Shadow Slave
Shadow Slave Chapter 4 Myanmar Translation
အခန်း (၄) တောင်တန်းဘုရင် [Mountain King]
မိုးကြိုးပစ်သံလို ဆူညံသံထွက်လာရာဘက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်တော့၊ ကျွန်တော်များစွာဟာ
ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ကြတယ် — အပေါ်ကနေ သူတို့အပေါ်ကို ကျောက်တုံးတွေနဲ့ လေးလံတဲ့
ရေခဲတုံးကြီးတွေ မိုးရွာချသလို ကျလာတာကို မြင်လိုက်ရတယ်။ သူတို့ ချက်ချင်းပဲ
အထိတ်တလန့်ဖြစ်သွားပြီး ဆူညံပွက်လောရိုက်နေတဲ့ အော်ဟစ်သံတွေနဲ့အတူ ယိုင်နဲ့ယိုင်နဲ့
ရှောင်ထွက်သွားကြတယ်။ တုတ်ခိုင်တဲ့ သံကြိုးတွေနဲ့ ငြိတွယ်နေတဲ့ အဲဒီကျွန်တွေဟာ
မြေကြီးပေါ် လဲကျသွားပြီး တခြားသူတွေကိုပါ ဆွဲချလိုက်တဲ့အခါမှာတော့ အမည်းရောင်
ကျောက်တုံးတွေပေါ်မှာ အရိပ်တွေက ပျော်ရွှင်စွာ ကခုန်သွားကြတယ်။
ဆန်နီ [SUNNY] ကတော့ မတ်မတ်ရပ်နေနိုင်တဲ့ လူအနည်းငယ်ထဲက တစ်ယောက်ပါပဲ၊ အဓိကကတော့
ဒီလိုကိစ္စမျိုး ဖြစ်လာမယ်ဆိုတာကို သူ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားလို့ပါ။
တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာနဲ့၊ သူ့ရဲ့ စွမ်းရည် [ATTRIBUTE] ကြောင့် အားဖြည့်ထားတဲ့
မျက်လုံးတွေက အမှောင်ထုကို ဖောက်ထွင်းကြည့်ရှုရင်း ညကောင်းကင်ယံကို သူ
ငေးကြည့်လိုက်ပြီး၊ တွက်ချက်ထားတဲ့ ခြေလှမ်းနဲ့ နောက်ကို တစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်တယ်။
နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပဲ၊ လူတစ်ယောက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အရွယ်အစားလောက်ရှိတဲ့
ရေခဲတုံးကြီးတစ်ခုက သူ့ရှေ့တည့်တည့်က မြေကြီးပေါ်ကို ကျလာပြီး ပေါက်ကွဲထွက်သွားကာ၊
ထက်မြက်တဲ့ ရေခဲအစအနလေးတွေက ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို လွင့်စင်သွားတယ်။
တခြားသူတွေကတော့ အဲဒီလောက် မမြန်ကြပါဘူး။ ရေခဲတွေနဲ့ ကျောက်တုံးတွေ ဆက်ပြီး
ရွာကျနေတာကြောင့် အများအပြား ဒဏ်ရာရခဲ့ပြီး တချို့ဆို အသက်ပါ ဆုံးရှုံးသွားကြတယ်။
နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ညည်းတွားသံတွေက လေထုထဲမှာ ပြည့်နှက်သွားတယ်။
"မတ်တပ်ရပ်ကြစမ်း၊ အရူးတွေ! နံရံဘက်ကို သွားကြ!"
