Chaper 24 - The Mirror Legacy XIanxia Myanmar

အခန်း (၂၄) - မူလမျိုးနွယ်သို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်ခြင်း

"ကောင်းလိုက်တာ! နောက်ထပ် ဝိညာဉ်အပေါက် ပါတဲ့သူတစ်ယောက်၊ အဲ့ဒါလည်း လီမိသားစုရဲ့ အဆက်အနွယ်ပဲ!" လီတုန်းယား က စင်မြင့်ပေါ်မှ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့်၊ ယဲ့ချန်ဖူ သည် လျှပ်စစ်ဓာတ်လိုက်ခံရသကဲ့သို့ ခုန်ထလိုက်မိသည်။ သူသည် ကြောင်အမ်းအမ်းဖြစ်နေသော ယဲ့ချိုယန် ကို စိုက်ကြည့်နေရင်း၊ ကောင်းကင်ယံသို့ မော့ကာ အားရပါးရ အော်ဟစ်ရယ်မောချင်စိတ်ကို မနည်းမျိုသိပ်ထားရသည်အထိ သူ၏ ရင်တွင်း၌ ပျော်ရွှင်ကြည်နူးမှုများက ပြည့်လျှံဖိတ်ထွက်နေလေသည်။

"မင်းနာမည်က ယဲ့ ဆိုတော့၊ မင်းအဖေက ဘယ်သူလဲ" ဟု လီတုန်းယား က နူးညံ့စွာ ပြုံးလျက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ယဲ့... ယဲ့ချန်ဖူ ပါ" ဟု စင်အောက်တွင် ဝမ်းသာလွန်း၍ ကခုန်နေသော ဖခင်ဖြစ်သူကို လှမ်းကြည့်ရင်း ယဲ့ချိုယန် က တိုးတိုးလေး ဖြေကြားလိုက်သည်။

လီတုန်းယား သည် ကလေးငယ်၏ အကြည့်နောက်သို့ လိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ထိုသူအား အသိအမှတ်ပြုသည့်အနေဖြင့် ပြုံးပြလိုက်ကာ "ဂုဏ်ယူပါတယ် အစ်ကိုချန်ဖူ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အင်မော်တယ်သခင်!" ယဲ့ချန်ဖူ သည် လေးစားစွာဖြင့် အလျင်အမြန် လက်အုပ်ချီကာ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်ရာ၊ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထိန်းချုပ်မရသော အပြုံးပန်းများ ဝေဆာနေလေသည်။

လီတုန်းယား သည် ပြုံးလျက် ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီးနောက်၊ ကျန်ရှိနေသေးသော ကလေးများကို ဆက်လက် စစ်ဆေးအကဲဖြတ်လေသည်။ အားလုံး ပြီးစီးသွားသောအခါ၊ "ကျန်တဲ့ကလေးတွေကတော့ အရွေးချယ်ခံရသူတွေ မဟုတ်ပါဘူး။ ကိုယ့်ရွာကိုယ် ပြန်နိုင်ကြပါပြီ" ဟု လူအုပ်ကြီးကို ကြေညာလိုက်သည်။

စင်အောက်တွင် စုရုံးနေကြသူများအကြား စိတ်ပျက်ဝမ်းနည်းစွာ တီးတိုးညည်းတွားသံများ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း၊ မကြာမီမှာပင် လူအုပ်ကြီးသည် ပြန့်ကျဲသွားကာ အသီးသီး သူတို့၏ ရွာများဆီသို့ လှည့်ပြန်သွားကြလေတော့သည်။

လီတုန်းယား ၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသော လီယဲ့ရှန်း က ရွာတာဝန်ခံများကို လှမ်းခေါ်လိုက်ပြီး "လယ်ယာစာချုပ်တွေနဲ့ စာရင်းဇယားတချို့ကို စစ်ဆေးဖို့ ကျွန်တော်နဲ့အတူ လီအိမ်တော်ကို လိုက်ခဲ့ပေးကြပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ချန်းအာနျူး နှင့် အခြားသော ရွာတာဝန်ခံ နှစ်ဦးတို့သည် ချက်ချင်းပင် သဘောတူလက်ခံလိုက်ပြီး လီယဲ့ရှန်း ၏ နောက်သို့ လိုက်ပါသွားကြသည်။

