Tab 1

**အခန်း (၃) ကံကြမ္မာ ကြိုးမျှင်များ**

အဲဒီနောက် မိနစ်အနည်းငယ်ကြာတဲ့အထိ ဆန်နီ [SUNNY] ဟာ စိတ်အခြေအနေ မှိုင်းညို့နေခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်တော့ သူ အဲဒီအခြေအနေကနေ ရုန်းထွက်လိုက်ပြီး၊ လေကောင်းလေသန့်ကို ခံစားဖို့ ကြိုးစားရင်း အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်တယ်။ တကယ်ပါပဲ၊ အဲဒီလို လေမျိုးဟာ အစစ်အမှန်ကမ္ဘာမှာ ရဖို့ဆိုတာ ခဲယဉ်းလှပါတယ်။ အဏုမြူဖုန်မှုန့်တွေနဲ့ တခြား ညစ်ညမ်းမှုတွေက လေကို ကြမ်းတမ်းပြီး မနှစ်မြို့ဖွယ် ဖြစ်စေတဲ့အပြင် ဆင်ခြေဖုံးရပ်ကွက်တွေရဲ့ ယေဘုယျ အပုပ်နံ့တွေကိုတောင် ထည့်မပြောတော့ပါဘူး။ မြို့ရဲ့ ပိုကောင်းတဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေမှာတော့ ရှုပ်ထွေးဆန်းကြယ်တဲ့ လေသန့်စင်စနစ်တွေက ကြိုးကြိုးစားစား အလုပ်လုပ်နေကြတယ် — ဒါပေမဲ့ သန့်စင်ထားတဲ့ လေက အရသာမရှိဘဲ အသက်မဲ့နေသလို ခံစားရတယ်။ အရမ်းချမ်းသာတဲ့ သူတွေသာ တကယ်ပဲ သာယာတဲ့ အသက်ရှူခြင်းကို ခံစားခွင့် ရှိကြတာပါ။

အခုတော့ သူဟာ ဒုတိယမျိုးဆက် သူဌေးသား (chaebol) တစ်ယောက်လို သန့်စင်ပြီး အရသာရှိတဲ့ လေကို အကန့်အသတ်မရှိ ခံစားခွင့် ရနေပြီလေ။

'တကယ်ပဲ၊ အိပ်မက်ဆိုး ဂါထာ [NIGHTMARE SPELL] ရဲ့ ရွေးချယ်ခံရခြင်းမှာ သူ့အကျိုးကျေးဇူးနဲ့ သူ ရှိတာပဲ။'

ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အအေးဒဏ်ကြီးသာ မရှိခဲ့ရင်၊ သူ့ခြေထောက်တွေ မနာကျင်ခဲ့ရင်၊ ပြီးတော့ သူ့လက်ကောက်ဝတ်တွေနဲ့ ကျောပြင်က ဝေဒနာ မခံစားနေရရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ!

ကျွန်လှည်းတန်းကြီးက တောင်ပေါ်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း တွားသွားတက်နေပြီး၊ ကျွန်တွေ ပိုပိုများလာကာ ယိုင်နဲ့နဲ့ ဖြစ်လာပြီး မြေကြီးပေါ် အခါအားလျော်စွာ လဲကျကုန်ကြတယ်။ လမ်းမလျှောက်နိုင်တော့တဲ့ သူတွေကို သံကြိုးကနေ ဖြုတ်ပြီး လမ်းရဲ့ ဘယ်ဘက်က ဟက်တက်ကွဲနေတဲ့ ချောက်ကမ်းပါးကြီးထဲကို စည်းကမ်းမဲ့စွာ လွှင့်ပစ်ခဲ့ကြတာ နှစ်ကြိမ်လောက် ရှိပြီ။ ဆန်နီ [SUNNY] က သူတို့ ပြုတ်ကျသွားတာကို သနားကြင်နာစိတ် နည်းနည်းနဲ့ ကြည့်နေခဲ့တယ်။