လွန်ခဲ့တဲ့ နာရီအနည်းငယ်က ဆန်နီ [SUNNY] ကို ကြာပွတ်နဲ့ ရိုက်ခဲ့တဲ့
ဝါရင့်စစ်သားကြီးဟာ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်နေပြီး၊ ကျွန်တွေကို နှိုင်းယှဉ်ချက်အရ
ပိုလုံခြုံတဲ့ တောင်စောင်းဘက်ဆီ ရွေ့သွားအောင် ကြိုးစားနေတယ်။ ဒါပေမဲ့၊ ဘယ်သူကမှ
သူ့အမိန့်ကို နားမထောင်နိုင်ခင်မှာပဲ၊ ကြီးမားလှတဲ့ အရာကြီးတစ်ခု ပြုတ်ကျလာပြီး
သူတို့ ခြေအောက်က ကျောက်တုံးတွေဆီ တုန်ခါမှုကြီးတစ်ခု ပေးပို့လိုက်တယ်။ အဲဒါက
လှည်းတန်းနဲ့ တောင်နံရံကြား တည့်တည့်ကို ကျလာပြီး စက္ကန့်အနည်းငယ်လောက်
အရာအားလုံးကို တိတ်ဆိတ်သွားစေတယ်။
အစပိုင်းမှာတော့ အဲဒါက မြင်းစီးသူရဲတစ်ယောက်လောက် အရပ်မြင့်ပြီး
အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် အဝိုင်းပုံသဏ္ဌာန်ရှိတဲ့ ညစ်ပတ်နေတဲ့
နှင်းအခဲကြီးတစ်ခုလိုပါပဲ။ ဒါပေမဲ့၊ သတ္တဝါကြီးက သူ့ရဲ့ ရှည်လျားတဲ့ ခြေလက်တွေကို
ဆန့်ထုတ်ပြီး မတ်တပ်ရပ်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့၊ အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုလို သေမင်းရဲ့
နိမိတ်လက္ခဏာကြီးတစ်ခုအဖြစ် ကျောက်တုံးစင်မြင့်ကြီးပေါ်မှာ မားမားမတ်မတ်
ရပ်တည်သွားတယ်။
'ဒီကောင်ကြီးက အနည်းဆုံး လေးမီတာလောက်တော့ မြင့်မှာပဲ' ဆန်နီ [SUNNY] နည်းနည်း
ကြောင်အမ်းအမ်းနဲ့ တွေးလိုက်တယ်။
အဲဒီသတ္တဝါကြီးမှာ တုတ်တိုတို ခြေထောက်နှစ်ချောင်း၊ ပိန်လှီပြီး ကုန်းနေတဲ့
ကိုယ်လုံးနဲ့ အချိုးအစားမကျလောက်အောင် ရှည်လျားပြီး အဆစ်များစွာပါတဲ့ လက်တွေ ရှိတယ်
— လက်နှစ်ဖက်က ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ အရိုးလက်သည်းခွံတွေနဲ့ အဆုံးသတ်ထားပြီး၊
ပိုတိုတဲ့ နောက်ထပ် လက်နှစ်ဖက်ကတော့ လူလက်ချောင်းတွေနဲ့ ဆင်တူတဲ့ အရာတွေနဲ့
အဆုံးသတ်ထားတယ်။ ပထမအကြည့်မှာ ညစ်ပတ်နေတဲ့ နှင်းတွေလို့ ထင်ရတဲ့အရာက တကယ်တော့
မြှားတွေနဲ့ ဓားတွေကို တားဆီးနိုင်လောက်အောင် ထူထဲပြီး စုတ်ပြတ်နေတဲ့
အဝါရောင်သမ်းနေတဲ့ မီးခိုးရောင် အမွေးအမျှင်တွေ ဖြစ်နေတယ်။
သူ့ခေါင်းပေါ်မှာတော့ နို့နှစ်ရောင် အဖြူရောင် မျက်လုံးငါးလုံးက ကျွန်တွေကို
အင်းဆက်တွေလို ဂရုမစိုက်တဲ့ အကြည့်နဲ့ ကြည့်နေတယ်။ အဲဒီအောက်မှာတော့ ထက်မြက်တဲ့
သွားတွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ် အဟောက်ကြီးက မျှော်လင့်တကြီးနဲ့
တစ်ဝက်တစ်ပျက် ဟနေတယ်။ စေးပျစ်နေတဲ့ သွားရည်တွေက သတ္တဝါကြီးရဲ့ မေးစေ့ကနေ
စီးကျလာပြီး နှင်းတွေပေါ်ကို တပေါက်ပေါက် ကျနေတယ်။
ဒါပေမဲ့ ဆန်နီ [SUNNY] ကို အထိတ်တလန့် အဖြစ်ဆုံးကတော့ သတ္တဝါကြီးရဲ့
အရေပြားအောက်မှာ တီကောင်တွေလို အဆုံးမရှိ လှုပ်ရှားနေတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့
