🚧 ဤဝဘ်ဆိုက်ကို ဖန်တီးဆောက်လုပ်နေဆဲ ဖြစ်ပါသည် — Website is under development

Shadow Slave

Shadow Slave Chapter 168 Myanmar Translation

Tab 1

အခန်း (၁၆၈) အပြင်ဘက်

Sunny မျက်နှာရှုံ့မဲ့သွားပြီးနောက်၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခေါင်းကိုက်ရောဂါကို ခံစားရလျက် လှည့်ထွက်သွားသည်။ နေမင်းသည် ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်ပြီး၊ ညသည်လည်း ၎င်း၏ ခြေရာအတိုင်း လိုက်ပါလာနေသည်။ သူ့အတွက် အချိန်သိပ်မကျန်တော့ပေ။

အသည်းအသန်ဖြစ်နေသော အပြုံးတစ်ခုဖြင့်၊ Sunny သည် ပြောင်းလဲနေသောကြယ် (Changing Star) ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ဘာကများ အဲဒီလောက်တောင် အရေးကြီးနေရတာလဲ? ဒီက လူအားလုံးကို သေဒဏ်ပေးရလောက်တဲ့အထိ ဘာကများ အဲဒီလောက်တောင် တန်ဖိုးရှိနေရတာလဲ?!"

သူ အဖြေကို သိနှင့်ပြီးသားဖြစ်မည်ဟု ခန့်မှန်းမိကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"မသေနိုင်သောမီးလျှံ (Immortal Flame) မျိုးနွယ်စုရဲ့ ဂုဏ်ကျက်သရေကို ပြန်ယူလာမယ်ဆိုတဲ့ အရူးလို အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ ကိစ္စမျိုးလို့တော့ ငါ့ကို လာမပြောနဲ့နော်။ နိုးထသူတွေရဲ့ (Awakened) တာဝန်လား? ဘာလဲ၊ နင့်အဖိုးက ဒုတိယ အိပ်မက်ဆိုးကို အောင်နိုင်ခဲ့သလို၊ နင့်အဖေက တတိယကို အောင်နိုင်ခဲ့သလို၊ စတုတ္ထ အိပ်မက်ဆိုးကို ပထမဆုံး အောင်နိုင်တဲ့ လူသားဖြစ်လာရမယ်ဆိုပြီး နင်က ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ကတိတစ်ခု ပေးထားခဲ့တာလား? ဒါမှမဟုတ် အဲဒီထက် ပိုဆိုးပြီး၊ ပိုလို့တောင် ရူးမိုက်တဲ့ ကိစ္စမျိုးလား? နင်က ဒီကျိန်စာသင့်နေတဲ့ ကမ္ဘာကြီးကို ကယ်တင်ဖို့ စီစဉ်နေတာလား?!"

Nephis သည် သူ့ကို စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက်၊ ဖြီးပြုံးလိုက်သည်။ အန္တရာယ်ရှိပြီး သူစိမ်းဆန်သော အရာတစ်ခုက သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် နိုးထလာသည်... မဟုတ်ဘူး၊ လုံးဝ သူစိမ်းဆန်တာတော့ မဟုတ်ဘူး။

ဒါက အရင်က သူမကို ထူးဆန်းတဲ့ စကားလုံး သုံးလုံး ပြောပြီးပြီးချင်းမှာပဲ သူ တစ်ခါမြင်ဖူးခဲ့တဲ့ အဲဒီထူးဆန်းပြီး ရူးသွပ်နေတဲ့ တောက်ပမှုမျိုးပါပဲ။

AsterSongVale

အဲဒီတုန်းက၊ စက္ကန့်အနည်းငယ်လောက်အတွင်းမှာပဲ၊ ပြောင်းလဲနေသောကြယ် (Changing Star) ဟာ တည်ငြိမ်အေးဆေးတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကနေ သူတောင် မမှတ်မိနိုင်လောက်တော့တဲ့ သူတစ်ယောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ်။

တိုးညင်းစွာ ရယ်မောလိုက်ရင်း၊ Neph က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ကမ္ဘာကြီးကို ကယ်တင်မယ်? မဟုတ်ဘူး၊ ငါ ကမ္ဘာကြီးကို ကယ်တင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ Sunny။"

