Shadow Slave Chapter 164 Myanmar Translation

Tab 1

အခန်း (၁၆၄) နှုတ်ဆက်ခြင်း

Caster သည် သူ့အတွက် ရေ၊ အဝတ်စတချို့နှင့် အကြမ်းထည် အင်္ကျီတစ်ထည် ယူလာပေးသည်။

Sunny သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ သွေးများကို ဆေးကြောနေစဉ်၊ မာနကြီးသော အမွေဆက်ခံသူ (Legacy) သည် Harper ၏ အလောင်းကို ထောင့်တစ်နေရာသို့ ဂရုတစိုက် ရွှေ့ပြောင်းလိုက်ပြီး၊ ပင်လယ်ရေညှိ အမိုးအကာပုံအောက်တွင် ဖုံးကွယ်ထားလိုက်ကာ၊ ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ သွေးများကို တတ်နိုင်သမျှ ပြောင်စင်အောင် သုတ်သင်ရှင်းလင်းလိုက်သည်။

ဤနည်းအားဖြင့်၊ တဲအိမ်ထဲသို့ မတော်တဆ အကြည့်ရောက်သွားလျှင်ပင် သိပ်အများကြီး သိသာမည်မဟုတ်ပေ။ သေချာတာပေါ့၊ အနည်းငယ်လောက် သေချာစစ်ဆေးကြည့်လိုက်တာနဲ့၊ ဒီနေရာမှာ ဘာတွေဖြစ်ပျက်ခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ လက္ခဏာတွေက ထင်ရှားသွားမှာပါပဲ။

ထိုအရာများအားလုံးကို လုပ်ဆောင်နေစဉ်၊ Caster က စကားပြောနေခဲ့သည်:

"အလောင်းကို ဖျောက်ဖျက်ဖို့ အလွယ်ကူဆုံးနည်းလမ်းက စင်မြင့်ပေါ်ကနေ ရိုးရိုးလေး ပစ်ချလိုက်တာပဲ။ ကံကောင်းရင် လမ်းပေါ် ကျမှာမဟုတ်ဘူး။ တကယ်လို့ လမ်းပေါ်ကျသွားရင်တောင်မှ၊ ဘယ်သူကမှ သိပ်ပြီး အာရုံစိုက်နေမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီအမှောင်မြို့တော် (Dark City) ထဲမှာ လူတွေက အမြဲတမ်း သေဆုံးနေကြတာပဲ၊ အထူးသဖြင့် အပြင်ဘက်အခြေချစခန်းမှာ နေတဲ့သူတွေပေါ့။"

သူ ခေတ္တရပ်သွားပြီး၊ ဆက်ပြောသည်။

"ဒါပေမဲ့၊ ငါတို့ အဲဒီလိုလုပ်လို့ မရဘူး — ဘာလို့လဲဆိုတော့ Harper က သာမန် ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်က ကြွက်တစ်ကောင် မဟုတ်ဘဲ၊ တောက်ပသောသခင် (Bright Lord) အတွက် အလုပ်လုပ်ပေးနေတဲ့ သူတစ်ယောက် ဖြစ်နေလို့ပဲ။ အစောင့်တွေ (Guards) က သူ့ရဲ့ ရုတ်တရက် သေဆုံးမှုကို စိတ်ဝင်စားသွားလိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ အဲဒါကို အသုံးချပြီး မင်းနဲ့ သခင်မလေး Nephis အတွက် ပြဿနာရှာကြလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် သူ့ကို လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားအောင် ငါတို့ လုပ်ဖို့ လိုတယ်။ အဲဒါကတော့ လွယ်မှာမဟုတ်ဘူး။"

Sunny က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ဘာခက်လို့လဲ? ငါ သူ့ကို တောင်အောက်ဆင်းသယ်သွားပြီး အပျက်အစီးတွေထဲက တစ်နေရာရာမှာ အလောင်းကို ပစ်ထားခဲ့လို့ ရတာပဲ။ အပြင်မှာလည်း ညဘက်ရောက်နေပြီ။ ဘယ်သူမှ မြင်ရမှာ မဟုတ်ပါဘူး။"