ပုံသဏ္ဌာန်တွေပဲ ဖြစ်တယ်။ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ၊ သူက အဲဒီ သတ္တဝါဆိုးကြီးနဲ့
အနီးကပ်ဆုံး ရှိနေတဲ့ ကံဆိုးသူတွေထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်နေပြီး၊ ရွံရှာဖွယ်ကောင်းတဲ့
မြင်ကွင်းကို ရှေ့ဆုံးတန်းကနေ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နေရတာကြောင့်ပါ။
'အင်း၊ ဒါကတော့... လွန်လွန်းနေပြီ' လို့ သူ မှင်သက်စွာ တွေးလိုက်တယ်။
ဆန်နီ [SUNNY] အဲဒီအတွေးကို တွေးပြီးတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက်၊ ငရဲကျသလို အခြေအနေတွေ
စတင်တော့တယ်။ သတ္တဝါကြီး လှုပ်ရှားလာပြီး၊ သူ့ရဲ့ လက်သည်းတွေနဲ့ ဆန်နီ [SUNNY]
ရှိရာဘက်ကို ခုတ်ပိုင်းချလိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဆန်နီ [SUNNY] က တစ်လှမ်း
ကြိုရောက်နေတယ်: အချိန်တစ်စက္ကန့်လေးတောင် မဖြုန်းတီးဘဲ၊ သံကြိုး ခွင့်ပြုသလောက်
ဘေးဘက်ကို ခုန်ထွက်လိုက်တယ် — အဲဒီလို လုပ်လိုက်ခြင်းအားဖြင့် ပခုံးကျယ်ကျယ်နဲ့
ကျွန်ကြီးကို သူနဲ့ သတ္တဝါကြီးကြားမှာ အဆင်ပြေပြေ နေရာချပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားတယ်။
ဓားတစ်လက်စီလောက် ရှည်လျားတဲ့ ထက်မြက်လှတဲ့ လက်သည်းတွေက စက္ကန့်ပိုင်းအကြာမှာပဲ
ပခုံးကျယ်ကျယ်နဲ့ လူကြီးကို ဖြတ်တောက်သွားပြီး သွေးစက်တွေ လေထဲ
လွင့်စင်သွားတဲ့အတွက်၊ သူ့ရဲ့ မြန်ဆန်တဲ့ တုံ့ပြန်မှုက သူ့အသက်ကို
ကယ်တင်လိုက်နိုင်တယ်။ ပူနွေးတဲ့ သွေးတွေ စိုရွှဲသွားတဲ့ ဆန်နီ [SUNNY] ဟာ
မြေကြီးပေါ် လဲကျသွားပြီး၊ သူ့ရဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် ကျွန် — အခုတော့ ရိုးရှင်းတဲ့
အလောင်းတစ်လောင်း — က သူ့အပေါ်ကို ပြုတ်ကျလာတယ်။
'ကျစ်! မင်းက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် လေးနေရတာလဲ!'
ယာယီ မျက်စိကန်းသွားချိန်မှာ၊ ဆန်နီ [SUNNY] ဟာ ကြက်သီးထဖွယ် အူသံကြီးတစ်ခုကို
ကြားလိုက်ရပြီး ကြီးမားလှတဲ့ အရိပ်ကြီးတစ်ခု သူ့အပေါ်ကနေ ဖြတ်သွားတာကို
ခံစားလိုက်ရတယ်။ အဲဒီနောက် ချက်ချင်းဆိုသလို နားကွဲမတတ် အော်ဟစ်သံတွေ ညလေထုထဲ
ပြည့်နှက်သွားတယ်။ အဲဒါတွေကို ဂရုမစိုက်ဘဲ၊ အလောင်းကို ဘေးဘက်ကို လှိမ့်ချဖို့
ကြိုးစားလိုက်ပေမဲ့၊ သူ့လက်ကောက်ဝတ်တွေကို လိမ်ကောက်သွားစေပြီး ဦးနှောက်ထဲအထိ
ပူလောင်တဲ့ နာကျင်မှုတွေ ပြည့်နှက်သွားစေတဲ့ သံကြိုးရဲ့ ပြင်းထန်တဲ့
ဆောင့်ဆွဲမှုကြောင့် ရပ်တန့်သွားတယ်။ မျက်စိသူငယ် အာသူငယ်နဲ့၊ သူ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်
ဆွဲခေါ်ခံလိုက်ရတာကို ခံစားလိုက်ရပေမဲ့ ရုတ်တရက် သံကြိုးက ပြန်လျော့သွားပြီး
သူ့လက်တွေကို သူ ပြန်ထိန်းချုပ်နိုင်သွားတယ်။
'မြင်လား၊ အခြေအနေတွေက ဒီထက်ပိုဆိုးသွားနိုင်သေးတယ်...'