ထို့နောက်၊ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ သူမ၏ အေးစက်သော မီးခိုးရောင် မျက်လုံးများ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် အဖြူရောင် မီးတောက်များ ရုတ်တရက် တောက်လောင်လာသည်။ မှောင်မိုက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ယုံကြည်ချက်ဖြင့်၊ သူမက ပြောလိုက်သည်။

"ငါ အဲဒါကို ဖျက်ဆီးပစ်မှာ။"

သူမ၏ စကားလုံးများက အမှောင်ထုထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး၊ Sunny ကို အကြောင်းပြချက် မခိုင်လုံသော ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခု ခံစားရစေသည်။ သူသည် နားလည်နိုင်စွမ်း မရှိသလို၊ အခုလေးတင် သူ ကြားလိုက်ရသည်ကိုလည်း မယုံကြည်ရဲဖြစ်ကာ သူမကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

ဖျက်ဆီး... ကမ္ဘာကြီးကို ဖျက်ဆီးမယ်? ဘာ?

အေးမြသော လေကို အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ရင်း၊ ပြောင်းလဲနေသောကြယ် (Changing Star) က ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီကမ္ဘာကြီးကိုလေ၊ Sunny။ ဒီကျိန်စာသင့်နေတဲ့ နေရာကြီး။ အိပ်မက်ကမ္ဘာ (Dream Realm) ကို။ မဟုတ်ဘူး၊ ငါက စတုတ္ထ အိပ်မက်ဆိုးကို ပထမဆုံး အောင်နိုင်မယ့်သူ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါက အိပ်မက်ဆိုးတိုင်းကို ပထမဆုံး အောင်နိုင်မယ့်သူ ဖြစ်လာမှာ။ အဲဒါတွေကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြတ်ကျော်သွားမယ်၊ ငါ့လမ်းကို ပိတ်ဆို့နေတဲ့ ဘယ်အရာမဆို၊ ဘယ်သူ့ကိုမဆို ဖျက်ဆီးပစ်မယ်။ ပြီးတော့ အိပ်မက်ဆိုးစနစ် (Nightmare Spell) ရဲ့ နှလုံးသားဆီကို ရောက်တဲ့အချိန်ကျရင်၊ အဲဒါရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတိုင်းကို ငါ ချေမှုန်းပစ်မယ်၊ ငါ အဲဒါကို အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြဲပစ်မယ်၊ ငါ အဲဒါကို အပြတ်အသတ် ရှင်းလင်းပြီး ပျက်စီးသွားအောင် လုပ်ပစ်မယ်။"

သူမက သူ့မျက်လုံးများကို တည့်တည့်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ကို Gunlaug တားနိုင်မယ်လို့ နင် ထင်နေတာလား? ငါ့ကို ကျဆုံးသွားသော ထိတ်လန့်ဖွယ် (Fallen Terror) က တားနိုင်မယ်လို့ နင် ထင်နေတာလား? အဲဒီ ဖုတ်ကောင် သုံးကောင်က ငါ့ကို တားနိုင်မယ်လို့ နင် ထင်နေတာလား? မရဘူး၊ Sunny။ ဘာကမှ ငါ့ကို တားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ရဲရဲဝံ့ဝံ့နဲ့ တားရဲတဲ့သူတိုင်း သေရမယ်။ ငါ သူတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်မယ်။"

နောက်သို့ တစ်လှမ်းဆုတ်လိုက်ရင်း၊ Sunny သည် သူမကို ပြူးကျယ်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

သူ၏ ဂုတ်ပိုးကို အေးစက်သောအရာ တစ်ခုက လာထိသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး၊ သူ တုန်ယင်သွားသည်။ ထို့နောက်၊ သူ မျက်နှာရှုံ့မဲ့သွားပြီး သူ၏ အသံထဲတွင် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဘာလို့လဲ? ဘာလို့ အိပ်မက်ဆိုးစနစ် (Spell) ကို အဲဒီလောက်တောင် ဖျက်ဆီးပစ်ချင်နေရတာလဲ?"