လီတုန်းယား သည် စင်ပေါ်မှ ဆင်းလာပြီး၊ ယဲ့ချန်ဖူ နှင့် ကျင်းယန်ရွာ လျိုမိသားစုမှ အကြီးအကဲကို ကြည့်ကာ "ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်နဲ့ လိုက်ခဲ့ကြပါ" ဟု ညင်သာစွာ ခေါ်ဆိုလိုက်သည်။

ယဲ့ချန်ဖူ သည် သားဖြစ်သူကို ရင်ခွင်ထဲ တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်ထားရင်း ဝမ်းသာမျက်ရည်များ လည်ရွဲလျက် ခေါင်းကို အပြင်းအထန် ညိတ်ပြကာ "ဟုတ်ကဲ့၊ လိုက်ခဲ့ပါ့မယ်" ဟု ပြန်ဖြေလေသည်။

————

ယဲ့ချန်ဖူ နှင့် ယဲ့ချိုယန် တို့သည် ဘိုးဘေးခန်းဆောင်တွင် အမွှေးနံ့သာတိုင်တစ်တိုင် ပူဇော်လိုက်ပြီးနောက် ဒူးထောက်ကာ မြေပြင်နှင့် နဖူးကို ထိကပ်၍ အရိုအသေပေးလိုက်ကြသည်။ လီမိသားစုဝင်များ၏ ရှေ့မှောက်တွင် သူတို့၏ မျိုးရိုးနာမည်ကို 'ယဲ့' မှ 'လီ' သို့ တရားဝင် ပြန်လည် ပြောင်းလဲခံယူလိုက်ကြသည်။

လီမိသားစု၏ အသက်အကြီးဆုံး အကြီးအကဲဖြစ်သော လီမူထျန် သည် ခြံဝင်း၏ ရှေ့ဆုံးနေရာတွင် ခန့်ညားထည်ဝါစွာ ထိုင်နေလေသည်။ "မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်!" ထိုသားအဖနှစ်ဦးသည် လေးစားမှုပြသသည့်အနေဖြင့် လီမူထျန် ထံသို့ လက်ဖက်ရည် ဆက်ကပ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ ရှေ့တွင် ဒူးထောက်ကာ သူပြောဆိုမည့် စကားများကို အသေအချာ နားစွင့်နေကြသည်။

" ချိုယန် ဟာ အခုဆိုရင် ငါတို့ လီမိသားစုရဲ့ တပည့်ဖြစ်လာပြီ။ သူ့မှာ ဝိညာဉ်အပေါက် ပါလာတဲ့အတွက်၊ ငါတို့ရဲ့ လမ်းစဉ်တွေကို သူ သင်ယူဖို့ဆိုတာ အသင့်တော်ဆုံးပါပဲ။" လီမူထျန် သည် သစ်သားပြားတစ်ပြားကို ယူလိုက်ပြီး ညင်သာသော လေသံဖြင့် ဆက်ပြောသည်၊ "မင်းကို အဇူရာအနှစ်သာရ သွေးကြော အာဟာရ ကျင့်စဉ် ကို မိသားစုက ယုံယုံကြည်ကြည်နဲ့ အပ်နှင်းလိုက်မယ်။ မင်းရဲ့ကိုယ်မင်း ကျင့်ကြံခြင်းအပေါ်မှာပဲ အပြည့်အဝ မြှုပ်နှံထားပါ။ ဂိုဏ်း၊ တာအို နဲ့ မိသားစုအပေါ် သစ္စာစောင့်သိရိုသေပါ။ ပြီးတော့ အမြဲမှတ်ထားရမှာက၊ မလိုလားအပ်တဲ့ အာရုံစိုက်မှုတွေ မခံရအောင် အင်မော်တယ် ကျင့်စဉ်တွေရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဘယ်တော့မှ ဖွင့်ဟမပြောမိစေနဲ့။"

ယခုအခါ လီချိုယန် ဟူသော အမည်နာမကို ခံယူလိုက်ပြီဖြစ်သည့် ထိုကောင်လေးသည် ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ "မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ရဲ့ သွန်သင်ဆုံးမမှုတွေကို အလေးအနက် လိုက်နာပါ့မယ်" ဟု သူက ခိုင်မာပြတ်သားသော အကြည့်ဖြင့် ကတိသစ္စာ ပြုလိုက်သည်။