သေသွားတဲ့လူရဲ့ ရင်ဘတ်ပေါ် လက်ဝါးနှစ်ဖက်တင်ပြီး၊ သူ့မှာရှိသမျှ ခွန်အားတွေနဲ့ သူ
တွန်းလိုက်တယ်။ လေးလံတဲ့ အလောင်းကြီးက သူ့ရဲ့ ကြိုးစားမှုတွေကို ခေါင်းမာမာနဲ့
ခုခံနေပေမဲ့၊ နောက်ဆုံးမှာတော့ ဘေးဘက်ကို လဲကျသွားပြီး ဆန်နီ [SUNNY] ကို
လွတ်မြောက်သွားစေတယ်။ ဒါပေမဲ့၊ အခုမှရတဲ့ လွတ်လပ်မှုကို သူ
အောင်ပွဲမခံနိုင်ခင်မှာပဲ သူ့သွေးတွေ ရေခဲလို အေးစက်သွားတယ်။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီအချိန်လေးမှာပဲ၊ သူ့လက်ဝါးတွေက ပခုံးကျယ်ကျယ်နဲ့ ကျွန်ကြီးရဲ့
သွေးထွက်နေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖိထားဆဲဖြစ်ပြီး၊ သေသွားတဲ့လူရဲ့ အရေပြားအောက်မှာ
တစ်ခုခု တွန့်လိမ်လှုပ်ရှားနေတာကို သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားလိုက်ရလို့ပဲ။
'အခြေအနေတွေ ဘယ်လို ပိုဆိုးသွားနိုင်လဲ ဆိုတာကို မင်းက တွေးရသေးတယ်ပေါ့၊ ဟုတ်လား
အရူးကောင်ရဲ့?' သူ တွေးလိုက်ပြီး နောက်ကို တွန့်ခနဲ ဆုတ်သွားတယ်။
အလောင်းကို ခြေထောက်နဲ့ တွန်းထုတ်ပြီး၊ ဆန်နီ [SUNNY] ဟာ တတ်နိုင်သမျှ ဝေးဝေးကို
တွားသွားလိုက်တယ် — အမြဲတမ်းရှိနေတဲ့ သံကြိုးကြောင့် အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့်
တစ်မီတာခွဲလောက်ပဲ ရပါတယ်။ ပတ်ဝန်းကျင်ကို သူ အမြန်ဝေ့ကြည့်လိုက်တော့၊
ကျောက်တုံးစင်မြင့်ရဲ့ တစ်ဖက်စွန်းမှာ ကခုန်နေတဲ့ အရိပ်တွေနဲ့ အော်ဟစ်နေကြတဲ့
ကျွန်တွေကြားထဲမှာ သောင်းကျန်းနေတဲ့ သတ္တဝါကြီးရဲ့ ပုံရိပ်ကို သတိထားမိလိုက်တယ်။
ပြီးတော့ ပိုပိုပြီး ပြင်းထန်လာတဲ့ တက်ကြွမှုတွေနဲ့ တုန်ခါနေတဲ့ အလောင်းကို သူ
အာရုံစိုက်လိုက်တယ်။
အလောင်းရဲ့ တစ်ဖက်မှာတော့၊ ကောက်ကျစ်တဲ့ ကျွန်က အဲဒါကို မေးရိုးကြီး ပြုတ်ကျမတတ်
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ မျက်နှာထားနဲ့ ကြည့်နေတယ်။ ဆန်နီ [SUNNY] က သူ့အာရုံရဖို့
လက်ယမ်းပြလိုက်တယ်။
"ဘာ ကြည့်နေတာလဲ?! အဲဒီနားကနေ ဖယ်လေ!"
ကောက်ကျစ်တဲ့ ကျွန်က ကြိုးစားပေမဲ့၊ ချက်ချင်း ပြန်လဲကျသွားတယ်။ သံကြိုးက
သူတို့သုံးယောက်ကြားမှာ လိမ်ယှက်နေပြီး၊ ပခုံးကျယ်ကျယ်နဲ့ လူကြီးရဲ့
အလေးချိန်အောက်မှာ ပိမိနေတယ်။
ဆန်နီ [SUNNY] သွားကြိတ်လိုက်တယ်။
သူ့မျက်စိရှေ့မှာတင်၊ အလောင်းကြီးဟာ အိပ်မက်ဆိုးမက်စေမယ့် အသွင်ပြောင်းလဲမှုကြီးကို
ဖြတ်သန်းနေတယ်။ ထူးဆန်းတဲ့ အရိုးအတက်တွေက အရေပြားကို ဖောက်ထွက်လာပြီး၊
ဆူးချွန်တွေလို ဆန့်ထွက်လာတယ်။ ကြွက်သားတွေက ပုံစံပြောင်းဖို့ ကြိုးစားနေသလို
ဖောင်းကြွပြီး တွန့်လိမ်နေတယ်။ လက်သည်းတွေက ထက်မြက်တဲ့ လက်သည်းခွံတွေအဖြစ်
ပြောင်းလဲနေတယ်၊ မျက်နှာကြီးက အက်ကွဲဟက်တက်ကွဲသွားပြီး၊ အပ်ချွန်လို သွားတွေ
သွေးသံရဲရဲနဲ့ အတန်းလိုက် အများကြီးပါတဲ့ လိမ်ကောက်နေတဲ့ ပါးစပ်ပေါက်ကြီးကို
ဖွင့်ဟပြလိုက်တယ်။
'ဒါ မမှန်တော့ဘူး။'
သူ့အစာအိမ်ထဲက အရာတွေ အကုန်အန်ထုတ်ချင်စိတ် ပြင်းပြစွာ ဖြစ်ပေါ်လာတာကို ခံစားရင်း
ဆန်နီ [SUNNY] တဆတ်ဆတ် တုန်သွားတယ်။
"သ— သံကြိုး!"