ပြောင်းလဲနေသောကြယ် (Changing Star) ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တစ်ဖက်က အနည်းငယ် ကွေးတက်သွားသည်။ စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ ကြာပြီးနောက်၊ သူမက ရိုးရှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါ အဲဒါကို မုန်းလို့ပဲ။"

Sunny သည် ထိုအဖြေ၏ ရိုးရှင်းမှုကြောင့် မှင်တက်သွားကာ မျက်တောင်ခတ်လိုက်မိသည်။ တခြား တစ်ယောက်ယောက်သာ ဆိုရင်တော့၊ သူတို့ လိမ်ပြောနေတယ်လို့ သူ ထင်မိမှာပါ။

ဒါပေမဲ့ Nephis က ထူးဆန်းပြီး ပြတ်သားကြမ်းတမ်းတဲ့ ကမ္ဘာကြီးထဲမှာ နေထိုင်သူလေ။ သူမက တစ်ခုခုကို လုပ်ချင်ရုံ သက်သက်နဲ့ လုပ်တတ်တယ်၊ ပြီးတော့ ထာဝရတည်ရှိနေတဲ့၊ အရာရာကို စွမ်းဆောင်နိုင်တဲ့ ဖြစ်တည်မှုကြီးကို သူမက မုန်းရုံသက်သက်နဲ့ ဖျက်ဆီးပစ်ချင်နေတာ ထင်ရှားတယ်။

ဘာလို့ မဖြစ်ရမှာလဲ?

သူ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး တီးတိုး ပြောလိုက်သည်။

"နင် တကယ်ကို ရူးနေတာပဲ။"

Neph ပြုံးလိုက်သည်။

"ရူးသွပ်နေတဲ့ ကမ္ဘာကြီးထဲမှာ ရူးသွပ်နေတယ်ဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ? ဒီငရဲကြီးထဲမှာ လုံးဝ စိတ်မှန်နေသေးတယ်ဆိုတဲ့ ဘယ်သူ့ကိုမဆို ငါကတော့ သတိထားမိမှာပဲ။"

ထို့နောက်၊ သူမ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဒါဆို၊ ငါတို့ စကားပြောလို့ ပြီးပြီလား? ဒါမှမဟုတ် နင့်မှာ မေးစရာ မေးခွန်းတွေ ရှိနေသေးလား? နေက ဝင်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဆိုတော့၊ နင် မြန်မြန်မေးတာ ပိုကောင်းမယ်။"

Sunny ခေါင်းကို ခါရမ်းလိုက်ပြီး၊ အက်ကွဲနေသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"...အေး။ အေးပါ၊ Neph။ ငါ ပြီးပြီ။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက်၊ သူသည် ဖြည်းညှင်းစွာ နောက်သို့လှည့်ကာ ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်။

နောက်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော Nephis က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"နင် ဘယ်သွားမလို့လဲ? ဒီကို ပြန်လာခဲ့။"

သူက လက်တစ်ဖက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ပြီး၊ ခေါင်းလှည့်ရန် ငြင်းဆန်ကာ တိုးညင်းသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဆောရီးပဲ။ ငါ သွားစရာ ကိစ္စလေး တစ်ခုရှိသေးလို့။ ငါတို့... နောက်မှပဲ စကားဆက်ပြောကြတာပေါ့။"

သူမ၏ မျက်မှောင်ကြုတ်မှုက ပိုမို နက်ရှိုင်းလာသည်။ သူ၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း၊ ပြောင်းလဲနေသောကြယ် (Changing Star) သည် သွားကြိတ်ကာ အော်ခေါ်လိုက်သည်။

"ပြန်လာခဲ့လို့ ငါပြောနေတယ်လေ၊ Sunny! ဒီစကားဝိုင်းက မပြီးသေးဘူး! အခုချက်ချင်း ဒီကို ပြန်လာခဲ့!"

