Shadow Slave Chapter 100 Myanmar Translation

Tab 1

**အခန်း (၁၀၀) ရှင်းလင်းသော လိပ်ပြာ**

အမည်းရောင် သူရဲကောင်း (Black Knight) ဟာ မိနစ်အနည်းငယ်လောက် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေပြီး၊ သူ့ရန်သူတွေရဲ့ အလောင်းတွေကို တိတ်တဆိတ် အကဲခတ်ကြည့်နေတယ်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ သူ့ရဲ့ ဓားကြီး ဓားသွားကနေ သွေးစက်တွေ ကျဆင်းနေပြီး၊ သူ့ခြေအောက်မှာ သွေးအိုင် တစ်ခုအဖြစ် စုပုံလာတယ်။ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ ဒီသတ္တဝါရဲ့ အတွေးတွေက လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခုပါပဲ။ အမှန်အတိုင်း ပြောရရင်၊ လူသတ်ချင်စိတ်တွေနဲ့ အသက်မဲ့နေတဲ့ ဒီသံမဏိ တောင်ကြီးက အသိဉာဏ် ရှိလား ဆိုတာကိုတောင် **SUNNY** သေချာ မသိပါဘူး။

ဒီအချက်နဲ့ ပတ်သက်ရင်၊ ကျိန်စာသင့် မြို့တော်က သတ္တဝါဆိုး နေထိုင်သူတွေက နည်းနည်း ထူးဆန်းတယ်။

ပုံမှန်အားဖြင့်၊ ပိုမြင့်တဲ့ အတန်းအစား (cla.s.ses) တွေက အိပ်မက်ဆိုး သတ္တဝါ [Nightmare Creatures] တွေဟာ ဖောက်ပြန်နေတဲ့ အသိဉာဏ် ပုံစံ တစ်မျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး၊ အဲဒါက မကြာခဏ ဆိုသလို လူတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်လို့ ရလောက်အောင်၊ တစ်ခါတလေဆို လူတွေထက်တောင် သာလွန်တဲ့ အသိဉာဏ် ရှိကြတယ်။ ဒါပေမဲ့၊ အဲဒီစည်းမျဉ်းက ဒီကြက်သီးထဖွယ် နေရာမှာ ရှိတဲ့ သတ္တဝါဆိုး တိုင်းနဲ့ မသက်ဆိုင်ပါဘူး။

**SUNNY** ရဲ့ လေ့လာတွေ့ရှိချက်တွေ အရ၊ ပျက်စီးနေတဲ့ မြို့ကြီးက နေထိုင်သူတွေကို အုပ်စု နှစ်စုလောက် အကြမ်းဖျင်း ခွဲခြားလို့ ရတယ်။ ပထမ အုပ်စုမှာ မြို့ရိုး အပြင်ဘက်ကနေ ရောက်လာတဲ့ သတ္တဝါ အမျိုးမျိုး ပါဝင်ပြီး၊ ဝင်္ကပါထဲကပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ မှောင်မိုက်တဲ့ ပင်လယ်ကြီးရဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့ နေရာတွေကပဲ ဖြစ်ဖြစ် လာကြတာပါ။ ဒီရွံစရာကောင်းတဲ့ သတ္တဝါတွေက นိုးထသူ [AWAKENED] တိုင်း ရင်းနှီးပြီးသား ဖြစ်တဲ့ ဂါထာ [SPELL] ရဲ့ သဘာဝမကျတဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို အနည်းနဲ့အများတော့ လိုက်နာကြပါတယ်။