ပညာတတ် ကျွန်က ကောက်ကျစ်တဲ့ ကျွန်ရဲ့ နောက် ခြေလှမ်းအနည်းငယ်အကွာမှာ ရှိနေပြီး၊
တစ္ဆေတစ်ကောင်လို ဖြူဖျော့နေတဲ့ မျက်နှာနဲ့ သူ့ရဲ့ သံကြိုးတွေကို
လက်ညှိုးထိုးပြနေတယ်။ အဲဒီ စကားက ဘာမှအကူအညီမဖြစ်ပေမဲ့၊ အခြေအနေတွေအရ သူ့ရဲ့
တုန်လှုပ်မှုက နားလည်ပေးလို့ ရပါတယ်။ သံကြိုးနဲ့ ချည်နှောင်ခံရတာကတင်
ဆိုးရွားနေပြီဖြစ်ပေမဲ့၊ ဒီလို ကြောက်မက်ဖွယ်ရာကြီးနဲ့ ချည်နှောင်ခံထားရတာကတော့
တကယ်ကို တရားမမျှတလွန်းပါဘူး။
ဒါပေမဲ့ အခြေအနေတွေ မမှန်တော့ဘူးဆိုတဲ့ ဆန်နီ [SUNNY] ရဲ့ ကောက်ချက်ချမှုက
ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သနားစိတ်နဲ့ ဖြစ်ပေါ်လာတာ မဟုတ်ပါဘူး။ သူဆိုလိုတာက ဒီအခြေအနေ
တစ်ခုလုံးက စာသားအတိုင်းပဲ တကယ်ကို မမှန်ကန်ဘူးလို့ ပြောတာပါ: အိပ်မက်ဆိုး ဂါထာ
[NIGHTMARE SPELL] ဆိုတာ၊ ဘယ်လောက်ပဲ နက်နဲလျှို့ဝှက်ပါစေ၊ သူ့ကိုယ်ပိုင်
စည်းမျဉ်းတွေ ရှိပါတယ်။ ပေးထားတဲ့ အိပ်မက်ဆိုးတိုင်းမှာ ဘယ်လို သတ္တဝါမျိုးတွေ
ပေါ်လာနိုင်လဲ ဆိုတာနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ စည်းမျဉ်းတွေလည်း ရှိပါတယ်။
အိပ်မက်ဆိုး သတ္တဝါ [NIGHTMARE CREATURE] တွေမှာ သူတို့ကိုယ်ပိုင် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်
ရှိတယ်: ဉာဏ်မဲ့ သားရဲ (Beast) တွေကနေ ဘီလူး (Monster) တွေ၊ ပြီးတော့ နတ်ဆိုး
(Demon) တွေ၊ မိစ္ဆာ (Devil) တွေ၊ အာဏာရှင် (Tyrant) တွေ၊ ထိတ်လန့်ဖွယ် (Terror)
တွေ နဲ့ နောက်ဆုံး ဒဏ္ဍာရီလာ ဧရာမသတ္တဝါ (Titan) တွေ၊ တစ်နည်းအားဖြင့် ကပ်ဘေး
(Calamity) တွေဆိုပြီး ရှိတယ်။ ပထမဆုံး အိပ်မက်ဆိုး (First Nightmare) ဆိုတာ
အမြဲတမ်းလိုလို သားရဲတွေနဲ့ ဘီလူးတွေပဲ ရှိတတ်ပြီး၊ ရှားရှားပါးပါး နတ်ဆိုးတစ်ကောင်
ရောပါလာတတ်တာမျိုးပဲ ရှိတယ်။ ပြီးတော့ ဆန်နီ [SUNNY] ဟာ မိစ္ဆာ (Devil) တစ်ကောင်ထက်
ပိုသန်မာတဲ့ အရာတစ်ခုခု အဲဒီထဲမှာ ပေါ်လာတယ်ဆိုတာကို တစ်ခါမှ၊ တစ်ခါမှ
မကြားဖူးခဲ့ပါဘူး။
ဒါပေမဲ့၊ အခု သတ္တဝါကြီးက သူ့ရဲ့ ပိုနိမ့်ကျတဲ့ ကိုယ်ပွားတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်တာ
ရှင်းနေတယ် — အဲဒီစွမ်းရည်က အိပ်မက်ဆိုး ဂါထာ [NIGHTMARE SPELL] ရဲ့
အရှင်သခင်တွေဖြစ်တဲ့ အာဏာရှင် (Tyrant) တွေနဲ့ သူတို့ထက် မြင့်တဲ့အကောင်တွေသာ
သီးသန့် ပိုင်ဆိုင်တဲ့ စွမ်းရည်ဖြစ်တယ်။
ဒီ အာဏာရှင် (Tyrant) က ပထမဆုံး အိပ်မက်ဆိုး (First Nightmare) ထဲမှာ
ဘာလာလုပ်နေတာလဲ?