ကျွန်လှည်းတန်းကြီးက တောင်ပေါ်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း တွားသွားတက်နေပြီး၊ ကျွန်တွေ ပိုပိုများလာကာ ယိုင်နဲ့နဲ့ ဖြစ်လာပြီး မြေကြီးပေါ် အခါအားလျော်စွာ လဲကျကုန်ကြတယ်။ လမ်းမလျှောက်နိုင်တော့တဲ့ သူတွေကို သံကြိုးကနေ ဖြုတ်ပြီး လမ်းရဲ့ ဘယ်ဘက်က ဟက်တက်ကွဲနေတဲ့ ချောက်ကမ်းပါးကြီးထဲကို စည်းကမ်းမဲ့စွာ လွှင့်ပစ်ခဲ့ကြတာ နှစ်ကြိမ်လောက် ရှိပြီ။ ဆန်နီ [SUNNY] က သူတို့ ပြုတ်ကျသွားတာကို သနားကြင်နာစိတ် နည်းနည်းနဲ့ ကြည့်နေခဲ့တယ်။

'သနားစရာ ကောင်တွေ။ ငြိမ်းချမ်းစွာ အနားယူပါတော့၊ သနားစရာ ဝိညာဉ်လေးတို့။'

အလုံးစုံကြည့်ရရင်တော့ သူဟာ စိတ်အခြေအနေ ကောင်းနေဆဲပါပဲ။

ဒီ အိပ်မက်ဆိုး [NIGHTMARE] ရဲ့ ကပ်ဘေးကြီး အလယ်မှာ နေလို့ထိုင်လို့ ကောင်းနေတာက နည်းနည်းတော့ ထူးဆန်းနေတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျေးဇူးတင်စရာကောင်းတာက ဆန်နီ [SUNNY] ဟာ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးအတွက် သူ့ကိုယ်သူ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ဖို့ အချိန်ရခဲ့လို့ပါ။ ဂါထာ [SPELL] ရဲ့ လက္ခဏာတွေ ပထမဆုံး စပေါ်လာတုန်းက သူ အဲဒါကို ကောင်းကောင်း မရင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့ပါဘူး။ အသက် ဆယ့်ခုနစ်နှစ်တောင် မပြည့်ခင် သေရမယ်ဆိုတာက ဘယ်သူမှ လွယ်လွယ်ကူကူ လက်ခံနိုင်တဲ့ ကိစ္စမျိုးမှ မဟုတ်တာ။

ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာတော့ အဲဒီအခြေအနေကို လက်ခံနိုင်ဖို့ ဆန်နီ [SUNNY] အတွက် ရက်အနည်းငယ်သာ အချိန်ယူခဲ့ရတယ်။ သူ့မိဘတွေရဲ့ ယာယီမြှုပ်နှံထားတဲ့ နေရာ — အင်း၊ တကယ်တော့ သူက အောက်မေ့ဖွယ် အဆောက်အအုံမှာ အပေါဆုံးနေရာလေး တစ်ခုတောင် ဝယ်ဖို့ မတတ်နိုင်လောက်အောင် ဆင်းရဲနေတော့၊ သစ်ပင်အိုကြီး တစ်ပင်မှာ ထွင်းထားတဲ့ စာကြောင်းနှစ်ကြောင်းပါပဲ — ကို သွားလည်ပြီး သူ့အတွက် တတိယမြောက် စာကြောင်းတစ်ခု ထပ်ဖြည့်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ဆန်နီ [SUNNY] ဟာ ရုတ်တရက်ဆိုသလို ပေါ့ပါးသွားပြီး ပူပင်သောက ကင်းသွားခဲ့တယ်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ငွေရှာဖို့၊ အစားအစာ ရှာဖို့၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့နဲ့ အနာဂတ်အတွက် စီစဉ်ဖို့ကို သူ ထပ်ပြီး ပူပန်နေစရာ မလိုတော့ဘူးလေ။ ဖြစ်နိုင်သမျှ အဆိုးရွားဆုံး အရာက ဖြစ်လာခဲ့ပြီးပြီဆိုတော့၊ ထပ်ပြီး ကြောက်စရာ ဘာရှိတော့မှာလဲ။

ဒါကြောင့်၊ ကျွန်တစ်ယောက် ဖြစ်လာပြီး အအေးဒဏ်ကြောင့် ဖြည်းဖြည်းချင်း သေဆုံးရမယ့် ကိစ္စက သိပ်ပြီး တုန်လှုပ်စရာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။

