Shadow Slave
Shadow Slave Chapter 163 Myanmar Translation
အခန်း (၁၆၃) အတိတ်
Sunny သည် မှုန်ကုပ်ကုပ် မျက်နှာထားဖြင့် Caster ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ရင်းနှီးဖော်ရွေသော အပြုံးနှင့် စိတ်သက်သာရာရစေသော အသံနေအသံထား ရှိနေသော်လည်း၊ ချောမောသော အမွေဆက်ခံသူ (Legacy) ဘာလုပ်နေသလဲဆိုတာကို သူ သိသည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သူက ဆင်ခြေဖုံးရပ်ကွက်တွေမှာ ကြီးပြင်းလာခဲ့တာကိုး။
Caster က "ငါ မင်းကို ကူညီမယ်" လို့ ပြောခဲ့တယ်။
ဒါပေမဲ့ သူ တကယ်ဆိုလိုတာက "မင်းဟာ ငါ့လူပဲ" ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပါ။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကြောက်မက်ဖွယ် လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုထက် ပိုကောင်းတဲ့ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုမျိုး မရှိလို့ပဲ။ သူ့ရဲ့ ဒီအကူအညီက တန်ဖိုးတစ်ခု ပေးဆပ်ရလိမ့်မယ်။
ဒါပေမဲ့ Sunny မှာ တကယ်တမ်း ဘာရွေးချယ်စရာ ရှိလို့လဲ? Caster ကို အခုချက်ချင်း တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်ပြီး သူ့ရဲ့ ရာဇဝတ်မှုအတွက် တစ်ဦးတည်းသော သက်သေကို ထာဝရ နှုတ်ပိတ်ပစ်ဖို့ အသင့်မဖြစ်သေးသရွေ့တော့၊ သူ ငြင်းဆန်လို့ မရဘူးလေ။
ထို့အပြင်... ဖြစ်လာမည်ဟု Caster ထင်ထားသောအရာနှင့် တကယ်တမ်း ဖြစ်လာမည့်အရာများသည် ထင်သလောက်တော့ ကျောက်စာထွင်းထားသကဲ့သို့ ပြောင်းလဲမရနိုင်သည်တော့ မဟုတ်ပေ။ Sunny အသက်ရှင်နေသရွေ့တော့၊ တစ်နည်းနည်းနဲ့ အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်ဖို့ မျှော်လင့်ချက် ရှိနေဆဲပါပဲ။
သူက ဒီအခြေအနေကို တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် ဖြတ်ကျော်သွားဖို့ပဲ လိုတာပါ။
Sunny အပြုံးတစ်ခုကို အတင်းဖန်တီးလိုက်သည်။
"ကျေးဇူးပဲ၊ Caster။ ဒါကို ငါ... ဘယ်တော့မှ မေ့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။"
ထို့နောက်၊ သူက သူ၏ ခြေရင်းတွင် လဲကျနေသော အလောင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာနေသည့် သွေးအိုင်မှ လွတ်ကင်းစေရန် နောက်သို့ တစ်လှမ်းဆုတ်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာက တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း၊ သေးငယ်ပြီး သတိမပြုမိနိုင်လောက်သော တုန်ယင်မှုတစ်ခုက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။
"ဒါဆို... အခု ငါတို့ ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ?"
မာနကြီးသော အမွေဆက်ခံသူ (Legacy) က တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက်၊ လေးနက်တည်ကြည်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ပထမဆုံးအနေနဲ့၊ မင်းကို ဒီလိုပုံစံနဲ့ ဘယ်သူမှ မြင်လို့မဖြစ်ဘူး။ ဒီမှာ ခဏစောင့်နေ။ မင်းကိုယ်မင်း သန့်ရှင်းရေးလုပ်ဖို့ ငါ တစ်ခုခု ယူလာခဲ့မယ်။"
Sunny သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူ Harper နား တစ်ဝိုက်မှာ လုံးဝ မနေချင်သော်လည်း၊ Caster ပြောသည်က မှန်ပါသည်။ သွေးတွေပေကျံနေလျက်နဲ့ အပြင်ထွက်လျှောက်သွားဖို့က အကြံကောင်း တစ်ခုတော့ မဟုတ်ဘူးလေ။
"ပြီးတော့ရော?"