"မင်းဟာ ရှန်းဖျင် နဲ့ သွားပူးပေါင်းပြီး ကျင်းယန်ရွာက ဝိညာဉ်လယ်ကွင်းမှာ ကျင့်ကြံအားထုတ်ရမယ်။ နက်နဲသောရှုခင်း အူတိုင် ကို အောင်မြင်စွာ မဖန်တီးနိုင်မချင်း အဲ့ဒီနေရာကနေ ထွက်ခွာခွင့် မပြုဘူး" ဟု လီမူထျန် က ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

"နားလည်ပါပြီ!" လီချိုယန် သည် သစ်သားပြားကို လက်ခံယူရင်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။ အသက် ရှစ်နှစ်၊ ကိုးနှစ်ခန့်သာ ရှိသေးသော ကလေးငယ်၏ အသံမှာ လှိုက်မောတက်လာသော ခံစားချက်များကြောင့် တုန်ယင်နေခဲ့ပြီး၊ သူ၏ ဖခင်ဖြစ်သူ လီချန်ဖူ ဘက်သို့ လှည့်ကာ၊ "အဖေ၊ ကျွန်တော် အဓိကမိသားစုနဲ့ လိုက်သွားပြီး ကျင့်ကြံတော့မယ်နော်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အေးပါ သားရယ်။ အိမ်အတွက်တော့ စိတ်မပူနဲ့။ မနက်ဖြန်ကျရင် ကျင်းယန်ရွာက ခြံဝင်းထဲကို သားရဲ့ အဝတ်အစားတွေနဲ့ တခြား လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကို အဖေ လာပို့ပေးမယ်။ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကိုပဲ အာရုံစိုက်ထားပါ၊ အဲ့ဒါက အရေးအကြီးဆုံးပဲ..." လီချန်ဖူ သည် မျက်ရည်များ ပြည့်လဲ့နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ခေါင်းညိတ်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"လာခဲ့၊ ချိုယန် ။" လီရှန်းဖျင် သည် နွေးထွေးစွာ ပြုံးပြလိုက်ပြီး လီချိုယန် ၏ လက်ဖဝါးသေးသေးလေးကို ညင်သာစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ သူသည် ဖခင်ဖြစ်သူ လီမူထျန် ကို ခေါင်းညိတ်ပြနှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ခြံဝင်းအတွင်းမှ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

လီမူထျန် က လည်ချောင်းတစ်ချက် ရှင်းလိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် "မင်းလည်း အထုပ်အပိုးတွေ စတင်ပြင်ဆင်သင့်ပြီ ချန်ဖူ ။ နောက်ရက်အနည်းငယ်လောက်နေရင် မင်းမိသားစုကို ရွာထဲ ပြောင်းရွှေ့လာခဲ့တော့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လီချန်ဖူ က အလျင်အမြန် သဘောတူလိုက်ပြီး၊ လူနှစ်ဦးကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ခွင့်တောင်းကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

လီချန်ဖူ အလျင်စလို ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ပြီးနောက် လီမူထျန် က လေးနက်သော လေသံဖြင့် "လျိုမိသားစုက ကောင်မလေးကိုလည်း လောလောဆယ် မင်းနဲ့အတူ ခေါ်ထားလိုက်။ သူမကို လီကျင်းရွာက ခြံဝင်းငယ်လေးထဲမှာ လေ့ကျင့်ပေးပါ။ နက်နဲသောရှုခင်း အူတိုင် ကို အရင် ဖန်တီးပါစေ၊ မှော်ပညာရပ်တွေတော့ သူမကို သင်ပေးစရာ မလိုသေးဘူး" ဟု ဆိုလေသည်။

"ပညာရှိတဲ့ အစီအစဉ်ပါပဲ အဖေ။ လျိုမိသားစုရဲ့ နေရာမှာ ယုံကြည်ရတဲ့ လီမိသားစုဝင်တစ်ယောက်က ကျင်းယန်ရွာကို ကြီးကြပ်ကွပ်ကဲမယ်၊ ပြီးတော့ သူတို့မိသားစုရဲ့ အင်မော်တယ် ကျင့်ကြံသူကို လီကျင်းရွာမှာ မျက်စိအောက်ထားပြီး နေရာချထားမယ်ဆိုတော့၊ အဲ့ဒါဆိုရင် သူတို့ ပြဿနာ တစ်ခုခု ဖန်တီးဖို့ဆိုတာ ခက်ခဲသွားလိမ့်မယ်" ဖခင်ဖြစ်သူ၏ အမြော်အမြင် ကြီးမားမှုကို အထင်ကြီးလေးစားလျက် လီတုန်းယား က ရိုသေစွာ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