ဒါ့အပြင်၊ အအေးဒဏ်က သူ့ကို သတ်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သူ သိတယ် — ရိုးရိုးလေးပါပဲ၊ တောင်ပေါ်ကို ဆက်တက်သွားတဲ့အခါ လှည်းတန်းကြီးအတွက် ဘယ်လို ကံကြမ္မာမျိုး စောင့်ကြိုနေလဲ ဆိုတာကို သူ မြင်ထားပြီးပြီလေ။ မြေကြီးပေါ်မှာ ပြန့်ကျဲနေတဲ့ အရိုးပုံကြီးရဲ့ ပုံရိပ်က သူ့စိတ်ထဲမှာ လတ်ဆတ်နေတုန်းပါပဲ။ ဖြစ်နိုင်ချေအများဆုံးက သတ္တဝါဆိုး အုပ်စုတစ်စုက လှည်းတန်းကြီးကို ဝင်တိုက်ခိုက်မှာပဲ... ပြီးတော့ ကြည့်ရတာ အဲဒီတိုက်ခိုက်မှုက ရက်တွေချီပြီး ကြာမှာ မဟုတ်ဘဲ နာရီပိုင်းအတွင်းမှာကို ဖြစ်လာတော့မယ့်ပုံပဲ။

ဒါကြောင့် သူ့မှာ အခွင့်အရေး ရှိသေးတယ်။

အခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး၊ ဆန်နီ [SUNNY] ဟာ သူ့ရဲ့ status (အခြေအနေ) ကို နောက်တစ်ခါ ပြန်ကြည့်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး rune စာလုံးတွေကို ပြန်ခေါ်လိုက်တယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က Aspect ကြောင့် သူ အရမ်း ဒေါသထွက်သွားပြီး Attribute တွေကို သေချာ မလေ့လာခဲ့ရဘူး။ တစ်ယောက်ရဲ့ Aspect လောက် အရေးမကြီးပေမဲ့၊ Attribute တွေက အသက်ရှင်ခြင်းနဲ့ သေဆုံးခြင်း ကြားက အဆုံးအဖြတ်ပေးတဲ့ အချက် ဖြစ်လေ့ရှိတယ်။ ၎င်းတို့က တစ်ယောက်ရဲ့ သဘာဝစရိုက်လက္ခဏာတွေနဲ့ ပင်ကိုယ်စွမ်းရည်တွေကို ကိုယ်စားပြုပြီး၊ တစ်ခါတလေမှာ passive (အလိုအလျောက်) စွမ်းရည်တွေနဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုတွေကိုတောင် ပေးစွမ်းနိုင်တယ်။

[Fated (ကံကြမ္မာစီမံသူ)] Attribute ဖော်ပြချက်: "ကံကြမ္မာ ကြိုးမျှင်များက သင့်ကို တင်းကျပ်စွာ ရစ်ပတ်ထားသည်။ သင့်ရှိနေမှုကြောင့် ဖြစ်တန်စွမ်းနည်းသော အကောင်းအဆိုး နှစ်ရပ်စလုံးကို ဆွဲငင်ယူဆောင်လာမည်။ ကောင်းချီးပေးခံရသူများ ရှိသလို ကျိန်စာသင့်ခံရသူများလည်း ရှိသည်... သို့သော် နှစ်မျိုးလုံးဖြစ်ခြင်းမှာ ရှားပါးလှသည်။"

[Mark of Divinity (နတ်ဘုရား၏ အမှတ်အသား)] Attribute ဖော်ပြချက်: "သင်သည် နတ်ဘုရား၏ အငွေ့အသက် သဲ့သဲ့ကို ဆောင်ထားသည်၊ လွန်ခဲ့သော အချိန်များစွာက တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ထိတွေ့မှုကို ခဏတာ ခံခဲ့ရဖူးသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။"

[Child of Shadows (အရိပ်များ၏ ကလေးငယ်)] Attribute ဖော်ပြချက်: "အရိပ်များက သင့်ကို ၎င်းတို့အထဲမှ တစ်ဦးအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုသည်။"

'ဟင်း... စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။'