Caster တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။
"ပြီးရင် အလောင်းကို ငါတို့ ဖျောက်ဖျက်ပစ်ဖို့ လိုလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့... ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်က လူတွေ မဟုတ်ရင်တောင်မှ အစောင့်တွေ (Guards) မမြင်အောင် လုပ်ဖို့ဆိုတာ လွယ်မှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ စိတ်မပူပါနဲ့... တစ်ခုခုတော့ ငါ စဉ်းစားရမှာပေါ့။ ငါ ပြန်လာမယ့်အချိန်ကိုသာ စောင့်နေ။"
အမွေဆက်ခံသူ (Legacy) ကို သူ ယုံကြည်နိုင်ပါ့မလားဟု တွေးတောရင်း၊ Sunny တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။ သူ့ကို လူအုပ်ကြီးနဲ့အတူ ပြန်မလာအောင် ဘာကများ တားဆီးထားနိုင်မလဲ? ဒါပေမဲ့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ Sunny ကို သူ့လက်အောက်ခံအဖြစ် ထားရှိခြင်းက သူ့ကို အပြီးတိုင် ဖယ်ရှားပစ်တာထက် Caster အတွက် ပိုပြီး အကျိုးရှိစေလိမ့်မယ်။
သို့တိုင်အောင်၊ ချောမောသော လူငယ် ထွက်သွားပြီးနောက် အခြေအနေများကို စောင့်ကြည့်ရန် သူ၏ အရိပ် (Shadow) ကို သူ စေလွှတ်လိုက်သည်။
အလောင်းနှင့်အတူ တစ်ယောက်တည်း ကျန်ရစ်ခဲ့ချိန်တွင်၊ Sunny သက်ပြင်းချကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်ပြီး တဲအိမ်၏ ယိုင်နဲ့နဲ့ နံရံကို ကျောမှီထားလိုက်သည်။ သူ အရမ်းကို ပင်ပန်းနေပြီ။
ညသည် အပျက်အစီးများပေါ်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ကျဆင်းလာပြီး၊ အရာအားလုံးကို နှစ်သိမ့်မှုပေးသော အမှောင်ထုထဲတွင် နစ်မြုပ်သွားစေသည်။ သေချာတာပေါ့၊ သူ့ဘေးက ကျောက်တုံးများပေါ်တွင် ငြိမ်သက်စွာ လဲလျောင်းနေသော သွေးစွန်းနေသည့် အလောင်းကို သူ မြင်နေရဆဲဖြစ်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများက အမှောင်ထုကို ဖောက်ထွင်းမမြင်နိုင်ပါစေနဲ့လို့ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် Sunny ဆုတောင်းမိသည်။
Harper ၏ မျက်လုံးများ ပွင့်နေဆဲဖြစ်ပြီး၊ သူ့ကို အပြစ်တင်နေသည့်ဟန်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။
'ငါ... မင်းနဲ့ ထာဝရ ပိတ်မိနေတော့မှာပဲ၊ ဟုတ်တယ်မလား?'
ဝိညာဉ်ပင်လယ် (Soul Sea) ထဲသို့ ဝင်မကြည့်ဘဲနှင့်ပင်၊ သူသတ်ဖူးသမျှ သတ္တဝါများ၏ တိတ်ဆိတ်သော တန်းစီကြီးထဲသို့ အရိပ်အသစ်တစ်ခု ဝင်ရောက်လာပြီဖြစ်ကြောင်း Sunny သိနေသည်။
သူလုပ်နိုင်တာက စောင့်နေဖို့ပဲ ရှိတယ်။
အချိန်တွေက ဖြည်းဖြည်းချင်း ကုန်ဆုံးသွားတယ်။
သံသယမဖြစ်စေဘဲ လိုအပ်တာတွေ အကုန်လုံးကို စုဆောင်းဖို့ Caster အတွက် အချိန်အတော်ကြာ ယူရတယ်။ စူးစမ်းချင်တဲ့ အကြည့်တွေကို သူ ရှောင်ရှားရပြီး၊ သူ့ရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို အမြဲတမ်း ရယူချင်နေကြတဲ့ လူတွေနဲ့ စကားပြောရင်း အချိန်အများကြီး ဖြုန်းခဲ့ရတယ်။ တစ်ချိန်ချိန်မှာဆိုရင်၊ Cassie ကတောင် သူ့ကို လာစကားပြောသေးတယ်။
"ဟေ့၊ Caster။ Sunny ကို တွေ့မိသေးလား?"