သို့သော် မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိပေ။

Sunny သည် အရိပ်များထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်ပြီး၊ သေဆုံးလုနီး နေဝင်ဆည်းဆာ၏ နောက်ဆုံး အလင်းရောင်များဖြင့် တောက်ပစွာ လင်းထိန်နေသော လမ်းကြားလေးထဲတွင် သူမကို တစ်ယောက်တည်း ရပ်ကျန်ခဲ့စေသည်။

အချိန်အတန်ကြာပြီးနောက်၊ Sunny သည် Harper ၏ အလောင်းကို ပခုံးပေါ် ထမ်းတင်လျက် အပျက်အစီးများထဲမှ ဖြတ်သန်း လမ်းလျှောက်နေသည်။ ထိုလူငယ်သည် မသေဆုံးမီကတည်းက အလွန် ပိန်ချုံးနေခဲ့သဖြင့်၊ ၎င်းက သိပ်ကြီးမားသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး တစ်ခုတော့ မဟုတ်ပေ။

…အနည်းဆုံးတော့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရပေါ့လေ။

ည၏ အစောပိုင်းအချိန် ဖြစ်သည်။

အမှောင်ထုကလွဲပြီး ဘာနဲ့မှ ဝန်းရံမခံရဘဲ၊ Sunny သည် သူ၏ အတွေးများ၊ စိတ်ခံစားမှုများနှင့်အတူ တစ်ယောက်တည်း ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ သို့သော်၊ ထူးဆန်းစွာပင်၊ သူ၏ နှလုံးသားနှင့် စိတ်နှလုံး နှစ်ခုစလုံးသည် ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူ အခုအချိန်မှာ ဘာကိုမှ စဉ်းစားဖို့ ဒါမှမဟုတ် ခံစားဖို့ စိတ်မဝင်စားနိုင်တော့ဘူး။

အရာအားလုံးက လွန်ကဲလွန်းပြီး မြန်ဆန်လွန်းနေသည်။

ထို့အပြင်၊ သူက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဘီလူးတစ်ကောင်ကောင်နှင့် မတိုးမိစေရန် အာရုံစိုက်နေရခြင်းက ပိုကောင်းပါလိမ့်မည်။ ယခုအချိန်တွင် အိပ်မက်ဆိုး သတ္တဝါ (Nightmare Creature) တစ်ကောင်၏ စားသောက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပါက အလွန် ကံကြမ္မာလှောင်ပြောင်ရာ ကျမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ မနှစ်မြို့စရာ ကောင်းနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

Harper ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့မိသည့်အတွက် သူ အပြစ်ရှိသလို ခံစားရသော်လည်း၊ အလောင်းကို ဖျောက်ဖျက်ရန် ကြိုးစားရင်း သေဆုံးရလောက်သည့်အထိတော့ မဟုတ်ပေ။ သူ၏ အပြစ်များအတွက် သူ မသေချင်သေးပေ။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့်၊ သူ ဖြတ်သန်းသွားနေသော နယ်မြေကို Sunny ကောင်းစွာ သိရှိသည်။ မည်သည့် လမ်းများက နှိုင်းယှဉ်ချက်အရ လုံခြုံသည်၊ မည်သည့် လမ်းများကို ရှောင်ရှားရန် လိုအပ်သည် ဆိုသည်ကို သူ သိသည်။ တကယ်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဘီလူးများ ဘယ်နေရာတွင် နေထိုင်ကြသည်၊ မည်သည့်နေရာတွင် မည်သည့်အရာ၏ အာရုံခံမှုကိုမျှ မခံရဘဲ ဖြတ်သန်းသွားနိုင်သည်ကို သူ သိသည်။

နောက်ဆုံးတွင် အပျက်အစီးများထဲသို့ အတော်လေး ဝေးဝေး ရောက်လာပြီဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီးနောက်၊ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပြိုကျနေသော အိမ်တစ်လုံးကို သူ ရှာတွေ့ခဲ့ပြီး၊ အပျက်အစီးများပေါ်သို့ တက်ကာ၊ အခိုက်အတန့်မျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် အလောင်းကို အထဲသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။ Harper ၏ ပိန်ချုံးနေသော ခန္ဓာကိုယ်သည် ကျောက်တုံးများပေါ်မှ လိမ့်ဆင်းသွားပြီး မည်သူမှ မြင်တွေ့နိုင်မည်မဟုတ်သော အိမ်၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ရပြီ၊ ပြီးပြီ။ အနည်းဆုံးတော့ အဲဒီအပိုင်း ပြီးသွားပြီပေါ့။

အခုတော့ ပြန်သွားရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ။

Sunny နောက်သို့ လှည့်ကာ၊ အဝေးမှ ဧရာမ တောင်ကုန်းကြီး၏ ပုံရိပ်နှင့် ၎င်း၏ထိပ်တွင် တည်ရှိနေသော ခမ်းနားကြီးကျယ်သည့် ရဲတိုက်ကြီးကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

