိန်တွင် ဂူယွဲ့မျိုးနွယ်၏ အကူအညီတပ်ဖွဲ့လည်း ရောက်ရှိလာသည်။

နှစ်ဖက်စလုံး အချိန်တစ်ခုကြာ ရင်ဆိုင်နေပြီးနောက်၊ ဝံပုလွေလှိုင်း၏ ဖိအားကြောင့် အချင်းချင်း နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။

မိုးက သည်းထန်စွာ ရွာနေသည်။

ရွာနောက်ဘက် သင်္ချိုင်းကုန်းတွင် ဂူယွဲ့ချင်းရှု ၏ သင်္ချိုင်းဂူအသစ် ရပ်တည်နေသည်။

မျိုးနွယ်အကြီးအကဲ၏ ဝမ်းနည်းဖွယ် စကားသံက လူတိုင်း၏ နှလုံးသားကို ပို၍ လေးလံစေသည်။

"ကျွန်ုပ်တို့သည် တစ်မျိုးတည်း၊ သွေးတစ်သွေးတည်းဖြင့် ချိတ်ဆက်ထားကြသည်။

ယနေ့ အသက်ရှင်သူနှင့် သေဆုံးသူသာ ကွာခြားသွားပြီ။

တစ်နေ့ကျလျှင် ကျွန်ုပ်တို့လည်း သင်တို့ဘေးတွင် အနားယူရမည်။

ပြာနှင့် မြေဖြစ်ကာ နောင်မျိုးဆက်များကို ထောက်ပံ့ကြမည်။"

လူအများ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဖန်ကျန့် တစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

သူသည် သင်္ချိုင်းရှေ့တွင် ဒူးထောက်ကာ ငိုကြွေးရင်း—

"သခင်ချင်းရှု!"

သူ မယုံနိုင်သေး။

အမြဲပြုံးနေသော၊ ဂရုစိုက်ပေးခဲ့သော ချင်းရှုက ယခုတော့ သေဆုံးသွားပြီ။

"ဘာကြောင့် လူကောင်းတွေက အရင်သေရပြီး လူဆိုးတွေက အသက်ရှည်နေရတာလဲ..."

မိုးရေများကြားတွင် သူ၏ မျက်ရည်များလည်း ရောနှောစီးဆင်းသွားသည်။

တစ်ဖက်တွင် ပိုင်နင်းပင်း သည် ကုတင်ပေါ်၌ ငြိမ်သက်စွာ လှဲလျောင်းနေသည်။

ညာလက်ပြတ်ဒဏ်ရာကို ပတ်တီးစည်းထားပြီး၊ သူ၏ အဆင့်သည် အဆင့် (၃) သို့ တက်လှမ်းပြီးဖြစ်သည်။

သို့သော် နိုးလာပြီးနောက် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အလွန်ကြီးမားသော အလွတ်သဘော ခံစားချက်သာ ကျန်ရှိနေသည်။

မိုးရွာသံကို နားထောင်ရင်း သူ့စိတ်ထဲတွင် မေးခွန်းတစ်ခု ထပ်မံပေါ်လာသည်။

"အသက်ရှင်ခြင်းရဲ့ အဓိပ္ပာယ်က ဘာလဲ?"

သူသည် ချင်းရှုကို သတိရမိသည်။

အသက်ကို စွန့်လွှတ်ပြီး မျိုးနွယ်အတွက် တိုက်ပွဲဝင်သည့် သူတို့ကို ဘယ်တော့မှ နားမလည်ခဲ့။

ထို့နောက် သူ့စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသူမှာ ဖန်ယွမ် ဖြစ်သည်။

ပထမဆုံး တွေ့ခဲ့သည့်အချိန်၊ ဖန်ယွမ်သည် သစ်ပင်အောက်တွင် အသီးစားရင်း တိုက်ပွဲကို အေးအေးဆေးဆေး ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် မိမိနှင့်တူသော အနက်ရောင် အဆုံးမဲ့နက်ရှိုင်းမှုကို မြင်ခဲ့ရသည်။

သို့သော် ယခု ပြန်စဉ်းစားကြည့်မှ—

ဖန်ယွမ်၏ မျက်လုံးထဲတွင် မိမိ၌ မရှိသည့် အရာတစ်ခု ရှိနေသည်။

အဲဒီအရာက...

သူရှာဖွေနေသော အဖြေပင် ဖြစ်နိုင်သည်။

မိုးက ပို၍သည်းလာပြီး မိုးကြိုးသံများ တစ်လှိမ့်လှိမ့် ကြားရသည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင် ဖန်ကျန့်ကလည်း မေးခွန်းတစ်ခုတည်းကို ထပ်မံမေးလိုက်သည်။

"အသက်ရှင်ခြင်းရဲ့ အဓိပ္ပာယ်က ဘာလဲ?"

မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင် ဂူယွဲ့ပေါ က ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက် မိုးကို ငေးကြည့်ရင်း အချိန်အတော်ကြာမှ ပြောလာသည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာက မင်းလိုပဲ ဒီမေးခွန်းကို ငါ့ကို မေးခဲ့ဖူးတဲ့ လူတစ်ယောက် ရှိခဲ့တယ်။"

"အဲဒီလူက..."

"ငါ့မွေးစားသား ဂူယွဲ့ချင်းရှု ပဲ။"

ဖန်ကျန့်သည် မျက်လုံးနီရဲနေသည့် အကြည့်ဖြင့် ခေါင်းမော့ကာ အဖြေကို စောင့်မျှော်နေတော့သည်။