ဒုတိယ အုပ်စုကတော့ ကွဲပြားပါတယ်။ ဒီသတ္တဝါတွေကို၊ မြို့ရဲ့ ရှေးဟောင်း နေထိုင်သူတွေရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေကနေ ဖန်တီးထားတာ၊ ဒါမှမဟုတ် ပိုကြောက်စရာ ကောင်းတာက တကယ်တမ်းကျတော့ တစ်ချိန်တုန်းက အဲဒီလူတွေ ကိုယ်တိုင် ဖြစ်ခဲ့တာများလား လို့ သူ သံသယ ရှိမိတယ်။ သူခေါ်တဲ့အတိုင်း ပြောရရင် "သရဲတစ္ဆေ (wraiths)" တွေဟာ နားလည်ရ ပိုခက်ပြီး ပိုအန္တရာယ် များတယ်။ သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေနဲ့ အပြုအမူတွေက ဘယ်လို အဓိပ္ပာယ်၊ ဘယ်လို ယုတ္တိဗေဒ ကိုမှ လိုက်နာဖို့ ငြင်းဆန်ကြတယ်။

အမည်းရောင် သူရဲကောင်း (Black Knight) ကလည်း ဒီလို အန္တရာယ်ပေးမယ့် ရည်ရွယ်ချက် ရှိတဲ့ သရဲတစ္ဆေ (revenants) တွေထဲက တစ်ကောင်ပါ။ အဲဒါကြောင့် **SUNNY** ဟာ သူ့လုပ်ရပ်တွေကို ကြိုတင် ခန့်မှန်းဖို့ အခက်တွေ့နေတာပါ။

အချိန်အများစုမှာတော့၊ ကြီးမြတ်တဲ့ နတ်ဆိုး (devil) က ပျက်စီးနေတဲ့ ဘုရားကျောင်းရဲ့ ခန်းမကြီးကို ကင်းလှည့်ပြီး၊ အထဲကို ဝင်လာရဲတဲ့ ဘယ်အရာကိုမဆို သတ်ဖြတ်ရတာကိုပဲ ကျေနပ်နေပုံ ပေါက်တယ်။

ခုနက သနားစရာ အရူးတွေကို သူ သတ်ပစ်ခဲ့သလိုမျိုးပေါ့။

သက်ပြင်းတစ်ချက်ချပြီး၊ **SUNNY** ဟာ ထောက်တိုင်ပေါ် လှဲချလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ ယာယီ အနားယူရာ နေရာရဲ့ သေစေလောက်တဲ့ အမြင့်ကို ဘာမှ ဂရုမစိုက်ဘဲ မျက်လုံးတွေကို မှိတ်ထားလိုက်တယ်။ ညစဉ် အလုပ်တွေ မဆက်ခင် အသက်နည်းနည်း ရှူချင်သေးတယ်။

သိပ်မကြာခင်မှာပဲ၊ လေးလံတဲ့ ခြေသံတွေက အဲဒီခွေးကောင်ကြီး အဆုံးမရှိတဲ့ သူ့ရဲ့ ကင်းလှည့်မှုကို ပြန်စနေပြီ ဆိုတာကို အသိပေးလာတယ်။

'တကယ့် ခွေးကောင်ကြီးပါပဲ။'

ဘာကမှ သူ့ရဲ့ ငြိမ်းချမ်းမှုကို မနှောင့်ယှက်တော့ဘူး ဆိုပေမဲ့လည်း၊ **SUNNY** ဟာ ဘာကြောင့်မှန်းမသိ အနည်းငယ် ဂနာမငြိမ် ဖြစ်နေသေးတယ်။ သူ့ရဲ့ အတွင်းစိတ် အသံက စကားပြောချင်တဲ့ စိတ်အခြေအနေ ရောက်နေတယ်။

'အင်း... **SUNNY**။ မင်း တစ်ခုခု မေ့နေတာ မဟုတ်ဘူးလား?'

သူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်တယ်။ မေ့စရာ ဘာရှိလို့လဲ? အပြင်မထွက်ခင် ခဏလောက် အမောဖြေနေတာလေ။ ပြီးတော့ ဒီသေသွားတဲ့ မုဆိုးတွေရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေဆီကနေ လိုအပ်တာတွေ ရှာဖွေဖို့ အချိန်ကောင်းကိုလည်း သူ စောင့်ရဦးမယ်...