ပထမဆုံး Attribute ဖြစ်တဲ့ [Fated] ဟာ သူ့ရဲ့ ဒုက္ခရောက်မှုအတွက် အဓိက တရားခံဖြစ်ကြောင်း ဆန်နီ [SUNNY] ချက်ချင်း သိလိုက်တယ်။ ပထမအကြိမ် ကြည့်လိုက်တော့၊ အဲဒါက သူဟာ သေချာပေါက် ကံကြမ္မာဆိုးတစ်ခုအတွက် သတ်မှတ်ခံထားရတယ်လို့ ညွှန်ပြနေသလိုပဲ — ဥပမာ၊ သနားစရာကောင်းလောက်အောင် သေဆုံးပြီး သဲလွန်စမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားရမယ် ဆိုတာမျိုးပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဖော်ပြချက်ကို ဖတ်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့၊ ကံကြမ္မာစီမံခံရတယ် ဆိုတာဟာ တကယ်တော့ သူရှိနေတဲ့အချိန်မှာ မဖြစ်နိုင်လောက်တဲ့ အရာတွေ ဖြစ်လာဖို့ အခွင့်အလမ်း ပိုများတယ်ဆိုတာကို ဆိုလိုကြောင်း သူ နားလည်သွားတယ်။

'ဒီလိုနဲ့ပဲ ငါက အလွန်ရှားပါးပြီး အသုံးမကျတဲ့ Aspect တွေထဲက တစ်ခုကို ရခဲ့တာနေမှာ — ပြီးတော့ အဲဒီအထဲကမှ ထူးဆန်းတဲ့ မျိုးကွဲတစ်ခုကိုပေါ့!'

[Fated] က သူ့ရဲ့ မွေးရာပါ Attribute ဖြစ်တယ်ဆိုရင်၊ ကျန်တဲ့ နှစ်ခုက [Temple Slave] Aspect ကနေ လာတာပဲ ဖြစ်ရမယ်။ [Mark of Divinity] ကတော့ နည်းနည်း ပိုရှင်းလင်းတယ် — အဲဒါက အိပ်မက်ကမ္ဘာ [DREAM REALM] ထဲက သီးခြား မြင့်မြတ်တဲ့ နေရာတချို့ကို ဝင်ရောက်ခွင့်ပေးပြီး မှော်ပညာ အမျိုးအစား တချို့ကို အားဖြည့်ပေးဖို့ ဖြစ်သင့်တယ်။ အခုတော့ မြင်ကွင်းမှာ ဘာမြင့်မြတ်တဲ့ နေရာမှ မရှိသလို ဆန်နီ [SUNNY] ရဲ့ Aspect ကလည်း မှော်ပညာနဲ့ ဘာမှမဆိုင်တဲ့အတွက်၊ အဲဒါကလည်း အသုံးမဝင်ဘူး ဖြစ်နေတယ်။

[Fated] က သူ့ရဲ့ မွေးရာပါ Attribute ဖြစ်တယ်ဆိုရင်၊ ကျန်တဲ့ နှစ်ခုက [Temple Slave] Aspect ကနေ လာတာပဲ ဖြစ်ရမယ်။ [Mark of Divinity] ကတော့ နည်းနည်း ပိုရှင်းလင်းတယ် — အဲဒါက အိပ်မက်ကမ္ဘာ [DREAM REALM] ထဲက သီးခြား မြင့်မြတ်တဲ့ နေရာတချို့ကို ဝင်ရောက်ခွင့်ပေးပြီး မှော်ပညာ အမျိုးအစား တချို့ကို အားဖြည့်ပေးဖို့ ဖြစ်သင့်တယ်။ အခုတော့ မြင်ကွင်းမှာ ဘာမြင့်မြတ်တဲ့ နေရာမှ မရှိသလို **ဆန်နီ** [SUNNY] ရဲ့ Aspect ကလည်း မှော်ပညာနဲ့ ဘာမှမဆိုင်တဲ့အတွက်၊ အဲဒါကလည်း အသုံးမဝင်ဘူး ဖြစ်နေတယ်။