အဲဒီ ကျောက်ချခံ [Fated] Attribute က ဘယ်လောက်တောင် အားကောင်းနေတာလဲ?!
ဒါပေမဲ့ စဉ်းစားနေဖို့ အချိန်မရှိတော့ဘူး။
တရားမျှတသည်ဖြစ်စေ၊ မတရားသည်ဖြစ်စေ၊ အခုချိန်မှာ ဆန်နီ [SUNNY] ကို ကယ်တင်နိုင်မယ့်
သူက တစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိတယ် — အဲဒါ သူ့ကိုယ်သူပဲ။
ပခုံးကျယ်ကျယ်နဲ့ လူကြီး — သူ့ဆီကနေ အကြွင်းအကျန် ဖြစ်နေတဲ့အရာ — ဟာ
ဖြည်းဖြည်းချင်း ထလာပြီး၊ သူ့ပါးစပ်ကနေ ထူးဆန်းတဲ့ တဂျောက်ဂျောက် မြည်သံတွေ
ထွက်ပေါ်နေတယ်။ သူ့ကို အပြည့်အဝ သတိပြန်ဝင်လာဖို့ အချိန်မပေးဘဲ၊ ဆန်နီ [SUNNY] ဟာ
ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီး ရှေ့ကို ခုန်ထွက်ကာ၊ လျော့ရဲနေတဲ့ သံကြိုးတန်းကို
ဆွဲကိုင်လိုက်တယ်။
ချွန်ထက်တဲ့ လက်သည်းငါးခု အပြည့်အစုံ တပ်ဆင်ထားတဲ့ သတ္တဝါကြီးရဲ့ လက်တစ်ဖက်က သူ့ကို
ရင်ဆိုင်ဖို့ ရှေ့ကို ပစ်ထွက်လာပေမဲ့၊ တွက်ချက်ထားတဲ့ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုနဲ့အတူ
ဆန်နီ [SUNNY] ဟာ ဘေးကို ရှောင်လိုက်တယ်။
ဒီတစ်ခါ သူ့အသက်ကို ကယ်တင်လိုက်တာက မြန်ဆန်တဲ့ တုံ့ပြန်မှု မဟုတ်ဘဲ၊ ရိုးရှင်းတဲ့
စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တည်ငြိမ်မှုကြောင့်ပါပဲ။ ဆန်နီ [SUNNY] ဟာ သူ့ရဲ့ ကလေးဘဝကို
ကျောင်းမှာ မဟုတ်ဘဲ လမ်းဘေးမှာ ကုန်ဆုံးခဲ့ရတဲ့အတွက် ဘယ်လို ခမ်းနားတဲ့
တိုက်ခိုက်ရေး နည်းစနစ်မျိုးမှ သင်ယူထားခဲ့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့
လမ်းဘေးဆိုတာကလည်း ဆရာတစ်မျိုးပါပဲ။ သူဟာ တစ်ဘဝလုံး ရှင်သန်ရေးအတွက်
တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ရတယ်၊ တော်တော်များများကတော့ တကယ်ကို လက်တွေ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့ရတာပါ။
အဲဒီအတွေ့အကြုံက ဘယ်လို ပဋိပက္ခမျိုးကြားမှာမဆို သူ့ကို ခေါင်းအေးအေးထားနိုင်ဖို့
ကူညီပေးခဲ့တယ်။
ဒါကြောင့် ကြောက်ရွံ့မှုနဲ့ သံသယတွေကြောင့် တောင့်တင်းသွားတာ၊ ဒါမှမဟုတ်
လွှမ်းမိုးခံလိုက်ရတာမျိုး မဖြစ်ဘဲ၊ ဆန်နီ [SUNNY] ဟာ လှုပ်ရှားလိုက်တယ်။