'မင်း အခုလေးတင် လူ ခြောက်ယောက်ကို သတ်လိုက်တာနော်။ အပြစ်ရှိသလို မခံစားရဘူးလား?'

ဒီမေးခွန်းကြောင့် **SUNNY** နည်းနည်း လန့်သွားတယ်။ သိချင်စိတ်နဲ့၊ သူက သူ့ရဲ့ ခံစားချက်တွေကို နားစွင့်ကြည့်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံး ကောက်ချက်ကတော့ မဟုတ်ဘူး၊ သူ အပြစ်ရှိသလို လုံးဝ မခံစားရဘူး ဆိုတာပါပဲ။

ဒါက သူ လူသား တစ်ယောက်ကို သတ်ဖူးတာ တတိယအကြိမ်ပါ။ မှန်ပါတယ်၊ ပထမအကြိမ်က အိပ်မက်ဆိုး (Nightmare) အထဲမှာ ဖြစ်ခဲ့တာဖြစ်ပြီး၊ အဲဒီမှာ လူတွေက ပုံရိပ်ယောင် သက်သက်သာ ဖြစ်ရမှာပါ။ ဒါပေမဲ့၊ **SUNNY** က အဲဒီ သီအိုရီကို တကယ် ယုံကြည်ရဲ့လားဆိုတာ သေချာ မသိဘူး။ ဝါရင့် ကျွန်ကုန်သည် အဘိုးကြီးရဲ့ နာကျင်မှုတွေက သူ့စိတ်ကူးယဉ်မှု သက်သက်လို့ ပြောဖို့တော့ အရမ်းကို အစစ်အမှန် ဆန်လွန်းနေတယ်။

ဒုတိယ အကြိမ်ကတော့... အင်း၊ အဲဒီအကြောင်း သူ မတွေးချင်ပါဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အဲဒါက ရဲတိုက်ထဲမှာ ဖြစ်ခဲ့တာဖြစ်ပြီး၊ သူ့ဘဝရဲ့ အဲဒီအပိုင်းက ပြီးဆုံးသွားပါပြီ။

တတိယအကြိမ်က သူတို့ အားလုံးထဲမှာ သန့်ရှင်းမှု အရှိဆုံးပါပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဲဒီ လူမိုက်တွေက သူ့ကို လုယက်ပြီး သတ်တော့မလို့ လုပ်နေခဲ့တာလေ။ မျက်စိနဲ့ မမြင်ရတဲ့ ကြိုးလေးကို ဆွဲပြီး သူတို့ ခေါင်းဆောင်ကို သေမင်းရဲ့ အေးစက်တဲ့ ပွေ့ဖက်မှုဆီ မပို့ခင် အကြာကြီး ကတည်းက၊ သူတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေကို **SUNNY** မြင်ဖောက်ခဲ့ပြီးသားပါ။

သူ ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားလို့ ရခဲ့ပေမဲ့... သူတို့က အရမ်း ရိုင်းစိုင်းတာကိုး။ လူမိုက်တွေက သူ့ကိုပဲ စော်ကားခဲ့မယ်ဆိုရင်၊ သွေးထွက်သံယို မရှိဘဲ ပဋိပက္ခကို အဆုံးသတ်ဖို့ **SUNNY** ကြိုးစားခဲ့ကောင်း ကြိုးစားခဲ့လိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့၊ သူတို့က **NEPHIS** ကို စော်ကားခဲ့တယ်။ ခွေးကောင်တွေ သေသင့်ပါတယ်။

ပြောင်းလဲနေသော ကြယ် [CHANGING STAR] နဲ့ သူ့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက တင်းမာသွားခဲ့ပေမဲ့လည်း၊ သူက သူမကို အများကြီး ဂရုစိုက်နေတုန်းပါပဲ။ ရဲတိုက်ကနေ ထွက်ခွာလာတာက သူတို့ရဲ့ သူငယ်ချင်း သံယောဇဉ်ကို သူ မေ့သွားတယ်လို့ ဆိုလိုတာ မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒါက... ဆက်နေဖို့ထက် ထွက်ခွာရမယ့် အကြောင်းပြချက်က ပိုများနေခဲ့လို့ပါ။