[Child of Shadows] ကတော့ ပိုထူးဆန်းတယ်။ သူ အဲဒီအကြောင်း တစ်ခါမှ မကြားဖူးသလို ဘာလုပ်ပေးမလဲ ဆိုတာကိုလည်း သူ လုံးဝ မသိဘူး — အနည်းဆုံးတော့ နေမင်းကြီး တောင်ကွယ်ကို ရောက်သွားပြီး ကောင်ကင်ယံ စတင် မှောင်မိုက်လာချိန် အထိပေါ့။ သူ အံ့ဩသွားတာက၊ နေ့ခင်းဘက်လို လင်းထိန်နေသလိုမျိုး အမှောင်ထဲမှာ သူ ကောင်းကောင်း မြင်နိုင်စွမ်း ရှိနေတာကို ဆန်နီ [SUNNY] တွေ့လိုက်ရတယ်။ ဒီစွမ်းရည် တစ်ခုတည်းကတင် လှောင်ပြောင်ဖို့ မထိုက်တန်ပါဘူး၊ ပြီးတော့ အရိပ်တွေက သူ့ကို တခြား မသိရသေးတဲ့ လက်ဆောင်တွေနဲ့ ဆုချဦးမယ်ဆိုတာ အတော်လေး ဖြစ်နိုင်ချေရှိတယ်။

'နောက်ဆုံးတော့ ကောင်းတာလေးတစ်ခု။ ငါတွေးနေတာ... '

"လှည်းတန်းကို ရပ်! စခန်းချဖို့ ပြင်ကြ!"

စစ်သားခေါင်းဆောင်ရဲ့ အမိန့်ကို လိုက်နာပြီး၊ ကျွန်တွေက ရပ်လိုက်ကြကာ တုန်ယင်ပြီး မောပန်းနွမ်းနယ်စွာနဲ့ မြေကြီးပေါ်ကို လဲကျသွားကြတယ်။ လမ်းကျယ်သွားတဲ့ နေရာက ရှင်းလင်းပြင်လေးဟာ အပြင်ကို ထွက်နေတဲ့ ကျောက်တုံးကြီး တစ်တုံးကြောင့် လေဒဏ်ကနေ အနည်းငယ် ကာကွယ်မှု ရနေပေမဲ့၊ ကောင်းကောင်း အနားယူနိုင်ဖို့တော့ အေးလွန်းနေဆဲပါပဲ။

စစ်သားတွေက မြင်းတွေကို အရင် မစောင့်ရှောက်ခင်မှာတောင်၊ ကျွန်တွေကို နွေးထွေးမှု မျှဝေခံစားစေဖို့ တင်းကျပ်တဲ့ စက်ဝိုင်းပုံစံမျိုး စုစည်းခိုင်းပြီး၊ စခန်းအလယ်မှာ မီးပုံကြီးတစ်ခု ဖိုဖို့ အလုပ်ရှုပ်နေကြတယ်။ ပင်မသံကြိုးကြီးကို ခိုင်ခိုင်မာမာ တပ်ဆင်ထားတဲ့ အစားအစာ၊ ရေနဲ့ တခြား ကုန်ပစ္စည်းတွေ တင်ဆောင်ထားတဲ့ လှည်းကြီးကို လေကာဖို့ ရှေ့ကို တွန်းပို့လိုက်ကြတယ်။ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်နေရင်းနဲ့ ဆန်နီ [SUNNY] က စောစောက စစ်သားငယ်လေး တောင်ကြီးကို ရှုပ်ထွေးတဲ့ အမူအရာနဲ့ ကြည့်နေတာကို သတိထားမိလိုက်တယ်။

'ထူးဆန်းတဲ့ကောင်။'

မကြာခင်မှာပဲ မီးပုံကြီး တောက်လောင်လာတယ်။ ခွန်အားပိုကြီးတဲ့ ကျွန်တွေက မီးနဲ့ ပိုနီးတဲ့နေရာကို ရအောင် ကြိုးစားကြပြီး၊ ဆန်နီ [SUNNY] လို အားနည်းတဲ့ သူတွေကတော့ စက်ဝိုင်းရဲ့ အပြင်ဘက်အစွန်မှာ ထိုင်ဖို့ အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးခံရကာ သူတို့ရဲ့ ကျောပြင်တွေက အအေးဒဏ်ကြောင့် အေးခဲနေတယ်။ သေချာတာပေါ့၊ သူတို့ဟာ သံကြိုးနဲ့ ချည်နှောင်ခံထားရဆဲမို့ ဘယ်လို လှုပ်ရှားမှုမျိုးမဆို အဟန့်အတား ဖြစ်နေတယ်။ အဲဒါကြောင့်ပဲ ရင်းနှီးနေတဲ့ ပခုံးကျယ်ကျယ်နဲ့ ကျွန်ကြီးဟာ မီးနဲ့ ပိုနီးအောင် ကြိုးစားပေမဲ့လည်း အစကနေရာမှာပဲ ပြန်ရောက်သွားတယ်။