Caster က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ရဲတိုက်အစောင့်တပ် (Castle Guard) မှာ လမ်းကို နေ့ရောညပါ စောင့်ကြည့်နေတဲ့ အကဲခတ်အမျိုးမျိုး ရှိတယ်။ မင်းကို သတိထားမိသွားလိမ့်မယ်။ တစ်ယောက်ယောက်က သူတို့ကို တခြားဘက်လှည့်ကြည့်ဖို့ သွေးဆောင်ဖြားယောင်းတာမျိုး မရှိရင်ပေါ့လေ။"

သူ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"အဲဒါက စျေးတော့ သက်သာမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါ အဲဒီလိုဖြစ်အောင် လုပ်ပေးနိုင်တယ်။ မနက်ဖြန် နေဝင်ပြီးရင်၊ အလောင်းကို အပျက်အစီးတွေဆီ သယ်သွားပြီး ပြန်လာဖို့ မင်းအတွက် အချိန်တစ်နာရီလောက် ရလိမ့်မယ်။ ဆောရီးပါ၊ မင်းအတွက် အချိန်ပို ငါ ဝယ်မပေးနိုင်ဘူး... ဒါက ငါ့ဆီမှာ လက်ကျန်ရှိနေတဲ့ အပိုင်းအစ (Shards) လေးတွေကိုတောင် အကုန် ပြောင်သွားစေလိမ့်မယ်။"

ချောမောသော လူငယ်၏ အသံက သူ၏ ရဲဘော်ရဲဘက်အတွက် တကယ်ကို စိုးရိမ်ပူပန်နေသည့်အလား ပေါ်လွင်နေသော်လည်း၊ တကယ်တမ်းတွင်မူ၊ ယခုအခါ Sunny သူ့အပေါ် မည်မျှ ကြွေးတင်သွားပြီဆိုသည်ကို ထပ်ခါတလဲလဲ အသိပေးနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ပြီးတော့ အဲဒီ သတင်းစကားက မလုံလောက်သေးဘူးဆိုရင်၊ အနာဂတ်မှာ Harper ဘယ်လို သေဆုံးသွားခဲ့သလဲ ဆိုတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖော်ထုတ်ပစ်မယ်ဆိုပြီး သူက အချိန်မရွေး ခြိမ်းခြောက်လို့ ရသေးတယ်လေ။

Caster သည် သူ့ကို လက်ဝါးပေါ်တွင် တင်ထားနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

Sunny မှောင်မိုက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"အဲဒီအချိန် မရောက်ခင်အထိ ငါ ဘာလုပ်ရမလဲ?"

အမွေဆက်ခံသူ (Legacy) က ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။

"သဘာဝကျကျပဲ နေပြီး ဘယ်သူနဲ့မှ စကားမပြောဖို့ ကြိုးစား။ မင်းက အခုတောင် အထီးကျန်ဆန်တဲ့သူ တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာပဲ။ ဘယ်သူမှ သံသယဝင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။"

ထိုနောက်၊ သူက စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ စဉ်းစားပြီး ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"အိုး။ ဒါက... ဒီတဲအိမ်ထဲကို အချိန်အတန်ကြာ ဘယ်သူမှ ဝင်မလာသင့်ဘူး။ Harper က ပြီးခဲ့တဲ့ လအနည်းငယ်အတွင်း ရဲတိုက်ထဲမှာပဲ နေခဲ့တာဆိုတော့၊ ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်က လူတွေက သူ ပျောက်နေတာကို အခုချက်ချင်း သတိထားမိကြမှာ မဟုတ်သေးဘူး။ သူက မကြာသေးခင်ကမှ သတင်းပို့ထားတာဆိုတော့ အစောင့်တွေ (Guards) ကလည်း သတိထားမိမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ အဆင်ပြေသင့်ပါတယ်။"

Sunny သည် သူ့ကို ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘာလဲ?"