သူတို့ရဲ့ တဲအိမ်နဲ့ အလှမ်းဝေးတဲ့ နေရာမှာ၊ သူသတ်လိုက်တဲ့ လူငယ်လေးရဲ့ အလောင်းအနီး ကြမ်းပြင်ပေါ် ထိုင်နေရင်း၊ Sunny မှောင်မိုက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး အမွေဆက်ခံသူ (Legacy) က သူ မရှိနေရတဲ့ အကြောင်းပြချက်အဖြစ် ဘယ်လို ဆင်ခြေမျိုး ပေးမလဲဆိုတာကို နားထောင်နေလိုက်တယ်။
အချိန်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်၊ သူ၏ အတွေးများက လွင့်မျောစပြုလာသည်။ အပြင်ဘက်မှ ကျောက်တုံးများပေါ်သို့ မိုးရွာကျသံကို နားထောင်ရင်း သူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ မိုးရွာတာက သူ့ကို အမြဲတမ်း စိတ်အခြေအနေ ဆိုးရွားစေတယ်။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒါက Sunny ကို အတိတ်အကြောင်း အမြဲတမ်း သတိရစေလို့ပါပဲ။
အတိတ်သမိုင်းကြောင်းက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုတွေနဲ့ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အလွမ်းနာဋက အပြည့်ရှိတဲ့ Nephis နဲ့ မတူဘဲ၊ သူက ရိုးရှင်းတဲ့ နောက်ခံကနေ လာတာပါ။ သူ့ရဲ့ ဇာတ်လမ်းက အလွမ်းနာဋက ဆန်တာထက် သာမန်ပိုဆန်တယ်။ သေဆုံးနေတဲ့ ကမ္ဘာကြီးထဲမှာ ခက်ခဲကြမ်းတမ်းပြီး ခါးသီးစွာ အသက်ရှင်နေထိုင်ရတဲ့ ကံဆိုးတဲ့ လူတွေရဲ့ သာမန် ပုံပြင်တစ်ပုဒ်ပါပဲ။
Sunny ရဲ့ မိဘနှစ်ပါးစလုံးက အောက်ခြေသိမ်း အလုပ်သမားတွေပါ။ သူတို့ ဆင်းရဲပေမဲ့၊ လုံးဝ မွဲတေနေတာတော့ မဟုတ်ဘူး။ သူ့အဖေက မြို့ရဲ့ အပြင်ဘက် အတားအဆီးတွေကို ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းရတဲ့ မြောက်မြားစွာသော အလုပ်သမား အဖွဲ့တွေထဲက တစ်ဖွဲ့မှာ အလုပ်လုပ်တယ်။ သူ့အမေကကျတော့ လေစစ်ထုတ်တဲ့ စနစ်တွေ ထုတ်လုပ်တဲ့ မြေအောက်စက်ရုံ တစ်ခုမှာ အလုပ်လုပ်တယ်။ သူတို့နှစ်ယောက်ပေါင်း ဝင်ငွေက ဆင်ခြေဖုံးရပ်ကွက်က လူနေအုံကြီးတွေထဲက အခန်းကျဉ်းလေး တစ်ခန်းကို ငှားဖို့တောင် မနည်းရုန်းကန်ရတယ်။
သူ့ညီမလေး Rain မွေးပြီး လအနည်းငယ်အကြာ၊ Sunny အသက် လေးနှစ်လောက်မှာ သူ့အဖေက လုပ်ငန်းခွင် မတော်တဆမှု တစ်ခုနဲ့ သေဆုံးသွားခဲ့တယ်၊ အဲဒါက မြို့တော် ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းရေး အလုပ်သမားတွေကြားမှာ ဖြစ်ရိုးဖြစ်စဉ် ကိစ္စတစ်ခုပါပဲ။ အဲဒီနောက် သုံးနှစ်အကြာမှာ သူ့အမေ ဖျားနာပြီး နောက်ဆုံးမှာ သေဆုံးသွားခဲ့တယ်။ သူမလို စက်ရုံအလုပ်သမားတွေဟာ ကြမ်းတမ်းတဲ့ အခြေအနေတွေကြောင့် မကြာခဏ ဖျားနာပြီး သေဆုံးလေ့ရှိတဲ့အတွက်၊ အဲဒါကလည်း ရှားပါးတဲ့ အဆုံးသတ် တစ်ခုတော့ မဟုတ်ပါဘူး။