သက်ပြင်းတစ်ချက်ချပြီး၊ **SUNNY** က ပုံစံဖော်ထားတဲ့ အပြာရောင် ဖန်နဲ့ ပြုလုပ်ထားတဲ့ လှပတဲ့ ပုလင်းလေးကို ခေါ်ယူလိုက်တယ်။ ဒါက သူတို့ မခွဲခွာခင် **CASSIE** သူ့ကို ပေးခဲ့တဲ့ နှုတ်ဆက် လက်ဆောင်လေးပါ။ ဒီ မှတ်ဉာဏ် (Memory) ကို သူ အရမ်း တန်ဖိုးထားတယ်။

ပုလင်းကို နှုတ်ခမ်းနား တေ့ပြီး၊ **SUNNY** က အေးမြပြီး အရသာရှိတဲ့ ရေ အကြိမ်အနည်းငယ် သောက်လိုက်ကာ မျက်လုံး ဖွင့်လိုက်တယ်။

သူ ဆက်ပြီး မနားချင်တော့ဘူး။ သွားတာ ပိုကောင်းမယ်...

***

နောက်ထပ် အပြင်မထွက်ခင်၊ **SUNNY** သူ့အခန်းကို ပြန်သွားပြီး ထောင့်တစ်နေရာမှာ ရှိနေတဲ့ ကြီးမားတဲ့ သံသေတ္တာကြီး တစ်လုံးဆီ လျှောက်သွားလိုက်တယ်။ အားနည်းနည်း စိုက်ပြီး၊ သူက လေးလံတဲ့ အဖုံးကို မလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ ရတနာပုံကြီးကို သဘောကျစွာ ကြည့်လိုက်တယ်။

သေတ္တာအထဲမှာ၊ လှပတဲ့ ဝိညာဉ်အပိုင်းအစ (soul shards) အခု တစ်ရာကျော်လောက်က အမှောင်ထဲမှာ သဲ့သဲ့လေး တောက်ပနေကြတယ်။ အဲဒါတွေကို မြင်လိုက်ရတာက **SUNNY** ရဲ့ စိတ်အခြေအနေကို အမြဲတမ်း တိုးတက်သွားစေတယ်။

သူ့အတွက်တော့ ဝိညာဉ်အပိုင်းအစ (soul shards) တွေက အသုံးမဝင်ဘူး ဆိုပေမဲ့လည်း၊ အဲဒါတွေက တန်ဖိုးရှိတဲ့ အရင်းအမြစ် တစ်ခု ဖြစ်နေတုန်းပါပဲ။ မေ့လျော့ခံ ကမ်းခြေ (Forgotten Shore) မှာ၊ အပိုင်းအစ တွေက အိပ်ပျော်နေသူ [SLEEPERS] တွေ ကြားက ငွေကြေး ပုံစံတစ်မျိုးပဲ။ အဲဒီအထဲက အခု တစ်ရာ ဆိုတာက စိတ်ကူးနဲ့တောင် မှန်းဆလို့ မရနိုင်တဲ့ ပမာဏပါ။

ဆင်းရဲသား တစ်ယောက်အဖြစ် ဘဝ တစ်သက်လုံး ဖြတ်သန်းခဲ့ရပြီးနောက်၊ **SUNNY** နောက်ဆုံးတော့ ချမ်းသာသွားပြီ!

"ပိုက်ဆံ၊ ငါ့မှာ ပိုက်ဆံတွေ အများကြီးပဲ..."