"သူတို့ အဲ့ဒီလိုလုပ်ဖို့က စောပါသေးတယ်။" လီမူထျန် သည် လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံ သောက်လိုက်ရင်း မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ကာ "ကြေးမုံရဲ့ အကူအညီ ဒါမှမဟုတ် အင်မော်တယ် ကျင့်ကြံခြင်း ဆေးလုံးတွေ မပါဘဲနဲ့ဆိုရင်၊ သူတို့တွေ နက်နဲသောရှုခင်း အူတိုင် ကို ဖန်တီးနိုင်ဖို့ အနည်းဆုံး တစ်နှစ်လောက်တော့ အချိန်ယူရမှာပဲ၊ မင်းကော ဘယ်လိုထင်လဲ" ဟု ဆက်ပြောသည်။

"ဒီထက်ပိုပြီးတောင် အချိန်ကြာနိုင်ပါသေးတယ်။" လီတုန်းယား က ခေါင်းခါယမ်းလျက် ရှင်းပြသည်၊ "အဇူရာအနှစ်သာရ သွေးကြော အာဟာရ ကျင့်စဉ် ကို ကျွန်တော် ဖတ်ကြည့်ပြီးပါပြီ။ ဒီနည်းလမ်းကနေရတဲ့ မန္တရားစွမ်းအင်တွေက ပေါ့ပါးပြီး အားနည်းတဲ့ သဘောရှိတယ်။ ဒါ့အပြင် ဒီမန္တရားစွမ်းအင်တွေကို လမ်းကြောင်းပေးရတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်ကလည်း တော်တော်လေးကို ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်စေတယ်။ ဒီအချက်တွေကို ထည့်တွက်ကြည့်ရင်၊ နက်နဲသောရှုခင်း အူတိုင် ကို ဖန်တီးတည်ဆောက်ဖို့ သုံးနှစ်ကျော်တောင် ကြာနိုင်ပါတယ်"

"တကယ်လို့ အဇူရာအနှစ်သာရ သွေးကြော အာဟာရ ကျင့်စဉ် က သိပ်ပြီး ထိရောက်မှုမရှိဘဲ တိုးတက်မှု နှေးကွေးနေမယ်ဆိုရင်တော့၊ ငါတို့အနေနဲ့ အလွန်အမင်း သတိကြီးကြီးထားပြီး စောင့်ကြည့်နေစရာတော့ မလိုဘူးပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အရာရာတိုင်းအတွက် အမြဲတမ်း သတိတော့ ထားရလိမ့်မယ်" ဟု လီမူထျန် က ပြောလိုက်သည်။

"အဖေပြောတာ မှန်ပါတယ်" ဟု သဘောတူလျက် လီတုန်းယား က လက်ဖက်ရည်ပန်းကန်ကို အောက်ချလိုက်သည်။ လီမူထျန် မှာ အဝေးသို့ ငေးကြည့်ရင်း အတွေးနယ်ချဲ့နေသည်ကို သတိပြုမိသွားသဖြင့်၊ သူသည် လေးစားစွာ လက်အုပ်ချီကာ ခွင့်ပန်၍ ထွက်ခွာခဲ့လေသည်။

လီမူထျန် သည် ခြံဝင်းအတွင်း၌ တစ်ယောက်တည်း ထိုင်လျက် အချိန်အတန်ကြာအောင် တွေးတောစဉ်းစားမှုများထဲတွင် နစ်မြုပ်နေခဲ့ပြီးနောက် တိုးညှင်းစွာ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။ "ရက်စက်မှု မလုံလောက်သေးဘူး..."

————

ရှုဝမ်ရှန်း သည် လီတောက်ခိုရွာကို ကြီးကြပ်အုပ်ချုပ်လာခဲ့သည်မှာ ယခုအခါ လေးလကျော် ရှိခဲ့လေပြီ။ သူသည် သူ၏ တာဝန်အချို့ကို လက်ထောက်အနည်းငယ်ထံ လွှဲအပ်ပေးထားပြီးဖြစ်ကာ ရွာသားများကို သူ၏ ခိုင်မာသော ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ထားရှိနိုင်ခဲ့သည်။