အနီးကပ် ခြေလှမ်းလိုက်ပြီး၊ သတ္တဝါကြီးရဲ့ ပခုံးကို သံကြိုးနဲ့ လှမ်းပစ်ကာ
ဆွဲချလိုက်ပြီး၊ သူ့လက်တွေကို သူ့ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ကပ်သွားအောင် ဖိချလိုက်တယ်။
အသွင်ပြောင်းထားမှုကြောင့် နှေးကွေးပြီး ထိုင်းမှိုင်းနေသေးတဲ့ သတ္တဝါကြီး
ကောင်းကောင်း မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပဲ၊ ဆန်နီ [SUNNY] ဟာ သံကြိုးကို သူ့ပတ်ပတ်လည်မှာ
အကြိမ်ကြိမ် ရစ်ပတ်လိုက်ပြီး၊ သတ္တဝါကြီးရဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ် ပါးစပ်ကြီးက
သူ့မျက်နှာကို ကိုက်ဖြတ်မယ့် အန္တရာယ်ကနေ သီသီလေး ကယ်တင်နိုင်ခဲ့တယ်။
ကောင်းတဲ့အချက်ကတော့၊ အခု သတ္တဝါကြီး သူ့လက်တွေကို မလှုပ်နိုင်တော့ဘူး။
ဆိုးတဲ့အချက်ကတော့၊ အကောင်ကြီးကို မလှုပ်နိုင်အောင် လုပ်ဖို့ သူသုံးခဲ့တဲ့
သံကြိုးအရှည် ကုန်သွားပြီး သူတို့နှစ်ယောက်ကြားမှာ အကွာအဝေး လုံးဝမကျန်သလောက်
ဖြစ်သွားတာပဲ။
"မင်းတို့ နှစ်ယောက်!" ဆန်နီ [SUNNY] က သူ့လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် ကျွန်နှစ်ယောက်ကို
ရည်ရွယ်ပြီး အော်လိုက်တယ်။ "မင်းတို့ အသက်တွေ အဲဒီအပေါ်မှာ မူတည်နေသလိုမျိုး
အဲဒီသံကြိုးကို ဆွဲထားစမ်း!"
ဘာလို့လဲဆိုတော့ တကယ်လည်း မူတည်နေလို့ပါပဲ။
ကောက်ကျစ်တဲ့ ကျွန်နဲ့ ပညာတတ်တို့က သူ့ကို ပါးစပ်အဟောင်းသားနဲ့ ကြည့်နေကြပြီး၊
သူဘာတွေးနေလဲဆိုတာကို နားလည်သွားတဲ့အခါ လှုပ်ရှားလာကြတယ်။ ဆန့်ကျင်ဘက်
လမ်းကြောင်းတွေကနေ သံကြိုးကို လှမ်းကိုင်ပြီး သူတို့ တတ်နိုင်သမျှ
အားကုန်ဆွဲလိုက်ကြကာ၊ သတ္တဝါကြီးကို ပိုတင်းကျပ်သွားစေပြီး အလွယ်တကူ
ရုန်းမထွက်နိုင်အောင် လုပ်လိုက်ကြတယ်။
'မိုက်တယ်!' ဆန်နီ [SUNNY] တွေးလိုက်တယ်။
သတ္တဝါကြီးက သူ့ကြွက်သားတွေကို ဖောင်းကြွစေပြီး လွတ်မြောက်ဖို့ ကြိုးစားတယ်။
သံကြိုးက ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြတ်တောက်တော့မလို၊ အရိုးဆူးတွေနဲ့ ငြိပြီး တကျွိကျွိ
မြည်သွားတယ်။
'သိပ်မမိုက်တော့ဘူး!'