သူ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ မင်း အလောင်းဘယ်နှစ်လောင်းလောက်ကို ဖျောက်ဖျက်ခဲ့ပြီးပြီလဲလို့ ငါ တွေးနေမိလို့ပါ။"

Caster မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"တကယ်တော့ ဒါက ငါ့ရဲ့ ပထမဆုံးအကြိမ်ပဲ။ အမှောင်မြို့တော် (Dark City) ထဲမှာတော့၊ အလောင်းကို လူတိုင်း မြင်နိုင်တဲ့ တစ်နေရာရာမှာ ထားခဲ့တာက အများအားဖြင့် ပိုပြီး အကျိုးရှိတတ်တယ်။"

အဓိပ္ပာယ်တော့ ရှိသားပဲ။ အနာဂတ်မှာ တခြားသူတွေ မင်းကို လာမတိုက်ခိုက်ခင် နှစ်ခါလောက် ပြန်စဉ်းစားသွားစေဖို့ မဟုတ်ဘူးဆိုရင် တစ်ယောက်ယောက်ကို ဘာလို့ သတ်နေတော့မှာလဲ?

လူသတ်မှုနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် Sunny သည် တကယ့်ကို အပျော်တမ်းအဆင့်သာ ဖြစ်သည်။ အမွေဆက်ခံသူများ (Legacies) နှင့် သူ တကယ်ကို မယှဉ်ပြိုင်နိုင်ပေ။

အဲဒီလိုနဲ့ပဲ၊ သူတို့က သနားစရာ တဲအိမ်လေးကို ကျောခိုင်းခဲ့ပြီး အခြေစိုက် တဲအိမ်ကြီးဆီသို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။ သူ့ကို မည်သူကမျှ အာရုံမစိုက်ကြသဖြင့်၊ Sunny သည် သူ၏ အခန်းထဲသို့ ပြန်ဝင်လာပြီး ကျဉ်းမြောင်းသော ကုတင်ငယ်လေးပေါ်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေခဲ့သည်။

Nephis ဘာတွေ စီစဉ်နေသလဲဆိုသည့် အသိပညာနှင့် သူ၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားသော Harper ၏ မှတ်ဉာဏ်များ နှစ်ခုစလုံးက သူ့ကို နှိပ်စက်နေသဖြင့် ဤည သူ အိပ်ပျော်နိုင်မည်မဟုတ်ဟု ထင်ခဲ့သည်။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင်၊ သူ၏ ခေါင်း ခေါင်းအုံးနှင့် ထိလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော သူ၏ အသိစိတ်က အိပ်မက်ကမ္ဘာထဲသို့ လွတ်ကျသွားတော့သည်။

နံနက်ခင်းတွင်၊ ဆင်းရဲသားရပ်ကွက် နေထိုင်သူ လူအုပ်ကြီးက အထဲသို့ အတင်းဝင်လာပြီး၊ အားလုံးက...

အင်းလေ၊ သူတို့ တကယ်တမ်း ဘာလုပ်နိုင်မှာမို့လို့လဲ? တကယ်လို့ အခြေအနေတွေ ဆိုးလာခဲ့ရင်တောင်မှ၊ သူတို့ထဲက သူ့ကို တကယ် အန္တရာယ်ပေးနိုင်တဲ့သူ အရမ်းကို နည်းပါးပါတယ်။

သို့သော် မည်သူမျှ ထိုနေရာတွင် ရှိမနေခဲ့ပေ။

အချိန်အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက်၊ အခြား နေ့ရက်များတွင် သူ နေထိုင်ပြုမူသလိုမျိုးပင် ပြုမူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အခန်းထဲမှ ထွက်လာကာ၊ မျက်နှာသစ်ရန် Sunny အပြင်သို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