ယခင်က ကုန်သည်ယာဉ်တန်းများကို ဦးဆောင်ခဲ့ဖူးသူဖြစ်ရာ၊ ရှုဝမ်ရှန်း အတွက် လီတောက်ခိုရွာကဲ့သို့သော ရွာငယ်လေးတစ်ရွာကို အုပ်ချုပ်ရသည်မှာ နှိုင်းယှဉ်ရလျှင် တိုက်ရိုက်ကျပြီး ရှင်းလင်းလှပေသည်။ ရွာအတွင်း၌ ရှုပ်ထွေးလှသော မျိုးရိုးအမည်စုံလင်မှုများနှင့် ရွေ့လျားပြောင်းလဲမှုများ ရှိနေသော်လည်း၊ ဩဇာတိက္ကမကြီးမားသည့် မိသားစုကြီးများ မရှိခြင်းက သူ့အတွက် အားသာချက်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ တစ်လအတွင်းမှာပင် ရွာတစ်ရွာလုံး၏ လည်ပတ်ပုံ ယန္တရားများကို သူ သေချာစွာ သဘောပေါက် နားလည်သွားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း၊ ရှုဝမ်ရှန်း သည် ငြိမ်ငြိမ်နေတတ်သူမျိုး မဟုတ်ပေ။ အထက်လူကြီးများအပေါ် အခိုင်အမာ မျက်နှာကောင်းရစေမည့် နည်းလမ်းများနှင့် ချန်းအာနျူး ထက် သာလွန်ထင်ပေါ်စေမည့် နည်းလမ်းများကို သူ အမြဲတမ်း တွေးတောကြံဆနေလေ့ရှိသည်။ ရွာအတွင်းရှိ အငှားစာချုပ်များနှင့် စာရင်းဇယားများကိုသာ ကြီးကြပ်စီမံနေရခြင်းမှာ သူ၏ အရည်အချင်းများကို အပြည့်အဝ အသုံးချခွင့်မရသကဲ့သို့ သူ ခံစားနေရသည်။

မြေပုံတစ်ချပ်ကို အမှတ်တမဲ့ ကိုင်တွယ်ကစားနေရင်း၊ ရှုဝမ်ရှန်း သည် ချန်းအာနျူး နှင့် သူ၏ ပြိုင်ဆိုင်မှုအကြောင်းကို စဉ်းစားခန်း ဝင်နေမိသည်။

သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ ဆက်ဆံရေးမှာ အထူးသဖြင့် သူတို့ရွာ နှစ်ရွာကြားရှိ လယ်မြေခွဲဝေမှုများနှင့် ရေအရင်းအမြစ် ဝေစုများနှင့် ပတ်သက်၍ အမြဲလိုလို ပွတ်တိုက်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ရှုဝမ်ရှန်း သည် ဤပဋိပက္ခများအတွင်း၌ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ကျေနပ်မှုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနေခဲ့သည်။ လီတောက်ခိုရွာမှ ရွာသားများက လီချွမ်ခိုရွာမှ ချန်းအာနျူး အကြောင်းကို မုန်းတီးရွံရှာစွာ ပြောဆိုနေကြပုံများမှာ သူ့မျက်နှာကို လက်သီးဖြင့် ပြေးထိုးချင်နေကြသည့်အလား ဖြစ်နေကြောင်းကို သူ ကောင်းကောင်းကြီး သိရှိနားလည်ထားသည်။

'ရန်သူတစ်ယောက် ရှိထားခြင်းက ကိုယ့်အတွက် အင်အားကို စုစည်းဖို့ အထိရောက်ဆုံး နည်းလမ်းပဲ' ဟု သူ ကျေနပ်စွာ တွေးလိုက်မိသည်။

ရှုဝမ်ရှန်း ကုန်သည်ယာဉ်တန်းများကို ကြီးကြပ်အုပ်ချုပ်စဉ်ကတည်းက၊ လက်အောက်ငယ်သားများနှင့် ခပ်ခွာခွာနေလေ့ရှိပြီး သူတို့အကြား သွေးထိုးလှုံ့ဆော်မှုများ ပြုလုပ်ရသည်ကို အလွန်နှစ်သက်လေ့ရှိသည်။

ရွာများအတွင်း၌ လီမိသားစု၏ သတင်းပေးသူများ ရှိနေမည်ကို ရှုဝမ်ရှန်း က အသေအချာ ယုံကြည်ထားသဖြင့်၊ ချန်းအာနျူး နှင့် ဖြစ်ပွားနေသော ပဋိပက္ခများသည် သူ၏ အထက်လူကြီးများအား အထင်ကြီးလေးစားသွားစေရန် နည်းလမ်းတစ်ခုအဖြစ် မြင်ခဲ့သည်။