"ကျောက်ချခံ အင်ပါယာကောင်တွေ!" သူက သိသိသာသာ စိတ်တိုနေတဲ့အသံနဲ့ ခပ်ရှဲရှဲ အော်လိုက်တယ်။

စစ်သားတွေက ကျွန်တွေကြားထဲ လျှောက်သွားပြီး ရေနဲ့ အစားအစာတွေ ဝေပေးတယ်။ ဆန်နီ [SUNNY] လည်း တခြားသူတွေလိုပဲ ရေခဲလို အေးစက်နေတဲ့ ရေ အနည်းငယ်နဲ့ ကျောက်တုံးလို မာကျောပြီး မှိုတက်နေတဲ့ ပေါင်မုန့်တစ်တုံး ရလိုက်တယ်။ စားချင်စရာ မရှိတဲ့ ပုံပေါက်နေပေမဲ့၊ အရင်ကအတိုင်း ဆာလောင်နေဆဲ ဖြစ်မှာကို မလိုချင်လို့ သူ အားလုံးကို ကုန်အောင် အတင်းအကျပ် စားလိုက်တယ်။

ကြည့်ရတာ သူ တစ်ယောက်တည်း ဒီလိုဖြစ်နေတာ မဟုတ်ဘူး။

သူ့နောက်ကနေ လိုက်လာခဲ့တဲ့ ကောက်ကျစ်တဲ့ ကျွန်က ပြင်းပြတဲ့ နာကျင်မှုနဲ့ ဘေးဘီကို ဝေ့ကြည့်လိုက်တယ်။

"နတ်ဘုရားတွေ အားလုံးကို တိုင်တည်ပြီး ပြောရဲတယ်၊ ထောင်ထဲမှာတောင် သူတို့ ငါ့ကို ဒီထက်ပိုပြီး ကောင်းကောင်း ကျွေးခဲ့သေးတယ်!"

သူ စိတ်ပျက်လက်ပျက်နဲ့ မြေကြီးပေါ် တံတွေးထွေးချလိုက်တယ်။

"ပြီးတော့ ထောင်ထဲက အပြစ်မဲ့တဲ့ ငါတို့လို လူအများစုက ကြိုးစင်တက်ဖို့ စောင့်နေရတာနော်!"

သူတို့နဲ့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် အကွာမှာ လမ်းခင်းကျောက်တွေ ဆုံးပြီး ချွန်ထက်တဲ့ ကျောက်ဆောင်တွေ စတင်တဲ့ နေရာမှာ၊ နှင်းတွေကြားထဲကနေ တောက်ပတဲ့ အနီရောင် ဘယ်ရီသီးလေးတွေ ပြန့်ကျဲ ပေါက်ရောက်နေတယ်။ ဆန်နီ [SUNNY] က အဲဒါတွေကို အရင်ကတည်းက သတိထားမိခဲ့ပြီး လမ်းတစ်လျှောက် ဟိုတစ်စု ဒီတစ်စု ပေါက်နေတာကို တွေ့ခဲ့သလို၊ အဲဒီ ကြံ့ခိုင်တဲ့ အသီးလေးတွေက အဖြူရောင်နောက်ခံနဲ့ ဘယ်လောက်တောင် လှပနေလဲ ဆိုတာကိုတောင် မှတ်သားထားမိသေးတယ်။ ကောက်ကျစ်တဲ့ ကျွန်ရဲ့ မျက်လုံးတွေ အရောင်လက်သွားပြီး ဘယ်ရီသီးတွေဆီကို လေးဘက်ထောက်ကာ တွားသွားဖို့ ကြိုးစားလိုက်တယ်။