အချိန်ထပ်မဖြုန်းတော့ဘဲ၊ သူ့လက်တွေကို လေထဲမြှောက်လိုက်ပြီး သူ့လက်ထိတ်တွေကို
ဆက်ထားတဲ့ ပိုတို၊ ပိုပါးတဲ့ သံကြိုးနဲ့ သတ္တဝါကြီးရဲ့ လည်ပင်းကို
ဖမ်းချိတ်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ မြန်ဆန်တဲ့ ခြေလှမ်းနဲ့ သတ္တဝါကြီးကို ပတ်ကာ
ဆွဲလိုက်ပြီး၊ သူ့ရဲ့ ပါးစပ်နဲ့ တတ်နိုင်သမျှ ဝေးဝေးမှာ ကျောချင်းကပ် အနေအထားနဲ့
အဆုံးသတ်လိုက်တယ်။
လူတစ်ယောက်ကို လက်ချည်းသက်သက်နဲ့ လည်ပင်းညှစ်သတ်နိုင်လောက်အောင် သူ မသန်မာဘူးဆိုတာ
ဆန်နီ [SUNNY] သိပါတယ် — သူ့ကို စားဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ ထူးဆန်းပြီး
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ဗီဇဖောက်ပြန်နေတဲ့ အကောင်မျိုးကိုဆိုရင် ပိုဆိုးတာပေါ့။
ဒါပေမဲ့ အခုတော့၊ သူ့ကိုယ်ပိုင် ကျောပြင်ကို မောင်းတံတစ်ခုလို သုံးပြီး
ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးရဲ့ အလေးချိန်နဲ့ လက်ထိတ်တွေကို အောက်ကို
ဆွဲချလိုက်တဲ့အခါမှာတော့ အနည်းဆုံးတော့ အခွင့်အရေး တစ်ခု ရသွားတယ်။
သူ့မှာရှိသမျှ အားအင်အကုန်နဲ့ အောက်ကို ဆွဲချလိုက်တော့၊ သတ္တဝါကြီးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က
သူ့ကို ဖိကပ်လာပြီး အရိုးဆူးတွေက သူ့အရေပြားကို ပွတ်တိုက်သွားတာကို သူ
ခံစားလိုက်ရတယ်။ သတ္တဝါကြီးက ဆက်ပြီး ရုန်းကန်နေကာ တဂျောက်ဂျောက် ကျယ်လောင်စွာ
မြည်ရင်း သူ့ကို ချည်နှောင်ထားတဲ့ သံကြိုးကို ဖြတ်ပစ်ဖို့ ကြိုးစားနေတယ်။
အခုဆို ဘယ်ဟာ အရင်ပြတ်မလဲဆိုတာပဲ မေးစရာကျန်တော့တယ် — သံကြိုးလား ဒါမှမဟုတ်
သတ္တဝါကြီး ကိုယ်တိုင်လား။
'သေစမ်း! သေလိုက်စမ်း၊ ခွေးကောင်!'
ဆန်နီ [SUNNY] ရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ ချွေးတွေ သွေးတွေ စီးကျနေပြီး၊ သူက သူ့မှာရှိသမျှ
ဆန်နီ [SUNNY] ရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ ချွေးတွေ သွေးတွေ စီးကျနေပြီး၊ သူက သူ့မှာရှိသမျှ
အားအင်တွေ အကုန်ထုတ်ကာ အောက်ကို ဆွဲချ၊ ဆွဲချ၊ ဆက်တိုက် ဆွဲချနေခဲ့တယ်။
စက္ကန့်တိုင်းက ထာဝရအချိန်တစ်ခုလို ခံစားရတယ်။ သူ့ရဲ့ ခွန်အားနဲ့ ခံနိုင်ရည် —
အစကတည်းက နည်းနည်းပဲ ရှိတာ — က အလျင်အမြန် ကုန်ဆုံးနေပြီ။ သူ့ရဲ့ ဒဏ်ရာရနေတဲ့
ကျောပြင်၊ လက်ကောက်ဝတ်တွေနဲ့ အရိုးဆူးတွေ စူးဝင်ခံထားရတဲ့ ကြွက်သားတွေက
နာကျင်မှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတယ်။
ပြီးတော့ နောက်ဆုံးမှာ၊ သတ္တဝါကြီးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အရုပ်ကြိုးပြတ် ဖြစ်သွားတာကို
ဆန်နီ [SUNNY] ခံစားလိုက်ရတယ်။
ခဏအကြာမှာ၊ သဲ့သဲ့လေး ရင်းနှီးနေတဲ့ အသံတစ်ခု လေထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာတယ်။
အဲဒါက သူ တစ်ခါမှ မကြားဖူးလောက်အောင် အလှပဆုံး အသံပါပဲ။
【သင်သည် ငုပ်လျှိုးနေသော သားရဲ (Dormant Beast)၊ တောင်တန်းဘုရင်၏ သားလောင်း
(Mountain King's Larva) အား သုတ်သင်လိုက်ပါသည်။】