Neph ၏ အကူငယ်လေးများက ပုံမှန်အတိုင်းပင် သူ့ကို နှုတ်ဆက်သူ နှုတ်ဆက်ကာ၊ လျစ်လျူရှုသူက လျစ်လျူရှုကြသည်။ သူတို့၏ အပြုံးများက ဖော်ရွေပြီး ခဏတာမျှသာ ဖြစ်သည်။

သူ့ကို နှစ်ခါပြန်ကြည့်သူ မရှိပေ။

ထူးဆန်းစွာ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သွားကာ၊ Sunny သည် တဲအိမ်ထဲမှ ထွက်ပြေးလာပြီး ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ဘာမှ ပြောင်းလဲမသွားခဲ့ပေ။ မနေ့ကနဲ့၊ ပြီးတော့ အဲဒီအရင် နေ့ရက်တိုင်းနဲ့ အရာအားလုံးက အတူတူပဲ ဖြစ်နေတယ်။

ဘယ်လိုလုပ်... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ?

သူက လူတစ်ယောက်ကို အကြမ်းဖက်ပြီး သတ်ပစ်ခဲ့တာတောင်၊ ဘယ်သူမှ ဂရုစိုက်ပုံမပေါ်ဘူး။ ထိတ်လန့်တတ်ပြီး သနားစရာကောင်းတဲ့ အဲဒီလူငယ်လေးရဲ့ သေဆုံးနေတဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာ ထာဝရ အေးခဲနေပြီဖြစ်တဲ့ နာကျင်မှုနဲ့ ထိတ်လန့်မှုတွေကို လျစ်လျူရှုပြီး၊ ကမ္ဘာကြီးက Harper မရှိဘဲနဲ့ ရှေ့ဆက်သွားနေခဲ့ပြီ။

အစောင့်တွေ (Guards) ပင်လျှင် သူတို့၏ သူလျှို ပျောက်ဆုံးသွားသည်ကို သတိထားမိပုံမပေါ်ပေ။

Sunny မျက်နှာကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး၊ နာကျင်နေသော မျက်နှာရှုံ့မဲ့မှုကို ဖုံးကွယ်လိုက်သည်။ သူ၏ ခေါင်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ခေါင်းကိုက်ရောဂါကြောင့် နာကျင်နေသည်။

'သူတို့ ဂရုမစိုက်ဘူးဆိုရင်၊ ငါကရော ဘာလို့ ဂရုစိုက်ရမှာလဲ? အဲဒီအရူးအကြောင်း မေ့ပစ်လိုက်တော့။'

ဒါပေမဲ့ သူ ဂရုစိုက်မိပါတယ်။ အကြောင်းပြချက် မခိုင်လုံပေမဲ့၊ သူ သတ်လိုက်တဲ့ သားကောင်အတွက် ဝမ်းနည်းပူဆွေးဖို့ သူ့ကိုယ်သူ တွန်းအားပေးခံနေရသလို ခံစားရတယ်၊ အဲဒီလိုလုပ်မယ့် တစ်ဦးတည်းသောသူက သူပဲ ဖြစ်နေရင်တောင်မှပေါ့။ ဖြစ်နိုင်တာက ဒီအခြေအနေဟာ လုံးဝ သတိမပြုမိဘဲ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် သေဆုံးမှု ဖြစ်လာမယ်လို့ သူ အမြဲတမ်း စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့ဖူးတဲ့ ပုံစံနဲ့ ကြောက်ခမန်းလိမ့်မတတ် ထပ်တူကျနေလို့လည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

စွန့်ပစ်ခံရပြီး မေ့ပျောက်ခံရကာ၊ သူ တည်ရှိခဲ့ဖူးတယ်ဆိုတာကိုတောင် ဂရုစိုက်ပေးမယ့် ဝိညာဉ်တစ်စုံတစ်ရာမျှ မရှိဘဲနဲ့ပေါ့။

'သနားစရာကောင်းလိုက်တာ။'