"အဲဒါတွေကို မစားဖို့ ငါ အကြံပေးပါရစေ၊ မိတ်ဆွေ။"

အဲဒါက နူးညံ့တဲ့ အသံနဲ့ ကျွန်ဆီက ပြန်ထွက်လာတာပါ။ ဆန်နီ [SUNNY] လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ သူ့ကို ပထမဆုံးအကြိမ် လူကိုယ်တိုင် မြင်လိုက်ရတယ်။ သူက အသက် လေးဆယ်ကျော် အရွယ် အရပ်ရှည်ရှည် လူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး၊ ပိန်သွယ်ကာ ထူးဆန်းစွာ ချောမောနေပြီး ပညာတတ်တစ်ယောက်လို ဂုဏ်ကျက်သရေရှိတဲ့ အသွင်အပြင် ရှိတယ်။ သူလိုလူမျိုး ဘယ်လိုလုပ် ကျွန်ဖြစ်လာလဲ ဆိုတာကတော့ လျှို့ဝှက်ချက်ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူ အဲဒီမှာ ရှိတယ်။

"မင်းနဲ့ မင်းရဲ့ အကြံဉာဏ်က လာပြန်ပြီ! ဘာလဲ?! ဘာဖြစ်လို့လဲ?!"

ပညာတတ်က တောင်းပန်တဲ့ အပြုံးနဲ့ ပြုံးလိုက်တယ်။

"ဒီ ဘယ်ရီသီးတွေကို သွေးဆိပ်သီး (Bloodbane) လို့ ခေါ်တယ်။ လူတွေရဲ့ သွေးကျခဲ့တဲ့ နေရာတွေမှာ ပေါက်တတ်တယ်။ အဲဒါကြောင့်မို့ ကျွန်ကုန်သွယ်ရေး လမ်းကြောင်းတွေ တစ်လျှောက်မှာ သူတို့ကို အမြဲတမ်း အများကြီး တွေ့ရတာပေါ့။"

"ဒါဆို ဘာဖြစ်လဲ။"

အသက်ကြီးတဲ့ လူက သက်ပြင်းချလိုက်တယ်။

"သွေးဆိပ်သီးက အဆိပ်ရှိတယ်။ အသီးနည်းနည်းလောက်ကတင် အရွယ်ရောက်ပြီးသား လူတစ်ယောက်ကို သေစေနိုင်တယ်။"

"သောက်ကျိုးနည်း!"

ကောက်ကျစ်တဲ့ ကျွန်က နောက်ကို တွန့်သွားပြီး ပညာတတ်ကို မျက်စောင်းထိုး ကြည့်လိုက်တယ်။

ဆန်နီ [SUNNY] သူတို့ကို သိပ်ပြီး အာရုံမစိုက်တော့ဘူး။

ဘာလို့လဲဆိုတော့၊ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ စခန်းချတဲ့ နေရာက အိပ်မက်ဆိုး [NIGHTMARE] ရဲ့ အစမှာ သူမြင်ခဲ့ရတဲ့ ရူပါရုံထဲက ကျွန်တွေရဲ့ အရိုးတွေ နှင်းတွေအောက်မှာ မြှုပ်နှံခံထားရတဲ့ နေရာဖြစ်ကြောင်း နောက်ဆုံးတော့ သူ မှတ်မိသွားလို့ပါပဲ။ ပြီးတော့ သူတို့ကို သတ်ပစ်ခဲ့တဲ့ အရာက ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မကြာခင်မှာ ဖြစ်လာတော့မယ် ဆိုတာကို သူ အလောင်းအစား လုပ်ရဲတယ်။

သူ့အတွေးတွေကို အဖြေပေးသလိုပဲ၊ အပေါ်ဘက်ဆီကနေ မိုးကြိုးပစ်သံလို ဆူညံသံကြီး ထွက်ပေါ်လာတယ်။

ပြီးတော့ နောက်တစ်စက္ကန့်မှာ၊ ကြီးမားလှတဲ့ အရာကြီးတစ်ခုက ကောင်းကင်ယံကနေ ပြုတ်ကျလာတော့တယ်...