" ချန်းအာနျူး ထက်သာတဲ့ အကွက်တွေကို ငါ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ရွှေ့နိုင်ခဲ့ပြီးပြီ" ဟု ရေရွတ်လိုက်ရင်း သူ၏ အာရုံကို သူ့ရှေ့ရှိ မြေပုံဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားစေသည်။ ကွေ့ကောက်ရှည်လျားလှသော ဂူလီလမ်းမကြီးပေါ်သို့ သူ၏ အကြည့်များ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် အတွေးတစ်ခုက သူ၏ ခေါင်းထဲသို့ ဖျတ်ခနဲ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

"ငါ့ရဲ့ နည်းလမ်းဟောင်းတွေကို ဘာလို့ ပြန်မသုံးရမှာလဲ။" သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အစီအစဉ်တစ်ခု စတင် အကောင်အထည် ပေါ်လာသည်နှင့်အတူ သူက ပေါင်ကို ဖြန်းခနဲ ရိုက်ချလိုက်သည်။

"ဒီရွာက ဂူလီလမ်းမကြီးပေါ်မှာ အထီးကျန်နေပြီး ကုန်သွယ်ရေး လမ်းကြောင်းတွေ အားလုံး ပြတ်တောက်နေတယ်။ အဲ့ဒီရလဒ်အနေနဲ့၊ မိသားစုတွေဟာ ကိုယ့်ဝမ်းကိုယ်ကျောင်းဖို့အတွက် လယ်လုပ်တာနဲ့ ရက်ကန်းရက်တဲ့ အလုပ်တွေကို မဖြစ်မနေ လုပ်ကိုင်နေကြရတာပဲ။ ကုန်သွယ်ရေး လောကမှာ နှစ်ပေါင်းနှစ်ဆယ်ကျော် အလုပ်လုပ်ခဲ့ဖူးတဲ့ ငါကများ ဒီအခြေအနေကို ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်း မရှိဘူးလား။"

"အဓိကမိသားစုက အင်မော်တယ် ကျင့်ကြံခြင်းကိုပဲ အာရုံစိုက်နေတာဆိုတော့၊ ဒီလောကီ စည်းစိမ်တွေက သူတို့အတွက် သိပ်ပြီး အရေးမပါသလို ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နေလိမ့်မယ်။ ဘာလို့များ တောင်ပေါ်လမ်းကို ဖောက်လုပ်ပြီး ပိုလျှံနေတဲ့ စပါးတွေနဲ့ ပိုးထည်တွေကို သွားမရောင်းချရမှာလဲ။ ဒါမှမဟုတ် ကျောက်စိမ်းတွေ၊ ဝိညာဉ်ပစ္စည်းတွေလိုမျိုး တန်ဖိုးကြီးတဲ့ အရာတွေနဲ့တောင် သွားပြီး ဖလှယ်လို့ ရကောင်း ရနိုင်တယ်။ အဲ့ဒါတွေက အဓိကမိသားစုအတွက် တကယ့်ကို အသုံးဝင်လာနိုင်တယ်လေ။"

သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အစီအစဉ်ကြောင့် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားတက်ကြွသွားသော ရှုဝမ်ရှန်း သည် အတိတ်က သူနှင့်အတူ ဒုက္ခသည်များအဖြစ် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာခဲ့ကြသော ယုံကြည်ရသည့် လက်ထောက်များကို အလျင်အမြန် ခေါ်ယူကာ သူ၏ အကြံအစည်ကို ဆွေးနွေးတိုင်ပင်လေတော့သည်။

ထိုအဖွဲ့သည် ၎င်း၏ အလားအလာများကို ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားကြပြီး၊ ၎င်းမှာ တကယ့်ကို ကောင်းမွန်သော အဆိုပြုချက်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် သဘောတူလိုက်ကြသည်။

"ဒီအကြံအစည်ကို အဓိကမိသားစုဆီ အသေးစိတ် သွားရောက် တင်ပြမယ်ကွ!" ဟု ရှုဝမ်ရှန်း က ကြေညာလိုက်ပြီး၊ သူ၏ လူများကို ဦးဆောင်ကာ တံခါးပြင်သို့ ထွက်ခွာသွားစဉ် ကျယ်လောင်စွာ အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်လေတော့သည်။