အထဲသို့ ပြန်ဝင်လာပြီးနောက်၊ Sunny သည် သူ၏ အခန်းထဲသို့ ဝင်ကာ ကုတင်ပေါ်တွင် ထိုင်လျက် နံရံကိုသာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ထိုနေ့တစ်နေ့လုံးနီးပါး သူ ထိုနေရာတွင်သာ အချိန်ကုန်ဆုံးခဲ့ပြီး၊ ညသန်းခေါင် ဓားတို (Midnight Shard) ဖြင့် လေ့ကျင့်ဟန်ဆောင်ရန် တစ်ကြိမ်သာ အပြင်ထွက်ခဲ့သည်။ သူ၏ ကာတာ (katas) များကို ထပ်ခါတလဲလဲ လေ့ကျင့်နေစဉ်၊ Nephis သည် သူ၏ ဓားလှုပ်ရှားမှုများကို မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် စောင့်ကြည့်နေသည်ကို သူ လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် တစ်စက္ကန့်အကြာတွင်၊ သူမသည် သူမလုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်သည့် မဆုံးနိုင်သော အလုပ်များကြောင့် အာရုံလွဲသွားကာ ထွက်သွားခဲ့သည်။

'သွားပါလေရော! Caster နဲ့ သွားစကားပြောချေ၊ ငါ ဂရုစိုက်မစိုက် ကြည့်လိုက်လေ!'

ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာသော သူ၏ ဒေါသက Sunny ကိုယ်တိုင်ကိုပင် အံ့အားသင့်သွားစေသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အနည်းဆုံးတော့ ဒီနေ့ တစ်နေ့လုံး သူ့အပေါ် လွှမ်းမိုးနေတဲ့ အုံ့မှိုင်းတဲ့ ခံစားချက်ကင်းမဲ့မှု (apathy) ထက်စာရင်တော့ ပိုကောင်းပါတယ်။

'ဒီတလော ငါ့စိတ်က ဘာဖြစ်နေတာလဲ? ငါ ပြာပုံတောင်ကုန်း (Ashen Barrow) ပေါ် ပြန်ရောက်နေသလိုပဲ။'

မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ရင်း၊ သူသည် ညသန်းခေါင် ဓားတို (Midnight Shard) ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ အခန်းထဲသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း၊ တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို ထိုနေရာတွင် စောင့်နေသည်။ အဲဒါ Cassie ပဲ။

မျက်မမြင် ကောင်မလေးသည် သူမ၏ လက်ထဲတွင် သစ်သားတုတ်ကောက်ကို ကိုင်ထားလျက် တံခါးကို ကျောပေးကာ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေသည်။ သူမ၏ မျက်နှာသည် ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ ငြိမ်သက်နေသည်။ ကြည့်ရတာ လုံးဝ... အုံ့မှိုင်းနေသည့်ပုံပင်။

Sunny ၏ နှလုံးသား တစ်ချက် ရပ်တန့်သွားလုမတတ် ဖြစ်သွားသည်။

'သူမ... သူမ သိသွားပြီလား?'

အတုအယောင် အပြုံးတစ်ခုကို အတင်းဖန်တီးလိုက်ရင်း၊ သူ၏ အသံကို ရွှင်လန်းနေစေရန် လုပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အိုး၊ ဟေ့ Cas။ နင် တစ်ခုခု လိုချင်လို့လား?"

သူမက သူ့ဘက်လှည့်လာပြီး၊ ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် ပြုံးလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း၊ သူမ၏ အပြုံးတွင် တစ်ခုခု လွဲချော်နေသည်။

၎င်းက သူ၏ အပြုံးကဲ့သို့ပင် အတင်းအကျပ် ဖန်တီးထားသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

မျက်မမြင် ကောင်မလေးက တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက်၊ ပြောလိုက်သည်။

"မဟုတ်ပါဘူး၊ အထူးတလည်တော့ ဘာမှ မရှိပါဘူး။"

Sunny မျက်တောင် နှစ်ချက်သုံးချက်လောက် ခတ်လိုက်သည်။

'ဒီနေ့ သူမ ဘာဖြစ်နေတာလဲ?'