လောလောဆယ်၊ လူရာပေါင်းများစွာသည် ထိုနေရာ၌ အိပ်စက်နေကြသည်၊ အပြင်ဘက်အခြေချစခန်း၏ သနားစရာ တဲအိမ်များထဲတွင် ဖြစ်စေ၊ ရှေးဟောင်းခံတပ်ကြီး၏ လုံခြုံပြီး နွေးထွေးသော အခန်းများထဲတွင် ဖြစ်စေ။

NephCassie နှင့် Effie တို့ ထိုနေရာတွင် ရှိနေကြသည်။

HarusGemma နှင့် တောက်ပသောသခင် (Bright Lord) Gunlaug တို့လည်း ထိုနေရာတွင် ရှိနေကြသည်။

ပြီးတော့ အခြားသူတွေ အများကြီး၊ အများကြီးလည်း ရှိနေကြသေးတယ်။

ပြီးတော့ သူတို့ထဲက အများစုက သေကြတော့မယ်။

ရဲတိုက်၏ အဖြူရောင် စကျင်ကျောက် နံရံများကို ကြည့်ရင်း၊ Sunny သည် သူ၏ အနာဂတ်ကို ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း မြင်တွေ့နိုင်သည်။ ပြောင်းလဲနေသောကြယ် (Changing Star) သည် ဤနေရာတွင် ဂိုဏ်းတစ်ခု တည်ထောင်နေသည်ကို ဘာမှမတတ်နိုင်ဘဲ စောင့်ကြည့်နေရခြင်း။ Gunlaug ရန်မှ သူမကိုယ်သူမ ကာကွယ်ရာတွင် ကူညီပေးရခြင်း။ အမဲလိုက်ခရီးစဉ်များ သွားရခြင်း၊ သူ ပြန်ရောက်လာသည့်အခါတွင် မည်သူမျှ မမြင်နိုင်သူ ဖြစ်နေရခြင်း။ Harper ကို ဖြစ်ခဲ့သည့်အရာမျိုး ထပ်မံ ဖြစ်လာမည်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် မည်သူနှင့်မျှ နီးကပ်စွာ မနေဝံ့ခြင်း။

အရာအားလုံး သွေးထွက်သံယိုမှုများနှင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် အဆုံးသတ်သွားမည့် အချိန်အထိပေါ့။

Caster လည်း အဲဒီမှာ ရှိနေတယ်၊ Sunny အပေါ် သူ့မှာရှိတဲ့ အသာစီးရမှုကို အသုံးချပြီး သူ့ကို နာခံတဲ့ နောက်လိုက်လေးတစ်ယောက် ဖြစ်လာအောင် လုပ်ဖို့ စောင့်ဆိုင်းနေတယ်။ ချောမောတဲ့ အမွေဆက်ခံသူ (Legacy) ရဲ့ ဖော်ရွေတဲ့ ပုံစံကြောင့် Sunny လှည့်စားမခံခဲ့ရပါဘူး။ သူ့ရဲ့ အကူအညီကို လက်ခံလိုက်တာကနေ ကောင်းတဲ့အရာ ဘာတစ်ခုမှ ထွက်လာမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို သူ သိတယ်။

...နောက်ဆုံးမှာတော့၊ သူဟာ အရိပ်တွေထဲမှာပဲ ရပ်နေပြီး အဝေးဆီကို ငေးကြည့်နေခဲ့တယ်။ မေ့လျော့ခံကမ်းခြေ (Forgotten Shore) ရဲ့ ကျိန်စာသင့် အိပ်မက်ဆိုးကြီးထဲမှာ အထီးကျန် အလင်းရောင်လေး တစ်ခုလို အခက်အခဲမျိုးစုံကြားကနေ ကြံ့ကြံ့ခံ ရပ်တည်နေတဲ့ သေးငယ်တဲ့ လူသားအုပ်စုလေးဆီကိုပေါ့။

အချိန်အတော်ကြာ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေပြီးနောက်၊ Sunny တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး၊ ၎င်းကို ကျောခိုင်းကာ၊ အမှောင်ထုထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်သွားတော့သည်။