ရဲတိုက် တံတိုင်း အထဲမှာ လူတစ်ယောက် နေချင်တယ် ဆိုရင်၊ သူတို့က တစ်ပတ်ကို ဝိညာဉ်အပိုင်းအစ တစ်ခု အခွန်ဆက်ရတယ်။ မတတ်နိုင်တဲ့ သူတွေကတော့ အပြင်မှာ နေဖို့ ဖိအားပေးခံရပြီး၊ တံခါးပြင်ပက ယာယီ အခြေချ နေထိုင်ရာ နေရာလေးမှာ နေရကာ မကြာခဏ သတ္တဝါဆိုးတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်တာကို ခံရလေ့ရှိတယ်။ ဒါတောင်မှ၊ သူတို့က အစားအစာ အတွက် ပိုက်ဆံပေးရတယ် ဒါမှမဟုတ် ကိုယ်တိုင် အပြင်ထွက် အမဲလိုက်ရပြီး၊ အများအားဖြင့် အဲဒါက သူတို့ရဲ့ သေဆုံးမှုကိုပဲ ဦးတည်စေလေ့ ရှိပါတယ်။

ဒီသုံးလအတွင်း **SUNNY** စုဆောင်းထားခဲ့တဲ့ ပမာဏနဲ့ ဆိုရင်၊ ရဲတိုက်ထဲမှာ သက်တောင့်သက်သာနဲ့ နှစ်နဲ့ချီပြီး သူ နေနိုင်မှာပါ... တကယ်လို့ သူ သာ နေချင်တယ် ဆိုရင်ပေါ့။ ဒါပေမဲ့၊ သေချာတာပေါ့၊ သူ မနေချင်ပါဘူး။ သူ့မှာ ကိုယ်ပိုင် နန်းတော် တစ်ခု ရှိနေပြီးသား ဖြစ်နေတာကို ဘာလို့ သူက နေထိုင်ခ အတွက် ပိုက်ဆံပေးရမှာလဲ?

အဲဒါတောင် ဆူညံတဲ့ အိမ်နီးချင်းတွေ မရှိတဲ့အပြင် အဆောက်အအုံကို ကာကွယ်ပေးတဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အစောင့်အရှောက် တစ်ယောက် ရှိနေတဲ့ နန်းတော်လေ။

သေတ္တာထဲကို ဝိညာဉ်အပိုင်းအစ အသစ် နှစ်ခု ထည့်လိုက်ပြီး၊ **SUNNY** က သူ့ရဲ့ နဂါး ရတနာပုံကြီးကို နောက်ဆုံးတစ်ချက် လှမ်းကြည့်ကာ ကျေနပ်တဲ့ အပြုံးနဲ့ အဖုံးကို ပိတ်လိုက်တယ်။

ဖြစ်နိုင်တာက ရဲတိုက်ဆီ ပြန်သွားပြီး ပစ္စည်း တချို့ သွားဝယ်ဖို့ အချိန်တန်ပြီလား မသိဘူး... မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး။ ပြီးခဲ့တဲ့ အကြိမ်ကတည်းက သူ လိုအပ်တာတွေ အားလုံးကို သူ ဝယ်ပြီးပြီပဲ။ အပိုင်းအစတွေ အများကြီး သုံးလိုက်ရင် လူတွေက လူတိုင်း ထင်သလောက် သူက သနားစရာ မကောင်းဘူး ဆိုတာကို သံသယ ဝင်သွားလိမ့်မယ်။

ရဲတိုက်ထဲက အိပ်ပျော်နေသူ [SLEEPERS] တွေ အားလုံးထဲမှာ၊ သူက အရိပ်တွေထဲမှာ ပုန်းတာနဲ့ အန္တရာယ်ကို ရှောင်တာ တတ်ရုံတင် မကဘူးဆိုတာကို လူသုံးယောက်ပဲ သိတယ်။ အဲဒါကတော့ **NEPHIS**၊ **CASSIE**... ပြီးတော့ **CASTER** ပါ။

အဲဒီ သောက်ကျိုးနည်း ခွေးကောင်...