ထိုအတောအတွင်း၊ Cassie သည် သူမ၏ လက်ကို မြှောက်ကာ သူ၏ ပခုံးကို စမ်းမိသွားသည်။

"မဟုတ်ဘူး... တကယ်တော့၊ နင့်အတွက် လက်ဆောင် တစ်ခု ပါလာတယ်။"

သူ မျက်ခုံးတစ်ဖက် ပင့်လိုက်သည်။

"လက်... လက်ဆောင်?"

သူမ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်၊ ရုတ်တရက် စွမ်းအင် အလင်းတန်းလေးတစ်ခု သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ ကူးပြောင်းလာသည်။

Sunny တွန့်ကနဲ ဖြစ်သွားသည်။

[သင်သည် အမှတ်တရ (Memory) တစ်ခု ရရှိပါသည်: အဆုံးမဲ့ နွေဦး (Endless Spring)။]

အဲဒါ... အဆုံးမရှိလုနီးပါး ရေတွေ ပါဝင်တဲ့ သူမရဲ့ လှပတဲ့ ဖန်ပုလင်းလေး မဟုတ်ဘူးလား?

သူမက အဲဒါကို ဘာလို့ သူ့ကို ပေးနေရတာလဲ?

"နင်က ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး ဒါကို ငါ့ကို လက်ဆောင်ပေးနေတာလဲ?"

သူမသည် စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက်၊ ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ခါရမ်းလိုက်သည်။

"ငါ ပေးချင်လို့ပါ။ ဘာလို့လဲ? နင် ငါတို့အတွက် လုပ်ပေးခဲ့တာတွေ အားလုံးပြီးရင်၊ ငါ နင့်ကို တစ်ခုခု မပေးနိုင်တော့ဘူးလား?"

Sunny တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။

"ပေးလို့ ရပါတယ်လေ။ ငါ မမျှော်လင့်ထားလို့ပါ။"

Cassie သည် သူ၏ ပခုံးကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ထူးဆန်းလောက်အောင် ကြာမြင့်သော အချိန်တစ်ခုအထိ မလှုပ်မယှက် နေခဲ့သည်။ ထို့နောက်၊ သူမ မျက်နှာလွှဲလိုက်ပြီး၊ သူမ၏ အသံက ပေါ့ပါးကာ တည်ငြိမ်နေလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ မကြာခင် ပြန်တွေ့ကြမယ်၊ Sunny။"

'ထူးဆန်းတဲ့ ကောင်မလေး။'

သူက သူမ၏ လက်ကို ပုတ်ပေးလိုက်ပြီး၊ အနည်းငယ် ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"သေချာတာပေါ့ ငါတို့ ပြန်တွေ့မှာပါ။ ငါ ဘယ်သွားရမှာလဲ? ဒီတဲအိမ်လေးက ငါတို့ အချိန်တိုင်း ဝင်မတိုက်မိဖို့အတွက် အရမ်း သေးလွန်းနေတာပဲဟာကို။"

သူမသည် ဖြည်းညှင်းစွာ လက်ကို ဖယ်လိုက်ပြီး တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်သည်။

"အင်း။ နင်ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ငါ... ငါ သွားတော့မယ်။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက်၊ သူမ လှည့်ထွက်သွားပြီး တံခါးဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

Sunny သူမ၏ ကျောပြင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ။ ဘိုင်းဘိုင်။"

'သူမ ဘာတွေများ ဖြစ်နေတာလဲ?'

တံခါးဝသို့ ရောက်သောအခါ၊ Cassie သည် တစ်စက္ကန့်မျှ အေးခဲသွားသည်။ သူမ၏ ခေါင်းကို မလှည့်ဘဲနှင့် သူ့ကို မျက်နှာ မပြဘဲ၊ သူမက အတန်ကြာ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"...နှုတ်ဆက်ပါတယ်၊ Sunny။"