Sunny နဲ့ Rain တို့ကို အစိုးရ ကလေးစောင့်ရှောက်ရေး ဂေဟာတစ်ခုဆီ ပို့လိုက်ကြတယ်။ သူ့ညီမလေးက ငယ်ရွယ်ပြီး ချစ်စရာကောင်းတဲ့အတွက်၊ နောက်ဆုံးမှာ မွေးစားခံလိုက်ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ Sunny ကတော့ အသက်ပိုကြီးနေပြီဖြစ်သလို "အမူအကျင့်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြဿနာတွေ" လည်း ရှိနေတဲ့အတွက်၊ သူ့ကို ဘယ်သူမှ မလိုချင်ကြဘူး။ ပိုပိုပြီး ဆိုးရွားယုတ်မာလာတဲ့ မိဘမဲ့ဂေဟာတွေမှာ နှစ်အနည်းငယ်လောက် သည်းခံနေထိုင်ပြီးနောက်၊ နောက်ဆုံးမှာ သူ ထွက်ပြေးနိုင်ခဲ့ပြီး ဆင်ခြေဖုံးရပ်ကွက် လမ်းမတွေပေါ်မှာ ဘယ်လို အသက်ရှင်ရမလဲဆိုတာကို သင်ယူခဲ့ရတယ်။
ဟိုအပြင်ဘက် လမ်းမတွေပေါ်မှာ၊ သူနဲ့တူတဲ့ ကလေးတွေ အများကြီး ရှိတယ်၊ နောက်ထပ် နေထွက်ချိန်ကို မြင်တွေ့ခွင့်ရဖို့အတွက် နေ့တိုင်း မနှစ်မြို့စရာ ကိစ္စမျိုးစုံကို လုပ်ကြရတဲ့ ကလေးတွေလေ။ သို့ပေမဲ့လည်း၊ အဲဒီလို လုပ်ရင်တောင်မှ သူတို့ထဲက အများစုဟာ အချိန်ကြာကြာ မခံကြပါဘူး။ အဲဒီမှာ အသက်ရှင်ဖို့ဆိုတာ တကယ်ကို ထူးခြားတဲ့ သတ္တဝါမျိုး ဖြစ်မှရမှာ။
Sunny က အဲဒီလို သတ္တဝါမျိုးတွေထဲက တစ်ကောင်ပါပဲ။
ဒီလိုဖြစ်ရခြင်းရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုက သက်သက်မဲ့ ကံကောင်းလို့ဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကတော့ သူ ဉာဏ်ကောင်းလို့ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ အဓိက အကြောင်းရင်းကတော့ သူ့မှာ ပန်းတိုင်တစ်ခု ရှိနေလို့ပါပဲ။ သူ့ညီမကို မရှာတွေ့မချင်း သေဖို့ Sunny ငြင်းဆန်ခဲ့တယ်။
တစ်နည်းနည်းနဲ့၊ သူက သူမကို ရှာတွေ့ပြီး ကယ်တင်ဖို့ သူမ စောင့်နေတယ်လို့ သူ့ကိုယ်သူ ယုံကြည်အောင် လုပ်ထားခဲ့တယ်။ တစ်နေ့ကျရင် သူတို့ မိသားစုလိုမျိုး အတူတကွ ပြန်လည် ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်ရလိမ့်မယ်ပေါ့။ အဲဒီ မှားယွင်းနေတဲ့ ပန်းတိုင်ကပဲ သူ့ကို တခြားဘယ်အရာထက်မဆို ပိုပြီး အသက်ရှင်နေအောင် ထိန်းထားပေးခဲ့တယ်။
…သေချာတာပေါ့၊ အဲဒါက အဆုံးသတ် မလှခဲ့ပါဘူး။
ဒီကျိန်စာသင့်နေတဲ့ ကမ္ဘာကြီးမှာ ဘာကမှ အဆုံးသတ် မလှပါဘူး။
လူသွေးအိုင်ရဲ့ မီတာအနည်းငယ်အကွာမှာ ထိုင်နေရင်း၊ Sunny တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာကို ပွတ်သပ်လိုက်တယ်။
ပျော်ရွှင်စရာ အဆုံးသတ် (happy ending) ဆိုတာ တကယ်ရော ရှိလို့လား?
'အဲဒီခွေးကောင်က ဘာတွေ ဒီလောက် ကြာနေရတာလဲ?'
ပြောရရင်၊ Caster ဘယ်ရောက်နေလဲ၊ ဘာလုပ်နေလဲ ဆိုတာကို သူ တိတိကျကျ သိပါတယ်။
လောလောဆယ်မှာတော့၊ သူက Harper ရဲ့ တဲအိမ်တံခါးကို ဖွင့်ဖို့ သူ့လက်ကို မြှောက်နေပြီလေ။
Sunny ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စွာဖြင့် ကြမ်းပြင်ပေါ်မှ ထလာပြီး အတိတ်ကို လွမ်းဆွတ်ခြင်း၏ လေးလံမှုကို ခါထုတ်လိုက်သည်။
အတိတ်ကို ပြန်အမှတ်ရနေလို့ ဘာအကျိုးရှိမှာလဲ? သူက အနာဂတ်ကို ရှင်သန်ရဦးမှာ...